γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Καπέλα «νέας γενιάς» σε συναλλαγές εφευρίσκουν οι τράπεζες, ενώ παράλληλα επιβάλλουν και νέες, τσουχτερές χρεώσεις σε δάνεια σε όσους δεν αποπληρώνουν στην ώρα τους τα χρέη τους.
Τα «ψιλά γράμματα» και οι λοιπές παγίδες με υψηλά επιτόκια και χαράτσια σε μια σειρά από συναλλαγές, οι οποίες μεταφράζονται σε επιπλέον κόστος δεκάδων ή και εκατοντάδων ευρώ κάθε χρόνο.
Μάλιστα, τόσο επαχθείς είναι σε κάποιες περιπτώσεις οι νέοι όροι, ώστε η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή δέχεται δεκάδες καταγγελίες για τις πρακτικές των τραπεζών, ενώ δεν δίστασε να επιβάλλει και πρόστιμο για καταχρηστικούς όρους.
Συγκεκριμένα, η ΓΓΚ επέβαλλε πρόστιμο 30.000 ευρώ στη Millennium καθώς η τράπεζα χρέωνε τους πελάτες της, κατόχους πιστωτικών καρτών της, με το ποσόν των 0,30 ευρώ όταν πλήρωναν την οφειλή τους προς αυτήν στα ταμεία της τράπεζας και όχι μέσω ΑΤΜ. Δηλαδή, οι πελάτες έβγαιναν διπλά χαμένοι, καθώς και «τσουχτερά» επιτόκια πληρώνουν, αλλά και με «καπέλο» χρεώνονται, παρά το γεγονός ότι εξοφλούν υποχρέωση προς την τράπεζα με την οποία συνεργάζονται.
Η ίδια τράπεζα εξάλλου είχε ανακοινώσει ότι επιβάλλει χαράτσι μέχρι 120 ευρώ το μήνα σε όσους καθυστερούν την πληρωμή της δόσης τους. Η χρέωση εξαρτάται από τον τύπο του δανείου, όχι όμως από το ύψος της οφειλής, ξεκινά από τα 8 ευρώ και φτάνει στα 120 ευρώ το μήνα. Μάλιστα, το «καπέλο» είναι διπλό, καθώς η χρέωση αυτή προστίθεται στους τόκους υπερημερίας, τους οποίους ούτως ή άλλως πληρώνουν όσοι καθυστερούν.
Σε επιστολή που είχε αποστείλει η τράπεζα, ενημέρωνε τους πελάτες ότι αν καθυστερήσουν επτά ημέρες την πληρωμή δανείων και πιστώσεων και 30 μέρες την πληρωμή της πιστωτικής τους κάρτας τότε θα πληρώσουν από 8 έως 120 ευρώ ανάλογα με τον τύπο του δανείου, αλλά ανεξάρτητα από το ύψος της οφειλής.
Παράλληλα, η Alpha Bank πρόσφατα ανακοίνωσε στους πελάτες της ότι μεταθέτει νωρίτερα την ημερομηνία λογαριασμών των πιστωτικών τους καρτών –από τα τέλη στα μέσα του μήνα. Αυτό σημαίνει ότι ουσιαστικά, για έναν μήνα, οι πελάτες «χάνουν» την άτοκη περίοδο χάριτος, ενώ παράλληλα στον πρώτο μήνα της αλλαγής οι πελάτες να έρχονται αντιμέτωποι με διπλό λογαριασμό.
Ιδιαίτερη προσοχή όμως θα πρέπει να επιδεικνύουν οι πελάτες των τραπεζών και στις μεταφορές οφειλών, οι οποίες γίνονται πιο αυστηρές και επαχθείς. Έτσι, όσοι δεν προσέξουν έγκαιρα, ενδέχεται να επιβαρυνθούν με επιπλέον τόκους στις πιστωτικές κάρτες, αλλά και επιβολή εξόδων ανοικτού δανείου σε δάνεια που έχουν εξοφληθεί αλλά δεν έχουν «κλείσει».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επιβολή τόκων σε όλο το ποσό της πιστωτικής κάρτας στην περίπτωση μερικής εξόφλησης. Δηλαδή, αν κάποιος μεταφέρει π.χ. 3.000 ευρώ από μια άλλη τράπεζα, αλλά πληρώσει μόνο τα 2.000 ή τα 2.500, στο τέλος του μήνα θα του επιβληθούν τόκοι για όλο το αρχικό χρέος, ακόμα και αν στην πραγματικότητα οφείλει σαφώς λιγότερα χρήματα. Το κόστος μπορεί να είναι ιδιαίτερα υψηλό στην περίπτωση μεγάλων μεταφορών, καθώς οι τόκοι είναι της τάξεως του 18% με 20%.
Αντίστοιχα υψηλό κόστος μπορεί να προκύψει και από τη μεταφορά οφειλών σε καταναλωτικά δάνεια. Στην περίπτωση αυτή, μόλις ο πελάτης εξοφλήσει, η τράπεζα δεν «κλείνει» το δάνειο αλλά το μετατρέπει σε ισόποσο ανοικτό. Αυτό σημαίνει ότι ο δανειολήπτης μπορεί να «τραβήξει» άμεσα χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες του. Με τη διαφορά όμως ότι ακόμα και αν δεν το κάνει, τα ανοικτά δάνεια επιβαρύνονται με ετήσια έξοδα, τα οποία φτάνουν τα 150 ευρώ .
Η γνώμη μας
Η σχέση τράπεζας-πελάτη οφείλει να είναι μια σχέση εμπιστοσύνης, χωρίς «ψιλά γράμματα» και κρυφά χαράτσια. Η επιβολή επιπλέον ποινών κάνει τα πράγματα χειρότερα, καθώς όσο πιο χρεωμένος είναι ο πελάτης, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να αποπληρώσει τελικά την οφειλή, ειδικά αν στα χρέη του έχουν προστεθεί και υπέρογκα «καπέλα». Σε καμία περίπτωση οι τράπεζες δεν θα πρέπει να αφήνουν τους «μπαταχτσήδες» στο απυρόβλητο, αλλά η επιβολή χρεώσεων έναντι δικαίων και αδίκων μόνο αρνητικά λειτουργεί, ειδικά στην όποια σχέση εμπιστοσύνης επιδιώκει να δημιουργήσει κανείς μεταξύ τράπεζας και πελάτη.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Μάλιστα, τόσο επαχθείς είναι σε κάποιες περιπτώσεις οι νέοι όροι, ώστε η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή δέχεται δεκάδες καταγγελίες για τις πρακτικές των τραπεζών, ενώ δεν δίστασε να επιβάλλει και πρόστιμο για καταχρηστικούς όρους.
Συγκεκριμένα, η ΓΓΚ επέβαλλε πρόστιμο 30.000 ευρώ στη Millennium καθώς η τράπεζα χρέωνε τους πελάτες της, κατόχους πιστωτικών καρτών της, με το ποσόν των 0,30 ευρώ όταν πλήρωναν την οφειλή τους προς αυτήν στα ταμεία της τράπεζας και όχι μέσω ΑΤΜ. Δηλαδή, οι πελάτες έβγαιναν διπλά χαμένοι, καθώς και «τσουχτερά» επιτόκια πληρώνουν, αλλά και με «καπέλο» χρεώνονται, παρά το γεγονός ότι εξοφλούν υποχρέωση προς την τράπεζα με την οποία συνεργάζονται.
Η ίδια τράπεζα εξάλλου είχε ανακοινώσει ότι επιβάλλει χαράτσι μέχρι 120 ευρώ το μήνα σε όσους καθυστερούν την πληρωμή της δόσης τους. Η χρέωση εξαρτάται από τον τύπο του δανείου, όχι όμως από το ύψος της οφειλής, ξεκινά από τα 8 ευρώ και φτάνει στα 120 ευρώ το μήνα. Μάλιστα, το «καπέλο» είναι διπλό, καθώς η χρέωση αυτή προστίθεται στους τόκους υπερημερίας, τους οποίους ούτως ή άλλως πληρώνουν όσοι καθυστερούν.
Σε επιστολή που είχε αποστείλει η τράπεζα, ενημέρωνε τους πελάτες ότι αν καθυστερήσουν επτά ημέρες την πληρωμή δανείων και πιστώσεων και 30 μέρες την πληρωμή της πιστωτικής τους κάρτας τότε θα πληρώσουν από 8 έως 120 ευρώ ανάλογα με τον τύπο του δανείου, αλλά ανεξάρτητα από το ύψος της οφειλής.
Παράλληλα, η Alpha Bank πρόσφατα ανακοίνωσε στους πελάτες της ότι μεταθέτει νωρίτερα την ημερομηνία λογαριασμών των πιστωτικών τους καρτών –από τα τέλη στα μέσα του μήνα. Αυτό σημαίνει ότι ουσιαστικά, για έναν μήνα, οι πελάτες «χάνουν» την άτοκη περίοδο χάριτος, ενώ παράλληλα στον πρώτο μήνα της αλλαγής οι πελάτες να έρχονται αντιμέτωποι με διπλό λογαριασμό.
Ιδιαίτερη προσοχή όμως θα πρέπει να επιδεικνύουν οι πελάτες των τραπεζών και στις μεταφορές οφειλών, οι οποίες γίνονται πιο αυστηρές και επαχθείς. Έτσι, όσοι δεν προσέξουν έγκαιρα, ενδέχεται να επιβαρυνθούν με επιπλέον τόκους στις πιστωτικές κάρτες, αλλά και επιβολή εξόδων ανοικτού δανείου σε δάνεια που έχουν εξοφληθεί αλλά δεν έχουν «κλείσει».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επιβολή τόκων σε όλο το ποσό της πιστωτικής κάρτας στην περίπτωση μερικής εξόφλησης. Δηλαδή, αν κάποιος μεταφέρει π.χ. 3.000 ευρώ από μια άλλη τράπεζα, αλλά πληρώσει μόνο τα 2.000 ή τα 2.500, στο τέλος του μήνα θα του επιβληθούν τόκοι για όλο το αρχικό χρέος, ακόμα και αν στην πραγματικότητα οφείλει σαφώς λιγότερα χρήματα. Το κόστος μπορεί να είναι ιδιαίτερα υψηλό στην περίπτωση μεγάλων μεταφορών, καθώς οι τόκοι είναι της τάξεως του 18% με 20%.
Αντίστοιχα υψηλό κόστος μπορεί να προκύψει και από τη μεταφορά οφειλών σε καταναλωτικά δάνεια. Στην περίπτωση αυτή, μόλις ο πελάτης εξοφλήσει, η τράπεζα δεν «κλείνει» το δάνειο αλλά το μετατρέπει σε ισόποσο ανοικτό. Αυτό σημαίνει ότι ο δανειολήπτης μπορεί να «τραβήξει» άμεσα χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες του. Με τη διαφορά όμως ότι ακόμα και αν δεν το κάνει, τα ανοικτά δάνεια επιβαρύνονται με ετήσια έξοδα, τα οποία φτάνουν τα 150 ευρώ .
Η γνώμη μας
Η σχέση τράπεζας-πελάτη οφείλει να είναι μια σχέση εμπιστοσύνης, χωρίς «ψιλά γράμματα» και κρυφά χαράτσια. Η επιβολή επιπλέον ποινών κάνει τα πράγματα χειρότερα, καθώς όσο πιο χρεωμένος είναι ο πελάτης, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να αποπληρώσει τελικά την οφειλή, ειδικά αν στα χρέη του έχουν προστεθεί και υπέρογκα «καπέλα». Σε καμία περίπτωση οι τράπεζες δεν θα πρέπει να αφήνουν τους «μπαταχτσήδες» στο απυρόβλητο, αλλά η επιβολή χρεώσεων έναντι δικαίων και αδίκων μόνο αρνητικά λειτουργεί, ειδικά στην όποια σχέση εμπιστοσύνης επιδιώκει να δημιουργήσει κανείς μεταξύ τράπεζας και πελάτη.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών