γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Η πιστωτική κάρτα έχει δύο όψεις, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά: όσοι τη χρησιμοποιούν σωστά μπορούν να εξασφαλίσουν ευκολία αλλά και χαμηλό επιτόκιο στις συναλλαγές τους. Όσοι όμως κάνουν το λάθος και πέσουν στις παγίδες, πληρώνουν «χρυσό» το πλαστικό χρήμα και επιβαρύνονται με μια σειρά από τσουχτερά καπέλα.
Τα προγράμματα μείωσης επιτοκίου –με συγκέντρωση και μεταφορά οφειλών από άλλες κάρτες- μπορούν να εξασφαλίσουν «έκπτωση» έως και 60% στους τόκους, αρκεί οι πελάτες των τραπεζών να κάνουν τις σωστές κινήσεις. Παράλληλα, τα προγράμματα επιβράβευσης των τραπεζών μπορούν να μεταφραστούν σε επιστροφή χρημάτων έως και 10% της αξίας των αγορών, σε έκπτωση έως και 30% σε αγορές και υπηρεσίες, ακόμη και σε δωρεάν αεροπορικά εισιτήρια, αρκεί κανείς να μην πέσει στην παγίδα των υψηλών τόκων.
Τα προγράμματα μεταφοράς
Για όσους λοιπόν θέλουν να μειώσουν τα επιτόκια που πληρώνουν σε «πλαστικό χρήμα», αυτή τη στιγμή, οι τράπεζες έχουν σε ισχύ προγράμματα μεταφοράς με επιτόκια που ξεκινούν από το 6% μέχρι το 9% και τα οποία είναι συνήθως σταθερά για διάστημα από 6 μήνες μέχρι 2 χρόνια. Σε κάποια από αυτά μάλιστα το επιτόκιο παραμένει σταθερό μέχρι την πλήρη αποπληρωμή του μεταφερόμενου ποσού.
Και αυτό, ενώ υπάρχουν κάρτες που χρεώνουν τον καταναλωτή με επιτόκιο αγορών που φτάνει και στο 20%. Η μείωση δηλαδή στο επιτόκιο είναι ιδιαίτερα μεγάλη, φτάνοντας ή ξεπερνώντας ακόμη και το 60% όπως μεγάλη είναι και η μείωση στη μηνιαία δόση, η οποία πχ οφειλή 1.000 ευρώ (που θα εξοφληθεί σε 12 μήνες) μπορεί να μειωθεί από τα 70 ευρώ στα 30 ευρώ το μήνα.
Οι παγίδες
Εντούτοις, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η προσφορά του χαμηλού επιτοκίου ισχύει μόνο αν ο δανειολήπτης είναι συνεπής στη μηνιαία πληρωμή της ελάχιστης καταβολής. Αν καθυστερήσει -ακόμα και μερικές μέρες- την πληρωμή της δόσης, χάνει την προσφορά του χαμηλού επιτοκίου και η τράπεζα -όπως αναφέρεται και στις συμβάσεις μεταφοράς υπολοίπων- θα τον χρεώνει στη συνέχεια με το τρέχον επιτόκιο αγορών των πιστωτικών καρτών της.
Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν τράπεζες που επιβάλουν ποινή δεκάδων ευρώ αν ο πελάτης καθυστερήσει για πάνω από 20 ημέρες την αποπληρωμή της πιστωτικής κάρτας, πέρα από τους τόκους υπερημερίας που ούτως ή άλλως πληρώνει.
Παράλληλα, , παρελθόν αποτελούν οι άτοκοι περίοδοι χάριτος για μεταφορές ποσών που έφταναν µέχρι και τους 12 µήνες. Τώρα όχι μόνο τα χρήματα δεν μεταφέρονται άτοκα, αλλά το ποσό τοκίζεται από την πρώτη κιόλας ημέρα της μεταφοράς. Δηλαδή, ακόμα και αν ο πελάτης κάνει την κίνηση και πληρώσει αυτούσιο το ποσό του πρώτου λογαριασμού, θα συνεχίσει να επιβαρύνεται με τόκους για το ποσό που μετέφερε. Επίσης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα περισσότερα προγράμματα μεταφοράς το χαμηλό επιτόκιο, είναι κυμαινόμενο. Αυτό σημαίνει ότι ακολουθεί τις αυξήσεις των βασικών επιτοκίων του ευρώ, άρα αν η ΕΚΤ αυξήσει και άλλο το επιτόκιο, θα επηρεαστούν άμεσα και όσοι μετέφεραν χρήματα. Μάλιστα, στις πιστωτικές κάρτες το «καπέλο» είναι διπλό, 0,5% για κάθε αύξηση της ΕΚΤ, γεγονός που σημαίνει ότι από την αρχή του χρόνου η επιβάρυνση για τους κατόχους πιστωτικών καρτών φτάνει το 1%.
Η γνώμη μας
Σαφώς οι πρακτικές των τραπεζών να επιβάλλουν «καπέλα» και ψιλά γράμματα στις πιστωτικές κάρτες είναι κατακριτέες. Η σχέση τους με τους πελάτες θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη και οι όροι των συμφωνιών σαφείς. Από την άλλη, είναι και χρέος των καταναλωτών να εκπαιδευτούν στους όρους του παιχνιδιού των πιστωτικών –ακόμα και αν αυτοί δεν είναι πάντα ευκολονόητοι, καθώς οι παγίδες είναι δεδομένες και το «δεν το ήξερα» δεν αποτελεί δικαιολογία.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Τα προγράμματα μεταφοράς
Για όσους λοιπόν θέλουν να μειώσουν τα επιτόκια που πληρώνουν σε «πλαστικό χρήμα», αυτή τη στιγμή, οι τράπεζες έχουν σε ισχύ προγράμματα μεταφοράς με επιτόκια που ξεκινούν από το 6% μέχρι το 9% και τα οποία είναι συνήθως σταθερά για διάστημα από 6 μήνες μέχρι 2 χρόνια. Σε κάποια από αυτά μάλιστα το επιτόκιο παραμένει σταθερό μέχρι την πλήρη αποπληρωμή του μεταφερόμενου ποσού.
Και αυτό, ενώ υπάρχουν κάρτες που χρεώνουν τον καταναλωτή με επιτόκιο αγορών που φτάνει και στο 20%. Η μείωση δηλαδή στο επιτόκιο είναι ιδιαίτερα μεγάλη, φτάνοντας ή ξεπερνώντας ακόμη και το 60% όπως μεγάλη είναι και η μείωση στη μηνιαία δόση, η οποία πχ οφειλή 1.000 ευρώ (που θα εξοφληθεί σε 12 μήνες) μπορεί να μειωθεί από τα 70 ευρώ στα 30 ευρώ το μήνα.
Οι παγίδες
Εντούτοις, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η προσφορά του χαμηλού επιτοκίου ισχύει μόνο αν ο δανειολήπτης είναι συνεπής στη μηνιαία πληρωμή της ελάχιστης καταβολής. Αν καθυστερήσει -ακόμα και μερικές μέρες- την πληρωμή της δόσης, χάνει την προσφορά του χαμηλού επιτοκίου και η τράπεζα -όπως αναφέρεται και στις συμβάσεις μεταφοράς υπολοίπων- θα τον χρεώνει στη συνέχεια με το τρέχον επιτόκιο αγορών των πιστωτικών καρτών της.
Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν τράπεζες που επιβάλουν ποινή δεκάδων ευρώ αν ο πελάτης καθυστερήσει για πάνω από 20 ημέρες την αποπληρωμή της πιστωτικής κάρτας, πέρα από τους τόκους υπερημερίας που ούτως ή άλλως πληρώνει.
Παράλληλα, , παρελθόν αποτελούν οι άτοκοι περίοδοι χάριτος για μεταφορές ποσών που έφταναν µέχρι και τους 12 µήνες. Τώρα όχι μόνο τα χρήματα δεν μεταφέρονται άτοκα, αλλά το ποσό τοκίζεται από την πρώτη κιόλας ημέρα της μεταφοράς. Δηλαδή, ακόμα και αν ο πελάτης κάνει την κίνηση και πληρώσει αυτούσιο το ποσό του πρώτου λογαριασμού, θα συνεχίσει να επιβαρύνεται με τόκους για το ποσό που μετέφερε. Επίσης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα περισσότερα προγράμματα μεταφοράς το χαμηλό επιτόκιο, είναι κυμαινόμενο. Αυτό σημαίνει ότι ακολουθεί τις αυξήσεις των βασικών επιτοκίων του ευρώ, άρα αν η ΕΚΤ αυξήσει και άλλο το επιτόκιο, θα επηρεαστούν άμεσα και όσοι μετέφεραν χρήματα. Μάλιστα, στις πιστωτικές κάρτες το «καπέλο» είναι διπλό, 0,5% για κάθε αύξηση της ΕΚΤ, γεγονός που σημαίνει ότι από την αρχή του χρόνου η επιβάρυνση για τους κατόχους πιστωτικών καρτών φτάνει το 1%.
Η γνώμη μας
Σαφώς οι πρακτικές των τραπεζών να επιβάλλουν «καπέλα» και ψιλά γράμματα στις πιστωτικές κάρτες είναι κατακριτέες. Η σχέση τους με τους πελάτες θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη και οι όροι των συμφωνιών σαφείς. Από την άλλη, είναι και χρέος των καταναλωτών να εκπαιδευτούν στους όρους του παιχνιδιού των πιστωτικών –ακόμα και αν αυτοί δεν είναι πάντα ευκολονόητοι, καθώς οι παγίδες είναι δεδομένες και το «δεν το ήξερα» δεν αποτελεί δικαιολογία.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών