γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Με διαφορετικά μέτρα και σταθμά, σύμφωνα με το συμφέρον τους, μεταφέρουν οι τράπεζες την αύξηση των επιτοκίων της ΕΚΤ. Δηλαδή, για ακόμη μία φορά, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις που εκδίδουν η μία μετά την άλλη οι τράπεζες, στις πιστωτικές κάρτες και τα καταναλωτικά δάνεια το «καπέλο» φτάνει το 0,5% της μονάδας, διπλάσιο δηλαδή από αυτό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Στον αντίποδα όμως στους λογαριασμούς ταμιευτηρίου η άνοδος είναι συμβολική, της τάξης το 0,10%. Μάλιστα, με δεδομένο ότι οι διεθνείς αναλυτές αναμένουν ακόμα μία άνοδο των επιτοκίων μέσα στο έτος, οι οποία και θα φέρουν το βασικό κόστος χρήματος στο 1,75% η «ψαλίδα» ανάμεσα στις δύο κατηγορίες επιτοκίων αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά.
Μεγάλοι χαμένοι είναι εκείνοι που έχουν χρέους σε καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, όπου η αύξηση είναι της τάξης του 0,50%. Θα πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι η κίνηση αυτή των τραπεζών είναι νόμιμη, καθώς στους όρους των συμβάσεων αναφέρεται ότι μπορούν να αυξήσουν το δικό τους επιτόκιο ακόμη και στο διπλάσιο αυτού της ΕΚΤ. Σε απόλυτες τιμές όμως, το μεγαλύτερο κόστος όμως πληρώνουν όσοι έχουν οφειλές σε στεγαστικά δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο –το οποίο βασίζεται είτε στο βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ είτε στο Euribor- καθώς, λόγω του μεγάλου ύψους του δανείου αλλά και αντίστοιχα της μεγαλύτερης διάρκειας, η επιβάρυνση μπορεί να «αγγίξει» ακόμα και τα 40 ευρώ το μήνα.
Στον αντίποδα, κερδισμένοι βγαίνουν όσοι έχουν διαθέσιμα κεφάλαια προς επένδυση, από τους μικρο-καταθέτες μέχρι εκείνους που μπορούν να διαθέσουν μεγάλα ποσά, αναζητώντας την υψηλότερη δυνατή απόδοση. Όχι όμως και οι καταθέτες του απλού ταμιευτηρίου, για τους οποίους οι αυξήσεις είναι συμβολικές.
Συγκεκριμένα χαμένοι από το «ακριβό χρήμα» βγαίνουν εκατομμύρια δανειολήπτες, αλλά και οι ίδιες οι τράπεζες. Στα καταναλωτικά δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει μια σειρά από σιωπηρές αυξήσεις επιτοκίων, οι οποίες μπορεί να φτάνουν ακόμη και τη μία ολόκληρη μονάδα, επιβαρύνοντας σημαντικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη οι περισσότερες τράπεζες ανέβασαν το κόστος δανεισμού από την προηγούμενη Πέμπτη μέχρι και σήμερα έως και 0,50% σε καταναλωτικά δάνεια, ανοικτά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, διπλασιάζοντας δηλαδή την επιβάρυνση για τους πελάτες τους σε σχέση με την «επίσημη» αύξηση της ΕΚΤ.
Αν μάλιστα επιβεβαιωθούν οι αναλυτές που προβλέπουν ακόμη μία αύξηση επιτοκίων μέσα στο 2011, το κόστος για εκείνους που έχουν χρέη θα εκτιναχθεί, ξεπερνώντας από την αρχή του έτους τα 100 ευρώ το μήνα για κάποια στεγαστικά δάνεια και φέρνοντας «τα πάνω κάτω» στον προϋπολογισμό των δανειοληπτών.
Παράλληλα, και οι ίδιες οι τράπεζες πληρώνουν το τίμημα του ακριβού χρήματος. Καθώς αναγκάζονται να αντλούν ρευστότητα με μεγάλο κόστος, βλέπουν το καθαρό περιθώριο κέρδους τους να συρρικνώνεται, τα κέρδη τους να μειώνονται και τους ισολογισμούς τους να χειροτερεύουν.
Ποιοι κερδίζουν
Στον αντίποδα, οι καταθέτες και οι επενδυτές είναι αυτή τη στιγμή οι μεγάλοι κερδισμένοι από την άνοδο των επιτοκίων. Για ποσά άνω των 10.000 ευρώ και για τρίμηνη ή εξάμηνη διάρκεια, μπορεί κανείς σήμερα με ευκολία να αξιώσει επιτόκια άνω του 4,5% ή ακόμη και του 5% σε προθεσμιακές καταθέσεις, κυρίως από μικρότερες τράπεζες. Όσο για τους μεγαλοκαταθέτες, εδώ ο πήχης μπορεί να ανέβει άνετα πάνω από το 6% για ποσά άνω των 500.000 ευρώ.
Ακόμα όμως και τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν μπει στο «παιχνίδι», δίνοντας επίσης δελεαστικά επιτόκια, τουλάχιστον 3,5% ή και 4%. Παράλληλα, κερδίζουν έδαφος και οι λεγόμενες «κλιμακωτές» καταθέσεις, τις οποίες οι τράπεζες διαθέτουν σε εκείνους που θέλουν υψηλές αποδόσεις αλλά και δυνατότητα άμεσης ρευστοποίησης. Στην περίπτωση αυτή, για όσο μεγαλύτερο διάστημα αφήνει κανείς τα χρήματα του στην τράπεζα, τόσο αυξάνει και το επιτόκιο, φτάνοντας ακόμα και στο 10%. Παράλληλα, οι τράπεζες πλέον δίνουν υψηλά επιτόκια –έως και 4%- ακόμα και για μικρότερα ποσά, ενώ στους λογαριασμούς μισθοδοσίας ο πήχης έχει ανέβει στο 5%. Εντούτοις, χαμένοι βγαίνουν όσοι μείνουν «πιστοί» στους λογαριασμούς ταμιευτηρίου, καθώς τα επιτόκιά τους έχουν αυξηθεί μόλις κατά 0,10%, δηλαδή χαμηλότερα από την αύξηση της ΕΚΤ και ελάχιστα σε σύγκριση με την άνοδο των επιτοκίων στα καταναλωτικά δάνεια και τις κάρτες.
Η γνώμη μας
Δυστυχώς, η πρακτική της επιλεκτικής ανόδου των επιτοκίων είναι συνηθισμένη για τις ελληνικές τράπεζες. Εντούτοις, είναι μια πρακτική που οξύνει τη δυσαρέσκεια των καταναλωτών, ωθώντας τους ακόμη και στη μη αποπληρωμή των δανείων, είτε επειδή αντικειμενικά δεν μπορούν είτε ακόμη και επειδή δεν θέλουν να επιβαρύνονται με ληστρικά (κατά τη γνώμη τους επιτόκια). Σε αυτή την περίπτωση όμως, χαμένες βγαίνουν οι τράπεζες, καθώς η αύξηση των επισφαλειών κοστίζει πολύ περισσότερο από τα παραπάνω έσοδα που εισπράττουν μέσω της αύξησης των επιτοκίων.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Μεγάλοι χαμένοι είναι εκείνοι που έχουν χρέους σε καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, όπου η αύξηση είναι της τάξης του 0,50%. Θα πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι η κίνηση αυτή των τραπεζών είναι νόμιμη, καθώς στους όρους των συμβάσεων αναφέρεται ότι μπορούν να αυξήσουν το δικό τους επιτόκιο ακόμη και στο διπλάσιο αυτού της ΕΚΤ. Σε απόλυτες τιμές όμως, το μεγαλύτερο κόστος όμως πληρώνουν όσοι έχουν οφειλές σε στεγαστικά δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο –το οποίο βασίζεται είτε στο βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ είτε στο Euribor- καθώς, λόγω του μεγάλου ύψους του δανείου αλλά και αντίστοιχα της μεγαλύτερης διάρκειας, η επιβάρυνση μπορεί να «αγγίξει» ακόμα και τα 40 ευρώ το μήνα.
Στον αντίποδα, κερδισμένοι βγαίνουν όσοι έχουν διαθέσιμα κεφάλαια προς επένδυση, από τους μικρο-καταθέτες μέχρι εκείνους που μπορούν να διαθέσουν μεγάλα ποσά, αναζητώντας την υψηλότερη δυνατή απόδοση. Όχι όμως και οι καταθέτες του απλού ταμιευτηρίου, για τους οποίους οι αυξήσεις είναι συμβολικές.
Συγκεκριμένα χαμένοι από το «ακριβό χρήμα» βγαίνουν εκατομμύρια δανειολήπτες, αλλά και οι ίδιες οι τράπεζες. Στα καταναλωτικά δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει μια σειρά από σιωπηρές αυξήσεις επιτοκίων, οι οποίες μπορεί να φτάνουν ακόμη και τη μία ολόκληρη μονάδα, επιβαρύνοντας σημαντικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη οι περισσότερες τράπεζες ανέβασαν το κόστος δανεισμού από την προηγούμενη Πέμπτη μέχρι και σήμερα έως και 0,50% σε καταναλωτικά δάνεια, ανοικτά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, διπλασιάζοντας δηλαδή την επιβάρυνση για τους πελάτες τους σε σχέση με την «επίσημη» αύξηση της ΕΚΤ.
Αν μάλιστα επιβεβαιωθούν οι αναλυτές που προβλέπουν ακόμη μία αύξηση επιτοκίων μέσα στο 2011, το κόστος για εκείνους που έχουν χρέη θα εκτιναχθεί, ξεπερνώντας από την αρχή του έτους τα 100 ευρώ το μήνα για κάποια στεγαστικά δάνεια και φέρνοντας «τα πάνω κάτω» στον προϋπολογισμό των δανειοληπτών.
Παράλληλα, και οι ίδιες οι τράπεζες πληρώνουν το τίμημα του ακριβού χρήματος. Καθώς αναγκάζονται να αντλούν ρευστότητα με μεγάλο κόστος, βλέπουν το καθαρό περιθώριο κέρδους τους να συρρικνώνεται, τα κέρδη τους να μειώνονται και τους ισολογισμούς τους να χειροτερεύουν.
Ποιοι κερδίζουν
Στον αντίποδα, οι καταθέτες και οι επενδυτές είναι αυτή τη στιγμή οι μεγάλοι κερδισμένοι από την άνοδο των επιτοκίων. Για ποσά άνω των 10.000 ευρώ και για τρίμηνη ή εξάμηνη διάρκεια, μπορεί κανείς σήμερα με ευκολία να αξιώσει επιτόκια άνω του 4,5% ή ακόμη και του 5% σε προθεσμιακές καταθέσεις, κυρίως από μικρότερες τράπεζες. Όσο για τους μεγαλοκαταθέτες, εδώ ο πήχης μπορεί να ανέβει άνετα πάνω από το 6% για ποσά άνω των 500.000 ευρώ.
Ακόμα όμως και τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν μπει στο «παιχνίδι», δίνοντας επίσης δελεαστικά επιτόκια, τουλάχιστον 3,5% ή και 4%. Παράλληλα, κερδίζουν έδαφος και οι λεγόμενες «κλιμακωτές» καταθέσεις, τις οποίες οι τράπεζες διαθέτουν σε εκείνους που θέλουν υψηλές αποδόσεις αλλά και δυνατότητα άμεσης ρευστοποίησης. Στην περίπτωση αυτή, για όσο μεγαλύτερο διάστημα αφήνει κανείς τα χρήματα του στην τράπεζα, τόσο αυξάνει και το επιτόκιο, φτάνοντας ακόμα και στο 10%. Παράλληλα, οι τράπεζες πλέον δίνουν υψηλά επιτόκια –έως και 4%- ακόμα και για μικρότερα ποσά, ενώ στους λογαριασμούς μισθοδοσίας ο πήχης έχει ανέβει στο 5%. Εντούτοις, χαμένοι βγαίνουν όσοι μείνουν «πιστοί» στους λογαριασμούς ταμιευτηρίου, καθώς τα επιτόκιά τους έχουν αυξηθεί μόλις κατά 0,10%, δηλαδή χαμηλότερα από την αύξηση της ΕΚΤ και ελάχιστα σε σύγκριση με την άνοδο των επιτοκίων στα καταναλωτικά δάνεια και τις κάρτες.
Η γνώμη μας
Δυστυχώς, η πρακτική της επιλεκτικής ανόδου των επιτοκίων είναι συνηθισμένη για τις ελληνικές τράπεζες. Εντούτοις, είναι μια πρακτική που οξύνει τη δυσαρέσκεια των καταναλωτών, ωθώντας τους ακόμη και στη μη αποπληρωμή των δανείων, είτε επειδή αντικειμενικά δεν μπορούν είτε ακόμη και επειδή δεν θέλουν να επιβαρύνονται με ληστρικά (κατά τη γνώμη τους επιτόκια). Σε αυτή την περίπτωση όμως, χαμένες βγαίνουν οι τράπεζες, καθώς η αύξηση των επισφαλειών κοστίζει πολύ περισσότερο από τα παραπάνω έσοδα που εισπράττουν μέσω της αύξησης των επιτοκίων.
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών