γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Ζήτημα ολίγων ημερών είναι πλέον η δεύτερη αύξηση των επιτοκίων για το 2011, η οποία προκαλεί τσουνάμι εξελίξεων, τόσο για τους δανειολήπτες όσο και για τους καταθέτες.
Χθες, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ επανέλαβε εμμέσως πλην σαφώς την πρόθεση του να ανακοινώσει νέα άνοδο στο κόστος χρήματος την ερχόμενη Πέμπτη, ανεβάζοντας το βασικό επιτόκιο του ευρώ στο 1,5% από 1,25%. Μάλιστα, ήδη το διατραπεζικό επιτόκιο Euribor έχει σκαρφαλώσει πάνω από το 1,54%, έχοντας ήδη προεξοφλήσει και με το παραπάνω την αύξηση στο 1,5% από 1,25%. Μάλιστα, όσο ο ευρω-πληθωρισμός βρίσκεται σταθερά πάνω από το ψυχολογικό όριο του 2% που έχει θέσει η ΕΚΤ, τόσο οι αναλυτές κλίνουν στην άποψη ότι μέσα στο 2011 το βασικό επιτόκιο του ευρώ θα «σκαρφαλώσει» συνολικά 1,75% από 1% στις αρχές του έτους.
Ποιοι κερδίζουν από την άνοδο
Ξεκινώντας από το αισιόδοξο κομμάτι των εξελίξεων, κερδισμένοι από την άνοδο των επιτοκίων δεν είναι άλλοι από εκείνους που διαθέτουν ρευστότητα. Οι καταθέτες βλέπουν τα υπόλοιπα τους να αυξάνουν μήνα με το μήνα καθώς ήδη οι αποδόσεις των προθεσμιακών έχουν σκαρφαλώσει σε επίπεδα-ρεκόρ των τελευταίων δυόμισι ετών. Πλέον, για τρίμηνη ή εξάμηνη διάρκεια, μπορεί κανείς σήμερα με ευκολία να αξιώσει επιτόκια της τάξης του 4,5% ή και του 5% σε προθεσμιακές καταθέσεις, κυρίως από μικρότερες τράπεζες. Ακόμα όμως και τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν μπει στο «παιχνίδι», δίνοντας επίσης δελεαστικά επιτόκια, τουλάχιστον 3,5% ή και 4%. Μάλιστα, τόσο ισχυρή είναι η ανάγκη των τραπεζών για ρευστότητα ώστε –στο κλίμα του ακριβού και λιγοστού χρήματος- υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες δόθηκαν επιτόκια ακόμη και άνω του 7% για καταθέσεις που ξεπερνούν το 1 εκατ. ευρώ.
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι τραπεζίτες εκτιμούν πως το «ακριβό χρήμα» ήρθε για να μείνει, καθώς οι αναμενόμενες αυξήσεις επιτοκίων από την ΕΚΤ δεν επιτρέπουν την αποκλιμάκωση των αποδόσεων. Ουσιαστικά, τουλάχιστον μέχρι το Φθινόπωρο –αν όχι τα τέλη του έτους- το τοπίο δεν αναμένεται να αλλάξει δραματικά, προσφέροντας υψηλές αποδόσεις σε όσους βέβαια έχουν χρήματα για να καταθέσουν.
Και ποιοι χάνουν
Στην αντίπερα όχθη, «φουσκωμένους» λογαριασμούς, μήνα με το μήνα, σε δάνεια και κάρτες πληρώνουν εκατομμύρια δανειολήπτες. Τα νέα δεδομένα στο χάρτη των επιτοκίων επιβαρύνουν κατά αρκετές δεκάδες ή και εκατοντάδες ευρώ το μήνα τον προϋπολογισμό εκατομμυρίων δανειοληπτών. Από τον κλοιό του ακριβού χρήματος δεν μπορούν να απεγκλωβιστούν ούτε οι ίδιες οι τράπεζες, καθώς πληρώνουν ακριβά τη ρευστότητα τους, εντός ή και εκτός συνόρων. Παράλληλα, η αναμενόμενη αύξηση των επιτοκίων του ευρώ οδηγεί σε ταυτόχρονη άνοδο του διατραπεζικού επιτοκίου Euribor, εκτινάσσοντας τις δόσεις και εκείνων που έχουν δάνειο –στεγαστικό ή καταναλωτικό- με κυμαινόμενο επιτόκιο.
Για να υπολογίσει κανείς το κόστος της ανόδου σε πραγματικούς όρους, αρκεί να αναλογιστεί ότι πριν το ντόμινο τον αυξήσεων, το Μάρτιο του 2011, ένα 20ετές στεγαστικό δάνειο 150.000 ευρώ µε κυµαινόµενο επιτόκιο 4%(επιτόκιο ΕΚΤ 1% πλέον τραπεζικού περιθωρίου 3%) επιβαρυνόταν µε δόση 909 ευρώ το μήνα. Σε λίγες μέρες, αν τελικά τον Ιούλιο το επιτόκιο της ΕΚΤ ανέβει στο 1,5% και κατ’ επέκταση το συνολικό επιτόκιο στο 4,5% η δόση σκαρφαλώνει στα 949 ευρώ. Προκύπτει δηλαδή επιβάρυνση 40ευρώ τον µήνα ή 480 ευρώ τον χρόνο. Μάλιστα, το «χαράτσι» ανεβαίνει όσο μεγαλώνει το ύψος του δανείου, αλλά και το χρονικό διάστηµα της αποπληρωµής.
Παράλληλα, επιβαρύνσεις έρχονται και για εκείνους που σκοπεύουν να «κλειδώσουν» τις δόσεις τους με σταθερό επιτόκιο. Οι τράπεζες έχουν προχωρήσει το τελευταίο διάστημα σε σιωπηρές αυξήσεις έως και μίας μονάδας σε καταναλωτικά και κάρτες και έως 0,5% στα στεγαστικά, ενώ έπεται και συνέχεια μόλις ανακοινωθεί η νέα αύξηση αύξηση.
Η γνώμη μας
Δυστυχώς στο νέο τοπίο οι χαμένοι είναι πολλοί περισσότεροι από τους κερδισμένους. Οι καταθέσεις συρρικνώνονται μήνα με το μήνα, ενώ τα δάνεια πολλαπλασιάζονται και «σκάνε» με φρενήρεις ρυθμούς. Σε αυτά τα δεδομένα, χρειάζεται ένα «νιου ντιλ» ανάμεσα στις τράπεζες και τους πελάτες τους, ώστε οι δύο πλευρές να εξασφαλίσουν την επιβίωση αμφοτέρων, καθώς ούτε τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μπορούν να σταματήσουν να δανείζουν, ούτε όμως και οι δανειολήπτες να δηλώσουν «παύση πληρωμών».
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Ποιοι κερδίζουν από την άνοδο
Ξεκινώντας από το αισιόδοξο κομμάτι των εξελίξεων, κερδισμένοι από την άνοδο των επιτοκίων δεν είναι άλλοι από εκείνους που διαθέτουν ρευστότητα. Οι καταθέτες βλέπουν τα υπόλοιπα τους να αυξάνουν μήνα με το μήνα καθώς ήδη οι αποδόσεις των προθεσμιακών έχουν σκαρφαλώσει σε επίπεδα-ρεκόρ των τελευταίων δυόμισι ετών. Πλέον, για τρίμηνη ή εξάμηνη διάρκεια, μπορεί κανείς σήμερα με ευκολία να αξιώσει επιτόκια της τάξης του 4,5% ή και του 5% σε προθεσμιακές καταθέσεις, κυρίως από μικρότερες τράπεζες. Ακόμα όμως και τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν μπει στο «παιχνίδι», δίνοντας επίσης δελεαστικά επιτόκια, τουλάχιστον 3,5% ή και 4%. Μάλιστα, τόσο ισχυρή είναι η ανάγκη των τραπεζών για ρευστότητα ώστε –στο κλίμα του ακριβού και λιγοστού χρήματος- υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες δόθηκαν επιτόκια ακόμη και άνω του 7% για καταθέσεις που ξεπερνούν το 1 εκατ. ευρώ.
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι τραπεζίτες εκτιμούν πως το «ακριβό χρήμα» ήρθε για να μείνει, καθώς οι αναμενόμενες αυξήσεις επιτοκίων από την ΕΚΤ δεν επιτρέπουν την αποκλιμάκωση των αποδόσεων. Ουσιαστικά, τουλάχιστον μέχρι το Φθινόπωρο –αν όχι τα τέλη του έτους- το τοπίο δεν αναμένεται να αλλάξει δραματικά, προσφέροντας υψηλές αποδόσεις σε όσους βέβαια έχουν χρήματα για να καταθέσουν.
Και ποιοι χάνουν
Στην αντίπερα όχθη, «φουσκωμένους» λογαριασμούς, μήνα με το μήνα, σε δάνεια και κάρτες πληρώνουν εκατομμύρια δανειολήπτες. Τα νέα δεδομένα στο χάρτη των επιτοκίων επιβαρύνουν κατά αρκετές δεκάδες ή και εκατοντάδες ευρώ το μήνα τον προϋπολογισμό εκατομμυρίων δανειοληπτών. Από τον κλοιό του ακριβού χρήματος δεν μπορούν να απεγκλωβιστούν ούτε οι ίδιες οι τράπεζες, καθώς πληρώνουν ακριβά τη ρευστότητα τους, εντός ή και εκτός συνόρων. Παράλληλα, η αναμενόμενη αύξηση των επιτοκίων του ευρώ οδηγεί σε ταυτόχρονη άνοδο του διατραπεζικού επιτοκίου Euribor, εκτινάσσοντας τις δόσεις και εκείνων που έχουν δάνειο –στεγαστικό ή καταναλωτικό- με κυμαινόμενο επιτόκιο.
Για να υπολογίσει κανείς το κόστος της ανόδου σε πραγματικούς όρους, αρκεί να αναλογιστεί ότι πριν το ντόμινο τον αυξήσεων, το Μάρτιο του 2011, ένα 20ετές στεγαστικό δάνειο 150.000 ευρώ µε κυµαινόµενο επιτόκιο 4%(επιτόκιο ΕΚΤ 1% πλέον τραπεζικού περιθωρίου 3%) επιβαρυνόταν µε δόση 909 ευρώ το μήνα. Σε λίγες μέρες, αν τελικά τον Ιούλιο το επιτόκιο της ΕΚΤ ανέβει στο 1,5% και κατ’ επέκταση το συνολικό επιτόκιο στο 4,5% η δόση σκαρφαλώνει στα 949 ευρώ. Προκύπτει δηλαδή επιβάρυνση 40ευρώ τον µήνα ή 480 ευρώ τον χρόνο. Μάλιστα, το «χαράτσι» ανεβαίνει όσο μεγαλώνει το ύψος του δανείου, αλλά και το χρονικό διάστηµα της αποπληρωµής.
Παράλληλα, επιβαρύνσεις έρχονται και για εκείνους που σκοπεύουν να «κλειδώσουν» τις δόσεις τους με σταθερό επιτόκιο. Οι τράπεζες έχουν προχωρήσει το τελευταίο διάστημα σε σιωπηρές αυξήσεις έως και μίας μονάδας σε καταναλωτικά και κάρτες και έως 0,5% στα στεγαστικά, ενώ έπεται και συνέχεια μόλις ανακοινωθεί η νέα αύξηση αύξηση.
Η γνώμη μας
Δυστυχώς στο νέο τοπίο οι χαμένοι είναι πολλοί περισσότεροι από τους κερδισμένους. Οι καταθέσεις συρρικνώνονται μήνα με το μήνα, ενώ τα δάνεια πολλαπλασιάζονται και «σκάνε» με φρενήρεις ρυθμούς. Σε αυτά τα δεδομένα, χρειάζεται ένα «νιου ντιλ» ανάμεσα στις τράπεζες και τους πελάτες τους, ώστε οι δύο πλευρές να εξασφαλίσουν την επιβίωση αμφοτέρων, καθώς ούτε τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μπορούν να σταματήσουν να δανείζουν, ούτε όμως και οι δανειολήπτες να δηλώσουν «παύση πληρωμών».
Γιώργος Θεοδώρου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών