γράφει : ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Κρίσιμες και ιστορικές στιγμές διανύει εν προκειμένω η Ελλάδα, δεχόμενη πιέσεις από τα χρέη της, καθώς και από τους πιστωτές της, με το βλέμμα στραμμένο στη χρεοκοπία. Όσο και αν είναι δύσκολο να το παραδεχτούμε, ουσιαστικά κρεμόμαστε από ένα Μεσοπρόθεσμο και ένα γαλλογερμανικό άξονα, ενώ η μετακύλιση του χρέους, κατά κόσμον rollover, φαντάζει «από μηχανής θεός».
Το σκηνικό
Ως είθισται για την ευρωπαϊκή οικογένεια, η κοινή συνισταμένη είναι μάλλον άγνωστη έννοια, καθώς τα μέλη της κινούνται σε αποκλίνουσες κατευθύνσεις. Όπως ήταν αναμενόμενο, και η περίπτωση του rollover δεν περιβάλλεται από κάποιο θεσμό ή αρχή που να την ενισχύει και να τη ρυθμίζει, με αποτέλεσμα ο καθένας να δίνει τις δικές του εκδοχές.
Το παρασκήνιο και οι προτάσεις
Αρχής γενομένης εκ της Γαλλίας, το σχέδιο έχει ως εξής: ανταλλαγή παλαιών ελληνικών ομολόγων με νέα μεγαλύτερης διάρκειας. Φαίνεται πως οι γαλλικές τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης και της BNP Paribas επιθυμούν να διοχετεύσουν σε ελληνικούς τίτλους το 50%της έκθεσής τους στο ελληνικό χρέος, ωρίμανσης μέχρι 2014, ενώ προορίζουν το 20% για τίτλους υψηλής διαβάθμισης, οι οποίοι θα έχουν την εγγύηση 30ετών ομολόγων.
Αξίζει να τονίσουμε εν προκειμένω πως οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν στην κατοχή τους ελληνικά ομόλογα ύψους περίπου 52 δις δολαρίων, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Τράπεζας Διακανονισμών (BIS) στο τέλος του 2010.
Στρεφόμενοι στο γερμανικό πόλο, η επικρατέστερη προτεινόμενη λύση θέλει τις γερμανικές τράπεζες να πιέζουν για κρατικές εγγυήσεις, ως ανταπόδοση στην εθελοντική μετακύλιση χρέους. Το πλάνο αυτό, βέβαια, ήρθε να απορρίψει η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel, καθώς «είναι πιθανό να αυξήσει την έκθεση των Γερμανών φορολογουμένων στην ελληνική περίπτωση».
Λίγο πιο δίπλα και από το μέτωπο της Πορτογαλίας, δημοσίευμα στην εφημερίδα Jornal de Nogocios κάνει λόγο για τις Banco Comercial Portugues, Banco BPI και Caixa Geral de Depositos, ως πρόθυμες να εξετάσουν εθελοντική συμμετοχή στην ελληνική διάσωση. Παραδίπλα, οι ισπανικές τράπεζες, σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό της χώρας Jose Luis Rodriguez Zapatero δεν σκοπεύουν να μείνουν εκτός παιχνιδιού, με Βέλγιο και Ολλανδία να "ζηλεύουν" την κατάσταση.
Πιο συγκεκριμένα, στις 23/06 η βελγική Dexia δήλωσε πρόθυμη να συμμετάσχει τελικά στη διαδικασία του roll over, χωρίς όμως να έχουν γίνει γνωστοί οι όροι που θα γίνει αυτή. Η Dexia, κατέχει στο χαρτοφυλάκιό της ελληνικά ομόλογα ύψους 3,5 δισ. ευρώ. Το πιθανότερο σενάριο είναι να δοθεί στους ιδιώτες πιστωτές προνομιακή μεταχείριση ή και εγγυήσεις ως κίνητρα για την ανακύκλωση των ομολόγων τους όταν αυτά ωριμάσουν.
Πιέσεις προκειμένου να φανεί καλός γείτονας δέχεται η Ιταλία, καθώς ο επικεφαλής του Institute of International Finance (Οργανισμός Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Κλάδου - IIF) επισκέπτεται τη χώρα, ώστε να προωθήσει με τις τράπεζες τη συμμετοχή τους στο δεύτερο πακέτο στήριξης της ελληνικής οικονομίας.
Το σημείο τομής
Μοναδικό σημείο τομής φαίνεται ότι αποτελεί ένα «κρυφτό» με τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, με σκοπό να μην προκληθεί πιστωτικό γεγονός, κάτι το οποίο θα οδηγούσε την Ελλάδα υπό καθεστώς χρεοκοπίας, με αξιολόγηση «D», σε περίπτωση που όροι ανταλλαγής χρέους δεν είναι ευνοϊκοί για τους πιστωτές.
Πρέπει, λοιπόν, να διασφαλιστεί με μεγάλη προσοχή ο εθελοντικός χαρακτήρας της συμμετοχής, ώστε να μην χαρακτηριστεί ως πιστωτικό γεγονός, και επιπλέον να αποτρέπει τη σύγκριση.
Τι ορίζουν, όμως, Fitch, Moody’s και S&P ως πιστωτικό γεγονός;
Η Fitch Ratings θέλει ως credit event μία ανταλλαγή ελληνικού χρέους αν αυτή είναι λιγότερο ευνοϊκή για τους κατόχους των ελληνικών ομολόγων, ή αν «θεωρηθεί απαραίτητη για λόγους φερεγγυότητας ή/και ρευστότητας». Μάλιστα, ακόμη και η εθελοντική αλλαγή αποτελεί πιστωτικό γεγονός.
Η Moody’s επισημαίνει πως ως πιστωτικό γεγονός και χρεοκοπία βλέπει την καταναγκαστική ανταλλαγή ομολόγων και την επιβαλλόμενη μετακύλιση χρέους, ενώ τέλος, η S&P θεωρεί την πολιτική ασυνεννοησία στην χώρα και τη δυσκολία ως προς τα ανταλλάγματα που ζητά η ΕΕ από την Ελλάδα, προάγγελους ενός credit event.
Eurogroup εν όψει
Όλο αυτό το παρασκήνιο, πολιτικό και οικονομικό, χρωματίζει την κίνηση των αγορών και εν αναμονή του Eyrogroup της 3ης Ιουλίου, κατά το οποίο αναμένεται να ληφθεί τελικά απόφαση για το εάν η Ελλάδα, και υπό ποιες προϋποθέσεις, θα λάβει τη δόση του Ιουλίου, ύψους 12 δις ευρώ.
Το στοίχημα είναι να αφεθούν στην άκρη πολιτικοί εγωισμοί και συμφέροντα και για μια φορά η Ευρώπη να λειτουργήσει ενωτικά, εκπληρώνοντας το σκοπό για τον οποίο γεννήθηκε. Δεν είναι ωμός ρομαντισμός, αλλά ρεαλιστική συσπείρωση, καθώς μετά την ελληνική χρεοκοπία δεν θα ξημερώσει άσπρη μέρα για την οικονομία της Ευρώπης για μεγάλο διάστημα.
Μίνα Κωστοπούλου
www.bankingnews.gr
Ως είθισται για την ευρωπαϊκή οικογένεια, η κοινή συνισταμένη είναι μάλλον άγνωστη έννοια, καθώς τα μέλη της κινούνται σε αποκλίνουσες κατευθύνσεις. Όπως ήταν αναμενόμενο, και η περίπτωση του rollover δεν περιβάλλεται από κάποιο θεσμό ή αρχή που να την ενισχύει και να τη ρυθμίζει, με αποτέλεσμα ο καθένας να δίνει τις δικές του εκδοχές.
Το παρασκήνιο και οι προτάσεις
Αρχής γενομένης εκ της Γαλλίας, το σχέδιο έχει ως εξής: ανταλλαγή παλαιών ελληνικών ομολόγων με νέα μεγαλύτερης διάρκειας. Φαίνεται πως οι γαλλικές τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης και της BNP Paribas επιθυμούν να διοχετεύσουν σε ελληνικούς τίτλους το 50%της έκθεσής τους στο ελληνικό χρέος, ωρίμανσης μέχρι 2014, ενώ προορίζουν το 20% για τίτλους υψηλής διαβάθμισης, οι οποίοι θα έχουν την εγγύηση 30ετών ομολόγων.
Αξίζει να τονίσουμε εν προκειμένω πως οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν στην κατοχή τους ελληνικά ομόλογα ύψους περίπου 52 δις δολαρίων, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Τράπεζας Διακανονισμών (BIS) στο τέλος του 2010.
Στρεφόμενοι στο γερμανικό πόλο, η επικρατέστερη προτεινόμενη λύση θέλει τις γερμανικές τράπεζες να πιέζουν για κρατικές εγγυήσεις, ως ανταπόδοση στην εθελοντική μετακύλιση χρέους. Το πλάνο αυτό, βέβαια, ήρθε να απορρίψει η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel, καθώς «είναι πιθανό να αυξήσει την έκθεση των Γερμανών φορολογουμένων στην ελληνική περίπτωση».
Λίγο πιο δίπλα και από το μέτωπο της Πορτογαλίας, δημοσίευμα στην εφημερίδα Jornal de Nogocios κάνει λόγο για τις Banco Comercial Portugues, Banco BPI και Caixa Geral de Depositos, ως πρόθυμες να εξετάσουν εθελοντική συμμετοχή στην ελληνική διάσωση. Παραδίπλα, οι ισπανικές τράπεζες, σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό της χώρας Jose Luis Rodriguez Zapatero δεν σκοπεύουν να μείνουν εκτός παιχνιδιού, με Βέλγιο και Ολλανδία να "ζηλεύουν" την κατάσταση.
Πιο συγκεκριμένα, στις 23/06 η βελγική Dexia δήλωσε πρόθυμη να συμμετάσχει τελικά στη διαδικασία του roll over, χωρίς όμως να έχουν γίνει γνωστοί οι όροι που θα γίνει αυτή. Η Dexia, κατέχει στο χαρτοφυλάκιό της ελληνικά ομόλογα ύψους 3,5 δισ. ευρώ. Το πιθανότερο σενάριο είναι να δοθεί στους ιδιώτες πιστωτές προνομιακή μεταχείριση ή και εγγυήσεις ως κίνητρα για την ανακύκλωση των ομολόγων τους όταν αυτά ωριμάσουν.
Πιέσεις προκειμένου να φανεί καλός γείτονας δέχεται η Ιταλία, καθώς ο επικεφαλής του Institute of International Finance (Οργανισμός Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Κλάδου - IIF) επισκέπτεται τη χώρα, ώστε να προωθήσει με τις τράπεζες τη συμμετοχή τους στο δεύτερο πακέτο στήριξης της ελληνικής οικονομίας.
Το σημείο τομής
Μοναδικό σημείο τομής φαίνεται ότι αποτελεί ένα «κρυφτό» με τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, με σκοπό να μην προκληθεί πιστωτικό γεγονός, κάτι το οποίο θα οδηγούσε την Ελλάδα υπό καθεστώς χρεοκοπίας, με αξιολόγηση «D», σε περίπτωση που όροι ανταλλαγής χρέους δεν είναι ευνοϊκοί για τους πιστωτές.
Πρέπει, λοιπόν, να διασφαλιστεί με μεγάλη προσοχή ο εθελοντικός χαρακτήρας της συμμετοχής, ώστε να μην χαρακτηριστεί ως πιστωτικό γεγονός, και επιπλέον να αποτρέπει τη σύγκριση.
Τι ορίζουν, όμως, Fitch, Moody’s και S&P ως πιστωτικό γεγονός;
Η Fitch Ratings θέλει ως credit event μία ανταλλαγή ελληνικού χρέους αν αυτή είναι λιγότερο ευνοϊκή για τους κατόχους των ελληνικών ομολόγων, ή αν «θεωρηθεί απαραίτητη για λόγους φερεγγυότητας ή/και ρευστότητας». Μάλιστα, ακόμη και η εθελοντική αλλαγή αποτελεί πιστωτικό γεγονός.
Η Moody’s επισημαίνει πως ως πιστωτικό γεγονός και χρεοκοπία βλέπει την καταναγκαστική ανταλλαγή ομολόγων και την επιβαλλόμενη μετακύλιση χρέους, ενώ τέλος, η S&P θεωρεί την πολιτική ασυνεννοησία στην χώρα και τη δυσκολία ως προς τα ανταλλάγματα που ζητά η ΕΕ από την Ελλάδα, προάγγελους ενός credit event.
Eurogroup εν όψει
Όλο αυτό το παρασκήνιο, πολιτικό και οικονομικό, χρωματίζει την κίνηση των αγορών και εν αναμονή του Eyrogroup της 3ης Ιουλίου, κατά το οποίο αναμένεται να ληφθεί τελικά απόφαση για το εάν η Ελλάδα, και υπό ποιες προϋποθέσεις, θα λάβει τη δόση του Ιουλίου, ύψους 12 δις ευρώ.
Το στοίχημα είναι να αφεθούν στην άκρη πολιτικοί εγωισμοί και συμφέροντα και για μια φορά η Ευρώπη να λειτουργήσει ενωτικά, εκπληρώνοντας το σκοπό για τον οποίο γεννήθηκε. Δεν είναι ωμός ρομαντισμός, αλλά ρεαλιστική συσπείρωση, καθώς μετά την ελληνική χρεοκοπία δεν θα ξημερώσει άσπρη μέρα για την οικονομία της Ευρώπης για μεγάλο διάστημα.
Μίνα Κωστοπούλου
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών