γράφει : Αλεξάνδρα Τόμπρα
Είναι κοινά αποδεκτό πως την παρούσα χρονική συγκυρία – και όχι μόνο – οι διαφορές και οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στα κράτη της ευρωπαϊκής οικογένειες είναι πολλές. Ο «Βορράς» εναντίον του «Νότου», η «Περιφέρεια» κατά του «Πυρήνα», η «Ανατολή» κατά της «Δύσης».
Ωστόσο, η μεγαλύτερη διαφορά που ξεπερνά όλες τις προηγούμενες, κυρίως λόγω της επιβάρυνσης που έχει προκληθεί από την οικονομική κρίση, είναι αυτή που αφορά στο «διχασμό» των νέων απέναντι στις μεγαλύτερες γενιές.
Βάσει των επίσημων στοιχείων της Eurostat για το Μάιο, το 23,8% των νέων ηλικίας έως 25 ετών (περίπου 3,5 εκατομμύρια) στα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης ήταν άνεργοι, όταν ο μέσος όρος της ανεργίας ανέρχεται στο 12,2% στο σύνολο του πληθυσμού.
Τα ποσοστά αυτά παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, αν λάβει κανείς υπόψη του πως στην Ελλάδα και στην Ισπανία, η ανεργία των νέων αυτής της ηλικίας ξεπερνά το 55%.
«Οι νέοι υποφέρουν πραγματικά από την ανεργία, η οποία τους εξοργίζει ιδιαίτερα από τη στιγμή που θεωρούν τις μεγαλύτερες γενιές ως υπεύθυνες για αυτά τα οικονομικά προβλήματα και την ανεργία» αναφέρει στο CNBC ο Howard Archer, οικονομολόγος της IHS Global Insight.
Το πρόβλημα της ανεργίας των νέων και οι διαστάσεις του έχουν γίνει αντιληπτές από τους Ευρωπαίους πολιτικούς, ενώ χαρακτηριστική ήταν η δήλωση της καγκελαρίου της Γερμανίας, Angela Merkel ότι η ανεργία των νέων αποτελεί «το πιο πιεστικό πρόβλημα για την Ευρώπη».
Ωστόσο, σύμφωνα με το CNBC, το χάσμα μεταξύ νέων και μεγαλύτερων δεν αφορά μόνο το θέμα της ανεργίας, καθώς η ένταση επεκτείνεται και σε άλλα ζητήματα, όπως είναι η εκπαιδευτική πολιτική, το συνταξιοδοτικό σύστημα, κοκ.
«Υπάρχει μια αυξανόμενη αγανάκτηση στους νέους ότι οι μεγαλύτερες γενιές τα έκαναν μούσκεμα τις καλές εποχές και ότι δεν θα μοιραστούν πλέον την καλή τους τύχη» υπογραμμίζει ο Francis Beckett, συγγραφέας του βιβλίου «Τι έκαναν οι baby boomers για εμάς;».
Σε αυτό το σημείο ο Rory Fitzgerald, διευθυντής του τμήματος ευρωπαϊκών κοινωνικών ερευνών στο Πανεπιστήμιο Citi του Λονδίνου αναφέρει ότι ενώ οι «baby boomers» (σ.σ. η γενιά μετά τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο) μπορούν να μιλούν για τις υψηλές τους συντάξεις που συνδέονται με τον τελικό τους μισθό, οι νεότεροι άνθρωποι δεν μοιράζονται το ίδιο προνόμιο.
«Διαπιστώνουμε ότι οι νέοι άνθρωποι νιώθουν πως γίνονται διακρίσεις σε βάρος τους λόγω της ηλικίας τους σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους ανθρώπους» υπογραμμίζει ο Fitzgerald.
Διαφορετική πάντως είναι η εκτίμηση του Edward Howker, συγγραφέα του βιβλίου «Πώς η Βρετανία χρεοκόπησε τους νέους της», ο οποίος υποστηρίζει πως το θέμα δεν εναπόκειται στις διαφορές μεταξύ των νέων και των μεγαλύτερων, αλλά κυρίως στην πολιτική αποτυχία των κυβερνήσεων.
«Όταν οι νέοι στις πληττόμενες από την οικονομική κρίση χώρες της Ε.Ε. συγκεντρώνονται στις πλατείες και στους δρόμους για να διαδηλώσουν, δεν διαμαρτύρονται κατά των μεγαλύτερων σε ηλικία ανθρώπων, αλλά διαδηλώνουν κατά του συστήματος και των πολιτικών λαθών που έκαναν το μέλλον τους να φαντάζει λιγότερο ασφαλές» υπογραμμίζει ο Howker.
www.bankingnews.gr
Βάσει των επίσημων στοιχείων της Eurostat για το Μάιο, το 23,8% των νέων ηλικίας έως 25 ετών (περίπου 3,5 εκατομμύρια) στα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης ήταν άνεργοι, όταν ο μέσος όρος της ανεργίας ανέρχεται στο 12,2% στο σύνολο του πληθυσμού.
Τα ποσοστά αυτά παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, αν λάβει κανείς υπόψη του πως στην Ελλάδα και στην Ισπανία, η ανεργία των νέων αυτής της ηλικίας ξεπερνά το 55%.
«Οι νέοι υποφέρουν πραγματικά από την ανεργία, η οποία τους εξοργίζει ιδιαίτερα από τη στιγμή που θεωρούν τις μεγαλύτερες γενιές ως υπεύθυνες για αυτά τα οικονομικά προβλήματα και την ανεργία» αναφέρει στο CNBC ο Howard Archer, οικονομολόγος της IHS Global Insight.
Το πρόβλημα της ανεργίας των νέων και οι διαστάσεις του έχουν γίνει αντιληπτές από τους Ευρωπαίους πολιτικούς, ενώ χαρακτηριστική ήταν η δήλωση της καγκελαρίου της Γερμανίας, Angela Merkel ότι η ανεργία των νέων αποτελεί «το πιο πιεστικό πρόβλημα για την Ευρώπη».
Ωστόσο, σύμφωνα με το CNBC, το χάσμα μεταξύ νέων και μεγαλύτερων δεν αφορά μόνο το θέμα της ανεργίας, καθώς η ένταση επεκτείνεται και σε άλλα ζητήματα, όπως είναι η εκπαιδευτική πολιτική, το συνταξιοδοτικό σύστημα, κοκ.
«Υπάρχει μια αυξανόμενη αγανάκτηση στους νέους ότι οι μεγαλύτερες γενιές τα έκαναν μούσκεμα τις καλές εποχές και ότι δεν θα μοιραστούν πλέον την καλή τους τύχη» υπογραμμίζει ο Francis Beckett, συγγραφέας του βιβλίου «Τι έκαναν οι baby boomers για εμάς;».
Σε αυτό το σημείο ο Rory Fitzgerald, διευθυντής του τμήματος ευρωπαϊκών κοινωνικών ερευνών στο Πανεπιστήμιο Citi του Λονδίνου αναφέρει ότι ενώ οι «baby boomers» (σ.σ. η γενιά μετά τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο) μπορούν να μιλούν για τις υψηλές τους συντάξεις που συνδέονται με τον τελικό τους μισθό, οι νεότεροι άνθρωποι δεν μοιράζονται το ίδιο προνόμιο.
«Διαπιστώνουμε ότι οι νέοι άνθρωποι νιώθουν πως γίνονται διακρίσεις σε βάρος τους λόγω της ηλικίας τους σε σύγκριση με τους μεγαλύτερους ανθρώπους» υπογραμμίζει ο Fitzgerald.
Διαφορετική πάντως είναι η εκτίμηση του Edward Howker, συγγραφέα του βιβλίου «Πώς η Βρετανία χρεοκόπησε τους νέους της», ο οποίος υποστηρίζει πως το θέμα δεν εναπόκειται στις διαφορές μεταξύ των νέων και των μεγαλύτερων, αλλά κυρίως στην πολιτική αποτυχία των κυβερνήσεων.
«Όταν οι νέοι στις πληττόμενες από την οικονομική κρίση χώρες της Ε.Ε. συγκεντρώνονται στις πλατείες και στους δρόμους για να διαδηλώσουν, δεν διαμαρτύρονται κατά των μεγαλύτερων σε ηλικία ανθρώπων, αλλά διαδηλώνουν κατά του συστήματος και των πολιτικών λαθών που έκαναν το μέλλον τους να φαντάζει λιγότερο ασφαλές» υπογραμμίζει ο Howker.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών