Το σχέδιο StormWall προβλέπει τη δημιουργία ενός τεχνητού «πλάσματος-ασπίδας» στο διάστημα
Η συνθήκη είναι γνώριμη: ο Ήλιος βομβαρδίζει τη Γη με πλάσμα και εμείς έχουμε συνηθίσει απλώς να περιμένουμε το χτύπημα.
Η μαγνητόσφαιρά μας είναι μια μαγνητική ασπίδα, διογκωμένη από τον ηλιακό άνεμο, όμως ακόμη και αυτή έχει το σημείο θραύσης της.
Κατά τη διάρκεια της «μαγνητικής επανασύνδεσης», οι γραμμές δύναμης του Ήλιου και της Γης συγχωνεύονται, επιτρέποντας σε μια ροή ενέργειας να εισέλθει.
Το αποτέλεσμα: κατεστραμμένοι δορυφόροι, μπλακ άουτ στα ηλεκτρικά δίκτυα και παράλυση των συστημάτων GPS.
Μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Brian Walsh από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης αποφάσισε να βάλει τέλος σε αυτή την «άγνοια» και πρότεινε το έργο StormWall.
Ασπίδα πλάσματος απέναντι στον Ήλιο
Η ιδέα είναι εξαιρετικά πρακτική: να κατασκευαστεί ένα φράγμα στην πορεία ενός κοσμικού ποταμού. Αφού δεν μπορούμε να δαμάσουμε ένα άστρο, πρέπει να ενισχύσουμε τα «σύνορα» του πλανητικού μας σπιτιού.
Οι ερευνητές σχεδιάζουν να τοποθετήσουν έναν σχηματισμό έξι διαστημοπλοίων σε γεωσύγχρονη τροχιά.
Κάθε ένα από αυτά θα είναι γεμάτο με «υλικό όγκου» - βάριο, λίθιο, νάτριο ή ασβέστιο. Όταν εντοπίζεται απειλή, οι δορυφόροι θα απελευθερώνουν την ουσία.
Το ηλιακό φως θα ιονίζει τα σωματίδια μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, μετατρέποντάς τα σε νέφος πλάσματος.
Αυτό δημιουργεί πρόσθετη πίεση στο εξωτερικό όριο της μαγνητόσφαιρας.
Αυτή η «συμπίεση» εμποδίζει τη συγχώνευση των μαγνητικών πεδίων.
Η ενέργεια του ηλιακού ανέμου απλώς θα παρακάμπτει τον πλανήτη εφαπτομενικά.
Πώς το StormWall θα σώσει τον πλανήτη
Η ομάδα του Walsh πραγματοποίησε προσομοίωση σε υπολογιστή της ηλιακής καταιγίδας του Μαΐου 2024.
Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά: το σύστημα μειώνει την ισχύ του γεωμαγνητικού πλήγματος κατά περισσότερο από 50%.
Αυτό μετατρέπει μια πιθανή καταστροφή σε μια ήπια «διαστημική καταιγίδα», η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί από τα συστήματα μετάδοσης δεδομένων υψηλής ταχύτητας και άλλα ασφαλή δίκτυα επικοινωνίας.
Η κάλυψη του πλανήτη με μια τέτοια ασπίδα θα απαιτούσε ποσότητα υλικού ισοδύναμη με περίπου δώδεκα δεξαμενόπλοια καυσίμων.
Η επένδυση είναι τεράστια, όμως όταν συγκρίνεται με την πιθανή απώλεια ολόκληρου του παγκόσμιου δορυφορικού δικτύου, η λύση μοιάζει με λογικό προληπτικό μέτρο και όχι με σπατάλη χρημάτων.
Δεν υπάρχει κίνδυνος ατμοσφαιρικής ρύπανσης, καθώς το πλάσμα διατηρείται για περίπου έξι ώρες και στη συνέχεια παρασύρεται από τον ηλιακό άνεμο προς το βαθύ διάστημα.
Αυτό λειτουργεί ως μια συλλογική ασπίδα για όλες τις χώρες, εξαλείφοντας τις γεωπολιτικές ανισορροπίες.
www.bankingnews.gr
Η μαγνητόσφαιρά μας είναι μια μαγνητική ασπίδα, διογκωμένη από τον ηλιακό άνεμο, όμως ακόμη και αυτή έχει το σημείο θραύσης της.
Κατά τη διάρκεια της «μαγνητικής επανασύνδεσης», οι γραμμές δύναμης του Ήλιου και της Γης συγχωνεύονται, επιτρέποντας σε μια ροή ενέργειας να εισέλθει.
Το αποτέλεσμα: κατεστραμμένοι δορυφόροι, μπλακ άουτ στα ηλεκτρικά δίκτυα και παράλυση των συστημάτων GPS.
Μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Brian Walsh από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης αποφάσισε να βάλει τέλος σε αυτή την «άγνοια» και πρότεινε το έργο StormWall.
Ασπίδα πλάσματος απέναντι στον Ήλιο
Η ιδέα είναι εξαιρετικά πρακτική: να κατασκευαστεί ένα φράγμα στην πορεία ενός κοσμικού ποταμού. Αφού δεν μπορούμε να δαμάσουμε ένα άστρο, πρέπει να ενισχύσουμε τα «σύνορα» του πλανητικού μας σπιτιού.
Οι ερευνητές σχεδιάζουν να τοποθετήσουν έναν σχηματισμό έξι διαστημοπλοίων σε γεωσύγχρονη τροχιά.
Κάθε ένα από αυτά θα είναι γεμάτο με «υλικό όγκου» - βάριο, λίθιο, νάτριο ή ασβέστιο. Όταν εντοπίζεται απειλή, οι δορυφόροι θα απελευθερώνουν την ουσία.
Το ηλιακό φως θα ιονίζει τα σωματίδια μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, μετατρέποντάς τα σε νέφος πλάσματος.
Αυτό δημιουργεί πρόσθετη πίεση στο εξωτερικό όριο της μαγνητόσφαιρας.
Αυτή η «συμπίεση» εμποδίζει τη συγχώνευση των μαγνητικών πεδίων.
Η ενέργεια του ηλιακού ανέμου απλώς θα παρακάμπτει τον πλανήτη εφαπτομενικά.
Πώς το StormWall θα σώσει τον πλανήτη
Η ομάδα του Walsh πραγματοποίησε προσομοίωση σε υπολογιστή της ηλιακής καταιγίδας του Μαΐου 2024.
Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά: το σύστημα μειώνει την ισχύ του γεωμαγνητικού πλήγματος κατά περισσότερο από 50%.
Αυτό μετατρέπει μια πιθανή καταστροφή σε μια ήπια «διαστημική καταιγίδα», η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί από τα συστήματα μετάδοσης δεδομένων υψηλής ταχύτητας και άλλα ασφαλή δίκτυα επικοινωνίας.
Η κάλυψη του πλανήτη με μια τέτοια ασπίδα θα απαιτούσε ποσότητα υλικού ισοδύναμη με περίπου δώδεκα δεξαμενόπλοια καυσίμων.
Η επένδυση είναι τεράστια, όμως όταν συγκρίνεται με την πιθανή απώλεια ολόκληρου του παγκόσμιου δορυφορικού δικτύου, η λύση μοιάζει με λογικό προληπτικό μέτρο και όχι με σπατάλη χρημάτων.
Δεν υπάρχει κίνδυνος ατμοσφαιρικής ρύπανσης, καθώς το πλάσμα διατηρείται για περίπου έξι ώρες και στη συνέχεια παρασύρεται από τον ηλιακό άνεμο προς το βαθύ διάστημα.
Αυτό λειτουργεί ως μια συλλογική ασπίδα για όλες τις χώρες, εξαλείφοντας τις γεωπολιτικές ανισορροπίες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών