Ένα φυτό που θεωρούνταν εξαφανισμένο για σχεδόν 60 χρόνια εντοπίστηκε ξανά σε απομακρυσμένη περιοχή της Αυστραλίας, χάρη σε έναν παρατηρητικό ερευνητή και την πλατφόρμα iNaturalist
Ένα φυτό που έλειπε για σχεδόν 60 χρόνια βρέθηκε ξανά σε ένα από τα πιο απομακρυσμένα τοπία της Αυστραλίας, και η επανανακάλυψη ξεκίνησε με έναν παρατηρητικό δακτυλιωτή πουλιών, μια κάμερα κινητού και μια εφαρμογή επιστήμης πολιτών.
Ο Aaron Bean εργαζόταν σε μια τεράστια ιδιοκτησία στην ενδοχώρα του βόρειου Queensland, δακτυλιώνοντας πουλιά, όταν παρατήρησε ένα φυτό που του φάνηκε ασυνήθιστο.
Ο Bean, επαγγελματίας κηπουρός, το φωτογράφισε και αργότερα ανέβασε τις εικόνες στο iNaturalist όταν βρέθηκε ξανά σε περιοχή με σήμα.
Αυτή η απλή ανάρτηση ξεκίνησε μια εξαιρετική αλυσίδα γεγονότων.
Το iNaturalist, μία από τις μεγαλύτερες πλατφόρμες επιστήμης πολιτών στον κόσμο, περιλαμβάνει πλέον σχεδόν 300 εκατομμύρια παρατηρήσεις από περίπου τέσσερα εκατομμύρια χρήστες, που καλύπτουν πάνω από 500.000 είδη.
Ανάμεσα σε όσους είδαν τις φωτογραφίες του Bean ήταν ο Anthony Bean, βοτανολόγος στο Queensland Herbarium.
Αμέσως αναγνώρισε το φυτό ως Ptilotus senarius, ένα είδος που θεωρούνταν εξαφανισμένο και δεν είχε καταγραφεί από τη δεκαετία του 1960. Ο ίδιος είχε μάλιστα περιγράψει το είδος πριν από δέκα χρόνια.
«Ήταν πολύ τυχαίο», λέει ο Thomas Mesaglio από τη σχολή UNSW School of Biological, Earth and Environmental Sciences, ο οποίος έγραψε για την επανανακάλυψη στο Australian Journal of Botany.
«Ο Aaron Bean είναι ενεργός χρήστης του iNaturalist που τυχαία τράβηξε φωτογραφίες από ενδιαφέροντα φυτά στην περιοχή».
Μια τυχαία ανακάλυψη
Το Ptilotus senarius είναι ένας ευαίσθητος θάμνος με λεπτούς βλαστούς και εντυπωσιακά μοβ-ροζ άνθη που μοιάζουν με φτερωτό πυροτέχνημα.
Το φυτό υπάρχει μόνο σε μια στενή ζώνη άγριου, βραχώδους εδάφους κοντά στον Κόλπο της Carpentaria και δεν είχε συλλεχθεί από το 1967. Είχε θεωρηθεί μεταξύ των περίπου 900 φυτικών ειδών παγκοσμίως που θεωρούνται εξαφανισμένα στη φύση από τα μέσα του 18ου αιώνα.
Χάρη στις παρατηρήσεις του Aaron και του Anthony Bean, μαζί με τη συνεργασία ενός ιδιοκτήτη γης που συνέλεξε δείγμα, το είδος επιβεβαιώθηκε ότι επιβιώνει. Έκτοτε έχει καταταχθεί ως κρισίμως απειλούμενο, ανοίγοντας τον δρόμο για δράσεις διατήρησης.
«Είναι μια από αυτές τις περιπτώσεις όπου όλα έπρεπε να συμβούν σωστά και υπήρξε λίγη τύχη», λέει ο Mesaglio.
Η περίπτωση αυτή αντικατοπτρίζει μια αυξανόμενη τάση: πολίτες να καταγράφουν φυτά και ζώα που συναντούν, να ανεβάζουν εικόνες σε πλατφόρμες όπως το iNaturalist και να συμβάλλουν απρόσμενα σε επανανακαλύψεις ή νέα επιστημονικά δεδομένα.
Για ερευνητές όπως ο Thomas Mesaglio, αυτές οι συνεισφορές γίνονται ολοένα και πιο πολύτιμες. Σε μια χώρα τόσο μεγάλη και οικολογικά ποικιλόμορφη όσο η Αυστραλία, είναι αδύνατο για τους επιστήμονες να εξετάσουν όλες τις περιοχές μόνοι τους.
Η πρόσβαση αποτελεί επίσης πρόβλημα, καθώς περίπου το ένα τρίτο της Αυστραλίας είναι ιδιωτική γη, γεγονός που περιορίζει την επιτόπια έρευνα.
«Αν είσαι ο ιδιοκτήτης της γης ή έχεις άδεια να βρίσκεσαι εκεί, τότε ανοίγεται ένας εντελώς νέος κόσμος», λέει ο Mesaglio.
Συμμετοχή του κοινού
Για να ενισχυθεί αυτή η δυναμική, οι επιστήμονες ενθαρρύνουν μεγαλύτερη συμμετοχή του κοινού, ειδικά των ιδιοκτητών γης, και δίνουν έμφαση στη συλλογή λεπτομερών παρατηρήσεων.
Στη New South Wales, το πρόγραμμα Land Libraries, που λειτουργεί από το Biodiversity Conservation Trust, παρέχει σε ιδιοκτήτες γης εργαλεία και εκπαίδευση για την καταγραφή της βιοποικιλότητας και τη διαμοίρασή της μέσω πλατφορμών επιστήμης πολιτών.
Ο Mesaglio υποστηρίζει τέτοιες πρωτοβουλίες, όχι μόνο επειδή διευρύνουν την πρόσβαση σε δυσπρόσιτες περιοχές, αλλά και επειδή ενισχύουν τη σύνδεση των ανθρώπων με το φυσικό περιβάλλον τους.
«Η εμπλοκή των ίδιων των ιδιοκτητών γης με την επιστήμη και τον φυσικό κόσμο και η ενίσχυση του ενδιαφέροντός τους για τη βιοποικιλότητα τους κάνει πολύ πιο πιθανό να ενδιαφερθούν και να συμβάλουν στην προστασία της», λέει ο Mesaglio.
Για τους νέους χρήστες του iNaturalist, ο Mesaglio προτείνει τη συλλογή όσο το δυνατόν περισσότερων λεπτομερειών. Μια μόνο κοντινή φωτογραφία ενός άνθους μπορεί να μην είναι αρκετή, ειδικά όταν πολλά είδη μοιάζουν μεταξύ τους.
Πλαίσιο, όπως εικόνες ολόκληρου του φυτού, του φλοιού και των φύλλων, βοηθά στην ακριβή ταυτοποίηση.
Βελτίωση δεδομένων
Επισημαίνει επίσης τη σημασία καταγραφής στοιχείων που δεν φαίνονται στις φωτογραφίες, όπως το έδαφος, τα γειτονικά φυτά και η παρουσία επικονιαστών.
Ακόμη και η μυρωδιά μπορεί να δώσει σημαντικά στοιχεία για την αναγνώριση.
«Όσο περισσότερες πληροφορίες και πλαίσιο παρέχετε, τόσο περισσότερες πιθανές χρήσεις θα έχει αυτή η καταγραφή στο μέλλον».
Σε ξεχωριστή έρευνα, ο Mesaglio διαπίστωσε ότι τα δεδομένα του iNaturalist έχουν χρησιμοποιηθεί σε επιστημονικές μελέτες σε 128 χώρες και χιλιάδες είδη, δείχνοντας τη συνεχώς αυξανόμενη σημασία του.
Καθώς προστίθενται περισσότερες παρατηρήσεις και βελτιώνεται η ποιότητα των δεδομένων, ο Mesaglio εκτιμά ότι πολλές ακόμη ανακαλύψεις παραμένουν ακόμη κρυμμένες και περιμένουν να βγουν στο φως.
www.bankingnews.gr
Ο Aaron Bean εργαζόταν σε μια τεράστια ιδιοκτησία στην ενδοχώρα του βόρειου Queensland, δακτυλιώνοντας πουλιά, όταν παρατήρησε ένα φυτό που του φάνηκε ασυνήθιστο.
Ο Bean, επαγγελματίας κηπουρός, το φωτογράφισε και αργότερα ανέβασε τις εικόνες στο iNaturalist όταν βρέθηκε ξανά σε περιοχή με σήμα.
Αυτή η απλή ανάρτηση ξεκίνησε μια εξαιρετική αλυσίδα γεγονότων.
Το iNaturalist, μία από τις μεγαλύτερες πλατφόρμες επιστήμης πολιτών στον κόσμο, περιλαμβάνει πλέον σχεδόν 300 εκατομμύρια παρατηρήσεις από περίπου τέσσερα εκατομμύρια χρήστες, που καλύπτουν πάνω από 500.000 είδη.
Ανάμεσα σε όσους είδαν τις φωτογραφίες του Bean ήταν ο Anthony Bean, βοτανολόγος στο Queensland Herbarium.
Αμέσως αναγνώρισε το φυτό ως Ptilotus senarius, ένα είδος που θεωρούνταν εξαφανισμένο και δεν είχε καταγραφεί από τη δεκαετία του 1960. Ο ίδιος είχε μάλιστα περιγράψει το είδος πριν από δέκα χρόνια.
«Ήταν πολύ τυχαίο», λέει ο Thomas Mesaglio από τη σχολή UNSW School of Biological, Earth and Environmental Sciences, ο οποίος έγραψε για την επανανακάλυψη στο Australian Journal of Botany.
«Ο Aaron Bean είναι ενεργός χρήστης του iNaturalist που τυχαία τράβηξε φωτογραφίες από ενδιαφέροντα φυτά στην περιοχή».
Μια τυχαία ανακάλυψη
Το Ptilotus senarius είναι ένας ευαίσθητος θάμνος με λεπτούς βλαστούς και εντυπωσιακά μοβ-ροζ άνθη που μοιάζουν με φτερωτό πυροτέχνημα.
Το φυτό υπάρχει μόνο σε μια στενή ζώνη άγριου, βραχώδους εδάφους κοντά στον Κόλπο της Carpentaria και δεν είχε συλλεχθεί από το 1967. Είχε θεωρηθεί μεταξύ των περίπου 900 φυτικών ειδών παγκοσμίως που θεωρούνται εξαφανισμένα στη φύση από τα μέσα του 18ου αιώνα.
Χάρη στις παρατηρήσεις του Aaron και του Anthony Bean, μαζί με τη συνεργασία ενός ιδιοκτήτη γης που συνέλεξε δείγμα, το είδος επιβεβαιώθηκε ότι επιβιώνει. Έκτοτε έχει καταταχθεί ως κρισίμως απειλούμενο, ανοίγοντας τον δρόμο για δράσεις διατήρησης.
«Είναι μια από αυτές τις περιπτώσεις όπου όλα έπρεπε να συμβούν σωστά και υπήρξε λίγη τύχη», λέει ο Mesaglio.
Η περίπτωση αυτή αντικατοπτρίζει μια αυξανόμενη τάση: πολίτες να καταγράφουν φυτά και ζώα που συναντούν, να ανεβάζουν εικόνες σε πλατφόρμες όπως το iNaturalist και να συμβάλλουν απρόσμενα σε επανανακαλύψεις ή νέα επιστημονικά δεδομένα.
Για ερευνητές όπως ο Thomas Mesaglio, αυτές οι συνεισφορές γίνονται ολοένα και πιο πολύτιμες. Σε μια χώρα τόσο μεγάλη και οικολογικά ποικιλόμορφη όσο η Αυστραλία, είναι αδύνατο για τους επιστήμονες να εξετάσουν όλες τις περιοχές μόνοι τους.
Η πρόσβαση αποτελεί επίσης πρόβλημα, καθώς περίπου το ένα τρίτο της Αυστραλίας είναι ιδιωτική γη, γεγονός που περιορίζει την επιτόπια έρευνα.
«Αν είσαι ο ιδιοκτήτης της γης ή έχεις άδεια να βρίσκεσαι εκεί, τότε ανοίγεται ένας εντελώς νέος κόσμος», λέει ο Mesaglio.
Συμμετοχή του κοινού
Για να ενισχυθεί αυτή η δυναμική, οι επιστήμονες ενθαρρύνουν μεγαλύτερη συμμετοχή του κοινού, ειδικά των ιδιοκτητών γης, και δίνουν έμφαση στη συλλογή λεπτομερών παρατηρήσεων.
Στη New South Wales, το πρόγραμμα Land Libraries, που λειτουργεί από το Biodiversity Conservation Trust, παρέχει σε ιδιοκτήτες γης εργαλεία και εκπαίδευση για την καταγραφή της βιοποικιλότητας και τη διαμοίρασή της μέσω πλατφορμών επιστήμης πολιτών.
Ο Mesaglio υποστηρίζει τέτοιες πρωτοβουλίες, όχι μόνο επειδή διευρύνουν την πρόσβαση σε δυσπρόσιτες περιοχές, αλλά και επειδή ενισχύουν τη σύνδεση των ανθρώπων με το φυσικό περιβάλλον τους.
«Η εμπλοκή των ίδιων των ιδιοκτητών γης με την επιστήμη και τον φυσικό κόσμο και η ενίσχυση του ενδιαφέροντός τους για τη βιοποικιλότητα τους κάνει πολύ πιο πιθανό να ενδιαφερθούν και να συμβάλουν στην προστασία της», λέει ο Mesaglio.
Για τους νέους χρήστες του iNaturalist, ο Mesaglio προτείνει τη συλλογή όσο το δυνατόν περισσότερων λεπτομερειών. Μια μόνο κοντινή φωτογραφία ενός άνθους μπορεί να μην είναι αρκετή, ειδικά όταν πολλά είδη μοιάζουν μεταξύ τους.
Πλαίσιο, όπως εικόνες ολόκληρου του φυτού, του φλοιού και των φύλλων, βοηθά στην ακριβή ταυτοποίηση.
Βελτίωση δεδομένων
Επισημαίνει επίσης τη σημασία καταγραφής στοιχείων που δεν φαίνονται στις φωτογραφίες, όπως το έδαφος, τα γειτονικά φυτά και η παρουσία επικονιαστών.
Ακόμη και η μυρωδιά μπορεί να δώσει σημαντικά στοιχεία για την αναγνώριση.
«Όσο περισσότερες πληροφορίες και πλαίσιο παρέχετε, τόσο περισσότερες πιθανές χρήσεις θα έχει αυτή η καταγραφή στο μέλλον».
Σε ξεχωριστή έρευνα, ο Mesaglio διαπίστωσε ότι τα δεδομένα του iNaturalist έχουν χρησιμοποιηθεί σε επιστημονικές μελέτες σε 128 χώρες και χιλιάδες είδη, δείχνοντας τη συνεχώς αυξανόμενη σημασία του.
Καθώς προστίθενται περισσότερες παρατηρήσεις και βελτιώνεται η ποιότητα των δεδομένων, ο Mesaglio εκτιμά ότι πολλές ακόμη ανακαλύψεις παραμένουν ακόμη κρυμμένες και περιμένουν να βγουν στο φως.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών