Ένα κοπάδι δελφινιών κοντά στις ακτές της Βρετανικής Κολομβίας παρατηρήθηκε να συνεργάζεται με όρκες, έναν παραδοσιακό εχθρό που είναι περισσότερο γνωστός για το ότι κυνηγάει μεγάλους λευκούς καρχαρίες παρά για φιλικές αλληλεπιδράσεις.
Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι έχουν τεκμηριώσει ότι τα δελφίνια και ένας τοπικός πληθυσμός φονικών φαλαινών, γνωστών ως Northern Resident όρκες, συνεργάζονται για να κυνηγήσουν την κύρια τροφή των όρκων: τον σολομό. Αν και άλλες ομάδες όρκων τρέφονται με δελφίνια, οι Northern Residents όχι. Παρ’ όλα αυτά, είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται τέτοιου είδους συνεργατική συμπεριφορά ανάμεσα στα δύο θαλάσσια θηλαστικά, ανέφεραν οι ερευνητές.
«Το να τους βλέπεις να βουτούν και να κυνηγούν συγχρονισμένα με τα δελφίνια αλλάζει τελείως την κατανόησή μας για το τι σημαίνουν αυτές οι συναντήσεις», δήλωσε η Sarah Fortune, πρόεδρος της Canadian Wildlife Federation για τη διατήρηση μεγάλων φαλαινών και επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου Dalhousie. Η Fortune ήταν η κύρια συγγραφέας της μελέτης, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Scientific Reports.
Για να παρατηρήσουν την αλληλεπίδραση δελφινιών και όρκων, οι ερευνητές κατέγραψαν πλάνα με drone καθώς και υποβρύχια βίντεο, τοποθετώντας ειδικές βεντούζες στις όρκες που ήταν εξοπλισμένες με κάμερες και υδροφώνες. Τα πλάνα τους έδειξαν ότι οι φονικές φάλαινες κινούνταν προς τα δελφίνια και τα ακολουθούσαν στην επιφάνεια. Το υποβρύχιο υλικό αποκάλυψε ότι οι όρκες ακολουθούσαν επίσης τα δελφίνια κατά τις βουτιές τους, που φτάνουν τα 60 μέτρα, όπου οι όρκες μπορούσαν να κυνηγήσουν σολομούς Chinook.
Αν και τα επίπεδα φωτός σε αυτά τα βάθη είναι χαμηλά, η Fortune ανέφερε ότι οι κάμερες κατέγραψαν τις όρκες να πιάνουν σολομούς, με σύννεφα αίματος να βγαίνουν από τα στόματά τους, ενώ οι υδροφώνες κατέγραψαν τον ήχο της θανάτωσης.
Για να κατανοήσουν καλύτερα τι συνέβαινε, οι ερευνητές παρακολούθησαν επίσης τα ηχητικά σήματα ηχοεντοπισμού των δελφινιών και των όρκων, που τους επιτρέπουν να προσανατολίζονται και να αντιλαμβάνονται το περιβάλλον τους ακούγοντας την ανάκλαση των ήχων που παράγουν. «Μπορούμε να κοιτάξουμε τα χαρακτηριστικά αυτών των σημάτων για να συμπεράνουμε αν μια φάλαινα κυνηγά ενεργά ένα ψάρι και αν το έχει πιάσει», είπε η Fortune.
Οι ερευνητές κατέγραψαν 258 περιπτώσεις αλληλεπίδρασης δελφινιών και όρκων μέσα σε 15 ημέρες. Διαπίστωσαν ότι όλες οι όρκες που αλληλεπίδρασαν με δελφίνια συμμετείχαν επίσης στο κυνήγι, στην κατανάλωση και στην αναζήτηση σολομού.
Συνολικά, τα δεδομένα που συνέλεξε η Fortune και οι συνεργάτες της υποδηλώνουν ότι οι φονικές φάλαινες, τρομεροί θηρευτές ικανοί να αντιμετωπίσουν μεγάλους λευκούς καρχαρίες και καρχαρίες φαλαινών πολλαπλάσιας μεγέθους, χρησιμοποιούσαν ουσιαστικά τα δελφίνια ως «κατάσκοπους».
«Κυνηγώντας μαζί με άλλα ζώα που χρησιμοποιούν ηχοεντοπισμό, όπως τα δελφίνια, ίσως αυξάνουν το ακουστικό τους πεδίο, διευκολύνοντας τον εντοπισμό του σολομού. Αυτή είναι η κυρίαρχη θεωρία», εξήγησε. Η χρήση των δελφινιών με αυτόν τον τρόπο θα επέτρεπε επίσης στις όρκες να εξοικονομήσουν ενέργεια, καθώς οι σολομοί συχνά κρύβονται σε μεγάλα βάθη για να αποφύγουν θηρευτές όπως οι όρκες.
Αλλά τι κερδίζουν τα δελφίνια από αυτές τις αλληλεπιδράσεις;
Το βίντεο που συνέλεξε η Fortune και οι συνεργάτες της έδειξε ότι μόλις οι όρκες έπιαναν τη λεία τους και την μοιράζονταν με το κοπάδι, τα δελφίνια έσπευδαν να φάνε τα υπόλοιπα.
Ωστόσο, ο σολομός δεν αποτελεί βασικό μέρος της διατροφής των δελφινιών, οπότε η μεγαλύτερη πρόσβαση σε τροφή πιθανόν να μην ήταν η μόνη κινητήρια δύναμη, είπε η Fortune. Παραμένοντας κοντά στις όρκες, τα δελφίνια πιθανόν αποκτούν προστασία από άλλες ομάδες όρκων που περνούν από την περιοχή και κυνηγούν δελφίνια.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών