Αυτή η τεράστια σφαιρική περιοχή του διαστήματος, σχεδόν άδεια από γαλαξίες, βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού Bootes
Επτακόσια εκατομμύρια έτη φωτός μπορεί να φαίνονται τεράστια, ωστόσο, με κοσμικούς όρους, είναι ένας προσιτός ορίζοντας — και εκεί είναι που οι αστρονόμοι έχουν εντοπίσει το πιο άδειο σημείο στο γνωστό Σύμπαν.
Το Bootes Void, συχνά αποκαλούμενο και ως Μεγάλο Κενό, έχει προβληματίσει τους επιστήμονες για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, εμπνέοντας τολμηρές θεωρίες για την προέλευσή του και τη φύση του.
Το Bootes Void ανακαλύφθηκε το 1981 από τον αστρονόμο Robert Kirshner και την ομάδα του.
Αυτή η τεράστια σφαιρική περιοχή του διαστήματος, σχεδόν άδεια από γαλαξίες, βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού Bootes.
Η ανακάλυψη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην επαναστατική εργασία τους "A million cubic megaparsec void in Bootes."
Ένα τεράστιο κοσμικό κενό
Το supervoid έχει διάμετρο περίπου 330 εκατομμύρια έτη φωτός, καλύπτοντας το 0,27% της διάμετρος του παρατηρούμενου Σύμπαντος.
Ο όγκος του εκτιμάται σε 236.000 κυβικά megaparsecs, κάνοντάς το το μεγαλύτερο κενό που είναι γνωστό στην επιστήμη.
Αρχικά, είχαν εντοπιστεί μόνο οκτώ γαλαξίες μέσα σε αυτήν την τεράστια περιοχή, αν και αργότερα έρευνες έφεραν στο φως περίπου 60 — ένα νούμερο που παραμένει εκπληκτικά μικρό για ένα τέτοιο γιγαντιαίο διάστημα.
Ο αστρονόμος Greg Aldering σχολίασε ότι, αν ο Γαλαξίας μας βρισκόταν στο κέντρο του Bootes Void, δεν θα είχαμε ανακαλύψει άλλους γαλαξίες μέχρι τη δεκαετία του 1960.
Πόσο άδειο είναι;
Για σύγκριση, ο Γαλαξίας μας έχει περίπου δύο δωδεκάδες γειτονικούς γαλαξίες σε απόσταση μόλις τριών εκατομμυρίων ετών φωτός.
Συνήθως, οι γαλαξίες απέχουν μεταξύ τους αρκετά εκατομμύρια έτη φωτός, επομένως, με αυτή τη πυκνότητα, το Bootes Void θα έπρεπε να περιλαμβάνει περίπου 10.000 γαλαξίες — ωστόσο δεν συμβαίνει έτσι.
Η απέραντη κενότητά του το καθιστά μοναδικό.
Υποδείξεις από δομές όπως φυσαλίδες
Οι επιστήμονες συζητούν εδώ και καιρό για το πώς θα μπορούσε να έχει σχηματιστεί μια τέτοια κολοσσιαία κενότητα.
Πιο μικρά κενά πιστεύεται ότι δημιουργούνται από τη βαρυτική σύγκλιση, καθώς οι γαλαξίες τραβούν ο ένας τον άλλον και αφήνουν τις γύρω περιοχές γυμνές.
Όμως, αυτή η διαδικασία από μόνη της δεν μπορεί να εξηγήσει το κενό του Bootes, δεδομένης της περιορισμένης ηλικίας του Σύμπαντος.
Μια επικρατούσα θεωρία υποστηρίζει ότι το Bootes Void προήλθε από τη συγχώνευση πολλών μικρότερων κενοτήτων, σαν να συγχωνεύονται σαπούνιες φυσαλίδες σε μία μεγάλη φυσαλίδα.
Η περίεργη "σωληνωτή" διάταξη των γαλαξιών κατά μήκος των ορίων του μπορεί να είναι υπολείμματα αυτών των μικρότερων τοιχωμάτων κενών.
Μια κοσμική χρονοκάψουλα
Το Bootes Void έχει και μια άλλη αξιοσημείωτη ιδιότητα: λόγω της εξαιρετικά χαμηλής του πυκνότητας, σωματίδια όπως τα νετρίνα ή τα φωτόνια θα περνούσαν μέσα από αυτό αμετάβλητα για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια.
Τα βαρύτερα σωματίδια κινούνται φυσικά προς τις άκρες, αφήνοντας τον πυρήνα ανέπαφο. Αυτό καθιστά το κενό, θεωρητικά, μια είδους κοσμική χρονοκάψουλα.
Το μεγάλο κενό και η θέση μας στο Σύμπαν
Η ανακάλυψη του Bootes Void άλλαξε θεμελιωδώς την κοσμολογία, αναγκάζοντας τους αστρονόμους να επανεξετάσουν τα μοντέλα σχηματισμού γαλαξιών και την ευρύτερη δομή του Σύμπαντος.
Αποτελεί μια ταπεινή υπενθύμιση για το πόσο ανισομερώς κατανεμημένη είναι η ύλη στο Σύμπαν.
Τελικά, το Bootes Void αναδεικνύει την απεραντοσύνη του Σύμπαντος — και την ελάχιστη σημασία της δικής μας ύπαρξης.
Αν και ο κόσμος μας μπορεί να φαίνεται απομονωμένος, έχουμε το δώρο της συνείδησης, την ευκαιρία να κοιτάξουμε τα αστέρια και να σκεφτούμε την ακατανόητη κλίμακα του Σύμπαντος.
www.bankingnews.gr
Το Bootes Void, συχνά αποκαλούμενο και ως Μεγάλο Κενό, έχει προβληματίσει τους επιστήμονες για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, εμπνέοντας τολμηρές θεωρίες για την προέλευσή του και τη φύση του.
Το Bootes Void ανακαλύφθηκε το 1981 από τον αστρονόμο Robert Kirshner και την ομάδα του.
Αυτή η τεράστια σφαιρική περιοχή του διαστήματος, σχεδόν άδεια από γαλαξίες, βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού Bootes.
Η ανακάλυψη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην επαναστατική εργασία τους "A million cubic megaparsec void in Bootes."
Ένα τεράστιο κοσμικό κενό
Το supervoid έχει διάμετρο περίπου 330 εκατομμύρια έτη φωτός, καλύπτοντας το 0,27% της διάμετρος του παρατηρούμενου Σύμπαντος.
Ο όγκος του εκτιμάται σε 236.000 κυβικά megaparsecs, κάνοντάς το το μεγαλύτερο κενό που είναι γνωστό στην επιστήμη.
Αρχικά, είχαν εντοπιστεί μόνο οκτώ γαλαξίες μέσα σε αυτήν την τεράστια περιοχή, αν και αργότερα έρευνες έφεραν στο φως περίπου 60 — ένα νούμερο που παραμένει εκπληκτικά μικρό για ένα τέτοιο γιγαντιαίο διάστημα.
Ο αστρονόμος Greg Aldering σχολίασε ότι, αν ο Γαλαξίας μας βρισκόταν στο κέντρο του Bootes Void, δεν θα είχαμε ανακαλύψει άλλους γαλαξίες μέχρι τη δεκαετία του 1960.
Πόσο άδειο είναι;
Για σύγκριση, ο Γαλαξίας μας έχει περίπου δύο δωδεκάδες γειτονικούς γαλαξίες σε απόσταση μόλις τριών εκατομμυρίων ετών φωτός.
Συνήθως, οι γαλαξίες απέχουν μεταξύ τους αρκετά εκατομμύρια έτη φωτός, επομένως, με αυτή τη πυκνότητα, το Bootes Void θα έπρεπε να περιλαμβάνει περίπου 10.000 γαλαξίες — ωστόσο δεν συμβαίνει έτσι.
Η απέραντη κενότητά του το καθιστά μοναδικό.
Υποδείξεις από δομές όπως φυσαλίδες
Οι επιστήμονες συζητούν εδώ και καιρό για το πώς θα μπορούσε να έχει σχηματιστεί μια τέτοια κολοσσιαία κενότητα.
Πιο μικρά κενά πιστεύεται ότι δημιουργούνται από τη βαρυτική σύγκλιση, καθώς οι γαλαξίες τραβούν ο ένας τον άλλον και αφήνουν τις γύρω περιοχές γυμνές.
Όμως, αυτή η διαδικασία από μόνη της δεν μπορεί να εξηγήσει το κενό του Bootes, δεδομένης της περιορισμένης ηλικίας του Σύμπαντος.
Μια επικρατούσα θεωρία υποστηρίζει ότι το Bootes Void προήλθε από τη συγχώνευση πολλών μικρότερων κενοτήτων, σαν να συγχωνεύονται σαπούνιες φυσαλίδες σε μία μεγάλη φυσαλίδα.
Η περίεργη "σωληνωτή" διάταξη των γαλαξιών κατά μήκος των ορίων του μπορεί να είναι υπολείμματα αυτών των μικρότερων τοιχωμάτων κενών.
Μια κοσμική χρονοκάψουλα
Το Bootes Void έχει και μια άλλη αξιοσημείωτη ιδιότητα: λόγω της εξαιρετικά χαμηλής του πυκνότητας, σωματίδια όπως τα νετρίνα ή τα φωτόνια θα περνούσαν μέσα από αυτό αμετάβλητα για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια.
Τα βαρύτερα σωματίδια κινούνται φυσικά προς τις άκρες, αφήνοντας τον πυρήνα ανέπαφο. Αυτό καθιστά το κενό, θεωρητικά, μια είδους κοσμική χρονοκάψουλα.
Το μεγάλο κενό και η θέση μας στο Σύμπαν
Η ανακάλυψη του Bootes Void άλλαξε θεμελιωδώς την κοσμολογία, αναγκάζοντας τους αστρονόμους να επανεξετάσουν τα μοντέλα σχηματισμού γαλαξιών και την ευρύτερη δομή του Σύμπαντος.
Αποτελεί μια ταπεινή υπενθύμιση για το πόσο ανισομερώς κατανεμημένη είναι η ύλη στο Σύμπαν.
Τελικά, το Bootes Void αναδεικνύει την απεραντοσύνη του Σύμπαντος — και την ελάχιστη σημασία της δικής μας ύπαρξης.
Αν και ο κόσμος μας μπορεί να φαίνεται απομονωμένος, έχουμε το δώρο της συνείδησης, την ευκαιρία να κοιτάξουμε τα αστέρια και να σκεφτούμε την ακατανόητη κλίμακα του Σύμπαντος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών