Όταν οι Ευρωπαίοι στηρίζουν τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ – Πρόκειται για επιτυχία ή κάτι άλλο;

Αυτή η σχέση έχει περάσει από σαράντα κύματα.
Έπειτα από τη σύγκρουση, τη… ρήξη του 2015, τις εκατέρωθεν πολεμικές δηλώσεις, ήρθε η συμφιλίωση.
Ο λόγος για τη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ευρωπαίους δανειστές, που έπειτα από δύο χρόνια φτάσαμε στο σημείο ο πρόεδρος του Eurogroup,  Jeroen Dijsselbloem, να λέει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παραμείνει στην κυβέρνηση και να ολοκληρώσει τη θητεία του, να λέει ουσιαστικά ότι προτιμάει τη σημερινή κυβέρνηση από κάποια άλλη που μπορεί να προκύψει σε περίπτωση πρόωρων εκλογών.
«Πρέπει να τελειώσουμε μαζί το πρόγραμμα, να φροντίσουμε την έξοδο από αυτό και να έχουμε έως τότε μια συμφωνία για το χρέος» είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας τη φράση-κλειδί: «κρατήστε τις εκλογές για το 2019».
Η αλήθεια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε ότι έλαβε το μάθημα του το 2015 (τότε που οι τράπεζες έκλεισαν, τότε που επιβλήθηκαν capital controls, όταν αναγκάστηκε να αποσύρει νομοσχέδια γιατί θεωρήθηκαν μονομερείς ενέργειες από τους Ευρωπαίους κλπ), καθώς καταπάτησε εάν όχι όλες τις περισσότερες κόκκινες γραμμές του προγράμματος του, αθετώντας αν όχι όλες τις περισσότερες προεκλογικές υποσχέσεις του.
Η κυβέρνηση λέει «ναι σε όλα», τα νομοσχέδια περνάνε πλέον από τη Βουλή αναίμακτα (χωρίς απώλειες), ικανοποιώντας όλες τις απαιτήσεις των δανειστών και προσβλέποντας σε μια ελάφρυνση του χρέους, που επί του παρόντος δεν φαίνεται να έρχεται.
Και πάνω από όλα, τα νομοσχέδια περνάνε από τη Βουλή χωρίς να «ανοίξει μύτη», με την ανοχή του κόσμου (ο οποίος δείχνει τη δυσαρέσκεια του απέναντι στην κυβέρνηση μόνο στις δημοσκοπήσεις), σε αντίθεση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις που όταν έφταναν στο Κοινοβούλιο τα νομοσχέδια με τις απαιτήσεις των δανειστών, «καιγόταν» το Σύνταγμα.
Η κυβέρνηση έχει αποδείξει δηλαδή ότι είναι ένας από τους καλύτερους μαθητές της ευρωζώνης.
Τι κρύβεται λοιπόν πίσω από αυτή τη στήριξη της Ευρώπης;
Πόσο καλό θα πρέπει θεωρείται το γεγονός ότι η αριστερή κυβέρνηση χαίρει της στήριξης των δανειστών;
Κι αν η στήριξη από την Ευρώπη συνοδευόταν με μια πιο φιλική στάση απέναντι στη χώρα μας, με όχι άλλες απαιτήσεις για επώδυνα μέτρα, τότε σίγουρα θα μιλούσαμε για επιτυχία της κυβέρνησης.
Τι γίνεται όμως όταν η στάση της Ευρώπης παραμένει το ίδιο αμείλικτη;
Μήπως τελικά πρόκειται για κάτι άλλο;
Μήπως η Ευρώπη έχει καταλάβει ότι μόνο μια κυβέρνηση υπό τον ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να περάσει τόσο επώδυνα μέτρα χωρίς να υπάρξει η παραμικρή αντίδραση από την κοινωνία;
Για την ιστορία και μόνο θα πρέπει να σημειωθεί ότι όταν στο παρελθόν, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έκαναν δηλώσεις στο στιλ του Dijsselbloem, ο ΣΥΡΙΖΑ (από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε) ξεσηκωνόταν και έκανε λόγο για «παρέμβαση» στα εσωτερικά θέματα της Ελλάδας και «φώναζε» ότι κανείς δεν μπορεί να υποδείξει σε μια κυβέρνηση πότε θα κάνει εκλογές…
Τώρα όμως που ο Dijsselbloem στην ουσία υπέδειξε ότι στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να γίνουν πρόωρες εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι ξέχασε τα περί… παρέμβασης.
Τελικά πόσο καλή εξέλιξη θα πρέπει να θεωρείται η στήριξη των Ευρωπαίων στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα;

Ελευθερία Σακκέτου
www.bankingnews.gr