“Παραφωνίες” οι ΑΝΕΛ και οι βιαστικές εξαγγελίες των υπουργών
Η πρώτη εβδομάδα της διακυβέρνησης Τσίπρα αποτιμάται με θετικό πρόσημο.
Παρά τον προβληματισμό που μπορεί να προκαλεί στο εσωτερικό – και στο εξωτερικό – η συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ αλλά και οι βιαστικές εξαγγελίες υπουργών για το “τέλος” μνημονιακών ρυθμίσεων.
Η συμπόρευση με τους ΑΝΕΛ – πέρα από την απαραίτητη κυβερνητική πλειοψηφία – στέλνει σαφές μήνυμα στους εταίρους πως επιδίωξη της νέας ελληνικής κυβέρνησης είναι να μπει τέλος στη μνημονιακή πολιτική της λιτότητας.
Θέση, την οποία είχε διατυπώσει ξεκάθαρα προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, και για την οποία άλλωστε και εκλέχθηκε.
Θέση, από την οποία δεν δείχνει προς το παρόν διάθεση να υποχωρήσει.
Μια και επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι το τέλος της πολιτικής λιτότητας συνάδει αφενός με την αντιμετώπιση της κοινωνικής, οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης στην χώρα και αφετέρου με την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους βάσει ενός ρεαλιστικού πλάνου και όχι ενός ανεδαφικού – κατά πολλούς – σχεδίου που προβλέπει ανέφικτα πρωτογενή πλεονάσματα.
Για να ενισχύσει την επιχειρηματολογία της η κυβέρνηση, θα πρέπει τόσο ο πρωθυπουργός όσο και το οικονομικό επιτελείο που αρχίζουν από σήμερα επαφές ανά την Ευρώπη, να παρουσιάσουν, να αποσαφηνίσουν και κυρίως να πείσουν για τις προθέσεις και το σχέδιο των μεταρρυθμίσεων που προτείνουν.
Εγχείρημα εξαιρετικά δύσκολο.
Το οποίο ωστόσο – και πέρα από τα όποια αποτελέσματα του - πιστώνεται θετικά στην κυβέρνηση.
Μια και στην προσπάθεια της να ακουστεί η φωνή της, δεν δίστασε να έρθει σε κόντρα, σε σύγκρουση.
Όπως συνέβη και με το υπουργείο Εξωτερικών στην υπόθεση της ουκρανικής κρίσης.
Το οποίο αν και εν τέλει συμπορεύτηκε με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, επεσήμανε το αυτονόητο.
Ότι είμαστε και εμείς εδώ και ότι η χώρα έχει λόγο.
Επικοινωνιακοί ή μη οι λόγοι της εν λόγω παρέμβασης, το ζήτημα είναι ότι η κίνηση έγινε, και κυρίως ότι ορθά έγινε.
Όπως άλλωστε ορθή είναι και η στάση που τηρούν οι περισσότεροι υπουργοί της κυβέρνησης, οι οποίοι πηγαίνουν στα υπουργεία τους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που πηγαίνουν στη δουλειά τους και οι περισσότεροι πολίτες.
Χωρίς φρουρές, πολυτελή αυτοκίνητα και συνοδείες.
Χωρίς να φοβούνται την επαφή με την κοινωνία.
Με όποια διάθεση κριτικής και αν θέλει κανείς να προσεγγίσει αυτές τις κινήσεις, είναι πραγματικότητα.
Τις οποίες οι προηγούμενοι κυβερνώντες δεν τις έκαναν, έστω και σε επικοινωνιακό ή συμβολικό επίπεδο.
Στα πρώτα της βήματα η κυβέρνηση, και παρά τις όποιες παραφωνίες, αποτιμάται με θετικό πρόσημο από την κοινωνία.
Αρκεί βέβαια η κυβέρνηση να μην παραγνωρίσει και την υπ'αριθμόν ένα απαίτηση της κοινωνίας.
Που δεν είναι άλλη από την παραμονή στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ.
Σπύρος Χριστόπουλος
www.bankingnews.gr
Παρά τον προβληματισμό που μπορεί να προκαλεί στο εσωτερικό – και στο εξωτερικό – η συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ αλλά και οι βιαστικές εξαγγελίες υπουργών για το “τέλος” μνημονιακών ρυθμίσεων.
Η συμπόρευση με τους ΑΝΕΛ – πέρα από την απαραίτητη κυβερνητική πλειοψηφία – στέλνει σαφές μήνυμα στους εταίρους πως επιδίωξη της νέας ελληνικής κυβέρνησης είναι να μπει τέλος στη μνημονιακή πολιτική της λιτότητας.
Θέση, την οποία είχε διατυπώσει ξεκάθαρα προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, και για την οποία άλλωστε και εκλέχθηκε.
Θέση, από την οποία δεν δείχνει προς το παρόν διάθεση να υποχωρήσει.
Μια και επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι το τέλος της πολιτικής λιτότητας συνάδει αφενός με την αντιμετώπιση της κοινωνικής, οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης στην χώρα και αφετέρου με την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους βάσει ενός ρεαλιστικού πλάνου και όχι ενός ανεδαφικού – κατά πολλούς – σχεδίου που προβλέπει ανέφικτα πρωτογενή πλεονάσματα.
Για να ενισχύσει την επιχειρηματολογία της η κυβέρνηση, θα πρέπει τόσο ο πρωθυπουργός όσο και το οικονομικό επιτελείο που αρχίζουν από σήμερα επαφές ανά την Ευρώπη, να παρουσιάσουν, να αποσαφηνίσουν και κυρίως να πείσουν για τις προθέσεις και το σχέδιο των μεταρρυθμίσεων που προτείνουν.
Εγχείρημα εξαιρετικά δύσκολο.
Το οποίο ωστόσο – και πέρα από τα όποια αποτελέσματα του - πιστώνεται θετικά στην κυβέρνηση.
Μια και στην προσπάθεια της να ακουστεί η φωνή της, δεν δίστασε να έρθει σε κόντρα, σε σύγκρουση.
Όπως συνέβη και με το υπουργείο Εξωτερικών στην υπόθεση της ουκρανικής κρίσης.
Το οποίο αν και εν τέλει συμπορεύτηκε με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, επεσήμανε το αυτονόητο.
Ότι είμαστε και εμείς εδώ και ότι η χώρα έχει λόγο.
Επικοινωνιακοί ή μη οι λόγοι της εν λόγω παρέμβασης, το ζήτημα είναι ότι η κίνηση έγινε, και κυρίως ότι ορθά έγινε.
Όπως άλλωστε ορθή είναι και η στάση που τηρούν οι περισσότεροι υπουργοί της κυβέρνησης, οι οποίοι πηγαίνουν στα υπουργεία τους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που πηγαίνουν στη δουλειά τους και οι περισσότεροι πολίτες.
Χωρίς φρουρές, πολυτελή αυτοκίνητα και συνοδείες.
Χωρίς να φοβούνται την επαφή με την κοινωνία.
Με όποια διάθεση κριτικής και αν θέλει κανείς να προσεγγίσει αυτές τις κινήσεις, είναι πραγματικότητα.
Τις οποίες οι προηγούμενοι κυβερνώντες δεν τις έκαναν, έστω και σε επικοινωνιακό ή συμβολικό επίπεδο.
Στα πρώτα της βήματα η κυβέρνηση, και παρά τις όποιες παραφωνίες, αποτιμάται με θετικό πρόσημο από την κοινωνία.
Αρκεί βέβαια η κυβέρνηση να μην παραγνωρίσει και την υπ'αριθμόν ένα απαίτηση της κοινωνίας.
Που δεν είναι άλλη από την παραμονή στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ.
Σπύρος Χριστόπουλος
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών