Το πάγωμα των μισθών και των προσλήψεων παρέχει μόνο προσωρινή ανακούφιση στον προϋπολογισμό εκτιμάει το ΔΝΤ
Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έρευνα παρουσίασε σήμερα 9 Ιουνίου του 2016 το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) που αποτελεί και έμμεσο μήνυμα προς την Ελλάδα άπαξ και η δεύτερη αξιολόγηση θα επικεντρωθεί στα εργασιακά θέματα.
Τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας του ΔΝΤ είναι τα εξής
-Οι κυβερνήσεις υπό πίεση θα πρέπει να διαχειρίζονται καλύτερα τις δαπάνες σε μισθούς
-Το πάγωμα των μισθών και των προσλήψεων παρέχει μόνο προσωρινή ανακούφιση στον προϋπολογισμό
-Οι βασικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για την προσαρμογή των μισθολογικών δαπανών, προστατεύουν παράλληλα την εργασία
Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να επικεντρωθούν στην παροχή ποιοτικών δημόσιων υπηρεσιών με την αποτελεσματική διαχείριση των μισθολογικών δαπανών τους, μέσω κατάλληλων δημοσιονομικών σχεδιασμών, με ανταγωνιστικές αμοιβές και ευελιξία στην απασχόληση
Το ΔΝΤ μελέτησε 20 χώρες και τα βασικά συμπεράσματα είναι τα εξής.
1)Η πολιτική αμοιβών των δημοσίων υπαλλήλων είναι σημαντική για την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών, οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία των οικονομιών και την ευημερία των κοινωνιών.
Δεδομένου ότι το μισθολογικό κόστος είναι ένα σημαντικό στοιχείο των κρατικών δαπανών (κατά μέσο όρο αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τέταρτο του προϋπολογισμού), η διαχείριση του αποτελεί προτεραιότητα σε όλες τις χώρες.
Η πρόκληση είναι ακόμη πιο επιτακτική όταν γήρανσης του πληθυσμού αυξάνει τις δαπάνες για την υγεία και τις συντάξεις. Αυτό συμβαίνει σε πολλές προηγμένες οικονομίες.
Για να αντιμετωπίσουν τις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις και να προσφέρουν υψηλής ποιότητας δημόσιες υπηρεσίες, οι χώρες χρειάζονται τα κατάλληλα θεσμικά όργανα να διαχειρίζονται καλύτερα το μισθολογικό κόστος τους.
Τα θεσμικά όργανα θα εστιάζονται στον
• δημοσιονομικό σχεδιασμό.
Θα πρέπει να ελέγχονται οι μισθοί ώστε να μην οδηγούν σε επιδείνωση της δημοσιονομικής θέσης της χώρας.
• Η πολιτική αμοιβών πρέπει να είναι ανταγωνιστική, προκειμένου να προσελκύσει εξειδικευμένο προσωπικό στον δημόσιο τομέα.
• ευελιξία στην απασχόληση.
Η αποτελεσματική διαχείριση του μισθολογικού κόστους δεν είναι εύκολη.
Η τιθάσευση δαπανών μισθολογικό κόστος είναι ακόμη πιο δύσκολη πριν από τις εκλογές και σε περιόδους οικονομικής ανάκαμψης.
Σε πολλές χώρες, που οι αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων είναι υψηλότερη από ότι στον ιδιωτικό τομέα, δεν συνεπάγεται και πιο παραγωγική εργασία.
Οι θα επωφεληθούν από τον μεσοπρόθεσμο προγραμματισμό των μισθών, την καλύτερη ενσωμάτωση καθορισμού των μισθών με τη διαδικασία του προϋπολογισμού, και πιο συστηματική διαπραγμάτευση για τους μισθούς (σε ετήσια ή πολυετή βάση), σε αντίθεση με την ad hoc διαπραγματεύσεις όπως οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Ορισμένες χώρες έχουν χρησιμοποιήσει μια σειρά μεταρρυθμίσεων στις αμοιβές και την απασχόληση στηριζόμενες σε βραχυπρόθεσμα μέτρα, όπως προσωρινό πάγωμα στους μισθούς ή στην απασχόληση.
Ενώ αυτά τα μέτρα μπορεί να είναι κατάλληλα, ειδικά όταν οι βραχυπρόθεσμες δημοσιονομικές πιέσεις είναι μεγάλες και το μισθολογικό κόστος είναι σχετικά υψηλό, ωστόσο παρέχουν μόνο προσωρινή ανακούφιση.
Οι κυβερνήσεις όμως πρέπει να δρουν με στρατηγικό σχέδιο.
Αν μια κυβέρνηση αποκαλύψει ότι οι αμοιβές είναι υψηλές σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα, θα πρέπει να αυξήσει την παραγωγικότητα του δημοσίου τομέα.
Κατά το ΔΝΤ δεν υπάρχει βέλτιστο επίπεδο κρατικών δαπανών για μισθούς.
Στην πραγματικότητα, υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των χωρών όσον αφορά το μέγεθος των επιπέδων μισθολογικού κόστους και της απασχόλησης.
Για παράδειγμα, οι σκανδιναβικές χώρες χρησιμοποιούν το 20-25% του πληθυσμού ως εργατικό δυναμικό του δημοσίου τομέα, ενώ χώρες όπως η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία και η Ιαπωνία απασχολούν λιγότερο από 10%.
Οι κυβερνήσεις μπορούν να βελτιώσουν τη σχέση μεταξύ της μισθοδοσίας και της απόδοσης, π.χ. μειώνοντας το φαινόμενο των «εργαζομένων φάντασμα» (εργάζονται στο δημόσιο αλλά δεν αποδίδουν για αυτό).
Η έκθεση του ΔΝΤ παρέχει νέα δεδομένα σχετικά με τις κρατικές δαπάνες τους μισθούς και την απασχόληση καθώς και τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις για τη διαχείριση των μισθολογικών δαπανών.
www.bankingnews.gr
Τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας του ΔΝΤ είναι τα εξής
-Οι κυβερνήσεις υπό πίεση θα πρέπει να διαχειρίζονται καλύτερα τις δαπάνες σε μισθούς
-Το πάγωμα των μισθών και των προσλήψεων παρέχει μόνο προσωρινή ανακούφιση στον προϋπολογισμό
-Οι βασικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για την προσαρμογή των μισθολογικών δαπανών, προστατεύουν παράλληλα την εργασία
Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να επικεντρωθούν στην παροχή ποιοτικών δημόσιων υπηρεσιών με την αποτελεσματική διαχείριση των μισθολογικών δαπανών τους, μέσω κατάλληλων δημοσιονομικών σχεδιασμών, με ανταγωνιστικές αμοιβές και ευελιξία στην απασχόληση
Το ΔΝΤ μελέτησε 20 χώρες και τα βασικά συμπεράσματα είναι τα εξής.
1)Η πολιτική αμοιβών των δημοσίων υπαλλήλων είναι σημαντική για την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών, οι οποίες είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία των οικονομιών και την ευημερία των κοινωνιών.
Δεδομένου ότι το μισθολογικό κόστος είναι ένα σημαντικό στοιχείο των κρατικών δαπανών (κατά μέσο όρο αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τέταρτο του προϋπολογισμού), η διαχείριση του αποτελεί προτεραιότητα σε όλες τις χώρες.
Η πρόκληση είναι ακόμη πιο επιτακτική όταν γήρανσης του πληθυσμού αυξάνει τις δαπάνες για την υγεία και τις συντάξεις. Αυτό συμβαίνει σε πολλές προηγμένες οικονομίες.
Για να αντιμετωπίσουν τις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις και να προσφέρουν υψηλής ποιότητας δημόσιες υπηρεσίες, οι χώρες χρειάζονται τα κατάλληλα θεσμικά όργανα να διαχειρίζονται καλύτερα το μισθολογικό κόστος τους.
Τα θεσμικά όργανα θα εστιάζονται στον
• δημοσιονομικό σχεδιασμό.
Θα πρέπει να ελέγχονται οι μισθοί ώστε να μην οδηγούν σε επιδείνωση της δημοσιονομικής θέσης της χώρας.
• Η πολιτική αμοιβών πρέπει να είναι ανταγωνιστική, προκειμένου να προσελκύσει εξειδικευμένο προσωπικό στον δημόσιο τομέα.
• ευελιξία στην απασχόληση.
Η αποτελεσματική διαχείριση του μισθολογικού κόστους δεν είναι εύκολη.
Η τιθάσευση δαπανών μισθολογικό κόστος είναι ακόμη πιο δύσκολη πριν από τις εκλογές και σε περιόδους οικονομικής ανάκαμψης.
Σε πολλές χώρες, που οι αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων είναι υψηλότερη από ότι στον ιδιωτικό τομέα, δεν συνεπάγεται και πιο παραγωγική εργασία.
Οι θα επωφεληθούν από τον μεσοπρόθεσμο προγραμματισμό των μισθών, την καλύτερη ενσωμάτωση καθορισμού των μισθών με τη διαδικασία του προϋπολογισμού, και πιο συστηματική διαπραγμάτευση για τους μισθούς (σε ετήσια ή πολυετή βάση), σε αντίθεση με την ad hoc διαπραγματεύσεις όπως οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Ορισμένες χώρες έχουν χρησιμοποιήσει μια σειρά μεταρρυθμίσεων στις αμοιβές και την απασχόληση στηριζόμενες σε βραχυπρόθεσμα μέτρα, όπως προσωρινό πάγωμα στους μισθούς ή στην απασχόληση.
Ενώ αυτά τα μέτρα μπορεί να είναι κατάλληλα, ειδικά όταν οι βραχυπρόθεσμες δημοσιονομικές πιέσεις είναι μεγάλες και το μισθολογικό κόστος είναι σχετικά υψηλό, ωστόσο παρέχουν μόνο προσωρινή ανακούφιση.
Οι κυβερνήσεις όμως πρέπει να δρουν με στρατηγικό σχέδιο.
Αν μια κυβέρνηση αποκαλύψει ότι οι αμοιβές είναι υψηλές σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα, θα πρέπει να αυξήσει την παραγωγικότητα του δημοσίου τομέα.
Κατά το ΔΝΤ δεν υπάρχει βέλτιστο επίπεδο κρατικών δαπανών για μισθούς.
Στην πραγματικότητα, υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των χωρών όσον αφορά το μέγεθος των επιπέδων μισθολογικού κόστους και της απασχόλησης.
Για παράδειγμα, οι σκανδιναβικές χώρες χρησιμοποιούν το 20-25% του πληθυσμού ως εργατικό δυναμικό του δημοσίου τομέα, ενώ χώρες όπως η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία και η Ιαπωνία απασχολούν λιγότερο από 10%.
Οι κυβερνήσεις μπορούν να βελτιώσουν τη σχέση μεταξύ της μισθοδοσίας και της απόδοσης, π.χ. μειώνοντας το φαινόμενο των «εργαζομένων φάντασμα» (εργάζονται στο δημόσιο αλλά δεν αποδίδουν για αυτό).
Η έκθεση του ΔΝΤ παρέχει νέα δεδομένα σχετικά με τις κρατικές δαπάνες τους μισθούς και την απασχόληση καθώς και τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις για τη διαχείριση των μισθολογικών δαπανών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών