Η επιλεκτική μνήμη του αμετανόητα λαϊκιστή Τσίπρα για τις συντάξεις χηρείας
Η επίθεση του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛ.Α.Σ. στην κυβέρνηση για τις συντάξεις χηρείας έχει ένα εμφανές πολιτικό πρόβλημα: επιχειρεί να καταγγείλει ως ανεπαρκή μια διόρθωση σε ένα καθεστώς περικοπών που θεμελιώθηκε επί των ημερών του.
Ο νόμος 4387/2016, ο γνωστός νόμος Κατρούγκαλου, άλλαξε ριζικά το πλαίσιο των συντάξεων λόγω θανάτου.
Η κυβέρνηση Τσίπρα προχώρησε το 2019 σε βελτίωση, αυξάνοντας το ποσοστό της σύνταξης χηρείας στο 70%, όμως διατήρησε τη μείωση κατά 50% μετά την πρώτη τριετία για όσους εργάζονταν ή λάμβαναν άλλη σύνταξη. Στην πράξη, για αυτές τις περιπτώσεις, το 70% μπορούσε να περιοριστεί στο 35%.
Σήμερα η ΕΛ.Α.Σ. κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία επειδή η νέα ρύθμιση, όπως υποστηρίζει, αφορά μόλις 8.552 συνταξιούχους και αφήνει εκτός περισσότερους από 100.000 παλαιότερους δικαιούχους.
Η κριτική αυτή μπορεί να εγείρει πραγματικά ερωτήματα για το εύρος της κυβερνητικής παρέμβασης.
Δεν διαγράφει όμως την πολιτική ευθύνη της περιόδου Τσίπρα για το αρχικό σύστημα περικοπών.
Αυτό είναι και το πιο αδύναμο σημείο της σημερινής αντιπολιτευτικής του στάσης.
Η κοινωνική πολιτική δεν προσφέρεται για επιλεκτική μνήμη
Ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται να απαιτεί τώρα πλήρη αποκατάσταση, χωρίς να αναμετράται πειστικά με τις επιλογές της δικής του κυβέρνησης.
Η κοινωνική πολιτική όμως δεν προσφέρεται για επιλεκτική μνήμη.
Αν ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να πείσει ότι επιστρέφει με νέα πολιτική πρόταση, χρειάζεται πρώτα να εξηγήσει καθαρά τι θεωρεί λάθος από όσα ο ίδιος εφάρμοσε. Διαφορετικά, η επίθεση περί «εμπαιγμού» κινδυνεύει να επιστρέψει ως κατηγορία πολιτικής υποκρισίας.
Η πολιτική συνέπεια απαιτεί όχι μόνο κριτική στον αντίπαλο, αλλά και ειλικρινή λογαριασμό για τις δικές σου αποφάσεις και συνέπειες.
Εξάλλου η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως στηλιτεύοντας την πολιτική του Αλέξη Τσίπρα υποστηρίζει ότι πίσω από το καμουφλάζ του νέου κόμματος, αποδεικνύεται πως ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει αμετανόητα θρασύς και λαϊκιστής.
www.bankingnews.gr
Ο νόμος 4387/2016, ο γνωστός νόμος Κατρούγκαλου, άλλαξε ριζικά το πλαίσιο των συντάξεων λόγω θανάτου.
Η κυβέρνηση Τσίπρα προχώρησε το 2019 σε βελτίωση, αυξάνοντας το ποσοστό της σύνταξης χηρείας στο 70%, όμως διατήρησε τη μείωση κατά 50% μετά την πρώτη τριετία για όσους εργάζονταν ή λάμβαναν άλλη σύνταξη. Στην πράξη, για αυτές τις περιπτώσεις, το 70% μπορούσε να περιοριστεί στο 35%.
Σήμερα η ΕΛ.Α.Σ. κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία επειδή η νέα ρύθμιση, όπως υποστηρίζει, αφορά μόλις 8.552 συνταξιούχους και αφήνει εκτός περισσότερους από 100.000 παλαιότερους δικαιούχους.
Η κριτική αυτή μπορεί να εγείρει πραγματικά ερωτήματα για το εύρος της κυβερνητικής παρέμβασης.
Δεν διαγράφει όμως την πολιτική ευθύνη της περιόδου Τσίπρα για το αρχικό σύστημα περικοπών.
Αυτό είναι και το πιο αδύναμο σημείο της σημερινής αντιπολιτευτικής του στάσης.
Η κοινωνική πολιτική δεν προσφέρεται για επιλεκτική μνήμη
Ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται να απαιτεί τώρα πλήρη αποκατάσταση, χωρίς να αναμετράται πειστικά με τις επιλογές της δικής του κυβέρνησης.
Η κοινωνική πολιτική όμως δεν προσφέρεται για επιλεκτική μνήμη.
Αν ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να πείσει ότι επιστρέφει με νέα πολιτική πρόταση, χρειάζεται πρώτα να εξηγήσει καθαρά τι θεωρεί λάθος από όσα ο ίδιος εφάρμοσε. Διαφορετικά, η επίθεση περί «εμπαιγμού» κινδυνεύει να επιστρέψει ως κατηγορία πολιτικής υποκρισίας.
Η πολιτική συνέπεια απαιτεί όχι μόνο κριτική στον αντίπαλο, αλλά και ειλικρινή λογαριασμό για τις δικές σου αποφάσεις και συνέπειες.
Εξάλλου η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως στηλιτεύοντας την πολιτική του Αλέξη Τσίπρα υποστηρίζει ότι πίσω από το καμουφλάζ του νέου κόμματος, αποδεικνύεται πως ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει αμετανόητα θρασύς και λαϊκιστής.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών