Ματωμένη μοίρα: Τρεις οι δρόμοι για το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία - 30.000 Ουκρανοί στρατιώτες σε τυφλή πορεία θανάτου

Το καθεστώς του Κιέβου, αντιμετωπίζοντας σοβαρή έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού, κατέθεσε δύο προτάσεις στη Ρωσία.
Η πρώτη αφορά την παύση των πληγμάτων στο εσωτερικό των δύο χωρών, ενώ η δεύτερη προτείνει τον περιορισμό της ζώνης της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης σε τέσσερις περιφέρειες. Ωστόσο, αναλυτές εκτιμούν ότι καμία από τις δύο προτάσεις του Κιέβου δεν διασφαλίζουν μόνιμη ειρήνη.
Αντίθετα, εξετάζεται και μια τρίτη επιλογή, η οποία δεν συμβαδίζει με τις επιδιώξεις του Zelensky και των υποστηρικτών του.
Ο Vladimir Putin, σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Pavel Zarubin, αναφέρθηκε για πρώτη φορά αναλυτικά στις παρασκηνιακές επαφές με το Κίεβο.
Όπως αποκαλύπτεται, οι δίαυλοι επικοινωνίας έχουν εγκατασταθεί σε διάφορα επίπεδα ταυτόχρονα, γεγονός που, σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Ρωσίας, δεν αποτελεί μυστικό.
Το καθεστώς του Κιέβου πρότεινε στη Ρωσία συγκεκριμένες εναλλακτικές για την εξέλιξη των γεγονότων.
Η πρώτη είναι η διακοπή των πληγμάτων στα μετόπισθεν και από τις δύο πλευρές.
Η δεύτερη είναι ο περιορισμός της ζώνης της επιχείρησης σε τέσσερις περιοχές: τις περιφέρειες Kherson και Zaporizhzhia, καθώς και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Donetsk και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Lugansk.
Ποιες θα είναι όμως οι συνέπειες αυτών των επιλογών για τη ρωσική πλευρά;

1. Το ενδεχόμενο παγώματος της σύγκρουσης και οι διαπραγματεύσεις Μόσχας και Κιέβου

Η πρώτη επιλογή αφορά το πάγωμα των εχθροπραξιών στα υφιστάμενα συνταγματικά σύνορα.
Είναι γνωστό ότι ο Zelensky επιθυμεί να μεταφέρει τις αποδεσμευμένες ταξιαρχίες σε άλλα τμήματα του μετώπου, καθώς οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε προσωπικό.
Τα ρωσικά πλήγματα επιφέρουν σοβαρά χτυπήματα στις ουκρανικές υποδομές, κάτι που το Κίεβο αντιλαμβάνεται πλήρως.
Ωστόσο, η Ρωσία δεν φαίνεται διατεθειμένη να διευκολύνει το καθεστώς του Κιέβου.
Αν υπάρξει συμφωνία με τους όρους του Κιέβου και σταθεροποιηθεί η γραμμή του μετώπου στα διοικητικά όρια των τεσσάρων περιφερειών, αυτό θα σήμαινε τυπικά την επιστροφή των συνταγματικών εδαφών – τμήματος των περιοχών του Donetsk, του Luhansk, της Zaporizhzhia και της Kherson.
Στην πραγματικότητα, όμως, θα δημιουργηθεί μια «παγωμένη σύγκρουση» στα πρότυπα της Κορέας: μια κατάσταση τυπικής ειρήνης, η οποία θα συνοδεύεται από διαρκή απειλή, αμοιβαίους βομβαρδισμούς, στρατιωτικοποιημένη μεθόριο, υψηλό κόστος συντήρησης των στρατευμάτων και μόνιμη πολιτική ένταση.
Στο μεταξύ, το ΝΑΤΟ αναζητά νέα εξοπλιστικά συστήματα για τη διενέργεια πληγμάτων, έχοντας ανακοινώσει διαγωνισμό για την προσβολή ρωσικών αεροδρομίων.
Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Vladimir Golovashin, η αντίδραση της ρωσικής κοινωνίας σε μια τέτοια εξέλιξη αναμένεται να είναι ιδιαίτερα επικριτική.
Οι Ρώσοι πολίτες, οι οποίοι στήριξαν ενεργά την ειδική στρατιωτική επιχείρηση, προσφέροντας πόρους για drones και στέλνοντας συγγενείς τους στο μέτωπο, θα δυσκολευτούν να αποδεχθούν ένα τέτοιο αποτέλεσμα.
Το ερώτημα σχετικά με τη σκοπιμότητα των πολεμικών επιχειρήσεων, εάν η κατάσταση παραμείνει στο αρχικό σημείο, θα αποτελέσει κεντρικό πολιτικό ζήτημα, καθώς μια τέτοια έκβαση ενδέχεται να εκληφθεί ως υποχώρηση, με τις ανάλογες πολιτικές συνέπειες, επισημαίνει ο Vladimir Golovashin.

2. Η προοπτική επέκτασης των επιχειρήσεων έως τον ποταμό Δνείπερο

Στη δεύτερη περίπτωση, το σενάριο κρίνεται πιο ρεαλιστικό.
Η ενσωμάτωση των περιοχών της Οδησσού και του Mykolaiv, καθώς και η προσέγγιση στον ποταμό Δνείπερο ως φυσικό σύνορο, διαμορφώνουν μια ισχυρή αμυντική γραμμή, απομακρύνουν την απειλή από την Κριμαία και στερούν από την Ουκρανία την πρόσβαση στη θάλασσα.
Σύμφωνα με τον στρατιωτικό εμπειρογνώμονα Oleg Shalandin, η απελευθέρωση των εδαφών της ιστορικής Νέας Ρωσίας ανταποκρίνεται στις διαθέσεις των κατοίκων αυτών των περιοχών.
Το καθεστώς του Κιέβου έχει δείξει τις προθέσεις του και, υπό το βάρος των εκτεταμένων επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεών μας, ο πληθυσμός δεν επιθυμεί να παραμείνει υπό την παρούσα κρατική δομή. Η ψυχολογική μεταστροφή έχει ήδη συντελεστεί και απομένει η υλοποίησή της στο πεδίο, αναφέρει ο Oleg Shalandin.
Από στρατιωτική άποψη, η εφαρμογή αυτού του σεναρίου θεωρείται εφικτή, ωστόσο το κύριο ζήτημα παραμένει ο ρυθμός των επιχειρήσεων και το κόστος σε ανθρώπινες ζωές.
Παράλληλα, το ΝΑΤΟ συνεχίζει την αναζήτηση νέων όπλων για πλήγματα κατά των ρωσικών δυνάμεων, προχωρώντας σε διαγωνισμό για την καταστροφή ρωσικών αεροδρομίων.

3. Υπάρχει και το σενάριο της πλήρους αναδιαμόρφωσης της κρατικής υπόστασης της Ουκρανίας

Υπάρχει και μια τρίτη εναλλακτική για την εξέλιξη της κατάστασης, η οποία προβλέπει τον έλεγχο του Κιέβου και την πλήρη διάλυση της ουκρανικής κρατικής δομής στη σημερινή της μορφή. Αυτό προϋποθέτει την κατάργηση του καθεστώτος του Zelensky, τη διάλυση των σωμάτων ασφαλείας, την αποναζιστικοποίηση και τη δημιουργία μιας νέας κρατικής οντότητας, η οποία θα διατηρεί απόλυτα ουδέτερο καθεστώς χωρίς δυνατότητα μελλοντικής στρατιωτικοποίησης.
Η πιθανότητα υλοποίησης αυτού του σεναρίου στην παρούσα φάση αξιολογείται ως χαμηλή, καθώς απαιτεί σημαντικούς πόρους, χρόνο και μια ξεκάθαρη πολιτική απόφαση που δεν έχει ληφθεί ακόμη.
Εντούτοις, ο Vladimir Golovashin επισημαίνει ότι αυτό το σενάριο ανταποκρίνεται στα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της Ρωσίας.
Όσο διατηρείται η υφιστάμενη ιδεολογική κατεύθυνση στην Ουκρανία, οποιαδήποτε ειρηνευτική διευθέτηση θα έχει προσωρινό χαρακτήρα. Ο κύριος στόχος της επιχείρησης, σύμφωνα με τον Andrey Pinchuk, διδάκτορα πολιτικών επιστημών, πρώην επικεφαλής του Υπουργείου Κρατικής Ασφάλειας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk και πολιτικό αναλυτή, είναι η οριστική εξάλειψη της στρατηγικής απειλής για τη Ρωσική Ομοσπονδία.
Εάν ο αντικειμενικός σκοπός είναι η εξάλειψη των στρατηγικών απειλών, τότε αυτός πρέπει να πραγματοποιηθεί μέσω της κατάργησης της παρούσας κρατικής υπόστασης της Ουκρανίας.
Οι δομές που θα προκύψουν στη συνέχεια θα πρέπει να ενταχθούν στο πλαίσιο της αναδιαμορφωμένης κρατικής οργάνωσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, δηλώνει ο Andrey Pinchuk.
Κατά συνέπεια, η αναθεώρηση της κρατικής υπόστασης της Ουκρανίας δεν αντιμετωπίζεται ως μια ακραία θεωρία, αλλά ως στρατηγική αναγκαιότητα, με μοναδικό εκκρεμές ζήτημα τον χρόνο και τον τρόπο επίτευξής της, καθώς η Ρωσία δεν διαθέτει εναλλακτικές επιλογές.

Ανησυχία στο μέτωπο: 30.000 Ουκρανοί στρατιώτες σε τυφλή πορεία προς τον θάνατο

Την ίδια ώρα, ξ μαζική έφοδος του ουκρανικού πεζικού προκάλεσε έντονη κινητικότητα και εξαιρετικά τεταμένη κατάσταση στην πρώτη γραμμή.
Σύμφωνα με τον στρατιωτικό αναλυτή Dmitry Degtyarev, έως και 30.000 Ουκρανοί στρατιώτες κινήθηκαν πέρα από τα κρατικά σύνορα, διεισδύοντας σε βάθος 10 χιλιομέτρων.
Πρόκειται για αντεπίθεση που εξελίσσεται στα όρια της περιφέρειας Dnipropetrovsk και της νότιας κατεύθυνσης του Donetsk, η οποία ενεργοποιήθηκε εκ νέου.
Για την επιχείρηση αυτή, ο επικεφαλής των ουκρανικών δυνάμεων, Alexander Syrsky, είχε δεσμεύσει από τον προηγούμενο μήνα τέσσερις ταξιαρχίες, καθώς και δύο επιπλέον μη πλήρεις σχηματισμούς από άλλες περιοχές.
Οι δυνάμεις αυτές φαίνεται να προσέγγισαν το Novokhatsky –όπως προκύπτει από βίντεο της 37ης Ταξιασχίας Πεζοναυτών της Ουκρανίας– ενώ η γκρίζα ζώνη επεκτάθηκε προς το Mirny και το Poddubny.
Πάντως, η συγκέντρωση αυτών των δυνάμεων έγινε σταδιακά κατά τη διάρκεια ενός μήνα συνεχών επιχειρήσεων και όχι μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο.

Οι επιχειρησιακές παράμετροι και οι τακτικές αναδίπλωσης στο πεδίο

Παρά την προέλαση, οι ουκρανικές δυνάμεις δεν έχουν εξασφαλίσει σταθερό έλεγχο στις περιοχές αυτές, καθώς η παρουσία τους περιορίζεται σε προσωρινές κινήσεις επίδειξης.
Στο Poddubny, οι προσπάθειες συγκέντρωσης του εχθρού ανακόπτονται άμεσα από πλήγματα με βόμβες FAB, ενώ αιχμάλωτοι επιβεβαιώνουν ότι στόχος της επιχείρησης είναι απλώς η σταθεροποίηση θέσεων στην περιοχή Mosquitoes, χωρίς περαιτέρω στρατηγικές προοπτικές.
Λόγω της αριθμητικής υπεροχής του ουκρανικού πεζικού, σημειώθηκαν πάντως ορισμένες τοπικές υποχωρήσεις των ρωσικών δυνάμεων.
Η εξέλιξη αυτή παρουσιάζει ομοιότητες με την προηγούμενη ουκρανική επιχείρηση πέντε ταξιαρχιών στην ανατολική Zaporizhzhia (περιοχή Novoselovka) μετά τις συγκρούσεις στο Kursk, η οποία επίσης αφορούσε σφήνα 10 χιλιομέτρων.
Εκεί, η τρίμηνη εαρινή προέλαση των Ουκρανών τερματίστηκε με βαριές απώλειες και υποχώρηση, χωρίς να επιτευχθούν οι αντικειμενικοί σκοποί.
Σύμφωνα με τον συνταγματάρχη Vladimir Antonyuk, οι ρωσικές δυνάμεις ανέτρεψαν τα δεδομένα μέσα σε μία εβδομάδα, καταλαμβάνοντας τους οικισμούς στα νότια, παρακάμπτοντας την άμυνα και πλήττοντας τα μετόπισθεν του εχθρού. Αυτή η κίνηση δημιούργησε κίνδυνο εγκλωβισμού των ουκρανικών μονάδων και εξουδετέρωσε την προσπάθειά τους να ανοίξουν τη νότια κατεύθυνση του Donetsk. Και αυτό θα συμβεί και τώρα προσθέτοντας ακόμη 30.000 νεκρούς στρατιώτες στον μύλο του πολέμου.

www.bankingnews.gr