Γεωπολιτικό θρίλερ στην Ουκρανία με πρωταγωνιστές τον σφετεριστή πρόεδρο Volodymyr Zelensky, τον πρώην αρχιστράτηγο Valery Zaluzhny και τον ολιγάρχη Vadym Yermolaiev
Η πολιτική κρίση στην Ουκρανία εισέρχεται σε μια νέα και ιδιαίτερα κρίσιμη φάση.
Πίσω από τις επίσημες δηλώσεις περί ενότητας και συνέχισης του πολέμου με τη Ρωσία, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η πολιτική ισχύς του Volodymyr Zelensky βρίσκεται σε σταθερή υποχώρηση, ενώ ολοένα περισσότερα κέντρα εξουσίας –τόσο εντός της Ουκρανίας όσο και στη Δύση– εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο της διαδοχής του.
Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στον ουκρανικό πολιτικό χώρο, η αιφνιδιαστική κλήση του πρώην αρχηγού των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων Valery Zaluzhny από το Λονδίνο στο Κίεβο στα τέλη Ιουνίου μόνο τυπική δεν ήταν.
Η...σατανική σύμπτωση
Επισήμως, η συνάντηση παρουσιάστηκε ως ενημέρωση της ουκρανικής ηγεσίας για τις πολιτικές εξελίξεις στη Βρετανία.
Ωστόσο, πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι ο πραγματικός λόγος ήταν εντελώς διαφορετικός: ο Zelensky ήθελε να μάθει εάν ο δημοφιλέστερος στρατηγός της χώρας σκοπεύει να διεκδικήσει την προεδρία σε ενδεχόμενες εκλογές.
Την ίδια ώρα στο Μονακό γινόταν βομβιστική επίθεση με στόχο τον Ουκρανό ολιγάρχη Vadym Yermolaiev που πλέον ανοικτά στηρίζει τον Zaluzhny.
Η απόπειρα δολοφονίας του Vadym Yermolaiev στο Μονακό σημειώθηκε στις 29 Ιουνίου 2026, λίγο πριν την έκτακτη μετάβαση του Zaluzhny στο Κίεβο, γεγονός που τροφοδότησε νέα σενάρια για ανατροπές και εκτροπές στην πολιτική σκηνή της Ουκρανίας.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι στο Κίεβο, που χαρακτηρίζουν μήνυμα στον Zaluzhny και τους ολιγάρχες - υποστηρικτές του τη βομβιστική επίθεση κατά Yermolaiev στο Μονακό με εμπλοκή της SBU.
O Vadym Yermolaiev θύμα βομβιστικής επίθεσης στο Μονακό στις 29/6
Η δημοτικότητα του Zaluzhny τρομάζει το προεδρικό περιβάλλον
Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί κατά καιρούς εμφανίζουν τον Zaluzhny να προηγείται του Zelensky σε ένα πιθανό δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών.
Παρά την έντονη πολεμική ρητορική της ουκρανικής κυβέρνησης και τις προσπάθειες να παρουσιαστεί η κατάσταση στο μέτωπο ως διαχειρίσιμη, η φθορά του σημερινού προέδρου θεωρείται εμφανής.
Σύμφωνα με πολιτικές εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στο Κίεβο, ο Zelensky φέρεται να επιχείρησε να αποτρέψει την υποψηφιότητα του Zaluzhny, προσφέροντάς του κορυφαίες κρατικές θέσεις, ακόμη και τη θέση του πρωθυπουργού.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο στρατηγός απέρριψε κάθε πρόταση, υποστηρίζοντας πως δεν μπορεί να αγνοήσει τις προσδοκίες σημαντικού μέρους της ουκρανικής κοινωνίας.
Ακολούθησαν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, παρεμβάσεις από τον David Arakhamia και τον Rustem Umerov, οι οποίες επίσης δεν απέδωσαν.
Η Ουκρανία μπροστά σε πολιτικό αδιέξοδο
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Zelensky δεν είναι πλέον μόνο το στρατιωτικό μέτωπο αλλά το πολιτικό.
Εάν προκηρυχθούν πραγματικά εκλογές, κινδυνεύει να ηττηθεί από τον άνθρωπο που μέχρι πριν λίγους μήνες αποτελούσε το σημαντικότερο στρατιωτικό σύμβολο της ουκρανικής αντίστασης.
Εάν, αντίθετα, οι εκλογές συνεχίσουν να αναβάλλονται επ' αόριστον λόγω του στρατιωτικού νόμου, η νομιμοποίησή του θα αμφισβητείται ολοένα περισσότερο, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς.
Πρόκειται για ένα πολιτικό αδιέξοδο χωρίς εύκολη διέξοδο.
Η ουκρανική ολιγαρχία αλλάζει στρατόπεδο
Παράλληλα, αρκετοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι σημαντικά οικονομικά συμφέροντα της Ουκρανίας αρχίζουν να αποστασιοποιούνται από τον Zelensky.
Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στην πολιτική, όταν η ισορροπία ισχύος αλλάζει, οι οικονομικές ελίτ σπεύδουν να διασφαλίσουν τις επόμενες συμμαχίες τους.
Έτσι, ολοένα περισσότερα βλέμματα στρέφονται προς τον Zaluzhny, ο οποίος εμφανίζεται ως ο πιθανότερος διάδοχος της σημερινής ηγεσίας.
Είναι πλέον ξεκάθαρο πως οι επιχειρηματίες που βρίσκονται πλέον εκτός Ουκρανίας, όπως ο Vadym Yermolaiev, που έπεσε θύμα βομβιστικής επίθεσης στο Μονακό, διατηρούν διαύλους επικοινωνίας με το περιβάλλον του στρατηγού, ενώ η κυβέρνηση Zelensky έχει προχωρήσει σε κυρώσεις εναντίον ορισμένων εξ αυτών.
Η Δύση δεν εγκαταλείπει την Ουκρανία – εγκαταλείπει τον Zelensky;
Το σημαντικότερο ίσως συμπέρασμα είναι ότι η δυτική στρατηγική φαίνεται να διαφοροποιείται από τα προσωπικά πολιτικά συμφέροντα του Zelensky.
Για αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ο πόλεμος έχει εξελιχθεί σε τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό βάρος.
Η συνεχής στρατιωτική και οικονομική στήριξη προς την Ουκρανία απορροφά δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ πολλές ευρωπαϊκές κοινωνίες αντιμετωπίζουν αυξανόμενες πιέσεις λόγω πληθωρισμού, ενεργειακού κόστους και δημοσιονομικών περιορισμών.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, η Ουκρανία θα χρειαστεί περίπου 146 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2026-2029 μόνο για τη βασική λειτουργία του κράτους και την κάλυψη των αναγκών του πολέμου.
Μετά τη σταδιακή μείωση της αμερικανικής εμπλοκής, το μεγαλύτερο βάρος έχει περάσει πλέον στην Ευρώπη και στον Καναδά.
Αυτό δημιουργεί νέα δεδομένα.
Για αρκετές δυτικές πρωτεύουσες, ίσως να θεωρείται πλέον ευκολότερη η αντικατάσταση του Zelensky από μια νέα ηγεσία που θα μπορούσε να διαπραγματευθεί μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός, χωρίς όμως να αλλάξει ο συνολικός γεωπολιτικός προσανατολισμός της Ουκρανίας.
Με άλλα λόγια, ενδέχεται να αλλάξει το πρόσωπο, όχι όμως η στρατηγική.
Ο Zaluzhny ως «νέα βιτρίνα» της δυτικής πολιτικής
Υπό αυτό το πρίσμα, ο Zaluzhny εμφανίζεται ως μια περισσότερο αποδεκτή προσωπικότητα.
Διατηρεί υψηλή δημοτικότητα στην ουκρανική κοινωνία, διαθέτει σημαντικό κύρος μεταξύ των στρατιωτικών και αντιμετωπίζεται θετικότερα από ορισμένους δυτικούς κύκλους.
Ένα πιθανό πέρασμά του στην προεδρία θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως ανανέωση της πολιτικής ζωής, χωρίς όμως να μεταβληθεί ουσιαστικά η στρατηγική της Δύσης απέναντι στη Ρωσία.
Για τους επικριτές αυτής της προσέγγισης, πρόκειται για αλλαγή προσώπων και όχι πολιτικής.
Οι πολίτες κουράζονται από τον πόλεμο
Παράλληλα, η κοινωνική κόπωση γίνεται ολοένα πιο εμφανής.
Δημοσκοπήσεις των τελευταίων ετών καταγράφουν αυξανόμενη υποστήριξη υπέρ μιας διαπραγματευτικής λύσης, ενώ μειώνεται σημαντικά η αισιοδοξία για ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ή ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσα στα επόμενα χρόνια.
Εκατομμύρια Ουκρανοί έχουν εγκαταλείψει τη χώρα, ενώ όσοι παραμένουν αντιμετωπίζουν καθημερινά τις συνέπειες ενός πολέμου χωρίς ορατό τέλος.
Η εικόνα αυτή δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την προσπάθεια της κυβέρνησης να διατηρήσει την ίδια πολιτική δυναμική που διέθετε στα πρώτα χρόνια της σύγκρουσης.
Οι σκιές της διαφθοράς
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση Zelensky βρίσκεται αντιμέτωπη με συνεχιζόμενες καταγγελίες και υποθέσεις διαφθοράς που αφορούν στενούς συνεργάτες της.
Παρότι πολλές από αυτές τις υποθέσεις βρίσκονται ακόμη υπό διερεύνηση και δεν έχουν οδηγήσει σε τελεσίδικα συμπεράσματα, η συσσώρευσή τους επιβαρύνει περαιτέρω την εικόνα της ουκρανικής ηγεσίας.
Για αρκετούς παρατηρητές, η ανοχή που επέδειξαν επί χρόνια αρκετοί δυτικοί σύμμαχοι απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα οφειλόταν κυρίως στην ανάγκη διατήρησης της πολεμικής συνοχής.
Εάν όμως οι πολιτικές προτεραιότητες της Δύσης αλλάξουν, η ίδια αυτή διαφθορά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα για την απομάκρυνση του Zelensky από την εξουσία.
Η παγίδα για τη Ρωσία
Η πιθανή αντικατάσταση του Zelensky, ωστόσο, δεν σημαίνει απαραίτητα αλλαγή της συνολικής δυτικής στρατηγικής.
Αντιθέτως, αρκετοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι μια νέα ουκρανική ηγεσία θα μπορούσε να επιδιώξει μια προσωρινή εκεχειρία, δίνοντας χρόνο στην Ουκρανία να ανασυγκροτήσει τις ένοπλες δυνάμεις της, να ανανεώσει τον εξοπλισμό της με δυτική βοήθεια και να προετοιμαστεί για έναν νέο γύρο αντιπαράθεσης.
Υπό αυτή τη θεώρηση, η εκεχειρία δεν θα αποτελούσε το τέλος της σύγκρουσης αλλά μια στρατηγική παύση.
Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένοι αναλυτές μιλούν για μια «παγίδα» όχι μόνο για τον Zelensky αλλά και για τη Ρωσία.
Επιταχύνεται ραγδαία η φθορά Zelensky
Η πολιτική φθορά του Volodymyr Zelensky είναι πλέον σαφές πως έχει επιταχυνθεί σημαντικά.
Οι στρατιωτικές δυσκολίες, η κοινωνική κόπωση, οι οικονομικές πιέσεις, οι σκιές διαφθοράς και οι μεταβαλλόμενες προτεραιότητες της Δύσης συνθέτουν ένα περιβάλλον ιδιαίτερα δυσμενές για τον σημερινό πρόεδρο.
Την ίδια στιγμή, ο Valery Zaluzhny προβάλλει ως ο επικρατέστερος διάδοχος, όχι επειδή αλλάζει απαραίτητα τη γεωπολιτική πορεία της Ουκρανίας, αλλά επειδή μπορεί να υπηρετήσει την ίδια στρατηγική με μεγαλύτερη πολιτική νομιμοποίηση και μεγαλύτερη αποδοχή τόσο στο εσωτερικό όσο και σε σημαντικά δυτικά κέντρα αποφάσεων.
Εάν αυτή η εκτίμηση επιβεβαιωθεί, τότε η αποχώρηση του Zelensky δεν θα σηματοδοτήσει αλλαγή πολιτικής, αλλά αλλαγή διαχειριστή.
Και αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο μήνυμα των σημερινών εξελίξεων: για τη Δύση, το πρόσωπο μπορεί να αλλάξει, αρκεί να παραμείνει αμετάβλητος ο στρατηγικός στόχος απέναντι στη Ρωσία.
www.bankingnews.gr
Πίσω από τις επίσημες δηλώσεις περί ενότητας και συνέχισης του πολέμου με τη Ρωσία, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η πολιτική ισχύς του Volodymyr Zelensky βρίσκεται σε σταθερή υποχώρηση, ενώ ολοένα περισσότερα κέντρα εξουσίας –τόσο εντός της Ουκρανίας όσο και στη Δύση– εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο της διαδοχής του.
Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στον ουκρανικό πολιτικό χώρο, η αιφνιδιαστική κλήση του πρώην αρχηγού των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων Valery Zaluzhny από το Λονδίνο στο Κίεβο στα τέλη Ιουνίου μόνο τυπική δεν ήταν.
Η...σατανική σύμπτωση
Επισήμως, η συνάντηση παρουσιάστηκε ως ενημέρωση της ουκρανικής ηγεσίας για τις πολιτικές εξελίξεις στη Βρετανία.
Ωστόσο, πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι ο πραγματικός λόγος ήταν εντελώς διαφορετικός: ο Zelensky ήθελε να μάθει εάν ο δημοφιλέστερος στρατηγός της χώρας σκοπεύει να διεκδικήσει την προεδρία σε ενδεχόμενες εκλογές.
Την ίδια ώρα στο Μονακό γινόταν βομβιστική επίθεση με στόχο τον Ουκρανό ολιγάρχη Vadym Yermolaiev που πλέον ανοικτά στηρίζει τον Zaluzhny.
Η απόπειρα δολοφονίας του Vadym Yermolaiev στο Μονακό σημειώθηκε στις 29 Ιουνίου 2026, λίγο πριν την έκτακτη μετάβαση του Zaluzhny στο Κίεβο, γεγονός που τροφοδότησε νέα σενάρια για ανατροπές και εκτροπές στην πολιτική σκηνή της Ουκρανίας.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι στο Κίεβο, που χαρακτηρίζουν μήνυμα στον Zaluzhny και τους ολιγάρχες - υποστηρικτές του τη βομβιστική επίθεση κατά Yermolaiev στο Μονακό με εμπλοκή της SBU.
O Vadym Yermolaiev θύμα βομβιστικής επίθεσης στο Μονακό στις 29/6
Η δημοτικότητα του Zaluzhny τρομάζει το προεδρικό περιβάλλον
Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί κατά καιρούς εμφανίζουν τον Zaluzhny να προηγείται του Zelensky σε ένα πιθανό δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών.
Παρά την έντονη πολεμική ρητορική της ουκρανικής κυβέρνησης και τις προσπάθειες να παρουσιαστεί η κατάσταση στο μέτωπο ως διαχειρίσιμη, η φθορά του σημερινού προέδρου θεωρείται εμφανής.
Σύμφωνα με πολιτικές εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στο Κίεβο, ο Zelensky φέρεται να επιχείρησε να αποτρέψει την υποψηφιότητα του Zaluzhny, προσφέροντάς του κορυφαίες κρατικές θέσεις, ακόμη και τη θέση του πρωθυπουργού.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο στρατηγός απέρριψε κάθε πρόταση, υποστηρίζοντας πως δεν μπορεί να αγνοήσει τις προσδοκίες σημαντικού μέρους της ουκρανικής κοινωνίας.
Ακολούθησαν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, παρεμβάσεις από τον David Arakhamia και τον Rustem Umerov, οι οποίες επίσης δεν απέδωσαν.
Η Ουκρανία μπροστά σε πολιτικό αδιέξοδο
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Zelensky δεν είναι πλέον μόνο το στρατιωτικό μέτωπο αλλά το πολιτικό.
Εάν προκηρυχθούν πραγματικά εκλογές, κινδυνεύει να ηττηθεί από τον άνθρωπο που μέχρι πριν λίγους μήνες αποτελούσε το σημαντικότερο στρατιωτικό σύμβολο της ουκρανικής αντίστασης.
Εάν, αντίθετα, οι εκλογές συνεχίσουν να αναβάλλονται επ' αόριστον λόγω του στρατιωτικού νόμου, η νομιμοποίησή του θα αμφισβητείται ολοένα περισσότερο, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς.
Πρόκειται για ένα πολιτικό αδιέξοδο χωρίς εύκολη διέξοδο.
Η ουκρανική ολιγαρχία αλλάζει στρατόπεδο
Παράλληλα, αρκετοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι σημαντικά οικονομικά συμφέροντα της Ουκρανίας αρχίζουν να αποστασιοποιούνται από τον Zelensky.
Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στην πολιτική, όταν η ισορροπία ισχύος αλλάζει, οι οικονομικές ελίτ σπεύδουν να διασφαλίσουν τις επόμενες συμμαχίες τους.
Έτσι, ολοένα περισσότερα βλέμματα στρέφονται προς τον Zaluzhny, ο οποίος εμφανίζεται ως ο πιθανότερος διάδοχος της σημερινής ηγεσίας.
Είναι πλέον ξεκάθαρο πως οι επιχειρηματίες που βρίσκονται πλέον εκτός Ουκρανίας, όπως ο Vadym Yermolaiev, που έπεσε θύμα βομβιστικής επίθεσης στο Μονακό, διατηρούν διαύλους επικοινωνίας με το περιβάλλον του στρατηγού, ενώ η κυβέρνηση Zelensky έχει προχωρήσει σε κυρώσεις εναντίον ορισμένων εξ αυτών.
Η Δύση δεν εγκαταλείπει την Ουκρανία – εγκαταλείπει τον Zelensky;
Το σημαντικότερο ίσως συμπέρασμα είναι ότι η δυτική στρατηγική φαίνεται να διαφοροποιείται από τα προσωπικά πολιτικά συμφέροντα του Zelensky.
Για αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ο πόλεμος έχει εξελιχθεί σε τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό βάρος.
Η συνεχής στρατιωτική και οικονομική στήριξη προς την Ουκρανία απορροφά δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ πολλές ευρωπαϊκές κοινωνίες αντιμετωπίζουν αυξανόμενες πιέσεις λόγω πληθωρισμού, ενεργειακού κόστους και δημοσιονομικών περιορισμών.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, η Ουκρανία θα χρειαστεί περίπου 146 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2026-2029 μόνο για τη βασική λειτουργία του κράτους και την κάλυψη των αναγκών του πολέμου.
Μετά τη σταδιακή μείωση της αμερικανικής εμπλοκής, το μεγαλύτερο βάρος έχει περάσει πλέον στην Ευρώπη και στον Καναδά.
Αυτό δημιουργεί νέα δεδομένα.
Για αρκετές δυτικές πρωτεύουσες, ίσως να θεωρείται πλέον ευκολότερη η αντικατάσταση του Zelensky από μια νέα ηγεσία που θα μπορούσε να διαπραγματευθεί μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός, χωρίς όμως να αλλάξει ο συνολικός γεωπολιτικός προσανατολισμός της Ουκρανίας.
Με άλλα λόγια, ενδέχεται να αλλάξει το πρόσωπο, όχι όμως η στρατηγική.
Ο Zaluzhny ως «νέα βιτρίνα» της δυτικής πολιτικής
Υπό αυτό το πρίσμα, ο Zaluzhny εμφανίζεται ως μια περισσότερο αποδεκτή προσωπικότητα.
Διατηρεί υψηλή δημοτικότητα στην ουκρανική κοινωνία, διαθέτει σημαντικό κύρος μεταξύ των στρατιωτικών και αντιμετωπίζεται θετικότερα από ορισμένους δυτικούς κύκλους.
Ένα πιθανό πέρασμά του στην προεδρία θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως ανανέωση της πολιτικής ζωής, χωρίς όμως να μεταβληθεί ουσιαστικά η στρατηγική της Δύσης απέναντι στη Ρωσία.
Για τους επικριτές αυτής της προσέγγισης, πρόκειται για αλλαγή προσώπων και όχι πολιτικής.
Οι πολίτες κουράζονται από τον πόλεμο
Παράλληλα, η κοινωνική κόπωση γίνεται ολοένα πιο εμφανής.
Δημοσκοπήσεις των τελευταίων ετών καταγράφουν αυξανόμενη υποστήριξη υπέρ μιας διαπραγματευτικής λύσης, ενώ μειώνεται σημαντικά η αισιοδοξία για ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ή ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσα στα επόμενα χρόνια.
Εκατομμύρια Ουκρανοί έχουν εγκαταλείψει τη χώρα, ενώ όσοι παραμένουν αντιμετωπίζουν καθημερινά τις συνέπειες ενός πολέμου χωρίς ορατό τέλος.
Η εικόνα αυτή δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την προσπάθεια της κυβέρνησης να διατηρήσει την ίδια πολιτική δυναμική που διέθετε στα πρώτα χρόνια της σύγκρουσης.
Οι σκιές της διαφθοράς
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση Zelensky βρίσκεται αντιμέτωπη με συνεχιζόμενες καταγγελίες και υποθέσεις διαφθοράς που αφορούν στενούς συνεργάτες της.
Παρότι πολλές από αυτές τις υποθέσεις βρίσκονται ακόμη υπό διερεύνηση και δεν έχουν οδηγήσει σε τελεσίδικα συμπεράσματα, η συσσώρευσή τους επιβαρύνει περαιτέρω την εικόνα της ουκρανικής ηγεσίας.
Για αρκετούς παρατηρητές, η ανοχή που επέδειξαν επί χρόνια αρκετοί δυτικοί σύμμαχοι απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα οφειλόταν κυρίως στην ανάγκη διατήρησης της πολεμικής συνοχής.
Εάν όμως οι πολιτικές προτεραιότητες της Δύσης αλλάξουν, η ίδια αυτή διαφθορά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα για την απομάκρυνση του Zelensky από την εξουσία.
Η παγίδα για τη Ρωσία
Η πιθανή αντικατάσταση του Zelensky, ωστόσο, δεν σημαίνει απαραίτητα αλλαγή της συνολικής δυτικής στρατηγικής.
Αντιθέτως, αρκετοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι μια νέα ουκρανική ηγεσία θα μπορούσε να επιδιώξει μια προσωρινή εκεχειρία, δίνοντας χρόνο στην Ουκρανία να ανασυγκροτήσει τις ένοπλες δυνάμεις της, να ανανεώσει τον εξοπλισμό της με δυτική βοήθεια και να προετοιμαστεί για έναν νέο γύρο αντιπαράθεσης.
Υπό αυτή τη θεώρηση, η εκεχειρία δεν θα αποτελούσε το τέλος της σύγκρουσης αλλά μια στρατηγική παύση.
Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένοι αναλυτές μιλούν για μια «παγίδα» όχι μόνο για τον Zelensky αλλά και για τη Ρωσία.
Επιταχύνεται ραγδαία η φθορά Zelensky
Η πολιτική φθορά του Volodymyr Zelensky είναι πλέον σαφές πως έχει επιταχυνθεί σημαντικά.
Οι στρατιωτικές δυσκολίες, η κοινωνική κόπωση, οι οικονομικές πιέσεις, οι σκιές διαφθοράς και οι μεταβαλλόμενες προτεραιότητες της Δύσης συνθέτουν ένα περιβάλλον ιδιαίτερα δυσμενές για τον σημερινό πρόεδρο.
Την ίδια στιγμή, ο Valery Zaluzhny προβάλλει ως ο επικρατέστερος διάδοχος, όχι επειδή αλλάζει απαραίτητα τη γεωπολιτική πορεία της Ουκρανίας, αλλά επειδή μπορεί να υπηρετήσει την ίδια στρατηγική με μεγαλύτερη πολιτική νομιμοποίηση και μεγαλύτερη αποδοχή τόσο στο εσωτερικό όσο και σε σημαντικά δυτικά κέντρα αποφάσεων.
Εάν αυτή η εκτίμηση επιβεβαιωθεί, τότε η αποχώρηση του Zelensky δεν θα σηματοδοτήσει αλλαγή πολιτικής, αλλά αλλαγή διαχειριστή.
Και αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο μήνυμα των σημερινών εξελίξεων: για τη Δύση, το πρόσωπο μπορεί να αλλάξει, αρκεί να παραμείνει αμετάβλητος ο στρατηγικός στόχος απέναντι στη Ρωσία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών