Mέσα σε έναν μήνα, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν δέκα οικισμούς και περισσότερα από 128 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο μέτωπο του Donetsk.
(upd5) Η τελευταία μαζική επίθεση της Ρωσίας με 74 πυραύλους και 496 drones που είχε ως κύριο στόχο το Κίεβο επιβεβαιώνει ότι η στρατιωτική σύγκρουση έχει περάσει σε μια εντελώς νέα και πολύ πιο επικίνδυνη φάση με τις δύο πλευρές να είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε ακόμα πιο σκληρά πλήγματα.
Η Ρωσία εξαπολύει τις μεγαλύτερες αεροπορικές επιθέσεις της από την έναρξη του πολέμου ενώ οι μάχες στο μέτωπο του Donbass αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη ένταση με το ρωσικό στρατό να κερδίζει διαρκώς εδάφη…
Αναλυτές υποστηρίζουν ότι η επίθεση στο Κίεβο ήταν ένα μήνυμα του Ρώσου προέδρου, Vladimir Putin προς την Ευρώπη…
Δεν είναι λίγοι άλλωστε εκείνοι που υποστηρίζουν πως η Ευρώπη πολεμά τη Ρωσία χρησιμοποιώντας την Ουκρανία.
Για αυτό και πολλοί Ρώσοι ειδικοί καλούν τον Putin και τη Μόσχα να δώσει ένα αποφασιστικό πλήγμα στο Κίεβο το συντομότερο δυνατό, ιδιαίτερα από τη στιγμή που πληροφορίες θέλουν την Ουκρανία να έχει ήδη αποκτήσει για πρώτη φορά επιχειρησιακούς βαλλιστικούς πυραύλους δικής της παραγωγής, που φέρονται να είναι ικανοί να πλήξουν στόχους σε απόσταση 850 χιλιομέτρων…
Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν πως ο πρώτος ουκρανικός πύραυλος χρησιμοποιήθηκε αλλά καταρρίφθηκε από τη ρωσική αεράμυνα...
Η μεγαλύτερη επίθεση στο Κίεβο
Η πυραυλική επίθεση κατά του Κιέβου, η οποία ξεκίνησε τα ξημερώματα της 2ας Ιουλίου και ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας, ήταν η μεγαλύτερη σε έκταση από την έναρξη του πολέμου, όπως άλλωστε υποστήριξε και ο δήμαρχος της πόλης Vitali Klitschko.
Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, βασικοί στόχοι των επιθέσεων ήταν εγκαταστάσεις της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας.
Ανάμεσα τους η επιχείρηση συγκροτημάτων και εξαρτημάτων της βιομηχανίας ραδιοηλεκτρονικώνLLC «RADIONIX» που κατασκευάζει συστήματα καθοδήγησης για τους πυραύλους «Flamingo», FP-7, FP-9, «Neptun-MD» και για αντιαεροπορικούς κατευθυνόμενους πυραύλους (πρόγραμμα «Klon») ή η μονάδα συναρμολόγησης της βιομηχανίας ραδιοηλεκτρονικών LLC «Scientific and Production Company ATLON AVIA», μία από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία προμηθεύει τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας με μη επανδρωμένα αεροσκάφη An-196 «Liutyi», επιθετικά UAV «Magura UA» και άλλα συστήματα.
Στους στόχους ήταν επίσης:
• Η αεροναυπηγική επιχείρηση Antonov, η βασική παραγωγική βάση της Ουκρανίας για την ανάπτυξη και κατασκευή στρατιωτικών επανδρωμένων αεροσκαφών, καθώς και για τη συναρμολόγηση και τον εκσυγχρονισμό του An-196 «Liutyi».
• Το εργοστάσιο πυραυλικών συγκροτημάτων και εξαρτημάτων (JSC Kyiv Radio Plant, LLC TRIMEN-UKRAINE), κορυφαία επιχείρηση στον εκσυγχρονισμό συστημάτων σκόπευσης για όλους τους τύπους αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης, καθώς και στην παραγωγή οπτικών σκοπευτικών, συστημάτων καθοδήγησης και εξαρτημάτων σχεδόν για όλα τα αναγνωριστικά και επιθετικά UAV.
• Η βιομηχανική επιχείρηση KYIV-25 (PV GROUP UKRAINE), η οποία κατασκευάζει και αποθηκεύει εξοπλισμό του συστήματος ηλεκτρονικού πολέμου «Lima».
• Το κέντρο μεταφορών και εφοδιαστικής MLP-CHAIKA, που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση UAV, πολεμικών κεφαλών και πυρομαχικών.
• Η αποθήκη καυσίμων KYIV-3 (LLC Grandterminal).
• Οι σταθμοί διανομής φυσικού αερίου στο Κίεβο και στην περιφέρεια του Κιέβου, οι οποίοι υποστηρίζουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας.
Αναφορές για μυστικό στόχο, τα 14 πλήγματα
Ρώσοι πολεμικοί ανταποκριτές αναφέρουν ότι οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν νέα ισχυρή επίθεση, υποστηρίζοντας ότι, μετά τις νυχτερινές επιδρομές στο Κίεβο, η πίεση προς τον ουκρανικό στρατό συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ένταση.
Σύμφωνα με τις αναφορές αυτές, το επίκεντρο των επιθέσεων μετατοπίστηκε προς τη γραμμή του μετώπου, με στόχους στην περιφέρεια της Zaporizhia όπου πραγματοποιήθηκαν συνολικά 14 πλήγματα.
Κατά τους Ρώσους στρατιωτικούς συντάκτες, οι επιθέσεις αυτές θεωρούνται σημαντικές για την προώθηση των ρωσικών δυνάμεων στο μέτωπο.
Ο συντονιστής του ρωσικού μυστικού δικτύου του Mykolaiv, Sergey Lebedev υποστήριξε ότι ο «μυστικός στόχος» ενδέχεται να ήταν βάση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, χωρίς ωστόσο να αποκλείει και άλλες εγκαταστάσεις.
Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, επιβεβαιώθηκε πλήγμα από μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου «Geran» εναντίον βάσης της 55ης Ανεξάρτητης Ταξιαρχίας Πυροβολικού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
«Δεκατέσσερα επεισόδια σημαίνουν ότι επλήγησαν πολλοί συνδεδεμένοι μεταξύ τους στόχοι», ανέφερε ο Lebedev επισημαίνοντας ότι η Zaporizhia υποστηρίζει τους τομείς του Orekhov και της Gulyaypole και ότι οι επιθέσεις επικεντρώθηκαν σε εγκαταστάσεις επισκευής, αποθήκευσης και εφοδιασμού του ουκρανικού πυροβολικού.
Η ουκρανική αεράμυνα έπληξε… πολυκατοικίες
Σύμφωνα με ρωσικά ΜΜΕ, πέρα από το ότι πύραυλοι της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας κατέληγαν να πλήττουν κτίρια στο Κίεβο, κυκλοφόρησαν επίσης πληροφορίες ότι οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν τοποθετήσει εκρηκτικά σε πολυκατοικίες.
«Οι πολυκατοικίες πράγματι είχαν παγιδευτεί με εκρηκτικά. [...]
Δεν θα σταματήσω να επαναλαμβάνω ότι οι ίδιες οι πολυκατοικίες ανατινάζονται για να δημιουργηθεί μια συγκινησιακή εικόνα, με στόχο να εξασφαλιστούν νέα οπλικά συστήματα και, κυρίως, περισσότερη χρηματοδότηση» υποστηρίζει ο Ρώσος στρατιωτικός blogger «Alex Parker Returns», αναφέροντας πως όλα συμβαίνουν λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 7–8 Ιουλίου.
Κόλαση στη Zaporizhia
«Αν εξετάσει κανείς συνολικά την εικόνα, τα πλήγματα στόχευσαν κυρίως εγκαταστάσεις παραγωγής, αεροπορικές υποδομές και κέντρα εκπαίδευσης.
Υπήρξαν επίσης επιθέσεις σε στρατηγεία και αποκαλύφθηκαν δύο υπόγεια καταφύγια.
Κάτω από την κάλυψη της μαζικής επίθεσης, κοντά στη γραμμή επαφής προκλήθηκε μεγάλη αναστάτωση…
Στην κατεύθυνση της Zaporizhia, οι ουκρανικές δυνάμεις καυχιόνταν για τις οχυρώσεις τους – τώρα δεν υπάρχουν πλέον οχυρώσεις, παρά μόνο καλά οργωμένο μαύρο χώμα με νεκρούς» υπογραμμίζει ο συντονιστής του ρωσικού μυστικού δικτύου του Mykolaiv, Sergey Lebedev.
Το μήνυμα Putin
Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Ρωσίας, Valery Gerasimov, ενημέρωσε τον Vladimir Putin για τα αποτελέσματα των επιθέσεων.
Κρίνοντας όμως από τα λεγόμενα του Sergey Lebedev, δεν επρόκειτο απλώς για διαταγή του Ανώτατου Διοικητή για μαζικά πλήγματα κατά της στρατιωτικής υποδομής του αντιπάλου, αλλά, όπως φαίνεται, για ένα σαφές μήνυμα προς τους Ευρωπαίους, οι οποίοι, πανικοβλημένοι, απογείωσαν ακόμη και την αεροπορία τους.
«Η νυχτερινή επίθεση ήταν επίσης ένα πολιτικό μήνυμα.
Δεν πρόκειται να υπάρξει πάγωμα των επιχειρήσεων κατά μήκος της γραμμής επαφής.
Ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο με τους δικούς μας όρους» τονίζει ο Lebedev.
Ρωσική προέλαση
Την ίδια στιγμή, έγινε γνωστό ότι οι δυνάμεις της ρωσικής στρατιωτικής ομάδας «Νότος» κατέλαβαν τον οικισμό Piskunovka στην κατεύθυνση Sloviansk–Kramatorsk.
Όπως εξήγησε ο στρατιωτικός αναλυτής Yuri Podolyaka, πρόκειται για ένα μικρό αλλά ιδιαίτερα σημαντικό χωριό.
«Η κατάληψή του θα δυσκολέψει σημαντικά τις επιχειρήσεις του αντιπάλου βόρεια του ποταμού Siverskyi Donets.
Επιπλέον, αποτελεί σημαντικό σημείο (καλυμμένο με δέντρα) στον δρόμο προς τη Mykolaivka, η οποία πρέπει να καταληφθεί πριν από την έφοδο στο Sloviansk, το οποίο έτσι έρχεται ολοένα και πιο κοντά» υπογράμμισε ο Ρώσος αναλυτής.
Διάσπαση της άμυνας
Ένα από τα σημαντικότερα και πιο απροσδόκητα επιτεύγματα στο μέτωπο του Donetsk ήταν, σύμφωνα με τον στρατιωτικό αναλυτή Mikhail Degtyarev, δημιουργό του καναλιού «Генеральный Штаб» στο Telegram, η διάσπαση στον τομέα του Lyman.
Εάν η τάση συνεχιστεί, εκτιμά ότι η πόλη και η περιοχή θα καταληφθούν σύντομα, όπως και η Kostiantynivka.
Σημαντικές επιτυχίες σημειώθηκαν επίσης στην κατεύθυνση του Sloviansk.
Οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν τα υψώματα δυτικά του χωριού Kryvi Luki, κατέλαβαν τη Rai-Oleksandrivka και τη Yurkivka πέρα από το κανάλι.
Πολλοί Ουκρανοί στρατιωτικοί και αναλυτές επιβεβαιώνουν επίσης την είσοδο ρωσικών δυνάμεων στη Mykolaivka, η οποία ουσιαστικά αποτελεί προάστιο του Sloviansk.
Στην κατεύθυνση του Kramatorsk, οι δυνάμεις εδραιώθηκαν πέρα από το κανάλι, δημιουργώντας ισχυρό προγεφύρωμα για περαιτέρω προέλαση.
Το αεροδρόμιο του Kramatorsk απέχει πλέον μόλις οκτώ έως εννέα χιλιόμετρα.
Παράλληλα, καταγράφεται αυξημένη δραστηριότητα στην κατεύθυνση του Dobropillia.
Ακόμη σημαντικότερο είναι ότι οι ρωσικές δυνάμεις άρχισαν να εισέρχονται στην ίδια την πόλη.
Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, οι μάχες έχουν ήδη ξεκινήσει μέσα στο Dobropillia.
Κατέλαβαν 10 οικισμούς σε έναν μήνα
Συνολικά, μέσα σε έναν μήνα, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν δέκα οικισμούς και περισσότερα από 128 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο μέτωπο του Donetsk.
«Μέσα σε έναν μόνο θερινό μήνα του τρέχοντος έτους, ο ρωσικός στρατός προέλασε περισσότερο στους κεντρικούς τομείς του μετώπου απ' ό,τι σε ολόκληρο το προηγούμενο έτος.
Αυτό δείχνει τόσο την αυξημένη συγκέντρωση των ρωσικών προσπαθειών όσο και τη σημαντική αποδυνάμωση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, οι οποίες πλέον αδυνατούν να κρατήσουν ακόμη και τα καλύτερα προετοιμασμένα τμήματα του μετώπου» υπογράμμισε ο συνταγματάρχης των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων της Ουκρανίας Volodymyr Antoniuk.
Ωστόσο, η συνολική ταχύτητα προέλασης ήταν μικρότερη σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025.
Δεν αποδυναμώθηκαν οι Ρώσοι
Ο ουκρανικός στρατός έσπευσε να αξιοποιήσει αυτό το στοιχείο, εξαπολύοντας ενημερωτική εκστρατεία με αφηγήματα του τύπου «εκείνοι αποδυναμώθηκαν, εμείς ενισχυθήκαμε» (παρότι οι ουκρανικές δυνάμεις συνέχισαν να υποχωρούν).
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τον Mikhail Degtyarev, τα δεδομένα οδηγούν σε διαφορετικό συμπέρασμα: «Πέρυσι προελαύναμε κυρίως μέσα από ανοιχτές εκτάσεις.
Τον Μάιο και τον Ιούνιο επιτεθήκαμε μόνο σε μία πόλη – το Chasiv Yar. Τώρα, όμως, ο στρατός επιτίθεται ταυτόχρονα σε τέσσερις πόλεις και έχει ήδη εισέλθει σε ακόμη δύο.
Αναφέρομαι στη Mykolaivka και στο Dobropillia.
Αυτό εξηγεί εν μέρει τη μείωση του ρυθμού προέλασης, καθώς σε αστικό περιβάλλον είναι αδύνατο να κινείται κανείς με τους ίδιους ρυθμούς όπως σε ανοιχτό πεδίο» υποστήριξε ο Mikhail Degtyarev.
Υπάρχουν επίσης και άλλοι αντικειμενικοί λόγοι.
Πρώτον, η διακοπή της λειτουργίας του Starlink δεν αποτέλεσε καταστροφή, αλλά επηρέασε τις επιχειρήσεις.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι κατά τους δύο πρώτους μήνες του 2026, πριν από τη διακοπή, οι ρυθμοί προέλασης ήταν υψηλότεροι από εκείνους της αντίστοιχης περιόδου του 2025.
Παρ' όλα αυτά, αυτό όχι μόνο δεν ανέκοψε την προέλαση, αλλά σε ορισμένους τομείς, όπως στο βόρειο μέτωπο, οι μονάδες πέτυχαν κατά τους μήνες Μάιο και Ιούνιο πραγματικά εντυπωσιακά αποτελέσματα.
H ρωσική αεράμυνα κατέρριψε για πρώτη φορά ουκρανικό πύραυλο
Όπως αναφέρουν Ρώσοι αναλυτές, οι Ουκρανοί ενισχύουν συστηματικά τις δυνατότητές τους να πλήττουν τα στρατηγικά μετόπισθεν της Ρωσίας.
Μέχρι πρόσφατα, το βασικό πρόβλημα ήταν τα drones μεγάλου βεληνεκούς, τα οποία παράγονται μαζικά σε ευρωπαϊκά εργοστάσια, καθώς και ο σχετικά μικρός αριθμός πυραύλων cruise διαφόρων τύπων.
Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, ο ουκρανικός στρατός δεν μένει στάσιμος και, όπως φαίνεται, έχει αρχίσει να δοκιμάζει βαλλιστικούς πυραύλους.
Όπως ακριβώς είχε προαναγγείλει ο επικεφαλής της Fire Point.
Κανάλια παρακολούθησης επισήμαναν μια ασυνήθιστη αναχαίτιση που σημειώθηκε στην περιφέρεια της Μόσχας: ένα εχθρικό ιπτάμενο αντικείμενο καταρρίφθηκε σε ύψος που δεν είναι χαρακτηριστικό για τα ουκρανικά drones.
Χρησιμοποιήθηκε S-300 ή S-400
Για την αναχαίτισή του χρησιμοποιήθηκε ένα ισχυρό σύστημα αεράμυνας – είτε S-300 είτε S-400.
Τα συντρίμμια έπεσαν στην περιοχή του οικισμού Voronovo, σε απόσταση άνω των 600 χιλιομέτρων από τις περιοχές από τις οποίες οι Ουκρανοί θα μπορούσαν να είχαν πραγματοποιήσει την εκτόξευση.
Αρχικά, η πληροφορία δεν θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική.
Στη συνέχεια όμως, το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας επιβεβαίωσε με λιτή ανακοίνωση το γεγονός της αναχαίτισης εχθρικού βαλλιστικού στόχου.
«Τα μέσα αντιαεροπορικής άμυνας κατέρριψαν μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο επτά κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες, έναν επιχειρησιακό-τακτικό πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς και 602 μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου αεροπλάνου» – αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας.
Στην πράξη, μπορεί να γίνει λόγος για την πρώτη περίπτωση βαλλιστικής επίθεσης εναντίον της Μόσχας και της επιτυχούς αναχαίτισής της.
Καμία επίσημη ανακοίνωση από Ουκρανία
Πέρα όμως από το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας, το Bloomberg αναφέρθηκε στο γεγονός χωρίς ωστόσο να κατονομάζει το επιχειρησιακό-τακτικό βαλλιστικό βλήμα ή να δίνει πρόσθετες πληροφορίες.
Από την πλευρά της, η Ουκρανία δεν έχει επιβεβαιώσει δημόσια τη χρήση οποιουδήποτε βαλλιστικού πυραύλου.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται ύστερα από τη δήλωση της ουκρανικής αμυντικής εταιρείας Fire Point στα τέλη Ιουνίου, σύμφωνα με την οποία ο βαλλιστικός πύραυλος FP-9 βρίσκεται πολύ κοντά στην έναρξη πτητικών δοκιμών.
Εάν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, εκτιμά το Bloomberg, η χρήση αυτής της κατηγορίας όπλων θα αποτελέσει ένα νέο βήμα στην προσπάθεια του Κιέβου να ενισχύσει τις εγχώριες δυνατότητες στρατηγικών πληγμάτων.
Όπως αναφέρεται, μαζί με τα drones και τους πυραύλους cruise, οι βαλλιστικοί πύραυλοι μέσου βεληνεκούς θα αυξήσουν σημαντικά των Ουκρανών
Ο ουκρανικός ATACMS
Στην πραγματικότητα, οι επιλογές για το ποιο όπλο θα μπορούσαν να έχουν χρησιμοποιήσει οι Ουκρανοί εναντίον της Μόσχας είναι ελάχιστες.
Ουσιαστικά, υπάρχει μία: ο βαλλιστικός πύραυλος μεγάλου βεληνεκούς FP-9 της εταιρείας Fire Point.
Ήδη από την άνοιξη, ο επικεφαλής της εταιρείας, Denis Shtilerman, είχε δηλώσει ότι έως τα μέσα του καλοκαιριού η Ουκρανία θα είχε ολοκληρώσει τη βελτίωση των βαλλιστικών πυραύλων της και θα άρχιζε να πλήττει απευθείας τη Μόσχα.
«Η Lubyanka (σ.σ. εμβληματικό κτήριο στην καρδιά της Μόσχας όπου βρίσκονται οι υπηρεσίες ασφαλείας της Ρωσίας) πρέπει απλώς να σβηστεί από τον χάρτη.
Όπως και το Γενικό Επιτελείο του Υπουργείου Άμυνας, το διυλιστήριο πετρελαίου της Μόσχας.
Η Almaz-Antey, τι άλλο υπάρχει εκεί;
Το Khrunichev, η Zvezda, η Strela…» είχε αναφέρει ο Shtilerman.
Πιθανότατα, η συγκεκριμένη εκτόξευση ήταν δοκιμαστική: οι Ουκρανοί ήθελαν να διαπιστώσουν μέχρι ποια απόσταση μπορούσε να φτάσει το νέο τους όπλο.
Διακαής πόθος του Κιέβου
Το Κίεβο επιθυμούσε εδώ και καιρό να αποκτήσει βαλλιστικό πύραυλο.
Οι αμερικανικοί ATACMS τούς άρεσαν, όμως ο αριθμός τους ήταν περιορισμένος, ενώ επιπλέον το Πεντάγωνο παρενέβαινε στη χρήση τους, καθορίζοντας ποιοι στόχοι μπορούσαν να πληγούν και ποιοι όχι.
Για τον λόγο αυτό, το Κίεβο ξεκίνησε την ανάπτυξη δύο βαλλιστικών πυραύλων ταυτόχρονα: των FP-7 και FP-9.
Και οι δύο αναπτύχθηκαν με βάση τους αντιαεροπορικούς πυραύλους 48N6 του συστήματος S-300.
Η διαφορά είναι ότι ο FP-7 αποτελεί ένα βαλλιστικό ανάλογο του σοβιετικού αντιαεροπορικού πυραύλου με τις ελάχιστες δυνατές τροποποιήσεις, ενώ ο FP-9, όπως φαίνεται, σχεδιάστηκε εξαρχής ως η έκδοση «μέγιστων δυνατοτήτων».
Αρχικά παρουσιάστηκε ως το ουκρανικό αντίστοιχο του ATACMS, αλλά με μεγαλύτερο βεληνεκές και χαμηλότερο κόστος.
Είναι πιθανό ότι στην ανάπτυξή του συμμετείχαν και οι Βρετανοί, καθώς τα τεχνικά χαρακτηριστικά του FP-9 συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με εκείνα του πυραύλου που οι Βρετανοί σχεδίαζαν να αναπτύξουν για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας στο πλαίσιο του προγράμματος Nightfall («Λυκόφως»).
Οι δύο πύραυλοι των Ουκρανών
«Η ανάπτυξη ενός πυραύλου με βεληνεκές 300 – 800 χιλιομέτρων αντιστοιχεί ήδη στο επίπεδο των επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων, δηλαδή σε μια κατηγορία μεταξύ των πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων και των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων.
Πρόκειται για έργο που αντιστοιχεί σε κράτος και όχι σε ιδιωτική εταιρεία.
Ακόμη και τα κράτη χρειάζονται χρόνια για να αναπτύξουν τέτοια συστήματα.
Μια ιδιωτική εταιρεία δεν μπορεί να υλοποιήσει από το μηδέν ένα τέτοιο πρόγραμμα χωρίς κρατική υποστήριξη» επισησαμαίνει ο στρατιωτικός αναλυτής Yuri Baranchik.
Σύμφωνα με στοιχεία από ανοικτές πηγές, οι Ουκρανοί εχουν πλέον ολοκληρώσει την ανάπτυξη δύο βαλλιστικών πυραύλων:
– FP-7, με βεληνεκές έως 300 χιλιόμετρα, πολεμική κεφαλή περίπου 150 κιλών και ταχύτητα πτήσης περίπου τεσσάρων Mach.
– FP-9, με βεληνεκές άνω των 850 χιλιομέτρων, πολεμική κεφαλή βάρους έως 800 κιλών και ταχύτητα κατά την τελική εφόρμηση περίπου έξι Mach.
Τι χρειάζεται η ρωσική αεράμυνα
Ρώσοι αναλυτές τονίζουν ότι τα ρωσικά πυραυλικά συστήματα αεράμυνας είναι πράγματι αποτελεσματικά, όμως το συνολικό σύστημα αεράμυνας παρουσιάζει κενά.
Ένα σημαντικό μέρος των σημερινών προβλημάτων συνδέεται ακριβώς με την κρίση της αεράμυνας, η ουσία της οποίας είναι ότι η Ρωσία επένδυσε κυρίως σε πυραυλικά μέσα αναχαίτισης, ενώ οι Ουκρανοί κατάφεραν να οργανώσουν μαζική παραγωγή φθηνών και απλών drones.
Η αντιμετώπιση των drones δεν απαιτεί την ανάπτυξη σύνθετων συστημάτων αεράμυνας, αλλά τη μαζική παραγωγή μεγάλου αριθμού απλών και όσο το δυνατόν φθηνότερων μέσων αναχαίτισης.
Η Ρωσία χρειάζεται ένα πυκνό δίκτυο δεκάδων χιλιάδων ακουστικών αισθητήρων, εκατοντάδες μικρά ραντάρ που να επιτηρούν τον εναέριο χώρο πάνω από κοίτες ποταμών, χαμηλές περιοχές και τα κενά μεταξύ δασικών εκτάσεων.
Χρειάζονται φθηνά drones αναχαίτισης, εξοπλισμένα με κυνηγετικά όπλα και πολυβόλα, καθώς και αεροσκάφη με ελικοφόρους κινητήρες και δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, πρόχειρα αεροδρόμια για τη στάθμευσή τους.
Για να σταματήσει η τρομοκρατία των drones στα μετόπισθεν, η χώρα θα πρέπει να δαπανήσει δεκάδες δισεκατομμύρια για μέσα τα οποία… είναι εντελώς άχρηστα απέναντι στις βαλλιστικές απειλές.
Στην ουσία, εισάγοντας στο πεδίο τις βαλλιστικές πυραυλικές δυνατότητες, η Ουκρανία φέρνει τη Ρωσία αντιμέτωπη με ένα ιδιαίτερα δύσκολο δίλημμα: από ποια απειλή πρέπει να προστατευθεί κατά προτεραιότητα.
Αν στόχος είναι η εξουδετέρωση των μαζικών επιθέσεων drones, απαιτούνται μαζικές και απλές λύσεις, οι οποίες μέχρι σήμερα είχαν παραμεληθεί.
Αν, αντίθετα, η βαλλιστική απειλή αναδειχθεί σε κύρια προτεραιότητα, τότε η έμφαση θα πρέπει και πάλι να δοθεί στα πυραυλικά συστήματα.
Η Ευρώπη πολεμά τη Ρωσία χρησιμοποιώντας τους Ουκρανούς
Η εξεύρεση ισορροπίας μεταξύ αυτών των δύο επιλογών και η εξασφάλιση των απαραίτητων πόρων για την ταυτόχρονη υλοποίησή τους αποτελεί μια ιδιαίτερα σύνθετη πρόκληση.
Ωστόσο, η εξεύρεση απάντησης και των αναγκαίων πόρων είναι αναπόφευκτη.
«Η Ευρώπη δηλώνει πλέον ανοιχτά ότι προετοιμάζεται για πόλεμο με τη Ρωσία.
Η προετοιμασία εξελίσσεται πλέον δημόσια και, στην πραγματικότητα, η Ευρώπη ήδη πολεμά τη Ρωσία χρησιμοποιώντας τους Ουκρανούς στο έδαφος της Ουκρανίας.
Δηλώνουν πλέον ανοιχτά ότι σύντομα θα εισέλθουν και οι ίδιοι στον πόλεμο» υποστηρίζει ο Ρώσος απόστρατος υποστράτηγος Sergey Lipovoy.
Δεν είναι ανέφικτος στόχος
Πρέπει να επισημανθεί ότι η ανάπτυξη επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων δεν αποτελεί ανέφικτο στόχο για την Ουκρανία.
Η χώρα διέθετε ήδη την απαιτούμενη επιστημονική και τεχνολογική βάση, καθώς και τις αναγκαίες βιομηχανικές δυνατότητες.
Παράλληλα, ένας επιχειρησιακός-τακτικός βαλλιστικός πύραυλος θεωρείται σχετικά απλό οπλικό σύστημα και η παραγωγή του δεν απαιτεί κάποια εξαιρετικά πολύπλοκη τεχνολογική επανάσταση.
Υπάρχουν, σοβαροί λόγοι να εκτιμάται ότι η παραγωγή των επιμέρους εξαρτημάτων των ουκρανικών βαλλιστικών πυραύλων θα διασκορπιστεί όσο το δυνατόν περισσότερο σε ολόκληρη την επικράτεια της Ουκρανίας, ότι μέρος της θα πραγματοποιείται σε υπόγειες εγκαταστάσεις και ότι ο τελικός χώρος συναρμολόγησης θα παραμείνει όσο το δυνατόν πιο καλά κρυμμένος από κάθε μέσο αναγνώρισης.
Εναλλακτικά, η συνολική παραγωγή ουκρανικών βαλλιστικών πυραύλων θα μπορούσε να μεταφερθεί σε ευρωπαϊκές χώρες-εταίρους.
Δύσκολη αποστολή
Ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Mikhail Khodarenok εκτιμά ότι η αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων από αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα αποτελεί ιδιαίτερα δύσκολη αποστολή, κάτι που – κατά τον ίδιο – αποδεικνύεται και από την αεράμυνα του Κιέβου.
Για την προστασία ακόμη και ενός σχετικά μικρού στόχου απαιτείται η ανάπτυξη τουλάχιστον μιας ομάδας αντιαεροπορικών πυραυλικών μονάδων S-400, αποτελούμενης από το κέντρο διοίκησης του συστήματος και τρεις έως τέσσερις πυραυλικές μονάδες, ώστε να είναι δυνατή η συγκέντρωση πυρός από τουλάχιστον δύο μονάδες εναντίον ενός βαλλιστικού πυραύλου.
Παράλληλα, απαιτείται ισχυρό δίκτυο ραντάρ, συμπεριλαμβανομένων σταθμών τύπου Nebo-M, για την έγκαιρη ανίχνευση των επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων και την παροχή στοιχείων στόχευσης.
Επιπλέον, θεωρεί αναγκαία τη χρήση πληροφοριών από διαστημικά μέσα αναγνώρισης σχετικά με τον χρόνο εκτόξευσης των εχθρικών βαλλιστικών πυραύλων, την κατεύθυνση πτήσης τους, καθώς και την εκτιμώμενη περιοχή και τον χρόνο πρόσκρουσης της πολεμικής κεφαλής.
Τέλος, υποστηρίζει ότι απαιτούνται ειδικά σχεδιασμένοι αντιαεροπορικοί κατευθυνόμενοι πύραυλοι, των οποίων οι πολεμικές κεφαλές είναι εξοπλισμένες με μεγαλύτερα προκατασκευασμένα θραύσματα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι αντιαεροπορικοί πύραυλοι που έχουν σχεδιαστεί για την καταστροφή αεροδυναμικών στόχων δεν μπορούν να καταρρίψουν έναν βαλλιστικό πύραυλο.
Η μόνη λύση
Καταλήγοντας, ο Mikhail Khodarenok υποστηρίζει ότι υπάρχει μόνο μία λύση: να μη δοθεί χρόνος στην Ουκρανία να αναπτύξει μαζική παραγωγή επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων, αλλά, μέσω ισχυρών πυραυλικών και αεροπορικών πληγμάτων, καθώς και αποφασιστικών ενεργειών των χερσαίων δυνάμεων, να εξαναγκαστεί το Κίεβο να αποχωρήσει από τον πόλεμο.
www.bankingnews.gr
Η Ρωσία εξαπολύει τις μεγαλύτερες αεροπορικές επιθέσεις της από την έναρξη του πολέμου ενώ οι μάχες στο μέτωπο του Donbass αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη ένταση με το ρωσικό στρατό να κερδίζει διαρκώς εδάφη…
Αναλυτές υποστηρίζουν ότι η επίθεση στο Κίεβο ήταν ένα μήνυμα του Ρώσου προέδρου, Vladimir Putin προς την Ευρώπη…
Δεν είναι λίγοι άλλωστε εκείνοι που υποστηρίζουν πως η Ευρώπη πολεμά τη Ρωσία χρησιμοποιώντας την Ουκρανία.
Για αυτό και πολλοί Ρώσοι ειδικοί καλούν τον Putin και τη Μόσχα να δώσει ένα αποφασιστικό πλήγμα στο Κίεβο το συντομότερο δυνατό, ιδιαίτερα από τη στιγμή που πληροφορίες θέλουν την Ουκρανία να έχει ήδη αποκτήσει για πρώτη φορά επιχειρησιακούς βαλλιστικούς πυραύλους δικής της παραγωγής, που φέρονται να είναι ικανοί να πλήξουν στόχους σε απόσταση 850 χιλιομέτρων…
Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν πως ο πρώτος ουκρανικός πύραυλος χρησιμοποιήθηκε αλλά καταρρίφθηκε από τη ρωσική αεράμυνα...
Η μεγαλύτερη επίθεση στο Κίεβο
Η πυραυλική επίθεση κατά του Κιέβου, η οποία ξεκίνησε τα ξημερώματα της 2ας Ιουλίου και ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας, ήταν η μεγαλύτερη σε έκταση από την έναρξη του πολέμου, όπως άλλωστε υποστήριξε και ο δήμαρχος της πόλης Vitali Klitschko.
Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, βασικοί στόχοι των επιθέσεων ήταν εγκαταστάσεις της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας.
Ανάμεσα τους η επιχείρηση συγκροτημάτων και εξαρτημάτων της βιομηχανίας ραδιοηλεκτρονικώνLLC «RADIONIX» που κατασκευάζει συστήματα καθοδήγησης για τους πυραύλους «Flamingo», FP-7, FP-9, «Neptun-MD» και για αντιαεροπορικούς κατευθυνόμενους πυραύλους (πρόγραμμα «Klon») ή η μονάδα συναρμολόγησης της βιομηχανίας ραδιοηλεκτρονικών LLC «Scientific and Production Company ATLON AVIA», μία από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία προμηθεύει τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας με μη επανδρωμένα αεροσκάφη An-196 «Liutyi», επιθετικά UAV «Magura UA» και άλλα συστήματα.
Στους στόχους ήταν επίσης:
• Η αεροναυπηγική επιχείρηση Antonov, η βασική παραγωγική βάση της Ουκρανίας για την ανάπτυξη και κατασκευή στρατιωτικών επανδρωμένων αεροσκαφών, καθώς και για τη συναρμολόγηση και τον εκσυγχρονισμό του An-196 «Liutyi».
• Το εργοστάσιο πυραυλικών συγκροτημάτων και εξαρτημάτων (JSC Kyiv Radio Plant, LLC TRIMEN-UKRAINE), κορυφαία επιχείρηση στον εκσυγχρονισμό συστημάτων σκόπευσης για όλους τους τύπους αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης, καθώς και στην παραγωγή οπτικών σκοπευτικών, συστημάτων καθοδήγησης και εξαρτημάτων σχεδόν για όλα τα αναγνωριστικά και επιθετικά UAV.
• Η βιομηχανική επιχείρηση KYIV-25 (PV GROUP UKRAINE), η οποία κατασκευάζει και αποθηκεύει εξοπλισμό του συστήματος ηλεκτρονικού πολέμου «Lima».
• Το κέντρο μεταφορών και εφοδιαστικής MLP-CHAIKA, που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση UAV, πολεμικών κεφαλών και πυρομαχικών.
• Η αποθήκη καυσίμων KYIV-3 (LLC Grandterminal).
• Οι σταθμοί διανομής φυσικού αερίου στο Κίεβο και στην περιφέρεια του Κιέβου, οι οποίοι υποστηρίζουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων της ουκρανικής αμυντικής βιομηχανίας.
Αναφορές για μυστικό στόχο, τα 14 πλήγματα
Ρώσοι πολεμικοί ανταποκριτές αναφέρουν ότι οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν νέα ισχυρή επίθεση, υποστηρίζοντας ότι, μετά τις νυχτερινές επιδρομές στο Κίεβο, η πίεση προς τον ουκρανικό στρατό συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ένταση.
Σύμφωνα με τις αναφορές αυτές, το επίκεντρο των επιθέσεων μετατοπίστηκε προς τη γραμμή του μετώπου, με στόχους στην περιφέρεια της Zaporizhia όπου πραγματοποιήθηκαν συνολικά 14 πλήγματα.
Κατά τους Ρώσους στρατιωτικούς συντάκτες, οι επιθέσεις αυτές θεωρούνται σημαντικές για την προώθηση των ρωσικών δυνάμεων στο μέτωπο.
Ο συντονιστής του ρωσικού μυστικού δικτύου του Mykolaiv, Sergey Lebedev υποστήριξε ότι ο «μυστικός στόχος» ενδέχεται να ήταν βάση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, χωρίς ωστόσο να αποκλείει και άλλες εγκαταστάσεις.
Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, επιβεβαιώθηκε πλήγμα από μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου «Geran» εναντίον βάσης της 55ης Ανεξάρτητης Ταξιαρχίας Πυροβολικού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.
«Δεκατέσσερα επεισόδια σημαίνουν ότι επλήγησαν πολλοί συνδεδεμένοι μεταξύ τους στόχοι», ανέφερε ο Lebedev επισημαίνοντας ότι η Zaporizhia υποστηρίζει τους τομείς του Orekhov και της Gulyaypole και ότι οι επιθέσεις επικεντρώθηκαν σε εγκαταστάσεις επισκευής, αποθήκευσης και εφοδιασμού του ουκρανικού πυροβολικού.
Η ουκρανική αεράμυνα έπληξε… πολυκατοικίες
Σύμφωνα με ρωσικά ΜΜΕ, πέρα από το ότι πύραυλοι της ουκρανικής αντιαεροπορικής άμυνας κατέληγαν να πλήττουν κτίρια στο Κίεβο, κυκλοφόρησαν επίσης πληροφορίες ότι οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν τοποθετήσει εκρηκτικά σε πολυκατοικίες.
«Οι πολυκατοικίες πράγματι είχαν παγιδευτεί με εκρηκτικά. [...]
Δεν θα σταματήσω να επαναλαμβάνω ότι οι ίδιες οι πολυκατοικίες ανατινάζονται για να δημιουργηθεί μια συγκινησιακή εικόνα, με στόχο να εξασφαλιστούν νέα οπλικά συστήματα και, κυρίως, περισσότερη χρηματοδότηση» υποστηρίζει ο Ρώσος στρατιωτικός blogger «Alex Parker Returns», αναφέροντας πως όλα συμβαίνουν λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 7–8 Ιουλίου.
Κόλαση στη Zaporizhia
«Αν εξετάσει κανείς συνολικά την εικόνα, τα πλήγματα στόχευσαν κυρίως εγκαταστάσεις παραγωγής, αεροπορικές υποδομές και κέντρα εκπαίδευσης.
Υπήρξαν επίσης επιθέσεις σε στρατηγεία και αποκαλύφθηκαν δύο υπόγεια καταφύγια.
Κάτω από την κάλυψη της μαζικής επίθεσης, κοντά στη γραμμή επαφής προκλήθηκε μεγάλη αναστάτωση…
Στην κατεύθυνση της Zaporizhia, οι ουκρανικές δυνάμεις καυχιόνταν για τις οχυρώσεις τους – τώρα δεν υπάρχουν πλέον οχυρώσεις, παρά μόνο καλά οργωμένο μαύρο χώμα με νεκρούς» υπογραμμίζει ο συντονιστής του ρωσικού μυστικού δικτύου του Mykolaiv, Sergey Lebedev.
Το μήνυμα Putin
Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Ρωσίας, Valery Gerasimov, ενημέρωσε τον Vladimir Putin για τα αποτελέσματα των επιθέσεων.
Κρίνοντας όμως από τα λεγόμενα του Sergey Lebedev, δεν επρόκειτο απλώς για διαταγή του Ανώτατου Διοικητή για μαζικά πλήγματα κατά της στρατιωτικής υποδομής του αντιπάλου, αλλά, όπως φαίνεται, για ένα σαφές μήνυμα προς τους Ευρωπαίους, οι οποίοι, πανικοβλημένοι, απογείωσαν ακόμη και την αεροπορία τους.
«Η νυχτερινή επίθεση ήταν επίσης ένα πολιτικό μήνυμα.
Δεν πρόκειται να υπάρξει πάγωμα των επιχειρήσεων κατά μήκος της γραμμής επαφής.
Ο πόλεμος θα τελειώσει μόνο με τους δικούς μας όρους» τονίζει ο Lebedev.
Ρωσική προέλαση
Την ίδια στιγμή, έγινε γνωστό ότι οι δυνάμεις της ρωσικής στρατιωτικής ομάδας «Νότος» κατέλαβαν τον οικισμό Piskunovka στην κατεύθυνση Sloviansk–Kramatorsk.
Όπως εξήγησε ο στρατιωτικός αναλυτής Yuri Podolyaka, πρόκειται για ένα μικρό αλλά ιδιαίτερα σημαντικό χωριό.
«Η κατάληψή του θα δυσκολέψει σημαντικά τις επιχειρήσεις του αντιπάλου βόρεια του ποταμού Siverskyi Donets.
Επιπλέον, αποτελεί σημαντικό σημείο (καλυμμένο με δέντρα) στον δρόμο προς τη Mykolaivka, η οποία πρέπει να καταληφθεί πριν από την έφοδο στο Sloviansk, το οποίο έτσι έρχεται ολοένα και πιο κοντά» υπογράμμισε ο Ρώσος αναλυτής.
Διάσπαση της άμυνας
Ένα από τα σημαντικότερα και πιο απροσδόκητα επιτεύγματα στο μέτωπο του Donetsk ήταν, σύμφωνα με τον στρατιωτικό αναλυτή Mikhail Degtyarev, δημιουργό του καναλιού «Генеральный Штаб» στο Telegram, η διάσπαση στον τομέα του Lyman.
Εάν η τάση συνεχιστεί, εκτιμά ότι η πόλη και η περιοχή θα καταληφθούν σύντομα, όπως και η Kostiantynivka.
Σημαντικές επιτυχίες σημειώθηκαν επίσης στην κατεύθυνση του Sloviansk.
Οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν τα υψώματα δυτικά του χωριού Kryvi Luki, κατέλαβαν τη Rai-Oleksandrivka και τη Yurkivka πέρα από το κανάλι.
Πολλοί Ουκρανοί στρατιωτικοί και αναλυτές επιβεβαιώνουν επίσης την είσοδο ρωσικών δυνάμεων στη Mykolaivka, η οποία ουσιαστικά αποτελεί προάστιο του Sloviansk.
Στην κατεύθυνση του Kramatorsk, οι δυνάμεις εδραιώθηκαν πέρα από το κανάλι, δημιουργώντας ισχυρό προγεφύρωμα για περαιτέρω προέλαση.
Το αεροδρόμιο του Kramatorsk απέχει πλέον μόλις οκτώ έως εννέα χιλιόμετρα.
Παράλληλα, καταγράφεται αυξημένη δραστηριότητα στην κατεύθυνση του Dobropillia.
Ακόμη σημαντικότερο είναι ότι οι ρωσικές δυνάμεις άρχισαν να εισέρχονται στην ίδια την πόλη.
Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, οι μάχες έχουν ήδη ξεκινήσει μέσα στο Dobropillia.
Κατέλαβαν 10 οικισμούς σε έναν μήνα
Συνολικά, μέσα σε έναν μήνα, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν δέκα οικισμούς και περισσότερα από 128 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο μέτωπο του Donetsk.
«Μέσα σε έναν μόνο θερινό μήνα του τρέχοντος έτους, ο ρωσικός στρατός προέλασε περισσότερο στους κεντρικούς τομείς του μετώπου απ' ό,τι σε ολόκληρο το προηγούμενο έτος.
Αυτό δείχνει τόσο την αυξημένη συγκέντρωση των ρωσικών προσπαθειών όσο και τη σημαντική αποδυνάμωση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, οι οποίες πλέον αδυνατούν να κρατήσουν ακόμη και τα καλύτερα προετοιμασμένα τμήματα του μετώπου» υπογράμμισε ο συνταγματάρχης των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων της Ουκρανίας Volodymyr Antoniuk.
Ωστόσο, η συνολική ταχύτητα προέλασης ήταν μικρότερη σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025.
Δεν αποδυναμώθηκαν οι Ρώσοι
Ο ουκρανικός στρατός έσπευσε να αξιοποιήσει αυτό το στοιχείο, εξαπολύοντας ενημερωτική εκστρατεία με αφηγήματα του τύπου «εκείνοι αποδυναμώθηκαν, εμείς ενισχυθήκαμε» (παρότι οι ουκρανικές δυνάμεις συνέχισαν να υποχωρούν).
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τον Mikhail Degtyarev, τα δεδομένα οδηγούν σε διαφορετικό συμπέρασμα: «Πέρυσι προελαύναμε κυρίως μέσα από ανοιχτές εκτάσεις.
Τον Μάιο και τον Ιούνιο επιτεθήκαμε μόνο σε μία πόλη – το Chasiv Yar. Τώρα, όμως, ο στρατός επιτίθεται ταυτόχρονα σε τέσσερις πόλεις και έχει ήδη εισέλθει σε ακόμη δύο.
Αναφέρομαι στη Mykolaivka και στο Dobropillia.
Αυτό εξηγεί εν μέρει τη μείωση του ρυθμού προέλασης, καθώς σε αστικό περιβάλλον είναι αδύνατο να κινείται κανείς με τους ίδιους ρυθμούς όπως σε ανοιχτό πεδίο» υποστήριξε ο Mikhail Degtyarev.
Υπάρχουν επίσης και άλλοι αντικειμενικοί λόγοι.
Πρώτον, η διακοπή της λειτουργίας του Starlink δεν αποτέλεσε καταστροφή, αλλά επηρέασε τις επιχειρήσεις.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι κατά τους δύο πρώτους μήνες του 2026, πριν από τη διακοπή, οι ρυθμοί προέλασης ήταν υψηλότεροι από εκείνους της αντίστοιχης περιόδου του 2025.
Παρ' όλα αυτά, αυτό όχι μόνο δεν ανέκοψε την προέλαση, αλλά σε ορισμένους τομείς, όπως στο βόρειο μέτωπο, οι μονάδες πέτυχαν κατά τους μήνες Μάιο και Ιούνιο πραγματικά εντυπωσιακά αποτελέσματα.
H ρωσική αεράμυνα κατέρριψε για πρώτη φορά ουκρανικό πύραυλο
Όπως αναφέρουν Ρώσοι αναλυτές, οι Ουκρανοί ενισχύουν συστηματικά τις δυνατότητές τους να πλήττουν τα στρατηγικά μετόπισθεν της Ρωσίας.
Μέχρι πρόσφατα, το βασικό πρόβλημα ήταν τα drones μεγάλου βεληνεκούς, τα οποία παράγονται μαζικά σε ευρωπαϊκά εργοστάσια, καθώς και ο σχετικά μικρός αριθμός πυραύλων cruise διαφόρων τύπων.
Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, ο ουκρανικός στρατός δεν μένει στάσιμος και, όπως φαίνεται, έχει αρχίσει να δοκιμάζει βαλλιστικούς πυραύλους.
Όπως ακριβώς είχε προαναγγείλει ο επικεφαλής της Fire Point.
Κανάλια παρακολούθησης επισήμαναν μια ασυνήθιστη αναχαίτιση που σημειώθηκε στην περιφέρεια της Μόσχας: ένα εχθρικό ιπτάμενο αντικείμενο καταρρίφθηκε σε ύψος που δεν είναι χαρακτηριστικό για τα ουκρανικά drones.
Χρησιμοποιήθηκε S-300 ή S-400
Για την αναχαίτισή του χρησιμοποιήθηκε ένα ισχυρό σύστημα αεράμυνας – είτε S-300 είτε S-400.
Τα συντρίμμια έπεσαν στην περιοχή του οικισμού Voronovo, σε απόσταση άνω των 600 χιλιομέτρων από τις περιοχές από τις οποίες οι Ουκρανοί θα μπορούσαν να είχαν πραγματοποιήσει την εκτόξευση.
Αρχικά, η πληροφορία δεν θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική.
Στη συνέχεια όμως, το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας επιβεβαίωσε με λιτή ανακοίνωση το γεγονός της αναχαίτισης εχθρικού βαλλιστικού στόχου.
«Τα μέσα αντιαεροπορικής άμυνας κατέρριψαν μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο επτά κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες, έναν επιχειρησιακό-τακτικό πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς και 602 μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου αεροπλάνου» – αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας.
Στην πράξη, μπορεί να γίνει λόγος για την πρώτη περίπτωση βαλλιστικής επίθεσης εναντίον της Μόσχας και της επιτυχούς αναχαίτισής της.
Καμία επίσημη ανακοίνωση από Ουκρανία
Πέρα όμως από το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας, το Bloomberg αναφέρθηκε στο γεγονός χωρίς ωστόσο να κατονομάζει το επιχειρησιακό-τακτικό βαλλιστικό βλήμα ή να δίνει πρόσθετες πληροφορίες.
Από την πλευρά της, η Ουκρανία δεν έχει επιβεβαιώσει δημόσια τη χρήση οποιουδήποτε βαλλιστικού πυραύλου.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται ύστερα από τη δήλωση της ουκρανικής αμυντικής εταιρείας Fire Point στα τέλη Ιουνίου, σύμφωνα με την οποία ο βαλλιστικός πύραυλος FP-9 βρίσκεται πολύ κοντά στην έναρξη πτητικών δοκιμών.
Εάν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, εκτιμά το Bloomberg, η χρήση αυτής της κατηγορίας όπλων θα αποτελέσει ένα νέο βήμα στην προσπάθεια του Κιέβου να ενισχύσει τις εγχώριες δυνατότητες στρατηγικών πληγμάτων.
Όπως αναφέρεται, μαζί με τα drones και τους πυραύλους cruise, οι βαλλιστικοί πύραυλοι μέσου βεληνεκούς θα αυξήσουν σημαντικά των Ουκρανών
Ο ουκρανικός ATACMS
Στην πραγματικότητα, οι επιλογές για το ποιο όπλο θα μπορούσαν να έχουν χρησιμοποιήσει οι Ουκρανοί εναντίον της Μόσχας είναι ελάχιστες.
Ουσιαστικά, υπάρχει μία: ο βαλλιστικός πύραυλος μεγάλου βεληνεκούς FP-9 της εταιρείας Fire Point.
Ήδη από την άνοιξη, ο επικεφαλής της εταιρείας, Denis Shtilerman, είχε δηλώσει ότι έως τα μέσα του καλοκαιριού η Ουκρανία θα είχε ολοκληρώσει τη βελτίωση των βαλλιστικών πυραύλων της και θα άρχιζε να πλήττει απευθείας τη Μόσχα.
«Η Lubyanka (σ.σ. εμβληματικό κτήριο στην καρδιά της Μόσχας όπου βρίσκονται οι υπηρεσίες ασφαλείας της Ρωσίας) πρέπει απλώς να σβηστεί από τον χάρτη.
Όπως και το Γενικό Επιτελείο του Υπουργείου Άμυνας, το διυλιστήριο πετρελαίου της Μόσχας.
Η Almaz-Antey, τι άλλο υπάρχει εκεί;
Το Khrunichev, η Zvezda, η Strela…» είχε αναφέρει ο Shtilerman.
Πιθανότατα, η συγκεκριμένη εκτόξευση ήταν δοκιμαστική: οι Ουκρανοί ήθελαν να διαπιστώσουν μέχρι ποια απόσταση μπορούσε να φτάσει το νέο τους όπλο.
Διακαής πόθος του Κιέβου
Το Κίεβο επιθυμούσε εδώ και καιρό να αποκτήσει βαλλιστικό πύραυλο.
Οι αμερικανικοί ATACMS τούς άρεσαν, όμως ο αριθμός τους ήταν περιορισμένος, ενώ επιπλέον το Πεντάγωνο παρενέβαινε στη χρήση τους, καθορίζοντας ποιοι στόχοι μπορούσαν να πληγούν και ποιοι όχι.
Για τον λόγο αυτό, το Κίεβο ξεκίνησε την ανάπτυξη δύο βαλλιστικών πυραύλων ταυτόχρονα: των FP-7 και FP-9.
Και οι δύο αναπτύχθηκαν με βάση τους αντιαεροπορικούς πυραύλους 48N6 του συστήματος S-300.
Η διαφορά είναι ότι ο FP-7 αποτελεί ένα βαλλιστικό ανάλογο του σοβιετικού αντιαεροπορικού πυραύλου με τις ελάχιστες δυνατές τροποποιήσεις, ενώ ο FP-9, όπως φαίνεται, σχεδιάστηκε εξαρχής ως η έκδοση «μέγιστων δυνατοτήτων».
Αρχικά παρουσιάστηκε ως το ουκρανικό αντίστοιχο του ATACMS, αλλά με μεγαλύτερο βεληνεκές και χαμηλότερο κόστος.
Είναι πιθανό ότι στην ανάπτυξή του συμμετείχαν και οι Βρετανοί, καθώς τα τεχνικά χαρακτηριστικά του FP-9 συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με εκείνα του πυραύλου που οι Βρετανοί σχεδίαζαν να αναπτύξουν για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας στο πλαίσιο του προγράμματος Nightfall («Λυκόφως»).
Οι δύο πύραυλοι των Ουκρανών
«Η ανάπτυξη ενός πυραύλου με βεληνεκές 300 – 800 χιλιομέτρων αντιστοιχεί ήδη στο επίπεδο των επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων, δηλαδή σε μια κατηγορία μεταξύ των πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων και των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων.
Πρόκειται για έργο που αντιστοιχεί σε κράτος και όχι σε ιδιωτική εταιρεία.
Ακόμη και τα κράτη χρειάζονται χρόνια για να αναπτύξουν τέτοια συστήματα.
Μια ιδιωτική εταιρεία δεν μπορεί να υλοποιήσει από το μηδέν ένα τέτοιο πρόγραμμα χωρίς κρατική υποστήριξη» επισησαμαίνει ο στρατιωτικός αναλυτής Yuri Baranchik.
Σύμφωνα με στοιχεία από ανοικτές πηγές, οι Ουκρανοί εχουν πλέον ολοκληρώσει την ανάπτυξη δύο βαλλιστικών πυραύλων:
– FP-7, με βεληνεκές έως 300 χιλιόμετρα, πολεμική κεφαλή περίπου 150 κιλών και ταχύτητα πτήσης περίπου τεσσάρων Mach.
– FP-9, με βεληνεκές άνω των 850 χιλιομέτρων, πολεμική κεφαλή βάρους έως 800 κιλών και ταχύτητα κατά την τελική εφόρμηση περίπου έξι Mach.
Τι χρειάζεται η ρωσική αεράμυνα
Ρώσοι αναλυτές τονίζουν ότι τα ρωσικά πυραυλικά συστήματα αεράμυνας είναι πράγματι αποτελεσματικά, όμως το συνολικό σύστημα αεράμυνας παρουσιάζει κενά.
Ένα σημαντικό μέρος των σημερινών προβλημάτων συνδέεται ακριβώς με την κρίση της αεράμυνας, η ουσία της οποίας είναι ότι η Ρωσία επένδυσε κυρίως σε πυραυλικά μέσα αναχαίτισης, ενώ οι Ουκρανοί κατάφεραν να οργανώσουν μαζική παραγωγή φθηνών και απλών drones.
Η αντιμετώπιση των drones δεν απαιτεί την ανάπτυξη σύνθετων συστημάτων αεράμυνας, αλλά τη μαζική παραγωγή μεγάλου αριθμού απλών και όσο το δυνατόν φθηνότερων μέσων αναχαίτισης.
Η Ρωσία χρειάζεται ένα πυκνό δίκτυο δεκάδων χιλιάδων ακουστικών αισθητήρων, εκατοντάδες μικρά ραντάρ που να επιτηρούν τον εναέριο χώρο πάνω από κοίτες ποταμών, χαμηλές περιοχές και τα κενά μεταξύ δασικών εκτάσεων.
Χρειάζονται φθηνά drones αναχαίτισης, εξοπλισμένα με κυνηγετικά όπλα και πολυβόλα, καθώς και αεροσκάφη με ελικοφόρους κινητήρες και δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, πρόχειρα αεροδρόμια για τη στάθμευσή τους.
Για να σταματήσει η τρομοκρατία των drones στα μετόπισθεν, η χώρα θα πρέπει να δαπανήσει δεκάδες δισεκατομμύρια για μέσα τα οποία… είναι εντελώς άχρηστα απέναντι στις βαλλιστικές απειλές.
Στην ουσία, εισάγοντας στο πεδίο τις βαλλιστικές πυραυλικές δυνατότητες, η Ουκρανία φέρνει τη Ρωσία αντιμέτωπη με ένα ιδιαίτερα δύσκολο δίλημμα: από ποια απειλή πρέπει να προστατευθεί κατά προτεραιότητα.
Αν στόχος είναι η εξουδετέρωση των μαζικών επιθέσεων drones, απαιτούνται μαζικές και απλές λύσεις, οι οποίες μέχρι σήμερα είχαν παραμεληθεί.
Αν, αντίθετα, η βαλλιστική απειλή αναδειχθεί σε κύρια προτεραιότητα, τότε η έμφαση θα πρέπει και πάλι να δοθεί στα πυραυλικά συστήματα.
Η Ευρώπη πολεμά τη Ρωσία χρησιμοποιώντας τους Ουκρανούς
Η εξεύρεση ισορροπίας μεταξύ αυτών των δύο επιλογών και η εξασφάλιση των απαραίτητων πόρων για την ταυτόχρονη υλοποίησή τους αποτελεί μια ιδιαίτερα σύνθετη πρόκληση.
Ωστόσο, η εξεύρεση απάντησης και των αναγκαίων πόρων είναι αναπόφευκτη.
«Η Ευρώπη δηλώνει πλέον ανοιχτά ότι προετοιμάζεται για πόλεμο με τη Ρωσία.
Η προετοιμασία εξελίσσεται πλέον δημόσια και, στην πραγματικότητα, η Ευρώπη ήδη πολεμά τη Ρωσία χρησιμοποιώντας τους Ουκρανούς στο έδαφος της Ουκρανίας.
Δηλώνουν πλέον ανοιχτά ότι σύντομα θα εισέλθουν και οι ίδιοι στον πόλεμο» υποστηρίζει ο Ρώσος απόστρατος υποστράτηγος Sergey Lipovoy.
Δεν είναι ανέφικτος στόχος
Πρέπει να επισημανθεί ότι η ανάπτυξη επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων δεν αποτελεί ανέφικτο στόχο για την Ουκρανία.
Η χώρα διέθετε ήδη την απαιτούμενη επιστημονική και τεχνολογική βάση, καθώς και τις αναγκαίες βιομηχανικές δυνατότητες.
Παράλληλα, ένας επιχειρησιακός-τακτικός βαλλιστικός πύραυλος θεωρείται σχετικά απλό οπλικό σύστημα και η παραγωγή του δεν απαιτεί κάποια εξαιρετικά πολύπλοκη τεχνολογική επανάσταση.
Υπάρχουν, σοβαροί λόγοι να εκτιμάται ότι η παραγωγή των επιμέρους εξαρτημάτων των ουκρανικών βαλλιστικών πυραύλων θα διασκορπιστεί όσο το δυνατόν περισσότερο σε ολόκληρη την επικράτεια της Ουκρανίας, ότι μέρος της θα πραγματοποιείται σε υπόγειες εγκαταστάσεις και ότι ο τελικός χώρος συναρμολόγησης θα παραμείνει όσο το δυνατόν πιο καλά κρυμμένος από κάθε μέσο αναγνώρισης.
Εναλλακτικά, η συνολική παραγωγή ουκρανικών βαλλιστικών πυραύλων θα μπορούσε να μεταφερθεί σε ευρωπαϊκές χώρες-εταίρους.
Δύσκολη αποστολή
Ο Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής Mikhail Khodarenok εκτιμά ότι η αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων από αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα αποτελεί ιδιαίτερα δύσκολη αποστολή, κάτι που – κατά τον ίδιο – αποδεικνύεται και από την αεράμυνα του Κιέβου.
Για την προστασία ακόμη και ενός σχετικά μικρού στόχου απαιτείται η ανάπτυξη τουλάχιστον μιας ομάδας αντιαεροπορικών πυραυλικών μονάδων S-400, αποτελούμενης από το κέντρο διοίκησης του συστήματος και τρεις έως τέσσερις πυραυλικές μονάδες, ώστε να είναι δυνατή η συγκέντρωση πυρός από τουλάχιστον δύο μονάδες εναντίον ενός βαλλιστικού πυραύλου.
Παράλληλα, απαιτείται ισχυρό δίκτυο ραντάρ, συμπεριλαμβανομένων σταθμών τύπου Nebo-M, για την έγκαιρη ανίχνευση των επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων και την παροχή στοιχείων στόχευσης.
Επιπλέον, θεωρεί αναγκαία τη χρήση πληροφοριών από διαστημικά μέσα αναγνώρισης σχετικά με τον χρόνο εκτόξευσης των εχθρικών βαλλιστικών πυραύλων, την κατεύθυνση πτήσης τους, καθώς και την εκτιμώμενη περιοχή και τον χρόνο πρόσκρουσης της πολεμικής κεφαλής.
Τέλος, υποστηρίζει ότι απαιτούνται ειδικά σχεδιασμένοι αντιαεροπορικοί κατευθυνόμενοι πύραυλοι, των οποίων οι πολεμικές κεφαλές είναι εξοπλισμένες με μεγαλύτερα προκατασκευασμένα θραύσματα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι αντιαεροπορικοί πύραυλοι που έχουν σχεδιαστεί για την καταστροφή αεροδυναμικών στόχων δεν μπορούν να καταρρίψουν έναν βαλλιστικό πύραυλο.
Η μόνη λύση
Καταλήγοντας, ο Mikhail Khodarenok υποστηρίζει ότι υπάρχει μόνο μία λύση: να μη δοθεί χρόνος στην Ουκρανία να αναπτύξει μαζική παραγωγή επιχειρησιακών-τακτικών βαλλιστικών πυραύλων, αλλά, μέσω ισχυρών πυραυλικών και αεροπορικών πληγμάτων, καθώς και αποφασιστικών ενεργειών των χερσαίων δυνάμεων, να εξαναγκαστεί το Κίεβο να αποχωρήσει από τον πόλεμο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών