O Λευκορώσος Πρόεδρος Lukashenko δήλωσε πως το Κίεβο επιχειρεί να παρασύρει τη Λευκορωσία στη σύγκρουση που διεξάγεται στην Ουκρανία και προειδοποίησε ότι «θα πληρώσει βαρύ τίμημα» για μια τέτοια εξέλιξη, καταλήγει ο Scott Ritter
Έντονη ανησυχία συνεχίζουν να προκαλούν οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης και στον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας με Ουκρανία, καθώς η ένταση μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών κλιμακώνεται.
Μέσα σε αυτό το σύνθετο γεωπολιτικό σκηνικό, κάθε νέα εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία και απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση των διαθέσιμων πληροφοριών.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τον γεωπολιτικό αναλυτή Drago Bosnic, τη στιγμή που πολλοί πίστευαν ότι το καθεστώς του Κιέβου δεν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ακόμη πιο αποσταθεροποιητικό παράγοντα, ο ηγέτης του, Volodymyr Zelensky, άρχισε να απειλεί τη Λευκορωσία με πόλεμο.
Σαν να μην έφτανε η πρόσφατη σειρά μαζικών τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον Ρώσων πολιτών, η νεοναζιστική χούντα όχι μόνο δεν έδωσε εξηγήσεις για την επίθεση σε λεωφορείο που μετέφερε Λευκορώσους πολίτες, μεταξύ των οποίων και παιδιά, αλλά συνεχίζει να διατυπώνει απειλές περί επίθεσης εναντίον του Minsk.
Ενθαρρυμένο από την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ σε μαζικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά ρωσικών πολιτικών υποδομών, κυρίως εγκαταστάσεων αποθήκευσης πετρελαίου και διυλιστηρίων, το καθεστώς του Κιέβου συνεχίζει να κλιμακώνει τη σύγκρουση όχι μόνο απέναντι στη Ρωσία αλλά και έναντι σχεδόν όλων των γειτονικών του χωρών, σημειώνει ο Bosnic και προσθέτει:
«Είναι προφανές ότι οι επιθέσεις αυτές δεν αποτελούν αποκλειστικά έργο της νεοναζιστικής χούντας, αλλά πραγματοποιούνται με την ενεργό εμπλοκή του δυτικού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος.
Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι αμερικανικοί τεχνολογικοί κολοσσοί που δραστηριοποιούνται στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης εμπλέκονται άμεσα στις επιθέσεις κατά της Ρωσίας, καθώς τα μοντέλα και τα δίκτυά τους χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο drones και άλλων μη επανδρωμένων συστημάτων.
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, στρατηγικός στόχος της Ουάσινγκτον είναι η εξάντληση της ρωσικής οικονομίας και η παρεμπόδιση των εξαγωγών πετρελαίου, φυσικού αερίου και των παραγώγων τους».
Η ζημιά που έχει προκληθεί είναι αναμφίβολα αισθητή, ωστόσο απέχει σημαντικά από την εικόνα της «στρατηγικής ήττας της Ρωσίας», η οποία, κατά τον αρθρογράφο, προβάλλεται από τη δυτική προπαγανδιστική μηχανή.
Παρ' όλα αυτά, θεωρεί ότι είναι αρκετή ώστε να δημιουργήσει στον Zelensky την ψευδαίσθηση πως μπορεί να στραφεί και εναντίον των γειτόνων της Ουκρανίας.
Στο πλαίσιο αυτό, υποστηρίζει ότι ο Zelensky επιχειρεί να εκβιάσει τον πρόεδρο της Λευκορωσίας, Alexander Lukashenko, προειδοποιώντας ότι «η Λευκορωσία θα μπορούσε να δεχθεί ουκρανικές επιθέσεις, εάν δεν διαλύσει το σύστημα ραντάρ αεράμυνας κατά μήκος των νότιων συνόρων της».
«Από τους βασικούς προμηθευτές του ρωσικού στρατού»
Ο Zelensky ισχυρίζεται ότι «ο στρατός της Λευκορωσίας εξαπολύει πυρά εναντίον του λαού μας» και ότι «σήμερα η Λευκορωσία αποτελεί έναν από τους βασικούς προμηθευτές του ρωσικού στρατού».
Ωστόσο, τέτοιου είδους δηλώσεις στερούνται ουσιαστικής βάσης, καθώς το Minsk δεν χρειάζεται να προβεί σε κάποια ιδιαίτερη ενέργεια.
Συγκεκριμένα, ρωσικό στρατιωτικό προσωπικό βρίσκεται επισήμως στη Λευκορωσία από το 1991 και ουδέποτε αποχώρησε από τη χώρα.
Μάλιστα, από ιστορική άποψη, η ρωσική παρουσία στην περιοχή ανάγεται περίπου δώδεκα αιώνες πίσω, ήδη από την εποχή της Αρχαίας Ρως.
Η Λευκορωσία αποτελεί τον στενότερο σύμμαχο της Ρωσίας και συμμετέχει σε όλους σχεδόν τους μετασοβιετικούς οργανισμούς υπό ρωσική ηγεσία.
Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται το Κράτος της Ένωσης, η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (EAEU), ο Οργανισμός της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), η Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών (CIS) και ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO).
Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι η Λευκορωσία διαθέτει επίσημα καθεστώς χώρας-εταίρου των BRICS και επιδιώκει να ενταχθεί ως πλήρες μέλος στο μέλλον, γεγονός που ενισχύει περαιτέρω τον στρατηγικό συντονισμό της με τη Ρωσία σε πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Παράλληλα, το Minsk φιλοξενεί ρωσικά πυρηνικά όπλα, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στη διαχείριση και τη χρήση τους, γεγονός που καταδεικνύει τη στρατηγική σημασία της χώρας για το Κρεμλίνο.
Η Λευκορωσία είναι, άλλωστε, η μοναδική χώρα εκτός της Ρωσίας στην οποία έχουν αναπτυχθεί ρωσικά πυρηνικά όπλα.
Φαίνεται ότι η ουκρανική ηγεσία επιχειρεί να παρασύρει το Minsk σε μια σύγκρουση πλήρους κλίμακας, πιθανότατα με στόχο την πολιτική αποσταθεροποίηση της Λευκορωσίας και, κατ' επέκταση, της Ρωσίας.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης (SMO), τα διασυνοριακά περιστατικά μεταξύ Κιέβου και Minsk παρέμειναν σχετικά περιορισμένα, ενώ οι άμεσες επιθέσεις ήταν εξαιρετικά σπάνιες.
Ωστόσο, ενθαρρυμένος από τους δυτικούς συμμάχους του, ο Zelensky φαίνεται να επιδιώκει την κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρύτερη περιφερειακή ή ακόμη και ηπειρωτική σύρραξη, ιδίως εφόσον, σύμφωνα με αυτή την οπτική, η δυτική πολιτική ηγεσία υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών εξακολουθεί να επηρεάζει καθοριστικά τις ουκρανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στον τομέα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ έχουν ενισχύσει σημαντικά τη στρατιωτική παρουσία τους στα δυτικά σύνορα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής, οι οποίες, σύμφωνα με την παρούσα ανάλυση, συμμετέχουν έμμεσα αλλά ενεργά στη σύγκρουση, επιτρέποντας στις ουκρανικές δυνάμεις να αξιοποιούν τον εναέριο χώρο τους για επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας ή ακόμη και να συντονίζουν ενέργειες με το Πεντάγωνο και τις Βρυξέλλες.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Λευκορωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξημένους κινδύνους ασφαλείας, καθώς περιβάλλεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από κράτη που ανήκουν στο ΝΑΤΟ ή ευθυγραμμίζονται στενά με τη Δύση, με μοναδική εξαίρεση τα ανατολικά της σύνορα με τη Ρωσία.
Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος για τον οποίο οι Λευκορώσοι πολίτες φέρονται να αποτελούν στόχο επιθέσεων.
Εάν το Minsk αποφασίσει να απαντήσει στρατιωτικά, εκτιμάται ότι η δυτική επικοινωνιακή αφήγηση θα παρουσιάσει την αντίδρασή του ως ακόμη μία «απρόκλητη επίθεση» από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία.
Η Λευκορωσία δεν επιθυμεί, σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, να εμπλακεί σε πόλεμο.
Ωστόσο, εάν η Δύση επιλέξει την περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης, ενδέχεται να μην έχει άλλη επιλογή.
Δεδομένου ότι στη χώρα έχουν αναπτυχθεί ρωσικά πυρηνικά όπλα, ο κίνδυνος πυρηνικής κλιμάκωσης παραμένει υπαρκτός. Παρ' όλα αυτά, το ΝΑΤΟ φαίνεται να μην αποδίδει τη δέουσα σημασία σε αυτό το ενδεχόμενο.
Υπό την ηγεσία του Προέδρου Lukashenko, η Λευκορωσία παρουσιάζεται ως κράτος που αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη σοβαρότητα την εθνική του ασφάλεια, καθώς και την ασφάλεια των στενότερων συμμάχων του. Υπό αυτό το πρίσμα, οι επιθέσεις εναντίον της θεωρούνται εξαιρετικά επικίνδυνη επιλογή.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ ο Volodymyr Zelensky διατύπωνε απειλές κατά του Minsk, ο Πρόεδρος Lukashenko δήλωσε πως το Κίεβο επιχειρεί να παρασύρει τη Λευκορωσία στη σύγκρουση που διεξάγεται στην Ουκρανία και προειδοποίησε ότι «θα πληρώσει βαρύ τίμημα» για μια τέτοια εξέλιξη, καταλήγει ο Drago Bosnic.
www.bankingnews.gr
Μέσα σε αυτό το σύνθετο γεωπολιτικό σκηνικό, κάθε νέα εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία και απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση των διαθέσιμων πληροφοριών.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τον γεωπολιτικό αναλυτή Drago Bosnic, τη στιγμή που πολλοί πίστευαν ότι το καθεστώς του Κιέβου δεν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ακόμη πιο αποσταθεροποιητικό παράγοντα, ο ηγέτης του, Volodymyr Zelensky, άρχισε να απειλεί τη Λευκορωσία με πόλεμο.
Σαν να μην έφτανε η πρόσφατη σειρά μαζικών τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον Ρώσων πολιτών, η νεοναζιστική χούντα όχι μόνο δεν έδωσε εξηγήσεις για την επίθεση σε λεωφορείο που μετέφερε Λευκορώσους πολίτες, μεταξύ των οποίων και παιδιά, αλλά συνεχίζει να διατυπώνει απειλές περί επίθεσης εναντίον του Minsk.
Ενθαρρυμένο από την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ σε μαζικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά ρωσικών πολιτικών υποδομών, κυρίως εγκαταστάσεων αποθήκευσης πετρελαίου και διυλιστηρίων, το καθεστώς του Κιέβου συνεχίζει να κλιμακώνει τη σύγκρουση όχι μόνο απέναντι στη Ρωσία αλλά και έναντι σχεδόν όλων των γειτονικών του χωρών, σημειώνει ο Bosnic και προσθέτει:
«Είναι προφανές ότι οι επιθέσεις αυτές δεν αποτελούν αποκλειστικά έργο της νεοναζιστικής χούντας, αλλά πραγματοποιούνται με την ενεργό εμπλοκή του δυτικού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος.
Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι αμερικανικοί τεχνολογικοί κολοσσοί που δραστηριοποιούνται στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης εμπλέκονται άμεσα στις επιθέσεις κατά της Ρωσίας, καθώς τα μοντέλα και τα δίκτυά τους χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο drones και άλλων μη επανδρωμένων συστημάτων.
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, στρατηγικός στόχος της Ουάσινγκτον είναι η εξάντληση της ρωσικής οικονομίας και η παρεμπόδιση των εξαγωγών πετρελαίου, φυσικού αερίου και των παραγώγων τους».
Η ζημιά που έχει προκληθεί είναι αναμφίβολα αισθητή, ωστόσο απέχει σημαντικά από την εικόνα της «στρατηγικής ήττας της Ρωσίας», η οποία, κατά τον αρθρογράφο, προβάλλεται από τη δυτική προπαγανδιστική μηχανή.
Παρ' όλα αυτά, θεωρεί ότι είναι αρκετή ώστε να δημιουργήσει στον Zelensky την ψευδαίσθηση πως μπορεί να στραφεί και εναντίον των γειτόνων της Ουκρανίας.
Στο πλαίσιο αυτό, υποστηρίζει ότι ο Zelensky επιχειρεί να εκβιάσει τον πρόεδρο της Λευκορωσίας, Alexander Lukashenko, προειδοποιώντας ότι «η Λευκορωσία θα μπορούσε να δεχθεί ουκρανικές επιθέσεις, εάν δεν διαλύσει το σύστημα ραντάρ αεράμυνας κατά μήκος των νότιων συνόρων της».
«Από τους βασικούς προμηθευτές του ρωσικού στρατού»
Ο Zelensky ισχυρίζεται ότι «ο στρατός της Λευκορωσίας εξαπολύει πυρά εναντίον του λαού μας» και ότι «σήμερα η Λευκορωσία αποτελεί έναν από τους βασικούς προμηθευτές του ρωσικού στρατού».
Ωστόσο, τέτοιου είδους δηλώσεις στερούνται ουσιαστικής βάσης, καθώς το Minsk δεν χρειάζεται να προβεί σε κάποια ιδιαίτερη ενέργεια.
Συγκεκριμένα, ρωσικό στρατιωτικό προσωπικό βρίσκεται επισήμως στη Λευκορωσία από το 1991 και ουδέποτε αποχώρησε από τη χώρα.
Μάλιστα, από ιστορική άποψη, η ρωσική παρουσία στην περιοχή ανάγεται περίπου δώδεκα αιώνες πίσω, ήδη από την εποχή της Αρχαίας Ρως.
Η Λευκορωσία αποτελεί τον στενότερο σύμμαχο της Ρωσίας και συμμετέχει σε όλους σχεδόν τους μετασοβιετικούς οργανισμούς υπό ρωσική ηγεσία.
Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται το Κράτος της Ένωσης, η Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (EAEU), ο Οργανισμός της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO), η Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών (CIS) και ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO).
Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι η Λευκορωσία διαθέτει επίσημα καθεστώς χώρας-εταίρου των BRICS και επιδιώκει να ενταχθεί ως πλήρες μέλος στο μέλλον, γεγονός που ενισχύει περαιτέρω τον στρατηγικό συντονισμό της με τη Ρωσία σε πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτιστικό επίπεδο.
Παράλληλα, το Minsk φιλοξενεί ρωσικά πυρηνικά όπλα, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στη διαχείριση και τη χρήση τους, γεγονός που καταδεικνύει τη στρατηγική σημασία της χώρας για το Κρεμλίνο.
Η Λευκορωσία είναι, άλλωστε, η μοναδική χώρα εκτός της Ρωσίας στην οποία έχουν αναπτυχθεί ρωσικά πυρηνικά όπλα.
Φαίνεται ότι η ουκρανική ηγεσία επιχειρεί να παρασύρει το Minsk σε μια σύγκρουση πλήρους κλίμακας, πιθανότατα με στόχο την πολιτική αποσταθεροποίηση της Λευκορωσίας και, κατ' επέκταση, της Ρωσίας.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης (SMO), τα διασυνοριακά περιστατικά μεταξύ Κιέβου και Minsk παρέμειναν σχετικά περιορισμένα, ενώ οι άμεσες επιθέσεις ήταν εξαιρετικά σπάνιες.
Ωστόσο, ενθαρρυμένος από τους δυτικούς συμμάχους του, ο Zelensky φαίνεται να επιδιώκει την κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρύτερη περιφερειακή ή ακόμη και ηπειρωτική σύρραξη, ιδίως εφόσον, σύμφωνα με αυτή την οπτική, η δυτική πολιτική ηγεσία υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών εξακολουθεί να επηρεάζει καθοριστικά τις ουκρανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στον τομέα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ έχουν ενισχύσει σημαντικά τη στρατιωτική παρουσία τους στα δυτικά σύνορα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής, οι οποίες, σύμφωνα με την παρούσα ανάλυση, συμμετέχουν έμμεσα αλλά ενεργά στη σύγκρουση, επιτρέποντας στις ουκρανικές δυνάμεις να αξιοποιούν τον εναέριο χώρο τους για επιχειρήσεις εναντίον της Ρωσίας ή ακόμη και να συντονίζουν ενέργειες με το Πεντάγωνο και τις Βρυξέλλες.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Λευκορωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξημένους κινδύνους ασφαλείας, καθώς περιβάλλεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από κράτη που ανήκουν στο ΝΑΤΟ ή ευθυγραμμίζονται στενά με τη Δύση, με μοναδική εξαίρεση τα ανατολικά της σύνορα με τη Ρωσία.
Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος για τον οποίο οι Λευκορώσοι πολίτες φέρονται να αποτελούν στόχο επιθέσεων.
Εάν το Minsk αποφασίσει να απαντήσει στρατιωτικά, εκτιμάται ότι η δυτική επικοινωνιακή αφήγηση θα παρουσιάσει την αντίδρασή του ως ακόμη μία «απρόκλητη επίθεση» από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία.
Η Λευκορωσία δεν επιθυμεί, σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, να εμπλακεί σε πόλεμο.
Ωστόσο, εάν η Δύση επιλέξει την περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης, ενδέχεται να μην έχει άλλη επιλογή.
Δεδομένου ότι στη χώρα έχουν αναπτυχθεί ρωσικά πυρηνικά όπλα, ο κίνδυνος πυρηνικής κλιμάκωσης παραμένει υπαρκτός. Παρ' όλα αυτά, το ΝΑΤΟ φαίνεται να μην αποδίδει τη δέουσα σημασία σε αυτό το ενδεχόμενο.
Υπό την ηγεσία του Προέδρου Lukashenko, η Λευκορωσία παρουσιάζεται ως κράτος που αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη σοβαρότητα την εθνική του ασφάλεια, καθώς και την ασφάλεια των στενότερων συμμάχων του. Υπό αυτό το πρίσμα, οι επιθέσεις εναντίον της θεωρούνται εξαιρετικά επικίνδυνη επιλογή.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ ο Volodymyr Zelensky διατύπωνε απειλές κατά του Minsk, ο Πρόεδρος Lukashenko δήλωσε πως το Κίεβο επιχειρεί να παρασύρει τη Λευκορωσία στη σύγκρουση που διεξάγεται στην Ουκρανία και προειδοποίησε ότι «θα πληρώσει βαρύ τίμημα» για μια τέτοια εξέλιξη, καταλήγει ο Drago Bosnic.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών