«Καλά ξεκουμπίδια στον Πρωθυπουργό που θυσίασε αξίες για την κυβερνησιμότητα - που έτσι πήρε την εξουσία χωρίς να ξέρει τι να την κάνει».
«Στα τσακίδια», είναι το μήνυμα του Γραμματέα του ΜέΡΑ25 Γιάνη Βαρουφάκη για την παραίτηση του Κιρ Στάρμερ, από το αξίωμα του πρωθυπουργού στη Βρετανία.
«Ο Κιρ Στάρμερ δεν ήταν απλά μια απογοήτευση. Είναι μια κίβδηλη φιγούρα ηθικής παρακμής, ένας άνθρωπος που κέρδισε την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος με βάση υποσχέσεις τις οποίες εγκατέλειψε πέντε δευτερόλεπτα μετά τη νίκη του», ανέφερε ο Γιάννης Βαρουφάκης.
Ολόκληρο το μήνυμα Βαρουφάκη
Ο Κιρ Στάρμερ δεν ήταν απλά μια απογοήτευση.
Είναι μια κίβδηλη φιγούρα ηθικής παρακμής, ένας άνθρωπος που κέρδισε την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος με βάση υποσχέσεις τις οποίες εγκατέλειψε πέντε δευτερόλεπτα μετά τη νίκη του. Ένας ηγέτης των Εργατικών που τόλμησε να αποβάλει από το Εργατικό Κόμμα όχι μόνο τον προκάτοχό του, αλλά και αξιόλογους ανθρώπους όπως ο σκηνοθέτης Κεν Λόουτς.
Ο κύριος που πήρε το ιστορικό Εργατικό Κόμμα και το μετέτρεψε σε όργανο της ίδιας της ολιγαρχίας που είχε εκλεγεί για να περιορίσει.
Ας εξετάσουμε τον κατάλογο των ηθικών και λογικών αποτυχιών του Στάρμερ. Υποσχέθηκε μια «διαφορετική Βρετανία», όμως οι ενέργειές του αποτέλεσαν ένα αριστοτεχνικό μάθημα μια πολιτικής «Συντηρητικών-λάιτ» — χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεταφορές με τις πιστωτικές κάρτες που έχουν ξεπεράσει το όριο, οι οποίες κάποτε εξυπηρετούσαν τις δυνάμεις της λιτότητας, για να δικαιολογήσει τη δική του έλλειψη οράματος. Υποσχέθηκε την προσέγγιση ενός δικηγόρου ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά υιοθέτησε μια «λάιτ-ρατσιστική» εκδοχή του Φάρατζ.
Όσον αφορά την Ευρώπη, ο Στάρμερ υποσχέθηκε στους υποστηρικτές του Brexit ότι το Brexit είναι Brexit, αλλά μπροστά σε όσους λαχταρούν να επανενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τους έκλεινε το μάτι για να τους δώσει την αίσθηση ότι η Βρετανία θα επανασυνδεθεί σταδιακά, ή ακόμη και θα επανενταχθεί, στην ΕΕ, χωρίς όμως να προσφέρει τίποτα ουσιαστικό.
Αυτό δεν είναι ηγεσία. Είναι μια απάτη.
Και μετά μην ξεχνάνε τον τρόπο με τον οποίο ο Στάρμερ και η κυβέρνησή του έσπευσαν να προσφέρουν στο Ισραήλ άνευ όρων υποστήριξη στην επιδίωξη της γενοκτονίας στη Γάζα, θυσιάζοντας πολύτιμες πολιτικές και ατομικές ελευθερίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, φυλακίζοντας γιαγιάδες, ιερείς και ειρηνικούς ακτιβιστές που τόλμησαν να υποστηρίξουν την «Palestine Action», μια οργάνωση που ο Στάρμερ και οι υπηρέτες του χαρακτήρισαν ως τρομοκρατική επειδή εφήρμοζε τις συνήθεις ακτιβιστικές τακτικές της εισόδου σε ιδιωτικούς χώρους για να βάψει με σπρέι στρατιωτικά αεροσκάφη που είχαν αποδεδειγμένα συνδράμει στη γενοκτονία. Και το χειρότερο, ο Στάρμερ έπαιξε τη διπλωματική παρωδία της αναγνώρισης ενός παλαιστινιακού κράτους, με τρόπο που εξασφάλιζε ότι αυτό δεν θα συνέβαινε ποτέ.
Αλλά πάνω απ’ όλα, αυτή είναι μια κυβέρνηση που δεν έχει μάθει τίποτα από τη μετά το 2008 εποχή. Ο Στάρμερ και η υπουργός Οικονομικών του παίζουν το ίδιο παλιό παιχνίδι της λιτότητας, ενώ παράλληλα διευκολύνουν και ενισχύουν την επικυριαρχία του χρηματοπιστωτικού τομέα που επιβάλλει το City του Λονδίνου, προσθέτοντας για καλό και για κακό περικοπές στη διεθνή βοήθεια για να χρηματοδοτήσουν στρατιωτικές δαπάνες υπό το πρόσχημα ενός προγράμματος αναθεώρησης της αμυντικής στρατηγικής.
Είναι η ίδια παλιά δοκιμασμένη δογματική προσέγγιση: λιτότητα για τους πολλούς, σοσιαλισμός για τους τραπεζίτες και τους εμπόρους όπλων.
Η ιστορία θα θυμάται τον κ. Στάρμερ ως έναν άνθρωπο χωρίς πεποιθήσεις, έναν πρωθυπουργό που δεν προσέφερε ούτε ίχνος ειλικρίνειας, αλλά απλώς τη σκληρή αυταπάτη της αλλαγής. Είναι ηθικά εξαθλιωμένος, επειδή επέλεξε, συνειδητά, να εγκαταλείψει τις αρχές του για χάρη της εξουσίας. Και γι’ αυτό, η ιστορία θα τον καταδικάσει.
«Στα τσακίδια», λέω εγώ».
www.bankingnews.gr
«Ο Κιρ Στάρμερ δεν ήταν απλά μια απογοήτευση. Είναι μια κίβδηλη φιγούρα ηθικής παρακμής, ένας άνθρωπος που κέρδισε την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος με βάση υποσχέσεις τις οποίες εγκατέλειψε πέντε δευτερόλεπτα μετά τη νίκη του», ανέφερε ο Γιάννης Βαρουφάκης.
Ολόκληρο το μήνυμα Βαρουφάκη
Ο Κιρ Στάρμερ δεν ήταν απλά μια απογοήτευση.
Είναι μια κίβδηλη φιγούρα ηθικής παρακμής, ένας άνθρωπος που κέρδισε την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος με βάση υποσχέσεις τις οποίες εγκατέλειψε πέντε δευτερόλεπτα μετά τη νίκη του. Ένας ηγέτης των Εργατικών που τόλμησε να αποβάλει από το Εργατικό Κόμμα όχι μόνο τον προκάτοχό του, αλλά και αξιόλογους ανθρώπους όπως ο σκηνοθέτης Κεν Λόουτς.
Ο κύριος που πήρε το ιστορικό Εργατικό Κόμμα και το μετέτρεψε σε όργανο της ίδιας της ολιγαρχίας που είχε εκλεγεί για να περιορίσει.
Ας εξετάσουμε τον κατάλογο των ηθικών και λογικών αποτυχιών του Στάρμερ. Υποσχέθηκε μια «διαφορετική Βρετανία», όμως οι ενέργειές του αποτέλεσαν ένα αριστοτεχνικό μάθημα μια πολιτικής «Συντηρητικών-λάιτ» — χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεταφορές με τις πιστωτικές κάρτες που έχουν ξεπεράσει το όριο, οι οποίες κάποτε εξυπηρετούσαν τις δυνάμεις της λιτότητας, για να δικαιολογήσει τη δική του έλλειψη οράματος. Υποσχέθηκε την προσέγγιση ενός δικηγόρου ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά υιοθέτησε μια «λάιτ-ρατσιστική» εκδοχή του Φάρατζ.
Όσον αφορά την Ευρώπη, ο Στάρμερ υποσχέθηκε στους υποστηρικτές του Brexit ότι το Brexit είναι Brexit, αλλά μπροστά σε όσους λαχταρούν να επανενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τους έκλεινε το μάτι για να τους δώσει την αίσθηση ότι η Βρετανία θα επανασυνδεθεί σταδιακά, ή ακόμη και θα επανενταχθεί, στην ΕΕ, χωρίς όμως να προσφέρει τίποτα ουσιαστικό.
Αυτό δεν είναι ηγεσία. Είναι μια απάτη.
Και μετά μην ξεχνάνε τον τρόπο με τον οποίο ο Στάρμερ και η κυβέρνησή του έσπευσαν να προσφέρουν στο Ισραήλ άνευ όρων υποστήριξη στην επιδίωξη της γενοκτονίας στη Γάζα, θυσιάζοντας πολύτιμες πολιτικές και ατομικές ελευθερίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, φυλακίζοντας γιαγιάδες, ιερείς και ειρηνικούς ακτιβιστές που τόλμησαν να υποστηρίξουν την «Palestine Action», μια οργάνωση που ο Στάρμερ και οι υπηρέτες του χαρακτήρισαν ως τρομοκρατική επειδή εφήρμοζε τις συνήθεις ακτιβιστικές τακτικές της εισόδου σε ιδιωτικούς χώρους για να βάψει με σπρέι στρατιωτικά αεροσκάφη που είχαν αποδεδειγμένα συνδράμει στη γενοκτονία. Και το χειρότερο, ο Στάρμερ έπαιξε τη διπλωματική παρωδία της αναγνώρισης ενός παλαιστινιακού κράτους, με τρόπο που εξασφάλιζε ότι αυτό δεν θα συνέβαινε ποτέ.
Αλλά πάνω απ’ όλα, αυτή είναι μια κυβέρνηση που δεν έχει μάθει τίποτα από τη μετά το 2008 εποχή. Ο Στάρμερ και η υπουργός Οικονομικών του παίζουν το ίδιο παλιό παιχνίδι της λιτότητας, ενώ παράλληλα διευκολύνουν και ενισχύουν την επικυριαρχία του χρηματοπιστωτικού τομέα που επιβάλλει το City του Λονδίνου, προσθέτοντας για καλό και για κακό περικοπές στη διεθνή βοήθεια για να χρηματοδοτήσουν στρατιωτικές δαπάνες υπό το πρόσχημα ενός προγράμματος αναθεώρησης της αμυντικής στρατηγικής.
Είναι η ίδια παλιά δοκιμασμένη δογματική προσέγγιση: λιτότητα για τους πολλούς, σοσιαλισμός για τους τραπεζίτες και τους εμπόρους όπλων.
Η ιστορία θα θυμάται τον κ. Στάρμερ ως έναν άνθρωπο χωρίς πεποιθήσεις, έναν πρωθυπουργό που δεν προσέφερε ούτε ίχνος ειλικρίνειας, αλλά απλώς τη σκληρή αυταπάτη της αλλαγής. Είναι ηθικά εξαθλιωμένος, επειδή επέλεξε, συνειδητά, να εγκαταλείψει τις αρχές του για χάρη της εξουσίας. Και γι’ αυτό, η ιστορία θα τον καταδικάσει.
«Στα τσακίδια», λέω εγώ».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών