Ποιες είναι πιο εύκολα προσβάσιμες λόγω βασικών μετόχων
Η δομή της λειτουργίας των ελληνικών τραπεζών σε Ελλάδα, Κύπρο και Βουλγαρία, όπως θα δούμε, αρχίζει να γίνεται ελκυστική και σε ξένες τράπεζες, όπως συμπέρανε πρόσφατα η Deutsche Bank, θεωρώντας τους πιο ελκυστικούς στόχους την Eurobank και την Πειραιώς και ως προφανή στόχο την Alpha Bank, λόγω του μεριδίου της UniCredit.
Μπορεί, λοιπόν, η υπερσυγκεντρωμένη ελληνική τραπεζική αγορά να διακρίνεται από περιορισμένο ανταγωνισμό και να είναι σχετικά μικρή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, σύμφωνα με την αξιολόγηση του IMF (17 Ιουνίου), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ελκυστική για διεθνείς εξαγορές και συγχωνεύσεις.
Αν οι συγχωνεύσεις εντός Ελλάδος δεν ωφελούν τον ήδη περιορισμένο ανταγωνισμό, όπως υποστηρίζουν τραπεζίτες με τα μεγαλύτερα μερίδια σε καταθέσεις, πιθανώς ο ανταγωνισμός να προέλθει από την Ευρώπη.
Ποια είναι, όμως, τα δεδομένα που αναγκάζουν τους ξένους αναλυτές να τοποθετούν την ελληνική τραπεζική αγορά στον αναβρασμό που επικρατεί στις ευρωπαϊκές τράπεζες, τόσο στις διασυνοριακές συγχωνεύσεις (UniCredit - Commerzbank) όσο και στη δημιουργία εθνικών πρωταθλητών (Intesa – Monte dei Paschi);
Με βάση στοιχεία του IMF, οι τέσσερις ελληνικές συστημικές τράπεζες (Εθνική, Eurobank, Alpha Bank, Τράπεζα Πειραιώς) κατέχουν, σε ατομική βάση, περιουσιακά στοιχεία ύψους 293 δισ. ευρώ ή το 92,7% του συνόλου, ενώ οι υπόλοιπες τράπεζες κατέχουν το 5,3% των περιουσιακών στοιχείων.
Στην αξιολόγησή του, το IMF συμπεραίνει ότι, μετά την κρίση και την ενοποίηση του τραπεζικού συστήματος, η χρηματοδότηση των τραπεζών στηρίζεται σε καταθέσεις λιανικής και χονδρικής, που αντιπροσωπεύουν το 90% των συνολικών υποχρεώσεων.
Και το franchise των καταθέσεων είναι ιδιαίτερα ισχυρό, με τις καταθέσεις των νοικοκυριών να αποτελούν το 64% των συνολικών καταθέσεων.
«Επιπλέον, η υψηλή συγκέντρωση στον τραπεζικό τομέα περιορίζει τον ανταγωνισμό για τις καταθέσεις, δίνοντας στις τράπεζες μεγαλύτερη τιμολογιακή ισχύ και επιτρέποντάς τους να διατηρούν τα επιτόκια καταθέσεων σχετικά χαμηλά, ακόμη και σε περιόδους αύξησης των επιτοκίων», σημειώνει το IMF, επισημαίνοντας την επέκταση της Eurobank και της Alpha Bank στην Κύπρο, καθώς και την εξαγορά της Credia στη Μάλτα.
Οι προαναφερόμενες καταθέσεις από τις τράπεζες, όμως, κατευθύνονται σε δέκα μεγάλες επιχειρήσεις, αν και οι τελευταίες κινήσεις σε ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ, εκδόσεις ομολόγων και αυξήσεις κεφαλαίου αναμένεται να περιορίσουν τη συγκέντρωση κινδύνου σε αυτόν τον περιορισμένο αριθμό εταιρειών.
Τι δείχνει η ανάλυση δανείων και καταθέσεων σε Ελλάδα και εξωτερικό
Πιο αναλυτικά, με βάση στοιχεία της Morgan Stanley, στις καταθέσεις επιχειρήσεων, εάν ένας ξένος όμιλος επεδίωκε να αποκτήσει άμεσα μερίδια αγοράς στην Ελλάδα, οι τράπεζες με τα μεγαλύτερα μερίδια είναι η Eurobank και η Πειραιώς με 37% έκαστη, ενώ στις καταθέσεις νοικοκυριών διαθέτουν από 63%.
Από την πλευρά της, η Εθνική Τράπεζα διαθέτει την πιο ισχυρή καταθετική βάση λιανικής με 73% και μόλις 21% σε καταθέσεις επιχειρήσεων.
Η δε Τράπεζα Πειραιώς προσφέρει ένα ισορροπημένο μείγμα με 68% καταθέσεις στη λιανική και 34% στις επιχειρήσεις.
Στην πλευρά των δανείων, η Eurobank προσφέρει τη μεγαλύτερη γεωγραφική διαφοροποίηση σε τέσσερις χώρες, καθώς οι χορηγήσεις στην Ελλάδα αποτελούν το 64%, η Κύπρος και η Βουλγαρία από 17% και το Λουξεμβούργο ή κοινοπρακτικά το 2%.
Στη διαφοροποίηση, η Alpha Bank ακολουθεί με δάνεια 93% σε Ελλάδα, 5% σε Κύπρο και 2% κοινοπρακτικά.
Η Εθνική, επίσης, κατέχει 93% σε Ελλάδα, 2% σε Κύπρο και 5% σε κοινοπρακτικά.
Ατόφια έκθεση σε ελληνικά δάνεια προσφέρει η Τράπεζα Πειραιώς με ποσοστό 100%, αν και πρόσφατα έχει ξεκινήσει κοινοπρακτικά δάνεια στο εξωτερικό.
Πιο «εύκολοι» στόχοι λόγω βασικών μετόχων Eurobank – Πειραιώς
Η Alpha Bank επέλεξε πρώτη έναν στρατηγικό σύμμαχο, με την UniCredit να κατέχει 30% και ένα 2%-3% μέσω παραγώγων.
Οι Έλληνες θεσμικοί κατέχουν το 7%, ιδιώτες και νομικά πρόσωπα το 9% και ξένοι θεσμικοί το 54%.
Η Eurobank, πιθανότατα, αποτελεί την πιο «εύκολη» περίπτωση για έναν ξένο όμιλο, διότι αν υπάρξει θέμα διαπραγματεύσεων θα έχει απέναντί του έναν βασικό μέτοχο (Fairfax) με 32%.
Οι Έλληνες θεσμικοί κατέχουν στην Eurobank το 4%, οι Έλληνες ιδιώτες και νομικά πρόσωπα το 6% και ξένα funds το 57%.
Σε μια προηγούμενη επένδυσή του, ο Prem Watsa (Bank of Ireland) επέλεξε τη σταδιακή αποεπένδυση, ωστόσο η περίπτωση είναι διαφορετική.
Η Τράπεζα Πειραιώς, επίσης, αποτελεί έναν δυνητικό στόχο, εύκολα προσεγγίσιμο, αφού ο Αμερικανός επενδυτής J. Paulson κατέχει το 14%, οι θεσμικοί το 6%, οι ιδιώτες - νομικά πρόσωπα το 7% και 73% ξένοι θεσμικοί.
Στην Εθνική Τράπεζα, το Δημόσιο διατηρεί το 8,4%, ενώ οι Έλληνες και ξένοι θεσμικοί κατέχουν το υπόλοιπο 92%, με τοποθετήσεις μικρότερες του 2%.
Παφίλας Δημήτρης
dpafilas@yahoo.com
www.bankingnews.gr
Μπορεί, λοιπόν, η υπερσυγκεντρωμένη ελληνική τραπεζική αγορά να διακρίνεται από περιορισμένο ανταγωνισμό και να είναι σχετικά μικρή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, σύμφωνα με την αξιολόγηση του IMF (17 Ιουνίου), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ελκυστική για διεθνείς εξαγορές και συγχωνεύσεις.
Αν οι συγχωνεύσεις εντός Ελλάδος δεν ωφελούν τον ήδη περιορισμένο ανταγωνισμό, όπως υποστηρίζουν τραπεζίτες με τα μεγαλύτερα μερίδια σε καταθέσεις, πιθανώς ο ανταγωνισμός να προέλθει από την Ευρώπη.
Ποια είναι, όμως, τα δεδομένα που αναγκάζουν τους ξένους αναλυτές να τοποθετούν την ελληνική τραπεζική αγορά στον αναβρασμό που επικρατεί στις ευρωπαϊκές τράπεζες, τόσο στις διασυνοριακές συγχωνεύσεις (UniCredit - Commerzbank) όσο και στη δημιουργία εθνικών πρωταθλητών (Intesa – Monte dei Paschi);
Με βάση στοιχεία του IMF, οι τέσσερις ελληνικές συστημικές τράπεζες (Εθνική, Eurobank, Alpha Bank, Τράπεζα Πειραιώς) κατέχουν, σε ατομική βάση, περιουσιακά στοιχεία ύψους 293 δισ. ευρώ ή το 92,7% του συνόλου, ενώ οι υπόλοιπες τράπεζες κατέχουν το 5,3% των περιουσιακών στοιχείων.
Στην αξιολόγησή του, το IMF συμπεραίνει ότι, μετά την κρίση και την ενοποίηση του τραπεζικού συστήματος, η χρηματοδότηση των τραπεζών στηρίζεται σε καταθέσεις λιανικής και χονδρικής, που αντιπροσωπεύουν το 90% των συνολικών υποχρεώσεων.
Και το franchise των καταθέσεων είναι ιδιαίτερα ισχυρό, με τις καταθέσεις των νοικοκυριών να αποτελούν το 64% των συνολικών καταθέσεων.
«Επιπλέον, η υψηλή συγκέντρωση στον τραπεζικό τομέα περιορίζει τον ανταγωνισμό για τις καταθέσεις, δίνοντας στις τράπεζες μεγαλύτερη τιμολογιακή ισχύ και επιτρέποντάς τους να διατηρούν τα επιτόκια καταθέσεων σχετικά χαμηλά, ακόμη και σε περιόδους αύξησης των επιτοκίων», σημειώνει το IMF, επισημαίνοντας την επέκταση της Eurobank και της Alpha Bank στην Κύπρο, καθώς και την εξαγορά της Credia στη Μάλτα.
Οι προαναφερόμενες καταθέσεις από τις τράπεζες, όμως, κατευθύνονται σε δέκα μεγάλες επιχειρήσεις, αν και οι τελευταίες κινήσεις σε ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ, εκδόσεις ομολόγων και αυξήσεις κεφαλαίου αναμένεται να περιορίσουν τη συγκέντρωση κινδύνου σε αυτόν τον περιορισμένο αριθμό εταιρειών.
Τι δείχνει η ανάλυση δανείων και καταθέσεων σε Ελλάδα και εξωτερικό
Πιο αναλυτικά, με βάση στοιχεία της Morgan Stanley, στις καταθέσεις επιχειρήσεων, εάν ένας ξένος όμιλος επεδίωκε να αποκτήσει άμεσα μερίδια αγοράς στην Ελλάδα, οι τράπεζες με τα μεγαλύτερα μερίδια είναι η Eurobank και η Πειραιώς με 37% έκαστη, ενώ στις καταθέσεις νοικοκυριών διαθέτουν από 63%.
Από την πλευρά της, η Εθνική Τράπεζα διαθέτει την πιο ισχυρή καταθετική βάση λιανικής με 73% και μόλις 21% σε καταθέσεις επιχειρήσεων.
Η δε Τράπεζα Πειραιώς προσφέρει ένα ισορροπημένο μείγμα με 68% καταθέσεις στη λιανική και 34% στις επιχειρήσεις.
Στην πλευρά των δανείων, η Eurobank προσφέρει τη μεγαλύτερη γεωγραφική διαφοροποίηση σε τέσσερις χώρες, καθώς οι χορηγήσεις στην Ελλάδα αποτελούν το 64%, η Κύπρος και η Βουλγαρία από 17% και το Λουξεμβούργο ή κοινοπρακτικά το 2%.
Στη διαφοροποίηση, η Alpha Bank ακολουθεί με δάνεια 93% σε Ελλάδα, 5% σε Κύπρο και 2% κοινοπρακτικά.
Η Εθνική, επίσης, κατέχει 93% σε Ελλάδα, 2% σε Κύπρο και 5% σε κοινοπρακτικά.
Ατόφια έκθεση σε ελληνικά δάνεια προσφέρει η Τράπεζα Πειραιώς με ποσοστό 100%, αν και πρόσφατα έχει ξεκινήσει κοινοπρακτικά δάνεια στο εξωτερικό.
Πιο «εύκολοι» στόχοι λόγω βασικών μετόχων Eurobank – Πειραιώς
Η Alpha Bank επέλεξε πρώτη έναν στρατηγικό σύμμαχο, με την UniCredit να κατέχει 30% και ένα 2%-3% μέσω παραγώγων.
Οι Έλληνες θεσμικοί κατέχουν το 7%, ιδιώτες και νομικά πρόσωπα το 9% και ξένοι θεσμικοί το 54%.
Η Eurobank, πιθανότατα, αποτελεί την πιο «εύκολη» περίπτωση για έναν ξένο όμιλο, διότι αν υπάρξει θέμα διαπραγματεύσεων θα έχει απέναντί του έναν βασικό μέτοχο (Fairfax) με 32%.
Οι Έλληνες θεσμικοί κατέχουν στην Eurobank το 4%, οι Έλληνες ιδιώτες και νομικά πρόσωπα το 6% και ξένα funds το 57%.
Σε μια προηγούμενη επένδυσή του, ο Prem Watsa (Bank of Ireland) επέλεξε τη σταδιακή αποεπένδυση, ωστόσο η περίπτωση είναι διαφορετική.
Η Τράπεζα Πειραιώς, επίσης, αποτελεί έναν δυνητικό στόχο, εύκολα προσεγγίσιμο, αφού ο Αμερικανός επενδυτής J. Paulson κατέχει το 14%, οι θεσμικοί το 6%, οι ιδιώτες - νομικά πρόσωπα το 7% και 73% ξένοι θεσμικοί.
Στην Εθνική Τράπεζα, το Δημόσιο διατηρεί το 8,4%, ενώ οι Έλληνες και ξένοι θεσμικοί κατέχουν το υπόλοιπο 92%, με τοποθετήσεις μικρότερες του 2%.
Παφίλας Δημήτρης
dpafilas@yahoo.com
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών