Η κατάρρευση της δημοφιλίας του Netanyahu και η απαίτηση για αλλαγή φρουράς
Η νέα συμφωνία μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν προκαλεί έντονες αντιδράσεις στους κύκλους των αμερικανικών και ισραηλινών υπηρεσιών ασφάλειας, με τον πρώην σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, John Bolton, να τη χαρακτηρίζει «μεγάλη απογοήτευση» και «πραγματική ήττα για τις Ηνωμένες Πολιτείες».
Την ίδια ώρα η συμμαχία με τον Benjamin Netanyahu τίθεται εν αμφιβόλω καθώς είναι το βασικό εμπόδιο για την ολοκλήρωση της συμφωνίας με το Ιράν μέσα από τις επιθέσεις στον Λιβανο.
Ο ηγέτης του Ισραήλ ήταν εξ αρχής ταυτισμένος με την άποψη ότι σε αδρές γραμμές η Ισλαμική Δημοκρατία αποτελεί υπαρξιακό κίνδυνο για το σιωνιστικό κράτος και πρέπει να εξαφανιστεί.
Την ίδια ώρα η ολοκληρωση της συμφωνίας και το νικηφόρο για αυτό αποτέλεσμα του πολέμου φέρουν το Ιράν στη θέση του κυρίαρχου «παίκτη» στη Μέση Ανατολή, στρατηγικά και οικονομικά ενδυναμωμένο.
Σύμφωνα με τον Bolton, η Ουάσιγκτον, παρά τα στρατιωτικά της πλεονεκτήματα, βρέθηκε παγιδευμένη σε μια διαδικασία που δημιούργησε η ίδια η κυβέρνηση Trump.
Δεν θα υποχωρήσει το Ισραήλ από το Νότιο Λίβανο
«Είχαμε στρατιωτική επιτυχία και στη συνέχεια βρεθήκαμε σε μια παγίδα που δημιούργησε ο ίδιος ο Trump.
Η συμφωνία απλώς μεταθέτει για το μέλλον το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, τους βαλλιστικούς πυραύλους και τα drones», υποστήριξε.
Ο πρώην αξιωματούχος εκτιμά ότι η συμφωνία περιλαμβάνει την πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον Λίβανο, κάτι που θεωρεί πρακτικά αδύνατο.
«Βλέπω μηδενικές πιθανότητες να συμβεί αυτό.
Ωστόσο, η συμφωνία δίνει στο Ιράν, μέσω της Hezbollah, τη δυνατότητα να τιμωρεί το Ισραήλ, ενώ ο Trump και ο JD Vance θα μπορούν να επικρίνουν τους Ισραηλινούς όταν αμύνονται. Πρόκειται για ένα ισχυρό πολιτικό όπλο», δήλωσε.
Κατά τον Bolton, η συμφωνία δημιουργεί ένα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον που ευνοεί την Τεχεράνη.
«Είναι ένα ισχυρό εργαλείο για να διαχωριστεί ο Μεγάλος Σατανάς από τον Μικρό Σατανά», ανέφερε, χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή ιρανική ορολογία για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε απέναντι στον αντιπρόεδρο JD Vance, υποστηρίζοντας ότι η στάση του έναντι του Ισραήλ προκαλεί ανησυχία τόσο στην ισραηλινή όσο και στην αμερικανική κοινή γνώμη.
«Οι επιθέσεις του Vance κατά του Ισραήλ, όταν δήλωσε ότι το κράτος χτίστηκε με αμερικανικά χρήματα, δεν θα γίνουν αποδεκτές ούτε από τους Ισραηλινούς ούτε από τους Αμερικανούς που θεωρούν το Ισραήλ βασικό σύμμαχο των ΗΠΑ», είπε.
Ο Bolton προχώρησε ακόμη περισσότερο, συγκρίνοντας τη ρητορική του Vance για το Ιράν με εκείνη του πρώην ειδικού απεσταλμένου Rob Malley και του πρώην προέδρου Barack Obama.
«Είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει κανείς τη διαφορά», υποστήριξε.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ο ίδιος ο Trump έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να μεταφέρει την ευθύνη στον αντιπρόεδρό του σε περίπτωση αποτυχίας της συμφωνίας.
«Ο Trump αστειεύτηκε λέγοντας ότι ίσως κατηγορήσει τον Vance αν τα πράγματα δεν πάνε καλά.
Αν ο Vance θέλει αυτή τη συμφωνία, έχει καλώς. Αν όχι, θα πρέπει να βρει μόνος του τρόπο να απεγκλωβιστεί», ανέφερε.
Ο Netanyahu στο στόχαστρο
Την ίδια στιγμή, το πολιτικό σκηνικό στο Ισραήλ εμφανίζεται ιδιαίτερα κατακερματισμένο, με κοινό παρονομαστή σχεδόν ολόκληρης της αντιπολίτευσης την απομάκρυνση του Benjamin Netanyahu από την εξουσία.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι, παρά τις έντονες ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων, η επιθυμία τερματισμού της πολιτικής κυριαρχίας του Netanyahu αποτελεί το μοναδικό στοιχείο που τις ενώνει.
Ωστόσο, αυτή ακριβώς η σύγκλιση ενδέχεται να μετατραπεί σε αδυναμία ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου.
Στο επίκεντρο των εξελίξεων βρίσκεται ο ηγέτης του αραβικού κόμματος Ra’am, Mansour Abbas, ο οποίος αναδεικνύεται σε πιθανό ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων.
Μετά την επιχείρηση «Πλημμύρα Al-Aqsa», η ισραηλινή κοινωνία έχει μετατοπιστεί περαιτέρω προς τα δεξιά, γεγονός που καθιστά πολιτικά προβληματική οποιαδήποτε συνεργασία εβραϊκών και αραβικών κομμάτων.
Παρόλα αυτά, τόσο το στρατόπεδο του Netanyahu όσο και η αντιπολίτευση εξακολουθούν να χρειάζονται τις αραβικές ψήφους για να σχηματίσουν κυβερνητική πλειοψηφία.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Maariv, το μπλοκ Netanyahu συγκεντρώνει περίπου 50 έδρες, η αντιπολίτευση 60, ενώ οι υπόλοιπες έδρες κατανέμονται στα αραβικά κόμματα.
Αυτό σημαίνει ότι κανένα στρατόπεδο δεν μπορεί να κυβερνήσει χωρίς τη στήριξη αραβικών πολιτικών δυνάμεων.
Ο Abbas ακολουθεί μια ιδιαίτερα πραγματιστική στρατηγική, αντιμετωπίζοντας τη συμμετοχή σε κυβερνητικούς συνασπισμούς όχι ως ιδεολογική επιλογή αλλά ως εργαλείο πολιτικής επιρροής.
Η στάση αυτή του έχει ήδη χαρίσει τον χαρακτηρισμό του «ρυθμιστή των εξελίξεων», καθώς το 2021 συνέβαλε καθοριστικά στην ανατροπή του Netanyahu μέσω της στήριξης της κυβέρνησης Bennett–Lapid.
Ανησυχία και στο ισραηλινό κατεστημένο
Την ίδια ώρα, ακόμη και προσωπικότητες του ισραηλινού κατεστημένου εκφράζουν επιφυλάξεις για τη νέα αμερικανική στρατηγική απέναντι στο Ιράν.
Ο πρώην ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος και ειδικός σε ζητήματα πυρηνικής πολιτικής Avner Whelan χαρακτήρισε τη συμφωνία «πολύ κακή», αν και υπογράμμισε ότι το Ισραήλ εξακολουθεί να αποτελεί ισχυρή περιφερειακή δύναμη.
«Το Ισραήλ παραμένει μια ισχυρή χώρα. Είμαστε πολύ ισχυρότεροι τόσο από τη Hezbollah όσο και από το Ιράν. Πρέπει όμως να αρχίσουμε να λειτουργούμε ως κράτος που γνωρίζει τι θέλει και μπορεί να καθορίζει μόνο του τους στόχους του», δήλωσε.
Ο Whelan επέκρινε επίσης δηλώσεις Ισραηλινών υπουργών για τον Λίβανο, υποστηρίζοντας ότι ενισχύουν τη διεθνή απομόνωση του Ισραήλ.
Παράλληλα, αμφισβήτησε την αντίληψη ότι η στρατιωτική ισχύς μπορεί από μόνη της να επιλύσει τα στρατηγικά προβλήματα της χώρας.
«Η ισχύς είναι ένα σημαντικό εργαλείο, αλλά δεν μπορεί να είναι το μοναδικό.
Ακόμη και αν βομβαρδίζαμε το Ιράν και προκαλούσαμε ζημιές στις πολιτικές του υποδομές, τι ακριβώς θα είχαμε κερδίσει στρατηγικά;» διερωτήθηκε.
Οι δηλώσεις αυτές καταγράφονται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ουάσιγκτον φαίνεται να επενδύει όλο και περισσότερο σε μια νέα συνεννόηση με την Τεχεράνη, εξέλιξη που πολλοί στο Ισραήλ εκλαμβάνουν ως ένδειξη ότι η κυβέρνηση Trump επιδιώκει αναδιάταξη των περιφερειακών συμμαχιών, ακόμη και αν αυτό οδηγήσει σε περαιτέρω πολιτική αποδυνάμωση και πολιτική εξορία του Benjamin Netanyahu.
www.bankingnews.gr
Την ίδια ώρα η συμμαχία με τον Benjamin Netanyahu τίθεται εν αμφιβόλω καθώς είναι το βασικό εμπόδιο για την ολοκλήρωση της συμφωνίας με το Ιράν μέσα από τις επιθέσεις στον Λιβανο.
Ο ηγέτης του Ισραήλ ήταν εξ αρχής ταυτισμένος με την άποψη ότι σε αδρές γραμμές η Ισλαμική Δημοκρατία αποτελεί υπαρξιακό κίνδυνο για το σιωνιστικό κράτος και πρέπει να εξαφανιστεί.
Την ίδια ώρα η ολοκληρωση της συμφωνίας και το νικηφόρο για αυτό αποτέλεσμα του πολέμου φέρουν το Ιράν στη θέση του κυρίαρχου «παίκτη» στη Μέση Ανατολή, στρατηγικά και οικονομικά ενδυναμωμένο.
Σύμφωνα με τον Bolton, η Ουάσιγκτον, παρά τα στρατιωτικά της πλεονεκτήματα, βρέθηκε παγιδευμένη σε μια διαδικασία που δημιούργησε η ίδια η κυβέρνηση Trump.
Δεν θα υποχωρήσει το Ισραήλ από το Νότιο Λίβανο
«Είχαμε στρατιωτική επιτυχία και στη συνέχεια βρεθήκαμε σε μια παγίδα που δημιούργησε ο ίδιος ο Trump.
Η συμφωνία απλώς μεταθέτει για το μέλλον το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, τους βαλλιστικούς πυραύλους και τα drones», υποστήριξε.
Ο πρώην αξιωματούχος εκτιμά ότι η συμφωνία περιλαμβάνει την πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον Λίβανο, κάτι που θεωρεί πρακτικά αδύνατο.
«Βλέπω μηδενικές πιθανότητες να συμβεί αυτό.
Ωστόσο, η συμφωνία δίνει στο Ιράν, μέσω της Hezbollah, τη δυνατότητα να τιμωρεί το Ισραήλ, ενώ ο Trump και ο JD Vance θα μπορούν να επικρίνουν τους Ισραηλινούς όταν αμύνονται. Πρόκειται για ένα ισχυρό πολιτικό όπλο», δήλωσε.
Κατά τον Bolton, η συμφωνία δημιουργεί ένα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον που ευνοεί την Τεχεράνη.
«Είναι ένα ισχυρό εργαλείο για να διαχωριστεί ο Μεγάλος Σατανάς από τον Μικρό Σατανά», ανέφερε, χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή ιρανική ορολογία για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε απέναντι στον αντιπρόεδρο JD Vance, υποστηρίζοντας ότι η στάση του έναντι του Ισραήλ προκαλεί ανησυχία τόσο στην ισραηλινή όσο και στην αμερικανική κοινή γνώμη.
«Οι επιθέσεις του Vance κατά του Ισραήλ, όταν δήλωσε ότι το κράτος χτίστηκε με αμερικανικά χρήματα, δεν θα γίνουν αποδεκτές ούτε από τους Ισραηλινούς ούτε από τους Αμερικανούς που θεωρούν το Ισραήλ βασικό σύμμαχο των ΗΠΑ», είπε.
Ο Bolton προχώρησε ακόμη περισσότερο, συγκρίνοντας τη ρητορική του Vance για το Ιράν με εκείνη του πρώην ειδικού απεσταλμένου Rob Malley και του πρώην προέδρου Barack Obama.
«Είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει κανείς τη διαφορά», υποστήριξε.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ο ίδιος ο Trump έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να μεταφέρει την ευθύνη στον αντιπρόεδρό του σε περίπτωση αποτυχίας της συμφωνίας.
«Ο Trump αστειεύτηκε λέγοντας ότι ίσως κατηγορήσει τον Vance αν τα πράγματα δεν πάνε καλά.
Αν ο Vance θέλει αυτή τη συμφωνία, έχει καλώς. Αν όχι, θα πρέπει να βρει μόνος του τρόπο να απεγκλωβιστεί», ανέφερε.
Ο Netanyahu στο στόχαστρο
Την ίδια στιγμή, το πολιτικό σκηνικό στο Ισραήλ εμφανίζεται ιδιαίτερα κατακερματισμένο, με κοινό παρονομαστή σχεδόν ολόκληρης της αντιπολίτευσης την απομάκρυνση του Benjamin Netanyahu από την εξουσία.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι, παρά τις έντονες ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων, η επιθυμία τερματισμού της πολιτικής κυριαρχίας του Netanyahu αποτελεί το μοναδικό στοιχείο που τις ενώνει.
Ωστόσο, αυτή ακριβώς η σύγκλιση ενδέχεται να μετατραπεί σε αδυναμία ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου.
Στο επίκεντρο των εξελίξεων βρίσκεται ο ηγέτης του αραβικού κόμματος Ra’am, Mansour Abbas, ο οποίος αναδεικνύεται σε πιθανό ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων.
Μετά την επιχείρηση «Πλημμύρα Al-Aqsa», η ισραηλινή κοινωνία έχει μετατοπιστεί περαιτέρω προς τα δεξιά, γεγονός που καθιστά πολιτικά προβληματική οποιαδήποτε συνεργασία εβραϊκών και αραβικών κομμάτων.
Παρόλα αυτά, τόσο το στρατόπεδο του Netanyahu όσο και η αντιπολίτευση εξακολουθούν να χρειάζονται τις αραβικές ψήφους για να σχηματίσουν κυβερνητική πλειοψηφία.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Maariv, το μπλοκ Netanyahu συγκεντρώνει περίπου 50 έδρες, η αντιπολίτευση 60, ενώ οι υπόλοιπες έδρες κατανέμονται στα αραβικά κόμματα.
Αυτό σημαίνει ότι κανένα στρατόπεδο δεν μπορεί να κυβερνήσει χωρίς τη στήριξη αραβικών πολιτικών δυνάμεων.
Ο Abbas ακολουθεί μια ιδιαίτερα πραγματιστική στρατηγική, αντιμετωπίζοντας τη συμμετοχή σε κυβερνητικούς συνασπισμούς όχι ως ιδεολογική επιλογή αλλά ως εργαλείο πολιτικής επιρροής.
Η στάση αυτή του έχει ήδη χαρίσει τον χαρακτηρισμό του «ρυθμιστή των εξελίξεων», καθώς το 2021 συνέβαλε καθοριστικά στην ανατροπή του Netanyahu μέσω της στήριξης της κυβέρνησης Bennett–Lapid.
Ανησυχία και στο ισραηλινό κατεστημένο
Την ίδια ώρα, ακόμη και προσωπικότητες του ισραηλινού κατεστημένου εκφράζουν επιφυλάξεις για τη νέα αμερικανική στρατηγική απέναντι στο Ιράν.
Ο πρώην ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος και ειδικός σε ζητήματα πυρηνικής πολιτικής Avner Whelan χαρακτήρισε τη συμφωνία «πολύ κακή», αν και υπογράμμισε ότι το Ισραήλ εξακολουθεί να αποτελεί ισχυρή περιφερειακή δύναμη.
«Το Ισραήλ παραμένει μια ισχυρή χώρα. Είμαστε πολύ ισχυρότεροι τόσο από τη Hezbollah όσο και από το Ιράν. Πρέπει όμως να αρχίσουμε να λειτουργούμε ως κράτος που γνωρίζει τι θέλει και μπορεί να καθορίζει μόνο του τους στόχους του», δήλωσε.
Ο Whelan επέκρινε επίσης δηλώσεις Ισραηλινών υπουργών για τον Λίβανο, υποστηρίζοντας ότι ενισχύουν τη διεθνή απομόνωση του Ισραήλ.
Παράλληλα, αμφισβήτησε την αντίληψη ότι η στρατιωτική ισχύς μπορεί από μόνη της να επιλύσει τα στρατηγικά προβλήματα της χώρας.
«Η ισχύς είναι ένα σημαντικό εργαλείο, αλλά δεν μπορεί να είναι το μοναδικό.
Ακόμη και αν βομβαρδίζαμε το Ιράν και προκαλούσαμε ζημιές στις πολιτικές του υποδομές, τι ακριβώς θα είχαμε κερδίσει στρατηγικά;» διερωτήθηκε.
Οι δηλώσεις αυτές καταγράφονται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ουάσιγκτον φαίνεται να επενδύει όλο και περισσότερο σε μια νέα συνεννόηση με την Τεχεράνη, εξέλιξη που πολλοί στο Ισραήλ εκλαμβάνουν ως ένδειξη ότι η κυβέρνηση Trump επιδιώκει αναδιάταξη των περιφερειακών συμμαχιών, ακόμη και αν αυτό οδηγήσει σε περαιτέρω πολιτική αποδυνάμωση και πολιτική εξορία του Benjamin Netanyahu.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών