Ο Benjamin Netanyahu θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι θα υπάρξει τελική συμφωνία με την Τεχεράνη, ωστόσο εμφανίζεται πεπεισμένος ότι το Ιράν δεν θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του αναφορικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα
(upd) Το μνημόνιο κατανόησης Ιράν – ΗΠΑ και η προοπτική μίας νέας συμφωνίας μεταξύ των δύο μερών προκαλεί έντονη ανησυχία στο Tel Aviv και στους πιο σκληρούς υποστηρικτές της ισραηλινής γραμμής στην Ουάσιγκτον.
Ήδη ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, επιχειρεί να επηρεάσει το τελικό περιεχόμενο μιας ενδεχόμενης συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν, αξιοποιώντας φιλοϊσραηλινούς γερουσιαστές και ισχυρές προσωπικότητες των συντηρητικών αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, όπως αποκαλύπτει το CNN, επικαλούμενο πηγές με γνώση του ζητήματος.
Οι κινήσεις αυτές αναδεικνύουν για ακόμη μία φορά τον βαθμό στον οποίο η ισραηλινή ηγεσία επιδιώκει να διαμορφώνει την αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή, ακόμη και όταν η Ουάσιγκτον φαίνεται να αναζητά διπλωματικές διεξόδους αντί της στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Η δυσπιστία του Netanyahu και η αντίθεση σε κάθε μορφή συνεννόησης
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο Benjamin Netanyahu θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι θα υπάρξει τελική συμφωνία με την Τεχεράνη, ωστόσο εμφανίζεται πεπεισμένος ότι το Ιράν δεν θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του αναφορικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Ο ίδιος ο Netanyahu δηλώνει πως δεν δεσμεύεται από τη ρήτρα που σχετίζεται με τον Λίβανο στο μνημόνιο συνεννόησης Ιράν-ΗΠΑ.
Μάλιστα φέρεται να διεμήνυσε στον Trump ότι τα ισραηλινά στρατεύματα δεν θα αποσυρθούν από τον νότιο Λίβανο μέχρι να αφοπλιστεί η Hezbollah.
Η θέση αυτή αντανακλά τη διαχρονική στρατηγική του Ισραήλ, το οποίο αντιμετωπίζει κάθε προσπάθεια εξομάλυνσης των σχέσεων Δύσης–Ιράν ως απειλή για τη δική του περιφερειακή επιρροή.
Παράλληλα, το Tel Aviv φέρεται να απορρίπτει και πρόνοιες της συμφωνίας που αφορούν τον Λίβανο, επιμένοντας ότι δεν δεσμεύεται από ρυθμίσεις που ενδέχεται να περιορίσουν την ελευθερία στρατιωτικών ενεργειών του στην περιοχή.
Οι πιστοί σύμμαχοι του Ισραήλ στην Ουάσιγκτον
Για να ασκήσει πίεση στον Donald Trump, ο Netanyahu φέρεται να βασίζεται σε πρόσωπα με σημαντική επιρροή στο συντηρητικό αμερικανικό ακροατήριο.
Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται ο παρουσιαστής Mark Levin και πολιτικοί που έχουν ταχθεί σταθερά υπέρ των ισραηλινών θέσεων.
Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο τμήματα του αμερικανικού πολιτικού και μιντιακού κατεστημένου λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές της ισραηλινής ατζέντας, επιχειρώντας να περιορίσουν τα περιθώρια διπλωματικών πρωτοβουλιών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αποκλιμάκωση των εντάσεων στη Μέση Ανατολή.
Από τη ρητορική της σύγκρουσης στην αναζήτηση συμβιβασμού
Όταν ο Donald Trump προχώρησε σε στρατιωτική επίθεση κατά του Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου 2026, μεγάλο μέρος του κινήματος MAGA συντάχθηκε με τις θέσεις των νεοσυντηρητικών κύκλων που εδώ και δεκαετίες προωθούν πιο επιθετικές παρεμβάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Στα πρώτα στάδια της κρίσης, προσωπικότητες όπως οι Lindsey Graham και Mark Levin υποστήριξαν ανοιχτά τη σκληρή γραμμή έναντι της Τεχεράνης.
Ωστόσο, καθώς κατέστη σαφές ότι ο Trump αναζητούσε διέξοδο από τη σύγκρουση μέσω διαπραγματεύσεων, οι ίδιες δυνάμεις άρχισαν να εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια.
Τελικά Ουάσιγκτον και Τεχεράνη κατέληξαν σε ένα πλαίσιο συνεννόησης που προβλέπει τον τερματισμό των εχθροπραξιών, την επαναλειτουργία των θαλάσσιων εμπορικών οδών μέσω των Στενών του Hormuz και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων.
Για όσους είχαν επενδύσει πολιτικά σε μια στρατηγική «άνευ όρων παράδοσης» του Ιράν ή ακόμη και σε αλλαγή καθεστώτος, η εξέλιξη αυτή θεωρείται αποτυχία.
Lindsey Graham
Η υστερική αντίδραση των «γερακιών»
Ο Mark Levin δήλωσε στο Fox News ότι μια τέτοια συμφωνία «δεν θα διαρκέσει», ενώ προειδοποίησε ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να την αποδεχθεί.
Ο Ben Shapiro ζήτησε τη δημοσιοποίηση του πλήρους κειμένου του μνημονίου, υποστηρίζοντας ότι οι πολίτες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να το αξιολογήσουν.
Ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας John Bolton χαρακτήρισε τη συμφωνία «κακή για τις Ηνωμένες Πολιτείες», υποστηρίζοντας ότι η αμερικανική πλευρά εξαπατήθηκε.
Ανάλογες ενστάσεις διατύπωσαν οι Lindsey Graham και Ted Cruz, οι οποίοι απαίτησαν αυξημένο κοινοβουλευτικό έλεγχο και προειδοποίησαν για κινδύνους στις αμερικανοϊσραηλινές σχέσεις.
Η σφοδρότητα των αντιδράσεων δείχνει ότι για σημαντικό τμήμα του αμερικανικού πολιτικού κατεστημένου το ζητούμενο δεν ήταν ποτέ μια ισορροπημένη συμφωνία, αλλά η πλήρης υποταγή της Τεχεράνης στις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον και του Tel Aviv.
Ben Shapiro
Το Ιράν στο επίκεντρο μιας ευρύτερης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης
Από την πλευρά της, η Τεχεράνη εμφανίζεται να επιδιώκει τη διατήρηση του διαλόγου και τη σταδιακή αποκλιμάκωση των εντάσεων, παρά τις πιέσεις που δέχεται εδώ και χρόνια μέσω κυρώσεων, στρατιωτικών απειλών και διπλωματικής απομόνωσης.
Υποστηρικτές της προσέγγισης με το Ιράν υποστηρίζουν ότι η συνέχιση της σύγκρουσης θα οδηγούσε σε περαιτέρω αποσταθεροποίηση της περιοχής, με σοβαρές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και την ενεργειακή ασφάλεια.
Παράλληλα, επισημαίνουν ότι η επιμονή του Ισραήλ σε πολιτικές στρατιωτικής πίεσης έχει συμβάλει στην κλιμάκωση των περιφερειακών εντάσεων, ενώ κάθε προσπάθεια διπλωματικής λύσης αντιμετωπίζεται με καχυποψία ή ανοιχτή εχθρότητα.
Η μεγάλη αντίφαση
Το πλέον αξιοσημείωτο στοιχείο της σημερινής αντιπαράθεσης είναι η πολιτική αντίφαση που αναδεικνύεται στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Οι πιο έντονοι επικριτές της συμφωνίας είναι σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι παράγοντες που στο παρελθόν υποστήριξαν την κλιμάκωση της σύγκρουσης και πίεζαν για πιο επιθετική στρατηγική απέναντι στο Ιράν.
Η εξέλιξη αυτή αποκαλύπτει το βαθύ ρήγμα ανάμεσα σε όσους θεωρούν τη διπλωματία αναγκαίο εργαλείο σταθερότητας και σε εκείνους που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη Μέση Ανατολή μέσα από το πρίσμα της στρατιωτικής αντιπαράθεσης.
Σε κάθε περίπτωση, η προσπάθεια του Benjamin Netanyahu να επηρεάσει το περιεχόμενο μιας αμερικανοϊρανικής συμφωνίας επιβεβαιώνει ότι η μάχη για το μέλλον της περιοχής δεν διεξάγεται μόνο στα πεδία των συγκρούσεων, αλλά και στους διαδρόμους εξουσίας της Ουάσιγκτον, όπου τα συμφέροντα του Ισραήλ εξακολουθούν να ασκούν σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση της αμερικανικής πολιτικής.
Ο ρόλος του Larry Ellison
Το Ισραήλ θέλει να έχει κυρίαρχο ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης στις ΗΠΑ.
Η τελευταία δεκαετία και ιδιαίτερα η περίοδος μετά τον πόλεμο στη Γάζα έχει αναζωπυρώσει μια παλιά συζήτηση: ποιος επηρεάζει την αμερικανική ενημέρωση και ποια συμφέροντα διαμορφώνουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο παρουσιάζονται οι διεθνείς εξελίξεις;
Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται πλέον ο Larry Ellison.
Ο ιδρυτής της Oracle δεν είναι απλώς ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο.
Είναι ένας επιχειρηματίας με βαθιές σχέσεις τόσο με τον Donald Trump όσο και με τον Benjamin Netanyahu, ενώ ταυτόχρονα η οικογένειά του εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους μιντιακούς παράγοντες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Washington Post περιέγραψε πρόσφατα την οικογένεια Ellison ευρισκόμενη στο επίκεντρο μιας «άνευ προηγουμένου μιντιακής αυτοκρατορίας», με παρουσία σε τηλεοπτικά δίκτυα, κινηματογραφικά στούντιο, πλατφόρμες streaming και ενδεχομένως σε νέες ψηφιακές υποδομές ενημέρωσης.
Η ίδια εφημερίδα σημείωσε ότι ο Donald Trump και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του έχουν εκφραστεί δημόσια με ιδιαίτερα θετικό τρόπο για την οικογένεια Ellison, την ώρα που εξελίσσονται κρίσιμες ρυθμιστικές διαδικασίες που αφορούν μεγάλες συμφωνίες στον χώρο των media.
Το τρίγωνο εξουσίας
Η σύμπτωση αυτών των εξελίξεων έχει οδηγήσει πολλούς αναλυτές να μιλούν για τη διαμόρφωση ενός νέου τριγώνου ισχύος: Trump, Netanyahu και Ellison.
Η σχέση του Larry Ellison με τον Benjamin Netanyahu είναι μακρόχρονη και ξεπερνά κατά πολύ τις συνηθισμένες επαφές μεταξύ επιχειρηματιών και πολιτικών.
Το όνομα του Ellison εμφανίστηκε ακόμη και στον κατάλογο πιθανών μαρτύρων στις δικαστικές υποθέσεις διαφθοράς που αντιμετώπισε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.
Δημοσιεύματα ανέφεραν επίσης ότι ο Ellison προσέφερε στον Netanyahu θέση στην Oracle μετά την αποχώρησή του από την εξουσία, ενώ οι δύο οικογένειες διατηρούν προσωπικές σχέσεις εδώ και χρόνια.
Παράλληλα, ο Ellison μετακινήθηκε πολιτικά προς τον Donald Trump.
Αν και στο παρελθόν δεν ανήκε στον στενό πυρήνα των Ρεπουμπλικάνων μεγιστάνων, τα τελευταία χρόνια εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους του Αμερικανού προέδρου.
Σύμφωνα με πλήθος δημοσιεύματα της Washington Post, οι επαφές των δύο ανδρών είναι συχνές και η σχέση τους έχει αποκτήσει στρατηγικό χαρακτήρα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η σύγκλιση αυτή πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική Trump στη Μέση Ανατολή βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στις θέσεις της ισραηλινής δεξιάς την ώρα που δεν φαίνεται να υπηρετεί κάποιο εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ.
Κατά την πρώτη του θητεία, ο Trump αναγνώρισε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, μετέφερε εκεί την αμερικανική πρεσβεία και αναγνώρισε την ισραηλινή κυριαρχία στα Υψίπεδα του Golan.
Στη δεύτερη θητεία του, η στρατηγική αυτή όχι μόνο συνεχίστηκε αλλά διευρύνθηκε.
www.bankingnews.gr
Ήδη ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, επιχειρεί να επηρεάσει το τελικό περιεχόμενο μιας ενδεχόμενης συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν, αξιοποιώντας φιλοϊσραηλινούς γερουσιαστές και ισχυρές προσωπικότητες των συντηρητικών αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, όπως αποκαλύπτει το CNN, επικαλούμενο πηγές με γνώση του ζητήματος.
Οι κινήσεις αυτές αναδεικνύουν για ακόμη μία φορά τον βαθμό στον οποίο η ισραηλινή ηγεσία επιδιώκει να διαμορφώνει την αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή, ακόμη και όταν η Ουάσιγκτον φαίνεται να αναζητά διπλωματικές διεξόδους αντί της στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Η δυσπιστία του Netanyahu και η αντίθεση σε κάθε μορφή συνεννόησης
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο Benjamin Netanyahu θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι θα υπάρξει τελική συμφωνία με την Τεχεράνη, ωστόσο εμφανίζεται πεπεισμένος ότι το Ιράν δεν θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του αναφορικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Ο ίδιος ο Netanyahu δηλώνει πως δεν δεσμεύεται από τη ρήτρα που σχετίζεται με τον Λίβανο στο μνημόνιο συνεννόησης Ιράν-ΗΠΑ.
Μάλιστα φέρεται να διεμήνυσε στον Trump ότι τα ισραηλινά στρατεύματα δεν θα αποσυρθούν από τον νότιο Λίβανο μέχρι να αφοπλιστεί η Hezbollah.
Η θέση αυτή αντανακλά τη διαχρονική στρατηγική του Ισραήλ, το οποίο αντιμετωπίζει κάθε προσπάθεια εξομάλυνσης των σχέσεων Δύσης–Ιράν ως απειλή για τη δική του περιφερειακή επιρροή.
Παράλληλα, το Tel Aviv φέρεται να απορρίπτει και πρόνοιες της συμφωνίας που αφορούν τον Λίβανο, επιμένοντας ότι δεν δεσμεύεται από ρυθμίσεις που ενδέχεται να περιορίσουν την ελευθερία στρατιωτικών ενεργειών του στην περιοχή.
Οι πιστοί σύμμαχοι του Ισραήλ στην Ουάσιγκτον
Για να ασκήσει πίεση στον Donald Trump, ο Netanyahu φέρεται να βασίζεται σε πρόσωπα με σημαντική επιρροή στο συντηρητικό αμερικανικό ακροατήριο.
Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται ο παρουσιαστής Mark Levin και πολιτικοί που έχουν ταχθεί σταθερά υπέρ των ισραηλινών θέσεων.
Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο τμήματα του αμερικανικού πολιτικού και μιντιακού κατεστημένου λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές της ισραηλινής ατζέντας, επιχειρώντας να περιορίσουν τα περιθώρια διπλωματικών πρωτοβουλιών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αποκλιμάκωση των εντάσεων στη Μέση Ανατολή.
Από τη ρητορική της σύγκρουσης στην αναζήτηση συμβιβασμού
Όταν ο Donald Trump προχώρησε σε στρατιωτική επίθεση κατά του Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου 2026, μεγάλο μέρος του κινήματος MAGA συντάχθηκε με τις θέσεις των νεοσυντηρητικών κύκλων που εδώ και δεκαετίες προωθούν πιο επιθετικές παρεμβάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
Στα πρώτα στάδια της κρίσης, προσωπικότητες όπως οι Lindsey Graham και Mark Levin υποστήριξαν ανοιχτά τη σκληρή γραμμή έναντι της Τεχεράνης.
Ωστόσο, καθώς κατέστη σαφές ότι ο Trump αναζητούσε διέξοδο από τη σύγκρουση μέσω διαπραγματεύσεων, οι ίδιες δυνάμεις άρχισαν να εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια.
Τελικά Ουάσιγκτον και Τεχεράνη κατέληξαν σε ένα πλαίσιο συνεννόησης που προβλέπει τον τερματισμό των εχθροπραξιών, την επαναλειτουργία των θαλάσσιων εμπορικών οδών μέσω των Στενών του Hormuz και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων.
Για όσους είχαν επενδύσει πολιτικά σε μια στρατηγική «άνευ όρων παράδοσης» του Ιράν ή ακόμη και σε αλλαγή καθεστώτος, η εξέλιξη αυτή θεωρείται αποτυχία.
Lindsey Graham
Η υστερική αντίδραση των «γερακιών»
Ο Mark Levin δήλωσε στο Fox News ότι μια τέτοια συμφωνία «δεν θα διαρκέσει», ενώ προειδοποίησε ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να την αποδεχθεί.
Ο Ben Shapiro ζήτησε τη δημοσιοποίηση του πλήρους κειμένου του μνημονίου, υποστηρίζοντας ότι οι πολίτες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να το αξιολογήσουν.
Ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας John Bolton χαρακτήρισε τη συμφωνία «κακή για τις Ηνωμένες Πολιτείες», υποστηρίζοντας ότι η αμερικανική πλευρά εξαπατήθηκε.
Ανάλογες ενστάσεις διατύπωσαν οι Lindsey Graham και Ted Cruz, οι οποίοι απαίτησαν αυξημένο κοινοβουλευτικό έλεγχο και προειδοποίησαν για κινδύνους στις αμερικανοϊσραηλινές σχέσεις.
Η σφοδρότητα των αντιδράσεων δείχνει ότι για σημαντικό τμήμα του αμερικανικού πολιτικού κατεστημένου το ζητούμενο δεν ήταν ποτέ μια ισορροπημένη συμφωνία, αλλά η πλήρης υποταγή της Τεχεράνης στις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον και του Tel Aviv.
Ben Shapiro
Το Ιράν στο επίκεντρο μιας ευρύτερης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης
Από την πλευρά της, η Τεχεράνη εμφανίζεται να επιδιώκει τη διατήρηση του διαλόγου και τη σταδιακή αποκλιμάκωση των εντάσεων, παρά τις πιέσεις που δέχεται εδώ και χρόνια μέσω κυρώσεων, στρατιωτικών απειλών και διπλωματικής απομόνωσης.
Υποστηρικτές της προσέγγισης με το Ιράν υποστηρίζουν ότι η συνέχιση της σύγκρουσης θα οδηγούσε σε περαιτέρω αποσταθεροποίηση της περιοχής, με σοβαρές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και την ενεργειακή ασφάλεια.
Παράλληλα, επισημαίνουν ότι η επιμονή του Ισραήλ σε πολιτικές στρατιωτικής πίεσης έχει συμβάλει στην κλιμάκωση των περιφερειακών εντάσεων, ενώ κάθε προσπάθεια διπλωματικής λύσης αντιμετωπίζεται με καχυποψία ή ανοιχτή εχθρότητα.
Η μεγάλη αντίφαση
Το πλέον αξιοσημείωτο στοιχείο της σημερινής αντιπαράθεσης είναι η πολιτική αντίφαση που αναδεικνύεται στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Οι πιο έντονοι επικριτές της συμφωνίας είναι σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι παράγοντες που στο παρελθόν υποστήριξαν την κλιμάκωση της σύγκρουσης και πίεζαν για πιο επιθετική στρατηγική απέναντι στο Ιράν.
Η εξέλιξη αυτή αποκαλύπτει το βαθύ ρήγμα ανάμεσα σε όσους θεωρούν τη διπλωματία αναγκαίο εργαλείο σταθερότητας και σε εκείνους που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη Μέση Ανατολή μέσα από το πρίσμα της στρατιωτικής αντιπαράθεσης.
Σε κάθε περίπτωση, η προσπάθεια του Benjamin Netanyahu να επηρεάσει το περιεχόμενο μιας αμερικανοϊρανικής συμφωνίας επιβεβαιώνει ότι η μάχη για το μέλλον της περιοχής δεν διεξάγεται μόνο στα πεδία των συγκρούσεων, αλλά και στους διαδρόμους εξουσίας της Ουάσιγκτον, όπου τα συμφέροντα του Ισραήλ εξακολουθούν να ασκούν σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση της αμερικανικής πολιτικής.
Ο ρόλος του Larry Ellison
Το Ισραήλ θέλει να έχει κυρίαρχο ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης στις ΗΠΑ.
Η τελευταία δεκαετία και ιδιαίτερα η περίοδος μετά τον πόλεμο στη Γάζα έχει αναζωπυρώσει μια παλιά συζήτηση: ποιος επηρεάζει την αμερικανική ενημέρωση και ποια συμφέροντα διαμορφώνουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο παρουσιάζονται οι διεθνείς εξελίξεις;
Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης βρίσκεται πλέον ο Larry Ellison.
Ο ιδρυτής της Oracle δεν είναι απλώς ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο.
Είναι ένας επιχειρηματίας με βαθιές σχέσεις τόσο με τον Donald Trump όσο και με τον Benjamin Netanyahu, ενώ ταυτόχρονα η οικογένειά του εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους μιντιακούς παράγοντες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Washington Post περιέγραψε πρόσφατα την οικογένεια Ellison ευρισκόμενη στο επίκεντρο μιας «άνευ προηγουμένου μιντιακής αυτοκρατορίας», με παρουσία σε τηλεοπτικά δίκτυα, κινηματογραφικά στούντιο, πλατφόρμες streaming και ενδεχομένως σε νέες ψηφιακές υποδομές ενημέρωσης.
Η ίδια εφημερίδα σημείωσε ότι ο Donald Trump και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του έχουν εκφραστεί δημόσια με ιδιαίτερα θετικό τρόπο για την οικογένεια Ellison, την ώρα που εξελίσσονται κρίσιμες ρυθμιστικές διαδικασίες που αφορούν μεγάλες συμφωνίες στον χώρο των media.
Το τρίγωνο εξουσίας
Η σύμπτωση αυτών των εξελίξεων έχει οδηγήσει πολλούς αναλυτές να μιλούν για τη διαμόρφωση ενός νέου τριγώνου ισχύος: Trump, Netanyahu και Ellison.
Η σχέση του Larry Ellison με τον Benjamin Netanyahu είναι μακρόχρονη και ξεπερνά κατά πολύ τις συνηθισμένες επαφές μεταξύ επιχειρηματιών και πολιτικών.
Το όνομα του Ellison εμφανίστηκε ακόμη και στον κατάλογο πιθανών μαρτύρων στις δικαστικές υποθέσεις διαφθοράς που αντιμετώπισε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.
Δημοσιεύματα ανέφεραν επίσης ότι ο Ellison προσέφερε στον Netanyahu θέση στην Oracle μετά την αποχώρησή του από την εξουσία, ενώ οι δύο οικογένειες διατηρούν προσωπικές σχέσεις εδώ και χρόνια.
Παράλληλα, ο Ellison μετακινήθηκε πολιτικά προς τον Donald Trump.
Αν και στο παρελθόν δεν ανήκε στον στενό πυρήνα των Ρεπουμπλικάνων μεγιστάνων, τα τελευταία χρόνια εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους συμμάχους του Αμερικανού προέδρου.
Σύμφωνα με πλήθος δημοσιεύματα της Washington Post, οι επαφές των δύο ανδρών είναι συχνές και η σχέση τους έχει αποκτήσει στρατηγικό χαρακτήρα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η σύγκλιση αυτή πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτική Trump στη Μέση Ανατολή βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στις θέσεις της ισραηλινής δεξιάς την ώρα που δεν φαίνεται να υπηρετεί κάποιο εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ.
Κατά την πρώτη του θητεία, ο Trump αναγνώρισε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, μετέφερε εκεί την αμερικανική πρεσβεία και αναγνώρισε την ισραηλινή κυριαρχία στα Υψίπεδα του Golan.
Στη δεύτερη θητεία του, η στρατηγική αυτή όχι μόνο συνεχίστηκε αλλά διευρύνθηκε.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών