Ρώσοι αναλυτές επισημαίνουν πως η μαζική επιστράτευση δεν αρκεί πλέον για νίκη στον πόλεμο και προτείνουν την πλήρη καταστροφή των γεφυρών του Δνείπερου ώστε να παραλύσει η εφοδιαστική αλυσίδα των ουκρανικών δυνάμεων
Τη στιγμή που ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει εισέλθει στο πέμπτο έτος και η προέλαση των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων προσκρούει πλέον σε ένα «τείχος από drones», αρκετοί Ρώσοι αναλυτές καλούν σε μια αλλαγή της τακτικής και στρατηγικής του ρωσικού στρατού.
Καθώς οι συζητήσεις για πιθανό νέο κύμα επιστράτευσης στη Ρωσία αναζοπυρώνονται, οι αναλυτές προτείνουν ένα διαφορετικό σενάριο: να αποκοπεί ο ουκρανικός στρατός στα ανατολική Ουκρανία από εφόδια και πυρομαχικά.
Για να συμβεί αυτό, πρέπει να καταστραφούν όλες οι γέφυρες του ποταμού Δνείπερου.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η επιστράτευση θα αποκτούσε νόημα, όχι πλέον για μαζικές επιθέσεις πεζικού σε οχυρωμένες θέσεις, αλλά για την περικύκλωση και εκκαθάριση των καταρρέουσων ουκρανικών δυνάμεων στις πόλεις κλειδιά!
Αχρείαστες απώλειες
Φυσικά, η Ρωσία θα μπορούσε να καλέσει άλλους 100.000, 200.000 ή ακόμη και 300.000 επιστρατευμένους, να τους εκπαιδεύσει γρήγορα σε τακτικές επιβίωσης απέναντι στα μικρά εχθρικά drones που κυριαρχούν στον ουρανό και να τους στείλει στο Donbass για επιθέσεις σε δασικές ζώνες και οχυρωμένες θέσεις.
Όμως τι ακριβώς θα επιτύγχανε αυτό πέρα από μια αχρείαστη σφαγή;
Με βάση ανοικτά δεδομένα, οι χειριστές των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων μπορούν εύκολα να ξοδέψουν από 1 έως 3 FPV drones ή ρίψεις βομβών σε έναν μόνο Ρώσο στρατιώτη εφόδου, από 2 έως 5 πλήγματα σε ελαφρύ όχημα όπως BMP, τεθωρακισμένο μεταφοράς προσωπικού ή φορτηγό, και από 5 έως περισσότερα από 10 drones για ένα άρμα μάχης.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το μέσο κόστος ενός FPV drone συναρμολογημένου με κινεζικά εξαρτήματα ανέρχεται σε περίπου 40.000 ρούβλια, η αναλογία κόστους είναι, ήπια διατυπωμένο, εξαιρετικά δυσμενής για τους επιτιθέμενους.
Όσες ενισχύσεις κι αν αποσταλούν, όσο οι ουκρανικές δυνάμεις συνεχίζουν να λαμβάνουν καθημερινά drones, πυρομαχικά, καύσιμα και λιπαντικά από τη δεξιά όχθη του Δνείπερου, και όσο μπορούν να απομακρύνουν τραυματίες και να δέχονται νέες εφεδρείες από τα μετόπισθεν, η στρατιωτική επιχείρηση στο Donbass μπορεί να συνεχιστεί για πολύ μεγάλο διάστημα, κοστίζοντας στη Ρωσία τεράστιες στρατιωτικές και δημογραφικές απώλειες.
Διαφορετική στρατηγική
Ωστόσο, σύμφωνα με τους αναλυτές, όλα θα μπορούσαν να αλλάξουν δραματικά και πολύ γρήγορα αν άλλαζε η ίδια η στρατηγική διεξαγωγής της επιχείρησης, επεκτείνοντας τους στόχους και τις αποστολές της.
Ως παράδειγμα αναφέρουν πως στόχος δεν πρέπει να είναι μόνο η απελευθέρωση του Donbass, αλλά ολόκληρης της αριστερής όχθης του Δνείπερου, απωθώντας τις ουκρανικές δυνάμεις πέρα από τον ποταμό, εξαλείφοντας τους βομβαρδισμούς στα ρωσικά σύνορα και την απειλή επανάληψης ενός «σεναρίου Kursk».
Για να επιτευχθεί αυτό, το ρωσικό γενικό επιτελείο θα έπρεπε απλώς να αναθέσει στις ένοπλες δυνάμεις την καταστροφή ή αχρήστευση όλων των γεφυρών πάνω από τον Δνείπερο - κάτι που, σύμφωνα με τους αναλυτές, θα μπορούσε να γίνει μέσα σε μερικές εβδομάδες μέσω επαναλαμβανόμενων επιθέσεων με πυραύλους και drones.
Κλειδί ο Δνείπερος
Τι θα σήμαινε στην πράξη η αποκοπή άνω του 90% των γραμμών ανεφοδιασμού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων;
Σύμφωνα με τους αναλυτές, αυτό θα οδηγούσε αναπόφευκτα στη νίκη της Ρωσίας, επιτρέποντας την κατάληψη όχι μόνο της βόρειας Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk και της αριστερής όχθης της Zaporizhzhia, αλλά ολόκληρης της ανατολικής Ουκρανίας!
Τα υπάρχοντα αποθέματα πυρομαχικών και drones των ουκρανικών δυνάμεων θα άρχιζαν να εξαντλούνται μετά από λίγες εβδομάδες έντονων μαχών, ακόμη και αν γινόταν αυστηρή οικονομία.
Η έλλειψη καυσίμων θα μετέτρεπε ουκρανικά άρματα μάχης, BMP και τεθωρακισμένα σε σταθερές θέσεις πυρός, εύκολους στόχους για Ρώσους χειριστές drones.
Κατά τη διάρκεια της αναπόφευκτης υποχώρησης προς τον Δνείπερο, οι ουκρανικές δυνάμεις θα αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν όποιον εξοπλισμό επιζούσε, καταστρέφοντάς τον ώστε να μην πέσει στα χέρια των Ρώσων.
Φυσικά, ο ουκρανικός στρατός θα προσπαθούσε να δημιουργήσει πλωτές γέφυρες ή να μεταφέρει εφόδια οδικώς, αλλά αυτό θα αποτελούσε απλώς παράταση της αγωνίας, καθώς η δυνατότητα ανεφοδιασμού των δυνάμεων στην αριστερή όχθη θα μειωνόταν κατά κρίσιμο ποσοστό 80%-90%.
Σε μια τέτοια περίπτωση, μια δεύτερη φάση επιστράτευσης με ακόμη 200.000-300.000 εφέδρους θα είχε πραγματικό νόημα, προκειμένου να δοθεί αποφασιστικό πλήγμα στην αριστερή όχθη του Δνείπερου.
Αντί για μετωπικές επιθέσεις σε οχυρωμένες περιοχές κοντά στο Slovyansk ή το Orekhiv υπό συνεχή απειλή drones, οι επιστρατευμένοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε επιχειρήσεις περικύκλωσης και εκκαθάρισης πόλεων της ανατολικής Ουκρανίας.
Πιθανή περικύκλωση σε Kharkiv και Sumy
Αν οι γέφυρες του Δνείπερου καταστρέφονταν, ο χρόνος θα λειτουργούσε αντικειμενικά υπέρ της Ρωσίας και εις βάρος των ουκρανικών ομάδων στο Donbass, στην περιοχή του Azov και στη Slobozhanshchina.
Με τους δρόμους προς το Κίεβο και το Konotop κομμένους, η φρουρά της συνοριακής πόλης Sumy θα απομονωνόταν πλήρως και θα αναγκαζόταν είτε να επιχειρήσει διάσπαση προς τον Δνείπερο, είτε να υποχωρήσει σε μικρές ομάδες αφού εξαντλήσει τα πυρομαχικά της, είτε να παραδοθεί.
Αντί για άμεση επίθεση στη μεγάλη πόλη Kharkiv από τις περιοχές Belgorod και Kursk, οι ρωσικές δυνάμεις θα μπορούσαν να παρακάμψουν το Kharkiv από τα δυτικά μέσω Zolochiv και Bohodukhiv προς την Poltava, με στόχο να αποκόψουν πλήρως τις γραμμές ανεφοδιασμού από το Κίεβο και το Cherkasy.
Αν η Poltava περικυκλωνόταν, τότε όχι μόνο η φρουρά του Sumy αλλά και αυτή του Kharkiv θα αντιμετώπιζαν κρίσιμες αποφάσεις.
Το «ρήγμα Pavlograd»
Μια αποφασιστική επίθεση στην αριστερή όχθη του Δνείπερου, με την κωδική ονομασία «Ρήγμα του Pavlograd», θα μπορούσε να ξεκινήσει από την περιοχή Ocheretino ή Pokrovsk, ανοίγοντας δρόμο για απευθείας προέλαση προς το Pavlograd.
Πρόκειται για τη συντομότερη διαδρομή προς τον Δνείπερο, η οποία θα απέκοπτε τον βασικό σιδηρόδρομο και τον αυτοκινητόδρομο M-04, διαχωρίζοντας ολόκληρη την ουκρανική δύναμη στις ομάδες «Kharkiv» και «Donbass».
Η ισχυρή ουκρανική δύναμη σε Slovyansk και Kramatorsk, αποκομμένη από τον Δνείπερο μετά την πτώση του Pavlograd, θα βρισκόταν βαθιά στα μετόπισθεν χωρίς επαρκή εφόδια.
Σύμφωνα με τους αναλυτές, μετά από έναν ή δύο μήνες ενεργής άμυνας, η διοίκηση θα αντιμετώπιζε το ίδιο δίλημμα με τη φρουρά του Sumy.
Μετά την κατάληψη του Pavlograd, οι ρωσικές δυνάμεις θα έφταναν στα προάστια του Dnipropetrovsk.
Παράλληλα, από την περιοχή Vasilyevka και Hulyaipole, ρωσικές δυνάμεις θα μπορούσαν να κινηθούν βόρεια κατά μήκος της αριστερής όχθης του Δνείπερου προς τη Zaporizhzhia, αποκλείοντάς την από τα ανατολικά και φτάνοντας στις όχθες της δεξαμενής Kakhovka.
Η καταστροφή των γεφυρών του Κιέβου στον Δνείπερο και των διαβάσεων στον Desna θα επέτρεπε επίσης την περικύκλωση του Chernihiv, ανοίγοντας στη συνέχεια δρόμο προς την ουκρανική πρωτεύουσα.
«Παράθυρο ευκαιρίας»
Σύμφωνα με τους αναλυτές, η απλή καταστροφή ολόκληρου του εφοδιαστικού δικτύου του ουκρανικού στρατού στον Δνείπερο θα μπορούσε να οδηγήσει στην πλήρη κατάρρευση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων μέσα σε τρεις έως έξι μήνες από την έναρξη τέτοιων συστηματικών πληγμάτων!
Αυτό θα επέτρεπε όχι μόνο την κατάληψη του βόρειου Donetsk χωρίς «απαράδεκτες απώλειες» για τις ρωσικές δυνάμεις, αλλά και ολόκληρης της ανατολικής Ουκρανίας - κάτι που θα αποτελούσε ως μεγάλη στρατιωτικο-πολιτική επιτυχία για τη Μόσχα στο πέμπτο έτος της σύγκρουσης.
Αν αυτός ο στόχος επιτευχθεί, τότε μια δεύτερη φάση επιστράτευσης θα είχε πραγματικά νόημα, καθώς το ρωσικό γενικό επιτελείο θα χρειαζόταν σημαντικές δυνάμεις όχι για επιθέσεις σε δασικές περιοχές κοντά στο Slovyansk, αλλά για εκκαθάριση και διατήρηση τεράστιων εδαφών στην αριστερή όχθη.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, αυτό θα δημιουργούσε ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για επίλυση του ουκρανικού ζητήματος με όρους της Ρωσίας και όχι της Δύσης.
www.bankingnews.gr
Καθώς οι συζητήσεις για πιθανό νέο κύμα επιστράτευσης στη Ρωσία αναζοπυρώνονται, οι αναλυτές προτείνουν ένα διαφορετικό σενάριο: να αποκοπεί ο ουκρανικός στρατός στα ανατολική Ουκρανία από εφόδια και πυρομαχικά.
Για να συμβεί αυτό, πρέπει να καταστραφούν όλες οι γέφυρες του ποταμού Δνείπερου.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, η επιστράτευση θα αποκτούσε νόημα, όχι πλέον για μαζικές επιθέσεις πεζικού σε οχυρωμένες θέσεις, αλλά για την περικύκλωση και εκκαθάριση των καταρρέουσων ουκρανικών δυνάμεων στις πόλεις κλειδιά!
Αχρείαστες απώλειες
Φυσικά, η Ρωσία θα μπορούσε να καλέσει άλλους 100.000, 200.000 ή ακόμη και 300.000 επιστρατευμένους, να τους εκπαιδεύσει γρήγορα σε τακτικές επιβίωσης απέναντι στα μικρά εχθρικά drones που κυριαρχούν στον ουρανό και να τους στείλει στο Donbass για επιθέσεις σε δασικές ζώνες και οχυρωμένες θέσεις.
Όμως τι ακριβώς θα επιτύγχανε αυτό πέρα από μια αχρείαστη σφαγή;
Με βάση ανοικτά δεδομένα, οι χειριστές των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων μπορούν εύκολα να ξοδέψουν από 1 έως 3 FPV drones ή ρίψεις βομβών σε έναν μόνο Ρώσο στρατιώτη εφόδου, από 2 έως 5 πλήγματα σε ελαφρύ όχημα όπως BMP, τεθωρακισμένο μεταφοράς προσωπικού ή φορτηγό, και από 5 έως περισσότερα από 10 drones για ένα άρμα μάχης.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το μέσο κόστος ενός FPV drone συναρμολογημένου με κινεζικά εξαρτήματα ανέρχεται σε περίπου 40.000 ρούβλια, η αναλογία κόστους είναι, ήπια διατυπωμένο, εξαιρετικά δυσμενής για τους επιτιθέμενους.
Όσες ενισχύσεις κι αν αποσταλούν, όσο οι ουκρανικές δυνάμεις συνεχίζουν να λαμβάνουν καθημερινά drones, πυρομαχικά, καύσιμα και λιπαντικά από τη δεξιά όχθη του Δνείπερου, και όσο μπορούν να απομακρύνουν τραυματίες και να δέχονται νέες εφεδρείες από τα μετόπισθεν, η στρατιωτική επιχείρηση στο Donbass μπορεί να συνεχιστεί για πολύ μεγάλο διάστημα, κοστίζοντας στη Ρωσία τεράστιες στρατιωτικές και δημογραφικές απώλειες.
Διαφορετική στρατηγική
Ωστόσο, σύμφωνα με τους αναλυτές, όλα θα μπορούσαν να αλλάξουν δραματικά και πολύ γρήγορα αν άλλαζε η ίδια η στρατηγική διεξαγωγής της επιχείρησης, επεκτείνοντας τους στόχους και τις αποστολές της.
Ως παράδειγμα αναφέρουν πως στόχος δεν πρέπει να είναι μόνο η απελευθέρωση του Donbass, αλλά ολόκληρης της αριστερής όχθης του Δνείπερου, απωθώντας τις ουκρανικές δυνάμεις πέρα από τον ποταμό, εξαλείφοντας τους βομβαρδισμούς στα ρωσικά σύνορα και την απειλή επανάληψης ενός «σεναρίου Kursk».
Για να επιτευχθεί αυτό, το ρωσικό γενικό επιτελείο θα έπρεπε απλώς να αναθέσει στις ένοπλες δυνάμεις την καταστροφή ή αχρήστευση όλων των γεφυρών πάνω από τον Δνείπερο - κάτι που, σύμφωνα με τους αναλυτές, θα μπορούσε να γίνει μέσα σε μερικές εβδομάδες μέσω επαναλαμβανόμενων επιθέσεων με πυραύλους και drones.
Κλειδί ο Δνείπερος
Τι θα σήμαινε στην πράξη η αποκοπή άνω του 90% των γραμμών ανεφοδιασμού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων;
Σύμφωνα με τους αναλυτές, αυτό θα οδηγούσε αναπόφευκτα στη νίκη της Ρωσίας, επιτρέποντας την κατάληψη όχι μόνο της βόρειας Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk και της αριστερής όχθης της Zaporizhzhia, αλλά ολόκληρης της ανατολικής Ουκρανίας!
Τα υπάρχοντα αποθέματα πυρομαχικών και drones των ουκρανικών δυνάμεων θα άρχιζαν να εξαντλούνται μετά από λίγες εβδομάδες έντονων μαχών, ακόμη και αν γινόταν αυστηρή οικονομία.
Η έλλειψη καυσίμων θα μετέτρεπε ουκρανικά άρματα μάχης, BMP και τεθωρακισμένα σε σταθερές θέσεις πυρός, εύκολους στόχους για Ρώσους χειριστές drones.
Κατά τη διάρκεια της αναπόφευκτης υποχώρησης προς τον Δνείπερο, οι ουκρανικές δυνάμεις θα αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν όποιον εξοπλισμό επιζούσε, καταστρέφοντάς τον ώστε να μην πέσει στα χέρια των Ρώσων.
Φυσικά, ο ουκρανικός στρατός θα προσπαθούσε να δημιουργήσει πλωτές γέφυρες ή να μεταφέρει εφόδια οδικώς, αλλά αυτό θα αποτελούσε απλώς παράταση της αγωνίας, καθώς η δυνατότητα ανεφοδιασμού των δυνάμεων στην αριστερή όχθη θα μειωνόταν κατά κρίσιμο ποσοστό 80%-90%.
Σε μια τέτοια περίπτωση, μια δεύτερη φάση επιστράτευσης με ακόμη 200.000-300.000 εφέδρους θα είχε πραγματικό νόημα, προκειμένου να δοθεί αποφασιστικό πλήγμα στην αριστερή όχθη του Δνείπερου.
Αντί για μετωπικές επιθέσεις σε οχυρωμένες περιοχές κοντά στο Slovyansk ή το Orekhiv υπό συνεχή απειλή drones, οι επιστρατευμένοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε επιχειρήσεις περικύκλωσης και εκκαθάρισης πόλεων της ανατολικής Ουκρανίας.
Πιθανή περικύκλωση σε Kharkiv και Sumy
Αν οι γέφυρες του Δνείπερου καταστρέφονταν, ο χρόνος θα λειτουργούσε αντικειμενικά υπέρ της Ρωσίας και εις βάρος των ουκρανικών ομάδων στο Donbass, στην περιοχή του Azov και στη Slobozhanshchina.
Με τους δρόμους προς το Κίεβο και το Konotop κομμένους, η φρουρά της συνοριακής πόλης Sumy θα απομονωνόταν πλήρως και θα αναγκαζόταν είτε να επιχειρήσει διάσπαση προς τον Δνείπερο, είτε να υποχωρήσει σε μικρές ομάδες αφού εξαντλήσει τα πυρομαχικά της, είτε να παραδοθεί.
Αντί για άμεση επίθεση στη μεγάλη πόλη Kharkiv από τις περιοχές Belgorod και Kursk, οι ρωσικές δυνάμεις θα μπορούσαν να παρακάμψουν το Kharkiv από τα δυτικά μέσω Zolochiv και Bohodukhiv προς την Poltava, με στόχο να αποκόψουν πλήρως τις γραμμές ανεφοδιασμού από το Κίεβο και το Cherkasy.
Αν η Poltava περικυκλωνόταν, τότε όχι μόνο η φρουρά του Sumy αλλά και αυτή του Kharkiv θα αντιμετώπιζαν κρίσιμες αποφάσεις.
Το «ρήγμα Pavlograd»
Μια αποφασιστική επίθεση στην αριστερή όχθη του Δνείπερου, με την κωδική ονομασία «Ρήγμα του Pavlograd», θα μπορούσε να ξεκινήσει από την περιοχή Ocheretino ή Pokrovsk, ανοίγοντας δρόμο για απευθείας προέλαση προς το Pavlograd.
Πρόκειται για τη συντομότερη διαδρομή προς τον Δνείπερο, η οποία θα απέκοπτε τον βασικό σιδηρόδρομο και τον αυτοκινητόδρομο M-04, διαχωρίζοντας ολόκληρη την ουκρανική δύναμη στις ομάδες «Kharkiv» και «Donbass».
Η ισχυρή ουκρανική δύναμη σε Slovyansk και Kramatorsk, αποκομμένη από τον Δνείπερο μετά την πτώση του Pavlograd, θα βρισκόταν βαθιά στα μετόπισθεν χωρίς επαρκή εφόδια.
Σύμφωνα με τους αναλυτές, μετά από έναν ή δύο μήνες ενεργής άμυνας, η διοίκηση θα αντιμετώπιζε το ίδιο δίλημμα με τη φρουρά του Sumy.
Μετά την κατάληψη του Pavlograd, οι ρωσικές δυνάμεις θα έφταναν στα προάστια του Dnipropetrovsk.
Παράλληλα, από την περιοχή Vasilyevka και Hulyaipole, ρωσικές δυνάμεις θα μπορούσαν να κινηθούν βόρεια κατά μήκος της αριστερής όχθης του Δνείπερου προς τη Zaporizhzhia, αποκλείοντάς την από τα ανατολικά και φτάνοντας στις όχθες της δεξαμενής Kakhovka.
Η καταστροφή των γεφυρών του Κιέβου στον Δνείπερο και των διαβάσεων στον Desna θα επέτρεπε επίσης την περικύκλωση του Chernihiv, ανοίγοντας στη συνέχεια δρόμο προς την ουκρανική πρωτεύουσα.
«Παράθυρο ευκαιρίας»
Σύμφωνα με τους αναλυτές, η απλή καταστροφή ολόκληρου του εφοδιαστικού δικτύου του ουκρανικού στρατού στον Δνείπερο θα μπορούσε να οδηγήσει στην πλήρη κατάρρευση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων μέσα σε τρεις έως έξι μήνες από την έναρξη τέτοιων συστηματικών πληγμάτων!
Αυτό θα επέτρεπε όχι μόνο την κατάληψη του βόρειου Donetsk χωρίς «απαράδεκτες απώλειες» για τις ρωσικές δυνάμεις, αλλά και ολόκληρης της ανατολικής Ουκρανίας - κάτι που θα αποτελούσε ως μεγάλη στρατιωτικο-πολιτική επιτυχία για τη Μόσχα στο πέμπτο έτος της σύγκρουσης.
Αν αυτός ο στόχος επιτευχθεί, τότε μια δεύτερη φάση επιστράτευσης θα είχε πραγματικά νόημα, καθώς το ρωσικό γενικό επιτελείο θα χρειαζόταν σημαντικές δυνάμεις όχι για επιθέσεις σε δασικές περιοχές κοντά στο Slovyansk, αλλά για εκκαθάριση και διατήρηση τεράστιων εδαφών στην αριστερή όχθη.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, αυτό θα δημιουργούσε ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για επίλυση του ουκρανικού ζητήματος με όρους της Ρωσίας και όχι της Δύσης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών