Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ωσάν να ήταν νικητής στον πόλεμο με το Ιράν απέρριψε ως απαράδεκτη την πρόταση του Ιράν με την αλαζονεία ενός ηγέτη που αναμένει συνθηκολόγηση
Σε μια θεατρική κίνηση που δεν ξεγέλασε κανέναν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Trump απέρριψε το ολοκληρωμένο σχέδιο του Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου στο οποίο δεν πέτυχε κανένα από τους στρατηγικούς στόχους…
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ωσάν να ήταν νικητής στον πόλεμο με το Ιράν απέρριψε ως απαράδεκτη την πρόταση του Ιράν με την αλαζονεία ενός ηγέτη που αναμένει συνθηκολόγηση.
Αλλά η πραγματικότητα επί του πεδίου της μάχης λέει μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
Η Αμερική είναι το ηττημένο μέρος στον ασύμμετρο πόλεμο
Με βάση κάθε μετρήσιμη συνιστώσα, η Αμερική είναι το ηττημένο μέρος στον ασύμμετρο πόλεμο που επιβλήθηκε στο Ιράν.
Και η απόρριψη των όρων του Ιράν σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν φέρνει νέες επιλογές απλώς παγιδεύει τις ΗΠΑ σε ένα θανατηφόρο σταυροδρόμι από το οποίο δεν υπάρχει εύκολη διαφυγή.
Η απόρριψη του σχεδίου του Ιράν από τον Trump, το οποίο υποβλήθηκε νωρίς την Κυριακή 10 Μαίου 2025 μέσω Πακιστανών μεσολαβητών, αποτελεί ένα σοβαρό στρατηγικό λάθος, καθώς οι Αμερικανοί δεν έχουν κανένα πλεονέκτημα.
Η πρόταση του Ιράν… παραμένει ασυμβίβαστη
Το σχέδιο του Ιράν για οριστικό τερματισμό του πολέμου δεν είχε ποτέ ως στόχο να ικανοποιήσει τις ΗΠΑ.
Σχεδιάστηκε για να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη, να αναγνωρίσει τις στρατηγικές πραγματικότητες και να διασφαλίσει τα αναμφισβήτητα δικαιώματα του Ιράν μετά την απρόκλητη στρατιωτική επιθετικότητα εναντίον της χώρας και τη ναυτική πειρατεία των Αμερικανών
Τα βασικά στοιχεία της πρότασης του Ιράν δεν είναι μαξιμαλιστικά. Βασίζονται σε φυσικές και θεμελιώδεις αρχές στις οποίες κάθε έθνος που υπόκειται σε απρόκλητη επιθετικότητα και έχει το πάνω χέρι θα επέμενε δικαίως:
1)Πολεμικές αποζημιώσεις – Καταβολή αποζημιώσεων και επανορθώσεων από τον επιτιθέμενο για την καταστροφή που προκλήθηκε στις υποδομές, την οικονομία και τον άμαχο πληθυσμό του Ιράν.
2)Διαχείριση του Στενού του Hormuz – Αναγνώριση του κυρίαρχου ελέγχου του Ιράν επί αυτής της ζωτικής σημασίας πλωτής οδού, βάσει του μηχανισμού που έχει ήδη ανακοινώσει το Ιράν.
3)Άρση των κυρώσεων – Η πλήρης άρση όλων των καταπιεστικών και παράνομων κυρώσεων που έχουν στοχοποιήσει τον ιρανικό λαό εδώ και δεκαετίες.
4)Απελευθέρωση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων – Η επιστροφή δισεκατομμυρίων δολαρίων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων που κατασχέθηκαν παράνομα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
5)Οριστικό τέλος του πολέμου – Παύση των εχθροπραξιών όχι μόνο εναντίον του Ιράν αλλά και εναντίον ολόκληρου του μετώπου αντίστασης, συμπεριλαμβανομένης της Hezbollah στον Λίβανο και άλλων συμμαχικών δυνάμεων σε όλη την περιοχή.
Καμία από αυτές τις απαιτήσεις δεν είναι παράλογη ή μη πρακτική. Είναι τα βασικά δικαιώματα ενός έθνους που έχει δεχθεί επιθέσεις, βομβαρδισμούς και οικονομικό πόλεμο για σχεδόν μισό αιώνα. Αυτό που ζητά το Ιράν δεν είναι ειδική μεταχείριση αλλά δικαιοσύνη.
Η αμερικανική προσφορά: Άσχετες απαιτήσεις και πυρηνική εμμονή
Σε πλήρη αντίθεση με την λογική πρόταση του Ιράν, η αμερικανική αντιπροσφορά μοιάζει με λίστα επιθυμιών γραμμένη από κάποιον που έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα.
Το σχέδιο της Ουάσιγκτον δεν έχει καμία σχέση με τον τερματισμό του πολέμου.
Αντίθετα, ανασταίνει το νεκρό πυρηνικό αρχείο - απαιτήσεις που ήταν άσχετες πριν από τον πόλεμο και είναι παράλογες τώρα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν στα εξής:
1)Κλείσιμο των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν – Μια μη υλοποιήσιμη πρόταση που το Ιράν έχει απορρίψει εδώ και δεκαετίες.
2)Μακροπρόθεσμη διακοπή του εμπλουτισμού – Ουσιαστική απενεργοποίηση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν για τα επόμενα χρόνια, κάτι που είναι εντελώς απαράδεκτο για το Ιράν.
3)Μεταφορά εμπλουτισμένου ουρανίου στην Αμερική – Μια ταπεινωτική απαίτηση που κανένα κυρίαρχο έθνος δεν θα δεχόταν, πόσο μάλλον το Ιράν.
Η πρόταση των ΗΠΑ είναι απαράδεκτη
Αυτό που είναι εντυπωσιακό στην αμερικανική πρόταση είναι αυτό που παραλείπει.
Δεν υπάρχει καμία αναφορά στην αμερικανική ευθύνη για την έναρξη του πολέμου εν μέσω πυρηνικής διπλωματίας.
Δεν υπάρχει επίσης καμία αναγνώριση των χιλιάδων Ιρανών αμάχων που σκοτώθηκαν στον τελευταίο πόλεμο που κράτησε 40 ημέρες.
Δεν υπάρχει καμία προσφορά αποζημιώσεων.
Δεν υπάρχει καμία δέσμευση για την απόσυρση των κατοχικών δυνάμεων από την περιοχή.
Δεν υπάρχει καμία εγγύηση κατά μελλοντικής επιθετικότητας.
Οι ΗΠΑ απλώς προσποιούνται ότι ο πόλεμος δεν έγινε ποτέ και επιστρέφουν στην αποτυχημένη εμμονή τους με τα πυρηνικά για να αποσπάσει την προσοχή από το πραγματικό ζήτημα.
Τακτική ήττας: Πως ο Trump κατασκευάζει ότι νίκησε…
Ο Trump απέρριψε το σχέδιο του Ιράν, ενώ παρίστανε τον νικητή. Αλλά αυτό είναι καθαρό θέατρο.
Διεθνείς εμπειρογνώμονες, στρατιωτικοί αναλυτές, ακόμη και νηφάλιες φωνές στις δυτικές πρωτεύουσες αναγνωρίζουν αυτό που ο Trump αρνείται να παραδεχτεί - οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν τον ασύμμετρο πόλεμο εναντίον του Ιράν.
Δείτε τα στοιχεία…
Οι ΗΠΑ εισήλθαν σε αυτόν τον πόλεμο με φιλόδοξους στόχους: «αλλαγή καθεστώτος», καταστροφή του πυραυλικού προγράμματος του Ιράν, διάλυση πυρηνικών εγκαταστάσεων και απεριόριστη πρόσβαση στο Στενό του Hormuz.
Κανένας από αυτούς τους στόχους δεν έχει επιτευχθεί.
Οι πυραυλικές υπόγειες πόλεις του Ιράν παραμένουν άθικτες.
Το πυρηνικό του πρόγραμμα συνεχίζει να σημειώνει πρόοδο.
Ο έλεγχός του στα Στενά του Hormuz έχει εδραιωθεί.
Και ο ιρανικός λαός, αντί να εξεγερθεί ενάντια στην κυβέρνησή του, έχει ξεχυθεί στους δρόμους κατά εκατομμύρια για να υποστηρίξει την ηγεσία και τις ένοπλες δυνάμεις.
Η παραισθησιογόνος «νίκη» του Trump
Η παραισθησιογόνος «νίκη» του Trump υπάρχει μόνο στα δικά του δελτία τύπου.
Στον πραγματικό κόσμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ηττηθεί σε κάθε μέτωπο.
Και η απόρριψη της πρότασης του Ιράν δεν αλλάζει αυτό το γεγονός - απλώς παρατείνει την αγωνία της Ουάσιγκτον.
Το σταυροδρόμι τριών επιλογών: Όλα τα μονοπάτια οδηγούν στην καταστροφή
Απορρίπτοντας το σχέδιο του Ιράν, ο Trump έχει παγιδεύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ένα θανάσιμο στρατηγικό δίλημμα. Τώρα αντιμετωπίζει τρεις επιλογές και καμία από αυτές δεν είναι καλή:
Επανέναρξη πολέμου πλήρους κλίμακας
Αυτή είναι η πιο επικίνδυνη οδός.
Η επανέναρξη του πολέμου θα βυθίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον ισραηλινό αντιπρόσωπό τους σε έναν «σκοτεινό διάδρομο» από τον οποίο δεν θα υπάρχει επιστροφή.
Το Ιράν δεν έχει ακόμη αναπτύξει όλα τα στρατηγικά του χαρτιά. Καθ' όλη τη διάρκεια των 40 ημερών πολέμου, η Τεχεράνη πολέμησε με τα μάτια της στραμμένα στην πιθανότητα μιας ακόμη μεγαλύτερης αντιπαράθεσης.
Τα οπλικά συστήματα, οι τακτικές και οι δυνατότητες που το Ιράν σκόπιμα απέκρυψε θα απελευθερωθούν σε έναν δεύτερο γύρο, εάν αυτό συμβεί.
Το αποτέλεσμα πιθανότατα θα ήταν πολύ βαρύτερες ήττες για την πολεμική μηχανή ΗΠΑ-Ισραήλ, ήττες που θα μπορούσαν να γίνουν μη αναστρέψιμες.
Τα άγνωστα χαρτιά του Ιράν, σε συνδυασμό με τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την πρώτη φάση του πολέμου, θα καθιστούσαν οποιαδήποτε ανανεωμένη αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία ένα ρίσκο με καταστροφικές πιθανότητες.
Αποδεχτείτε τους όρους του Ιράν
Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για τον τερματισμό του επιβληθέντος πολέμου, αλλά απαιτεί από τον Trump να καταπιεί την υπερηφάνειά του και να αναγνωρίσει την ήττα του σαν κάποιος που κατανοεί την πραγματικότητα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε να καταβάλουν αποζημιώσεις, να αποδεχτούν τον πλήρη και κυρίαρχο έλεγχο του Στενού του Hormuz από το Ιράν, να άρουν τις παράνομες κυρώσεις, να απελευθερώσουν παγωμένα περιουσιακά στοιχεία και να συμφωνήσουν σε έναν συνολικό τερματισμό του πολέμου σε όλα τα μέτωπα.
Για έναν πρόεδρο που έχει χτίσει την πολιτική του ταυτότητα γύρω από τη «μέγιστη πίεση» και το «Πρώτα η Αμερική», αυτή η επιλογή είναι πολιτικά τοξική.
Αλλά η απόρριψή της δεν την εξαφανίζει. Παραμένει η μόνη βιώσιμη διέξοδος από έναν πόλεμο που η Ουάσινγκτον δεν μπορεί να κερδίσει.
Συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού
Ένας ασαφής, αόριστος ναυτικός αποκλεισμός που ούτε τερματίζει τον πόλεμο ούτε τον κλιμακώνει αποφασιστικά είναι η τρέχουσα κατάσταση.
Αλλά αυτή η επιλογή είναι επίσης μη βιώσιμη.
Η ανώτατη στρατιωτική διοίκηση του Ιράν έχει ήδη καταστήσει σαφή τη θέση της ότι για κάθε πλοίο που αναχαιτίζεται ή δέχεται επίθεση, τα αμερικανικά κέντρα και τα αμερικανικά πλοία θα δέχονται πλήγματα.
Το Κεντρικό Στρατηγείο Khatam al-Anbiya ανακοίνωσε δημόσια αυτή την εξίσωση.
Δεν αποτελεί απειλή αλλά δεσμευτική προειδοποίηση.
Η συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού θα πυροδοτήσει ιρανικές αντιδράσεις που κλιμακώνονται σταδιακά αλλά αναπόφευκτα.
Δεν υπάρχει «ασφαλές» αδιέξοδο.
Η οικονομική διάσταση: Μια χαμένη μάχη για τους Αμερικανούς
Το κλείσιμο της στρατηγικής πλωτής οδού στο Hormuz λόγω του πολέμου που επιβλήθηκε και της ναυτικής ληστείας και πειρατείας των ΗΠΑ έχει ήδη προκαλέσει σοκ στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.
Οι τιμές του πετρελαίου έχουν εκτοξευθεί στα 110 δολάρια ανά βαρέλι.
Οι πληθωριστικές πιέσεις αυξάνονται σε όλη την Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική.
Ο συνεχιζόμενος ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν, σε συνδυασμό με τα ιρανικά αντίποινα στις περιφερειακές ενεργειακές υποδομές, μόνο θα επιδεινώσουν αυτές τις τάσεις.
Και ποιος φέρει την ευθύνη;
Η παγκόσμια κοινή γνώμη δείχνει ολοένα και περισσότερο στην Ουάσινγκτον.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν αυτόν τον πόλεμο και οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν ένα λογικό ειρηνευτικό σχέδιο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να στραγγαλίζουν την οικονομία του Ιράν, ενώ οι Ιρανοί πολίτες υποφέρουν.
Όσο περισσότερο επιδεινώνονται οι οικονομικοί δείκτες, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η πίεση που θα ασκείται στον Trump από εγχώριους ψηφοφόρους αλλά και από διεθνείς συμμάχους.
Το Ιράν κατανοεί απόλυτα αυτή τη δυναμική.
Η συνεχιζόμενη οικονομική αναστάτωση δεν είναι σφάλμα στη στρατηγική του Ιράν, αλλά χαρακτηριστικό της. Κάθε μέρα που συνεχίζεται ο πόλεμος, οι Ηνωμένες Πολιτείες αιμορραγούν οικονομικά και σε επίπεδο φήμης.
Η παγίδα του Ιράν: Δεν υπάρχει διαφυγή για τις Ηνωμένες Πολιτείες
Τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης έχουν περιγράψει με ακρίβεια την τρέχουσα κατάσταση ως «παγίδα του Ιράν» για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Είναι μια παγίδα χωρίς διέξοδο και ο Trump δεν έχει ακόμη συνειδητοποιήσει αυτή την πραγματικότητα.
Ο Trump δεν μπορεί ούτε να κερδίσει τον πόλεμο ούτε να τον τερματίσει με αποδεκτούς όρους.
Η επανέναρξη ενός πλήρους πολέμου προκαλεί καταστροφική ήττα.
Η αποδοχή της πρότασης του Ιράν απαιτεί ταπεινωτική συνθηκολόγηση.
Η διατήρηση του status quo πυροδοτεί κλιμακούμενα ιρανικά αντίποινα που υποβαθμίζουν συστηματικά τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή.
Στρατηγικός εφιάλτης
Αυτός είναι ο στρατηγικός εφιάλτης που έχει δημιουργήσει ο Trump για τον εαυτό του και τη χώρα του.
Ξεκίνησε έναν πόλεμο που δεν μπορούσε να κερδίσει.
Απέρριψε μια ειρήνη που θα τον είχε τερματίσει.
Και τώρα βρίσκεται σε ένα θανατηφόρο τριμερές σταυροδρόμι, με κάθε κατεύθυνση να οδηγεί σε κίνδυνο.
Εν τω μεταξύ, το Ιράν κατέχει το στρατηγικό πλεονέκτημα.
Η πρόταση της Τεχεράνης παραμένει στο τραπέζι - λογική, βασισμένη σε αρχές και βασισμένη στα φυσικά δικαιώματα.
Αλλά αν οι ΗΠΑ επιλέξουν να μην την αποδεχτούν, το Ιράν είναι έτοιμο να συνεχίσει τον πόλεμο, να τον κλιμακώσει και να προκαλέσει πολύ βαρύτερο κόστος από οτιδήποτε έχει παρατηρηθεί τις πρώτες 40 ημέρες.
Η επιλογή είναι στις ΗΠΑ.
Οι συνέπειες θα είναι για το Ιράν να τις επιβάλει. Και η ιστορία θα καταγράψει ποιος ενήργησε με σοφία - και ποιοι έπεσαν οικειοθελώς σε μια παγίδα που οι ίδιοι έφτιαξαν.
www.bankingnews.gr
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ωσάν να ήταν νικητής στον πόλεμο με το Ιράν απέρριψε ως απαράδεκτη την πρόταση του Ιράν με την αλαζονεία ενός ηγέτη που αναμένει συνθηκολόγηση.
Αλλά η πραγματικότητα επί του πεδίου της μάχης λέει μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
Η Αμερική είναι το ηττημένο μέρος στον ασύμμετρο πόλεμο
Με βάση κάθε μετρήσιμη συνιστώσα, η Αμερική είναι το ηττημένο μέρος στον ασύμμετρο πόλεμο που επιβλήθηκε στο Ιράν.
Και η απόρριψη των όρων του Ιράν σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν φέρνει νέες επιλογές απλώς παγιδεύει τις ΗΠΑ σε ένα θανατηφόρο σταυροδρόμι από το οποίο δεν υπάρχει εύκολη διαφυγή.
Η απόρριψη του σχεδίου του Ιράν από τον Trump, το οποίο υποβλήθηκε νωρίς την Κυριακή 10 Μαίου 2025 μέσω Πακιστανών μεσολαβητών, αποτελεί ένα σοβαρό στρατηγικό λάθος, καθώς οι Αμερικανοί δεν έχουν κανένα πλεονέκτημα.
Η πρόταση του Ιράν… παραμένει ασυμβίβαστη
Το σχέδιο του Ιράν για οριστικό τερματισμό του πολέμου δεν είχε ποτέ ως στόχο να ικανοποιήσει τις ΗΠΑ.
Σχεδιάστηκε για να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη, να αναγνωρίσει τις στρατηγικές πραγματικότητες και να διασφαλίσει τα αναμφισβήτητα δικαιώματα του Ιράν μετά την απρόκλητη στρατιωτική επιθετικότητα εναντίον της χώρας και τη ναυτική πειρατεία των Αμερικανών
Τα βασικά στοιχεία της πρότασης του Ιράν δεν είναι μαξιμαλιστικά. Βασίζονται σε φυσικές και θεμελιώδεις αρχές στις οποίες κάθε έθνος που υπόκειται σε απρόκλητη επιθετικότητα και έχει το πάνω χέρι θα επέμενε δικαίως:
1)Πολεμικές αποζημιώσεις – Καταβολή αποζημιώσεων και επανορθώσεων από τον επιτιθέμενο για την καταστροφή που προκλήθηκε στις υποδομές, την οικονομία και τον άμαχο πληθυσμό του Ιράν.
2)Διαχείριση του Στενού του Hormuz – Αναγνώριση του κυρίαρχου ελέγχου του Ιράν επί αυτής της ζωτικής σημασίας πλωτής οδού, βάσει του μηχανισμού που έχει ήδη ανακοινώσει το Ιράν.
3)Άρση των κυρώσεων – Η πλήρης άρση όλων των καταπιεστικών και παράνομων κυρώσεων που έχουν στοχοποιήσει τον ιρανικό λαό εδώ και δεκαετίες.
4)Απελευθέρωση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων – Η επιστροφή δισεκατομμυρίων δολαρίων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων που κατασχέθηκαν παράνομα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
5)Οριστικό τέλος του πολέμου – Παύση των εχθροπραξιών όχι μόνο εναντίον του Ιράν αλλά και εναντίον ολόκληρου του μετώπου αντίστασης, συμπεριλαμβανομένης της Hezbollah στον Λίβανο και άλλων συμμαχικών δυνάμεων σε όλη την περιοχή.
Καμία από αυτές τις απαιτήσεις δεν είναι παράλογη ή μη πρακτική. Είναι τα βασικά δικαιώματα ενός έθνους που έχει δεχθεί επιθέσεις, βομβαρδισμούς και οικονομικό πόλεμο για σχεδόν μισό αιώνα. Αυτό που ζητά το Ιράν δεν είναι ειδική μεταχείριση αλλά δικαιοσύνη.
Η αμερικανική προσφορά: Άσχετες απαιτήσεις και πυρηνική εμμονή
Σε πλήρη αντίθεση με την λογική πρόταση του Ιράν, η αμερικανική αντιπροσφορά μοιάζει με λίστα επιθυμιών γραμμένη από κάποιον που έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα.
Το σχέδιο της Ουάσιγκτον δεν έχει καμία σχέση με τον τερματισμό του πολέμου.
Αντίθετα, ανασταίνει το νεκρό πυρηνικό αρχείο - απαιτήσεις που ήταν άσχετες πριν από τον πόλεμο και είναι παράλογες τώρα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν στα εξής:
1)Κλείσιμο των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν – Μια μη υλοποιήσιμη πρόταση που το Ιράν έχει απορρίψει εδώ και δεκαετίες.
2)Μακροπρόθεσμη διακοπή του εμπλουτισμού – Ουσιαστική απενεργοποίηση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν για τα επόμενα χρόνια, κάτι που είναι εντελώς απαράδεκτο για το Ιράν.
3)Μεταφορά εμπλουτισμένου ουρανίου στην Αμερική – Μια ταπεινωτική απαίτηση που κανένα κυρίαρχο έθνος δεν θα δεχόταν, πόσο μάλλον το Ιράν.
Η πρόταση των ΗΠΑ είναι απαράδεκτη
Αυτό που είναι εντυπωσιακό στην αμερικανική πρόταση είναι αυτό που παραλείπει.
Δεν υπάρχει καμία αναφορά στην αμερικανική ευθύνη για την έναρξη του πολέμου εν μέσω πυρηνικής διπλωματίας.
Δεν υπάρχει επίσης καμία αναγνώριση των χιλιάδων Ιρανών αμάχων που σκοτώθηκαν στον τελευταίο πόλεμο που κράτησε 40 ημέρες.
Δεν υπάρχει καμία προσφορά αποζημιώσεων.
Δεν υπάρχει καμία δέσμευση για την απόσυρση των κατοχικών δυνάμεων από την περιοχή.
Δεν υπάρχει καμία εγγύηση κατά μελλοντικής επιθετικότητας.
Οι ΗΠΑ απλώς προσποιούνται ότι ο πόλεμος δεν έγινε ποτέ και επιστρέφουν στην αποτυχημένη εμμονή τους με τα πυρηνικά για να αποσπάσει την προσοχή από το πραγματικό ζήτημα.
Τακτική ήττας: Πως ο Trump κατασκευάζει ότι νίκησε…
Ο Trump απέρριψε το σχέδιο του Ιράν, ενώ παρίστανε τον νικητή. Αλλά αυτό είναι καθαρό θέατρο.
Διεθνείς εμπειρογνώμονες, στρατιωτικοί αναλυτές, ακόμη και νηφάλιες φωνές στις δυτικές πρωτεύουσες αναγνωρίζουν αυτό που ο Trump αρνείται να παραδεχτεί - οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν τον ασύμμετρο πόλεμο εναντίον του Ιράν.
Δείτε τα στοιχεία…
Οι ΗΠΑ εισήλθαν σε αυτόν τον πόλεμο με φιλόδοξους στόχους: «αλλαγή καθεστώτος», καταστροφή του πυραυλικού προγράμματος του Ιράν, διάλυση πυρηνικών εγκαταστάσεων και απεριόριστη πρόσβαση στο Στενό του Hormuz.
Κανένας από αυτούς τους στόχους δεν έχει επιτευχθεί.
Οι πυραυλικές υπόγειες πόλεις του Ιράν παραμένουν άθικτες.
Το πυρηνικό του πρόγραμμα συνεχίζει να σημειώνει πρόοδο.
Ο έλεγχός του στα Στενά του Hormuz έχει εδραιωθεί.
Και ο ιρανικός λαός, αντί να εξεγερθεί ενάντια στην κυβέρνησή του, έχει ξεχυθεί στους δρόμους κατά εκατομμύρια για να υποστηρίξει την ηγεσία και τις ένοπλες δυνάμεις.
Η παραισθησιογόνος «νίκη» του Trump
Η παραισθησιογόνος «νίκη» του Trump υπάρχει μόνο στα δικά του δελτία τύπου.
Στον πραγματικό κόσμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ηττηθεί σε κάθε μέτωπο.
Και η απόρριψη της πρότασης του Ιράν δεν αλλάζει αυτό το γεγονός - απλώς παρατείνει την αγωνία της Ουάσιγκτον.
Το σταυροδρόμι τριών επιλογών: Όλα τα μονοπάτια οδηγούν στην καταστροφή
Απορρίπτοντας το σχέδιο του Ιράν, ο Trump έχει παγιδεύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ένα θανάσιμο στρατηγικό δίλημμα. Τώρα αντιμετωπίζει τρεις επιλογές και καμία από αυτές δεν είναι καλή:
Επανέναρξη πολέμου πλήρους κλίμακας
Αυτή είναι η πιο επικίνδυνη οδός.
Η επανέναρξη του πολέμου θα βυθίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον ισραηλινό αντιπρόσωπό τους σε έναν «σκοτεινό διάδρομο» από τον οποίο δεν θα υπάρχει επιστροφή.
Το Ιράν δεν έχει ακόμη αναπτύξει όλα τα στρατηγικά του χαρτιά. Καθ' όλη τη διάρκεια των 40 ημερών πολέμου, η Τεχεράνη πολέμησε με τα μάτια της στραμμένα στην πιθανότητα μιας ακόμη μεγαλύτερης αντιπαράθεσης.
Τα οπλικά συστήματα, οι τακτικές και οι δυνατότητες που το Ιράν σκόπιμα απέκρυψε θα απελευθερωθούν σε έναν δεύτερο γύρο, εάν αυτό συμβεί.
Το αποτέλεσμα πιθανότατα θα ήταν πολύ βαρύτερες ήττες για την πολεμική μηχανή ΗΠΑ-Ισραήλ, ήττες που θα μπορούσαν να γίνουν μη αναστρέψιμες.
Τα άγνωστα χαρτιά του Ιράν, σε συνδυασμό με τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την πρώτη φάση του πολέμου, θα καθιστούσαν οποιαδήποτε ανανεωμένη αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία ένα ρίσκο με καταστροφικές πιθανότητες.
Αποδεχτείτε τους όρους του Ιράν
Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για τον τερματισμό του επιβληθέντος πολέμου, αλλά απαιτεί από τον Trump να καταπιεί την υπερηφάνειά του και να αναγνωρίσει την ήττα του σαν κάποιος που κατανοεί την πραγματικότητα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε να καταβάλουν αποζημιώσεις, να αποδεχτούν τον πλήρη και κυρίαρχο έλεγχο του Στενού του Hormuz από το Ιράν, να άρουν τις παράνομες κυρώσεις, να απελευθερώσουν παγωμένα περιουσιακά στοιχεία και να συμφωνήσουν σε έναν συνολικό τερματισμό του πολέμου σε όλα τα μέτωπα.
Για έναν πρόεδρο που έχει χτίσει την πολιτική του ταυτότητα γύρω από τη «μέγιστη πίεση» και το «Πρώτα η Αμερική», αυτή η επιλογή είναι πολιτικά τοξική.
Αλλά η απόρριψή της δεν την εξαφανίζει. Παραμένει η μόνη βιώσιμη διέξοδος από έναν πόλεμο που η Ουάσινγκτον δεν μπορεί να κερδίσει.
Συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού
Ένας ασαφής, αόριστος ναυτικός αποκλεισμός που ούτε τερματίζει τον πόλεμο ούτε τον κλιμακώνει αποφασιστικά είναι η τρέχουσα κατάσταση.
Αλλά αυτή η επιλογή είναι επίσης μη βιώσιμη.
Η ανώτατη στρατιωτική διοίκηση του Ιράν έχει ήδη καταστήσει σαφή τη θέση της ότι για κάθε πλοίο που αναχαιτίζεται ή δέχεται επίθεση, τα αμερικανικά κέντρα και τα αμερικανικά πλοία θα δέχονται πλήγματα.
Το Κεντρικό Στρατηγείο Khatam al-Anbiya ανακοίνωσε δημόσια αυτή την εξίσωση.
Δεν αποτελεί απειλή αλλά δεσμευτική προειδοποίηση.
Η συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού θα πυροδοτήσει ιρανικές αντιδράσεις που κλιμακώνονται σταδιακά αλλά αναπόφευκτα.
Δεν υπάρχει «ασφαλές» αδιέξοδο.
Η οικονομική διάσταση: Μια χαμένη μάχη για τους Αμερικανούς
Το κλείσιμο της στρατηγικής πλωτής οδού στο Hormuz λόγω του πολέμου που επιβλήθηκε και της ναυτικής ληστείας και πειρατείας των ΗΠΑ έχει ήδη προκαλέσει σοκ στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.
Οι τιμές του πετρελαίου έχουν εκτοξευθεί στα 110 δολάρια ανά βαρέλι.
Οι πληθωριστικές πιέσεις αυξάνονται σε όλη την Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική.
Ο συνεχιζόμενος ναυτικός αποκλεισμός του Ιράν, σε συνδυασμό με τα ιρανικά αντίποινα στις περιφερειακές ενεργειακές υποδομές, μόνο θα επιδεινώσουν αυτές τις τάσεις.
Και ποιος φέρει την ευθύνη;
Η παγκόσμια κοινή γνώμη δείχνει ολοένα και περισσότερο στην Ουάσινγκτον.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν αυτόν τον πόλεμο και οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν ένα λογικό ειρηνευτικό σχέδιο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να στραγγαλίζουν την οικονομία του Ιράν, ενώ οι Ιρανοί πολίτες υποφέρουν.
Όσο περισσότερο επιδεινώνονται οι οικονομικοί δείκτες, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η πίεση που θα ασκείται στον Trump από εγχώριους ψηφοφόρους αλλά και από διεθνείς συμμάχους.
Το Ιράν κατανοεί απόλυτα αυτή τη δυναμική.
Η συνεχιζόμενη οικονομική αναστάτωση δεν είναι σφάλμα στη στρατηγική του Ιράν, αλλά χαρακτηριστικό της. Κάθε μέρα που συνεχίζεται ο πόλεμος, οι Ηνωμένες Πολιτείες αιμορραγούν οικονομικά και σε επίπεδο φήμης.
Η παγίδα του Ιράν: Δεν υπάρχει διαφυγή για τις Ηνωμένες Πολιτείες
Τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης έχουν περιγράψει με ακρίβεια την τρέχουσα κατάσταση ως «παγίδα του Ιράν» για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Είναι μια παγίδα χωρίς διέξοδο και ο Trump δεν έχει ακόμη συνειδητοποιήσει αυτή την πραγματικότητα.
Ο Trump δεν μπορεί ούτε να κερδίσει τον πόλεμο ούτε να τον τερματίσει με αποδεκτούς όρους.
Η επανέναρξη ενός πλήρους πολέμου προκαλεί καταστροφική ήττα.
Η αποδοχή της πρότασης του Ιράν απαιτεί ταπεινωτική συνθηκολόγηση.
Η διατήρηση του status quo πυροδοτεί κλιμακούμενα ιρανικά αντίποινα που υποβαθμίζουν συστηματικά τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή.
Στρατηγικός εφιάλτης
Αυτός είναι ο στρατηγικός εφιάλτης που έχει δημιουργήσει ο Trump για τον εαυτό του και τη χώρα του.
Ξεκίνησε έναν πόλεμο που δεν μπορούσε να κερδίσει.
Απέρριψε μια ειρήνη που θα τον είχε τερματίσει.
Και τώρα βρίσκεται σε ένα θανατηφόρο τριμερές σταυροδρόμι, με κάθε κατεύθυνση να οδηγεί σε κίνδυνο.
Εν τω μεταξύ, το Ιράν κατέχει το στρατηγικό πλεονέκτημα.
Η πρόταση της Τεχεράνης παραμένει στο τραπέζι - λογική, βασισμένη σε αρχές και βασισμένη στα φυσικά δικαιώματα.
Αλλά αν οι ΗΠΑ επιλέξουν να μην την αποδεχτούν, το Ιράν είναι έτοιμο να συνεχίσει τον πόλεμο, να τον κλιμακώσει και να προκαλέσει πολύ βαρύτερο κόστος από οτιδήποτε έχει παρατηρηθεί τις πρώτες 40 ημέρες.
Η επιλογή είναι στις ΗΠΑ.
Οι συνέπειες θα είναι για το Ιράν να τις επιβάλει. Και η ιστορία θα καταγράψει ποιος ενήργησε με σοφία - και ποιοι έπεσαν οικειοθελώς σε μια παγίδα που οι ίδιοι έφτιαξαν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών