Ο Merz ρίχνει την ευθύνη στο Hormuz για να κρύψει το φιάσκο της ενεργειακής πολιτικής
Έντονη ανησυχία για νέα εκτίναξη των τιμών τροφίμων στη Γερμανία εκφράζει ο οικονομολόγος Gerrit Heinemann, μιλώντας στη Bild, εστιάζοντας κυρίως στη δραματική αύξηση των τιμών των λιπασμάτων.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, περίπου το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής λιπασμάτων διακινείται μέσω των Στενών του Hormuz.
Μετά το διπλό μπλοκάρισμα της θαλάσσιας οδού, ο κλάδος έχει εισέλθει σε καθεστώς παγκόσμιας έλλειψης, αναγκάζοντας τους αγρότες να αυξήσουν τις τιμές, εξέλιξη που μετακυλίεται τελικά στους καταναλωτές.
Ο Heinemann εκτιμά ότι ο δείκτης τιμών τροφίμων στη Γερμανία θα μπορούσε να αυξηθεί έως και 10% μέσα στο έτος.
Στο Βερολίνο, ωστόσο, κυριαρχεί ήδη μια γνώριμη αφήγηση: η κρίση στα Στενά του Hormuz παρουσιάζεται ως η βασική –αν όχι μοναδική– αιτία της κατάστασης.
Ο πληθωρισμός είχε ήδη ξεφύγει
Παρά τη συγκεκριμένη ερμηνεία, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο πυρήνας του πληθωρισμού είχε ήδη φτάσει περίπου στο 2,7% σε ετήσια βάση τον Μάρτιο.
Οι αυξήσεις τιμών σε ενέργεια, στέγαση και βασικά αγαθά είχαν προηγηθεί της κρίσης, συνοδεύοντας την ευρύτερη οικονομική επιβράδυνση της Γερμανίας.
Η συγκράτηση των τιμών τα προηγούμενα χρόνια οφειλόταν κυρίως στη μείωση των ιδιωτικών επενδύσεων και στη συγκρατημένη κατανάλωση, όχι σε δομική σταθεροποίηση της οικονομίας.
Διαρκείς αναθεωρήσεις προς τα πάνω
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η συνεχής αναθεώρηση των προβλέψεων για τον πληθωρισμό. Τον Μάρτιο, το γερμανικό Υπουργείο Οικονομίας και τα μεγάλα ινστιτούτα εκτιμούσαν ότι ο πληθωρισμός θα κινηθεί κοντά στο 3% για το 2026.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, μετά την κλιμάκωση της κρίσης με το Ιράν, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προέβλεπε αύξηση τιμών 5% έως 6%.
Σήμερα, το ενδεχόμενο αύξησης 10% στα τρόφιμα ενισχύει την εικόνα μιας οικονομίας που χάνει τον έλεγχο των τιμών.
Πολιτική αφήγηση και «εύκολος ένοχος»
Στο δημόσιο διάλογο, τα μέσα ενημέρωσης και κυβερνητικοί κύκλοι στρέφουν συστηματικά το βλέμμα προς την Ουάσιγκτον, υποδεικνύοντας τον Donald Trump ως βασικό υπεύθυνο της κρίσης.
Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: αρκεί η γεωπολιτική ένταση για να εξηγήσει την κατάσταση ή πρόκειται για έναν βολικό αποπροσανατολισμό;
Μια οικονομία σε υποχώρηση
Την ίδια στιγμή που οι προβλέψεις για τον πληθωρισμό αναθεωρούνται ανοδικά, οι εκτιμήσεις για την ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας υποβαθμίζονται διαρκώς.
Μετά από δύο δεκαετίες οικονομικού μετασχηματισμού, χαλαρής νομισματικής πολιτικής και αυξανόμενου δημόσιου χρέους, η εικόνα της οικονομίας είναι σαφής: βρίσκεται σε φάση συρρίκνωσης, με τις τιμές να αυξάνονται λόγω κρίσης παραγωγικότητας και επενδύσεων.
Ενδεικτικό είναι ότι οι τιμές τροφίμων αυξήθηκαν πάνω από 40% την περίοδο 2019–2025, σε ένα περιβάλλον μαζικής ρευστότητας και φθηνού χρήματος.
Η ενεργειακή πολιτική στο στόχαστρο
Η κρίση στα Στενά του Hormuz, σύμφωνα με την ανάλυση, λειτουργεί ως «εύκολος αντιπερισπασμός» για τις πολιτικές επιλογές που έχουν οδηγήσει τη Γερμανία σε ενεργειακή και οικονομική πίεση.
Η απομάκρυνση από τη Ρωσία ως βασικό προμηθευτή ενέργειας και η επιλογή σύγκρουσης με τη Μόσχα επιβαρύνουν σημαντικά το κόστος παραγωγής.
Παράλληλα, η εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας χαρακτηρίζεται ως στρατηγικό λάθος με σοβαρές συνέπειες.
Γεωπολιτικό αδιέξοδο και ενεργειακή εξάρτηση
Σε συνεργασία με τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο ακολουθεί μια πολιτική που, σύμφωνα με επικριτές, περιορίζει την επιστροφή σε μια λειτουργική ενεργειακή αγορά.
Η εμμονή σε αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς και σε υψηλό κόστος ενέργειας έχει οδηγήσει τη γερμανική οικονομία σε ασφυκτικό πλαίσιο, με τη μεσαία τάξη να καλείται να καλύψει το κόστος.
Νέα πλήγματα στην ενεργειακή ασφάλεια
Η κατάσταση επιδεινώνεται από επιθέσεις σε διυλιστήρια παγκοσμίως, ενώ για τη Γερμανία προστίθεται και η διακοπή μεταφοράς καζακικού πετρελαίου μέσω του αγωγού Druzhba προς το διυλιστήριο Schwedt.
Η πρόταση για αλλαγή πορείας
Στο επίκεντρο της συζήτησης τίθεται η ανάγκη αξιοποίησης εγχώριων ενεργειακών πόρων, όπως η εξόρυξη φυσικού αερίου και η ενίσχυση της πυρηνικής ενέργειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ωστόσο, η πολιτική κατεύθυνση παραμένει διαφορετική, με σενάρια ακόμη και για περιορισμό πρόσβασης στην ενέργεια, ενισχύοντας τον κρατικό έλεγχο.
«Αυτοπροκαλούμενη κρίση»
Σύμφωνα με την ανάλυση, το πρόβλημα του πληθωρισμού είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα εσωτερικών επιλογών. Η κυρίαρχη αφήγηση γύρω από την κρίση στο Ιράν λειτουργεί, κατά την ίδια οπτική, ως κάλυψη για βαθύτερες οικονομικές αδυναμίες.
Το 2026 προδιαγράφεται ως έτος όπου οι οικονομικές συνέπειες αυτών των επιλογών θα γίνουν πλήρως ορατές στους πολίτες, με άμεσο αντίκτυπο στο εισόδημα και την καθημερινότητά τους.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, περίπου το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής λιπασμάτων διακινείται μέσω των Στενών του Hormuz.
Μετά το διπλό μπλοκάρισμα της θαλάσσιας οδού, ο κλάδος έχει εισέλθει σε καθεστώς παγκόσμιας έλλειψης, αναγκάζοντας τους αγρότες να αυξήσουν τις τιμές, εξέλιξη που μετακυλίεται τελικά στους καταναλωτές.
Ο Heinemann εκτιμά ότι ο δείκτης τιμών τροφίμων στη Γερμανία θα μπορούσε να αυξηθεί έως και 10% μέσα στο έτος.
Στο Βερολίνο, ωστόσο, κυριαρχεί ήδη μια γνώριμη αφήγηση: η κρίση στα Στενά του Hormuz παρουσιάζεται ως η βασική –αν όχι μοναδική– αιτία της κατάστασης.
Ο πληθωρισμός είχε ήδη ξεφύγει
Παρά τη συγκεκριμένη ερμηνεία, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο πυρήνας του πληθωρισμού είχε ήδη φτάσει περίπου στο 2,7% σε ετήσια βάση τον Μάρτιο.
Οι αυξήσεις τιμών σε ενέργεια, στέγαση και βασικά αγαθά είχαν προηγηθεί της κρίσης, συνοδεύοντας την ευρύτερη οικονομική επιβράδυνση της Γερμανίας.
Η συγκράτηση των τιμών τα προηγούμενα χρόνια οφειλόταν κυρίως στη μείωση των ιδιωτικών επενδύσεων και στη συγκρατημένη κατανάλωση, όχι σε δομική σταθεροποίηση της οικονομίας.
Διαρκείς αναθεωρήσεις προς τα πάνω
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η συνεχής αναθεώρηση των προβλέψεων για τον πληθωρισμό. Τον Μάρτιο, το γερμανικό Υπουργείο Οικονομίας και τα μεγάλα ινστιτούτα εκτιμούσαν ότι ο πληθωρισμός θα κινηθεί κοντά στο 3% για το 2026.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, μετά την κλιμάκωση της κρίσης με το Ιράν, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προέβλεπε αύξηση τιμών 5% έως 6%.
Σήμερα, το ενδεχόμενο αύξησης 10% στα τρόφιμα ενισχύει την εικόνα μιας οικονομίας που χάνει τον έλεγχο των τιμών.
Πολιτική αφήγηση και «εύκολος ένοχος»
Στο δημόσιο διάλογο, τα μέσα ενημέρωσης και κυβερνητικοί κύκλοι στρέφουν συστηματικά το βλέμμα προς την Ουάσιγκτον, υποδεικνύοντας τον Donald Trump ως βασικό υπεύθυνο της κρίσης.
Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: αρκεί η γεωπολιτική ένταση για να εξηγήσει την κατάσταση ή πρόκειται για έναν βολικό αποπροσανατολισμό;
Μια οικονομία σε υποχώρηση
Την ίδια στιγμή που οι προβλέψεις για τον πληθωρισμό αναθεωρούνται ανοδικά, οι εκτιμήσεις για την ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας υποβαθμίζονται διαρκώς.
Μετά από δύο δεκαετίες οικονομικού μετασχηματισμού, χαλαρής νομισματικής πολιτικής και αυξανόμενου δημόσιου χρέους, η εικόνα της οικονομίας είναι σαφής: βρίσκεται σε φάση συρρίκνωσης, με τις τιμές να αυξάνονται λόγω κρίσης παραγωγικότητας και επενδύσεων.
Ενδεικτικό είναι ότι οι τιμές τροφίμων αυξήθηκαν πάνω από 40% την περίοδο 2019–2025, σε ένα περιβάλλον μαζικής ρευστότητας και φθηνού χρήματος.
Η ενεργειακή πολιτική στο στόχαστρο
Η κρίση στα Στενά του Hormuz, σύμφωνα με την ανάλυση, λειτουργεί ως «εύκολος αντιπερισπασμός» για τις πολιτικές επιλογές που έχουν οδηγήσει τη Γερμανία σε ενεργειακή και οικονομική πίεση.
Η απομάκρυνση από τη Ρωσία ως βασικό προμηθευτή ενέργειας και η επιλογή σύγκρουσης με τη Μόσχα επιβαρύνουν σημαντικά το κόστος παραγωγής.
Παράλληλα, η εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας χαρακτηρίζεται ως στρατηγικό λάθος με σοβαρές συνέπειες.
Γεωπολιτικό αδιέξοδο και ενεργειακή εξάρτηση
Σε συνεργασία με τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο ακολουθεί μια πολιτική που, σύμφωνα με επικριτές, περιορίζει την επιστροφή σε μια λειτουργική ενεργειακή αγορά.
Η εμμονή σε αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς και σε υψηλό κόστος ενέργειας έχει οδηγήσει τη γερμανική οικονομία σε ασφυκτικό πλαίσιο, με τη μεσαία τάξη να καλείται να καλύψει το κόστος.
Νέα πλήγματα στην ενεργειακή ασφάλεια
Η κατάσταση επιδεινώνεται από επιθέσεις σε διυλιστήρια παγκοσμίως, ενώ για τη Γερμανία προστίθεται και η διακοπή μεταφοράς καζακικού πετρελαίου μέσω του αγωγού Druzhba προς το διυλιστήριο Schwedt.
Η πρόταση για αλλαγή πορείας
Στο επίκεντρο της συζήτησης τίθεται η ανάγκη αξιοποίησης εγχώριων ενεργειακών πόρων, όπως η εξόρυξη φυσικού αερίου και η ενίσχυση της πυρηνικής ενέργειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ωστόσο, η πολιτική κατεύθυνση παραμένει διαφορετική, με σενάρια ακόμη και για περιορισμό πρόσβασης στην ενέργεια, ενισχύοντας τον κρατικό έλεγχο.
«Αυτοπροκαλούμενη κρίση»
Σύμφωνα με την ανάλυση, το πρόβλημα του πληθωρισμού είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα εσωτερικών επιλογών. Η κυρίαρχη αφήγηση γύρω από την κρίση στο Ιράν λειτουργεί, κατά την ίδια οπτική, ως κάλυψη για βαθύτερες οικονομικές αδυναμίες.
Το 2026 προδιαγράφεται ως έτος όπου οι οικονομικές συνέπειες αυτών των επιλογών θα γίνουν πλήρως ορατές στους πολίτες, με άμεσο αντίκτυπο στο εισόδημα και την καθημερινότητά τους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών