Η αρχική συμφωνία προέβλεπε κοινή ανάπτυξη και παραγωγή ναυτικών drones
Αναταράξεις καταγράφονται στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας, καθώς διαφωνίες έχουν προκύψει γύρω από το κοινό πρόγραμμα παραγωγής θαλάσσιων μη επανδρωμένων συστημάτων (UAV), το οποίο είχε συμφωνηθεί τον Νοέμβριο του 2025 μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Volodymyr Zelenskyy στην Αθήνα.
Η αρχική συμφωνία προέβλεπε κοινή ανάπτυξη και παραγωγή ναυτικών drones, με μέρος της κατασκευής να πραγματοποιείται σε ελληνικά ναυπηγεία, ενώ τα συστήματα θα διατίθεντο τόσο στην Ουκρανία όσο και στην Ελλάδα.
Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας, το Κίεβο φέρεται πλέον να ζητά δικαίωμα βέτο στη χρήση των συγκεκριμένων συστημάτων από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.
Η ελληνική πλευρά, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα τη συγκεκριμένη απαίτηση, εκτιμώντας ότι ενδέχεται να συνδέεται με ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες, ιδιαίτερα ως προς τις σχέσεις της Ουκρανίας με την Τουρκία.
Η Αθήνα φέρεται να θεωρεί ότι η στάση του Κιέβου εντάσσεται σε μια προσπάθεια διατήρησης ισορροπιών με την Άγκυρα, η οποία διατηρεί ενεργό ρόλο τόσο στο ουκρανικό ζήτημα όσο και στη Μαύρη Θάλασσα.
Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, η Τουρκία, παρά τις σύνθετες σχέσεις της με τη Μόσχα, εξακολουθεί να λειτουργεί ως κρίσιμος δίαυλος επικοινωνίας και εμπορικών ροών στην περιοχή, γεγονός που την καθιστά στρατηγικά σημαντικό παράγοντα για το Κίεβο.
Η συμφωνία Ελλάδας–Ουκρανίας για τα θαλάσσια drones είχε παρουσιαστεί ως βήμα εμβάθυνσης της αμυντικής συνεργασίας, με έμφαση στην ασφάλεια του θαλάσσιου χώρου και την τεχνολογική σύγκλιση των δύο χωρών.
Για την Αθήνα, το πρόγραμμα θεωρήθηκε επίσης ως εργαλείο ενίσχυσης της αποτρεπτικής της ισχύος έναντι της Τουρκίας, η οποία έχει ήδη επενδύσει στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων ναυτικών συστημάτων από το 2021.
Ωστόσο, η τρέχουσα διαφωνία αναδεικνύει τα όρια τέτοιων συνεργασιών σε ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, όπου οι τεχνολογικές συμπράξεις συνδέονται άμεσα με στρατηγικές εξαρτήσεις και διπλωματικές ισορροπίες.
Πρώτο σημείο τριβής
Δεν πρόκειται, πάντως, για το πρώτο σημείο τριβής μεταξύ των δύο χωρών.
Τον Απρίλιο, η Αθήνα είχε αρνηθεί τη μεταφορά μαχητικών Mirage 2000-5 στην Ουκρανία, στο πλαίσιο ευρύτερων συζητήσεων με τη Γαλλία για την αναβάθμιση του στόλου της με Rafale.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το Παρίσι είχε ασκήσει πίεση για τη μεταβίβαση αεροσκαφών προς το Κίεβο, κάτι που η ελληνική πλευρά αντιμετώπισε με επιφυλάξεις, θέτοντας ζήτημα αποζημίωσης.
Παράλληλα, γαλλικά μέσα όπως οι Les Echos είχαν αναφέρει ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, με την Αθήνα να εμφανίζεται διστακτική ως προς την αποδυνάμωση της επιχειρησιακής της αεροπορικής ισχύος, ειδικά ενόψει της σταδιακής γήρανσης των Mirage και της λήξης των συμβολαίων υποστήριξης το 2027.
Σε αυτό το πλαίσιο, αναλυτές επισημαίνουν ότι οι πιέσεις από ευρωπαϊκές δυνάμεις προς την Ελλάδα για μεγαλύτερη εμπλοκή στο ουκρανικό μέτωπο ενδέχεται να δημιουργούν πρόσθετα διπλωματικά βάρη, ιδίως σε μια περίοδο αυξημένης έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το ζήτημα των θαλάσσιων drones, αν και τεχνικά περιορισμένο, φαίνεται να εξελίσσεται σε νέο πεδίο γεωπολιτικής τριβής, όπου η αμυντική τεχνολογία, οι περιφερειακές ισορροπίες και οι διεθνείς συμμαχίες διασταυρώνονται με ολοένα και πιο σύνθετο τρόπο.
www.bankingnews.gr
Η αρχική συμφωνία προέβλεπε κοινή ανάπτυξη και παραγωγή ναυτικών drones, με μέρος της κατασκευής να πραγματοποιείται σε ελληνικά ναυπηγεία, ενώ τα συστήματα θα διατίθεντο τόσο στην Ουκρανία όσο και στην Ελλάδα.
Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας, το Κίεβο φέρεται πλέον να ζητά δικαίωμα βέτο στη χρήση των συγκεκριμένων συστημάτων από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις.
Η ελληνική πλευρά, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα τη συγκεκριμένη απαίτηση, εκτιμώντας ότι ενδέχεται να συνδέεται με ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες, ιδιαίτερα ως προς τις σχέσεις της Ουκρανίας με την Τουρκία.
Η Αθήνα φέρεται να θεωρεί ότι η στάση του Κιέβου εντάσσεται σε μια προσπάθεια διατήρησης ισορροπιών με την Άγκυρα, η οποία διατηρεί ενεργό ρόλο τόσο στο ουκρανικό ζήτημα όσο και στη Μαύρη Θάλασσα.
Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, η Τουρκία, παρά τις σύνθετες σχέσεις της με τη Μόσχα, εξακολουθεί να λειτουργεί ως κρίσιμος δίαυλος επικοινωνίας και εμπορικών ροών στην περιοχή, γεγονός που την καθιστά στρατηγικά σημαντικό παράγοντα για το Κίεβο.
Η συμφωνία Ελλάδας–Ουκρανίας για τα θαλάσσια drones είχε παρουσιαστεί ως βήμα εμβάθυνσης της αμυντικής συνεργασίας, με έμφαση στην ασφάλεια του θαλάσσιου χώρου και την τεχνολογική σύγκλιση των δύο χωρών.
Για την Αθήνα, το πρόγραμμα θεωρήθηκε επίσης ως εργαλείο ενίσχυσης της αποτρεπτικής της ισχύος έναντι της Τουρκίας, η οποία έχει ήδη επενδύσει στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων ναυτικών συστημάτων από το 2021.
Ωστόσο, η τρέχουσα διαφωνία αναδεικνύει τα όρια τέτοιων συνεργασιών σε ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, όπου οι τεχνολογικές συμπράξεις συνδέονται άμεσα με στρατηγικές εξαρτήσεις και διπλωματικές ισορροπίες.
Πρώτο σημείο τριβής
Δεν πρόκειται, πάντως, για το πρώτο σημείο τριβής μεταξύ των δύο χωρών.
Τον Απρίλιο, η Αθήνα είχε αρνηθεί τη μεταφορά μαχητικών Mirage 2000-5 στην Ουκρανία, στο πλαίσιο ευρύτερων συζητήσεων με τη Γαλλία για την αναβάθμιση του στόλου της με Rafale.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το Παρίσι είχε ασκήσει πίεση για τη μεταβίβαση αεροσκαφών προς το Κίεβο, κάτι που η ελληνική πλευρά αντιμετώπισε με επιφυλάξεις, θέτοντας ζήτημα αποζημίωσης.
Παράλληλα, γαλλικά μέσα όπως οι Les Echos είχαν αναφέρει ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, με την Αθήνα να εμφανίζεται διστακτική ως προς την αποδυνάμωση της επιχειρησιακής της αεροπορικής ισχύος, ειδικά ενόψει της σταδιακής γήρανσης των Mirage και της λήξης των συμβολαίων υποστήριξης το 2027.
Σε αυτό το πλαίσιο, αναλυτές επισημαίνουν ότι οι πιέσεις από ευρωπαϊκές δυνάμεις προς την Ελλάδα για μεγαλύτερη εμπλοκή στο ουκρανικό μέτωπο ενδέχεται να δημιουργούν πρόσθετα διπλωματικά βάρη, ιδίως σε μια περίοδο αυξημένης έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το ζήτημα των θαλάσσιων drones, αν και τεχνικά περιορισμένο, φαίνεται να εξελίσσεται σε νέο πεδίο γεωπολιτικής τριβής, όπου η αμυντική τεχνολογία, οι περιφερειακές ισορροπίες και οι διεθνείς συμμαχίες διασταυρώνονται με ολοένα και πιο σύνθετο τρόπο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών