Σοκαριστική χυδαιότητα Trump κατά του Σαουδάραβα ηγέτη MbS: «Μου φιλάει τον κ@λ@ ο αποτυχημένος!»

Με μια κυνική και χυδαία δήλωση που προκάλεσε διπλωματικό σεισμό και άφησε εμβρόντητη τη διεθνή κοινότητα, ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump, μιλώντας στο φόρουμ Future Investment Initiative, χρησιμοποίησε εξαιρετικά υποτιμητική και ωμή γλώσσα για να περιγράψει τη σχέση του με τον πανίσχυρο πρίγκιπα διάδοχο της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed bin Salman (MBS).
Η ρητορική αυτή, που μεταδόθηκε ζωντανά και κυκλοφορεί ήδη στο YouTube, ανατρέπει κάθε έννοια διπλωματικού πρωτοκόλλου, αναδεικνύοντας την απόλυτη κυριαρχία που θεωρεί ο Trump ότι ασκεί πάνω στους παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ.

«Θα μου φιλήσει τον κ@λ@»!

Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει πεζοδρομιακές εκφράσεις για να περιγράψει την υποταγή του Σαουδάραβα ηγέτη, λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Δεν πίστευε ότι θα χρειαζόταν να μου φιλήσει τον κώλο.
Νόμιζε ότι θα ήμουν άλλος ένας Αμερικανός πρόεδρος.
Ένας χαμένος με μια χώρα που καταρρέει».
Η δήλωση αυτή ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια του Trump να δείξει στο εσωτερικό του ακροατήριο ότι η πολιτική του "America First" έχει αναγκάσει ακόμη και τους πιο πλούσιους και ισχυρούς παίκτες της Μέσης Ανατολής σε πλήρη συμμόρφωση με τις αμερικανικές απαιτήσεις.

Το τέλος της «ισότιμης» συμμαχίας

Η στρατηγική του Trump φαίνεται να βασίζεται στον δημόσιο εξευτελισμό των συμμάχων του, προκειμένου να αποδείξει την ισχύ του.
Σύμφωνα με αναλυτές, η φράση αυτή στέλνει τρία κεντρικά μηνύματα:
- Ο MBS, ο οποίος προσπάθησε να παρουσιαστεί ως ο κυρίαρχος της περιοχής, εμφανίζεται τώρα από τον Trump ως ένας ηγέτης που «γεύτηκε την ήττα» και αναγκάστηκε σε ταπεινωτικές υποχωρήσεις.
- Η αναφορά στο φόρουμ επενδύσεων υπονοεί ότι η Σαουδική Αραβία συνεχίζει να χρηματοδοτεί τις αμερικανικές απαιτήσεις (αγορές όπλων, επενδύσεις) μόνο και μόνο επειδή φοβάται την οργή του Trump.
- Ο Trump διαχωρίζει τον εαυτό του από προηγούμενους προέδρους, τους οποίους αποκαλεί «αποτυχημένους», ισχυριζόμενος ότι εκείνος είναι ο μόνος που μπορεί να επιβάλει τη θέληση των ΗΠΑ με τέτοιο κυνισμό.

Διπλωματικές επιπτώσεις: Σιωπή από το Ριάντ

Μέχρι στιγμής, το Ριάντ τηρεί σιγή ιχθύος, ωστόσο η προσβολή είναι τόσο βαριά που πολλοί αναρωτιούνται αν η σχέση Trump-MBS μπορεί να παραμείνει λειτουργική.
Σε μια κουλτούρα όπου η «τιμή» είναι το παν, η δημόσια χρήση τέτοιων εκφράσεων από τον Αμερικανό πρόεδρο θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια αθέατη αλλά βαθιά κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών, ειδικά τη στιγμή που ο πόλεμος με το Ιράν βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Το μοτίβο της συμπεριφοράς Trump... ο σεβασμός δεν κερδίζεται με την ευγένεια, αλλά με την ισχύ και την αντίσταση 

Η συμπεριφορά του Donald Trump απέναντι στους ξένους ηγέτες δεν είναι τυχαία, αλλά ακολουθεί ένα σταθερό μοτίβο: περιφρόνηση για την υποχωρητικότητα και απρόσμενο σεβασμό για την πυγμή.
Η ψυχολογία και η στρατηγική του Donald Trump στις διαπραγματεύσεις δεν βασίζονται στο παραδοσιακό διπλωματικό πρωτόκολλο ή στον κανόνα win-win, αλλά στους κανόνες του "Zero-Sum Game" (παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος) και της κουλτούρας του real estate της Νέας Υόρκης των '80s.
Για τον Trump, ο σεβασμός δεν κερδίζεται με την ευγένεια, αλλά με την ισχύ και την αντίσταση, ενώ χρησιμοποιεί την προσβολή ως εργαλείο μέτρησης.
Αν ο συνομιλητής του «σκύψει το κεφάλι» (όπως ο MBS και νωρίτερα, ο Maduro που συμφώνησε μαζί του ή και το Ιράν), ο Trump θα συνεχίσει να τον πατάει. 
Αν ο συνομιλητής του υψώσει ανάστημα και ανταποδώσει το χτύπημα (όπως ο Putin ή ο Kim), ο Trump θα υποχωρήσει και θα προσπαθήσει να κλείσει μια συμφωνία «μεταξύ ισχυρών».

1. Η θεωρία του «θηρευτή» και του «θηράματος»
Ο Trump αντιλαμβάνεται τις σχέσεις ως μια συνεχή μάχη για κυριαρχία.
Αν κάποιος συζητά μαζί του με μετριοπάθεια ή υποχωρητικότητα, ο Trump το εκλαμβάνει ως αδυναμία.
Τον υποτιμά γιατί πιστεύει ότι αν μπορεί να σε προσβάλει και εσύ δεν αντιδράσεις, τότε "σε κατέχει".
Η υποχώρηση του συνομιλητή τού δίνει το πράσινο φως να αυξήσει τις απαιτήσεις του.
Πρώτη η Theresa May στην πολιτική του καριέρα ως πρόεδρος των ΗΠΑ.
Συχνά την υποτιμούσε δημόσια για τον τρόπο που χειρίστηκε το Brexit, θεωρώντας την αδύναμη επειδή προσπαθούσε να συμβιβαστεί με την ΕΕ.

2. Ο σεβασμός στην «ωμή ισχύ» (The strongman syndrome)
Ο Trump έλκεται από ηγέτες που επιδεικνύουν απόλυτο έλεγχο στο εσωτερικό τους και δεν φοβούνται να συγκρουστούν διεθνώς.
Γιατί σέβεται τα όρια: Όταν κάποιος του λέει «όχι» και το υποστηρίζει με πράξεις (στρατιωτικές ή οικονομικές), ο Trump αναγνωρίζει έναν "ισότιμο παίκτη".
Καταλαβαίνει ότι η πίεση δεν αποδίδει, οπότε περνάει στη φάση του θαυμασμού για να κλείσει το "deal".
Τα παραδείγματα πολλά: 
α/ Σαουδική Αραβία (Mohammed bin Salman): Η παγίδα της «αγορασμένης» φιλίας.
Παρά τις αγορές όπλων δισεκατομμυρίων και την πλήρη ευθυγράμμιση του Ριάντ με τις αμερικανικές απαιτήσεις, ο Trump τον εξευτελίζει δημόσια.
Η δήλωσή του ότι ο Πρίγκιπας διάδοχος «δεν πίστευε ότι θα μου φιλήσει τα πόδια» δείχνει ότι ο Trump θεωρεί τον MBS «ιδιοκτησία» του.
Επειδή ο Σαουδάραβας ηγέτης επέλεξε τον δρόμο του καλοπιάσματος και των χρημάτων, ο Trump τον κατέταξε στην κατηγορία των «πελατών» που δεν δικαιούνται σεβασμό, αλλά διαταγές.

β/ Ρωσία (Vladimir Putin): Ο σεβασμός στον «ισχυρό παίκτη».
Αν και η Ρωσία είναι ο κύριος γεωπολιτικός αντίπαλος, ο Trump σπανίως χρησιμοποιεί υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς για τον Putin.
Αντιθέτως, τον αποκαλεί «έξυπνο», «σκληρό» και «ικανό», και αυτό φάνηκε την αποδοχή των προϋποθέσεων της Ρωσίας στο ζήτημα της Ουκρανίας στην Αλάσκα και τις πιέσεις στον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky να παραδώσει το Donbass.
Ο λόγος είναι ότι ο Putin του βάζει σταθερά όρια, επιδεικνύει στρατιωτική ισχύ και δεν υποχωρεί σπιθαμή από τα συμφέροντά του.
Για τον Trump, ο Putin είναι ένας «νικητής» (Winner) που παίζει το παιχνίδι της ισχύος με τους δικούς του όρους.

γ/ Βόρεια Κορέα (Kim Jong Un): Από τις ύβρεις στον «έρωτα».
Είναι το πιο κλασικό παράδειγμα της μετάλλαξης του Trump.
Ξεκίνησε αποκαλώντας τον Kim «μικρό άνθρωπο-πύραυλο» (Little Rocket Man) και απειλώντας τον με αφανισμό.
Όταν όμως συνειδητοποίησε ότι ο Kim δεν πτοείται από το bullying και συνεχίζει το πυρηνικό του πρόγραμμα με πείσμα, ο Trump άλλαξε ρητορική.
Άρχισε να μιλάει για τις «υπέροχες επιστολές» που ανταλλάσσουν, επειδή αναγνώρισε στον Kim έναν ηγέτη που δεν λυγίζει στην πίεση.
δ/Τουρκία (Recep Tayyip Erdogan): Η σύγκρουση δύο «Strongmen».
Ο Erdogan είναι από τους λίγους ηγέτες που έχουν τολμήσει να αγνοήσουν άμεσες απειλές του Trump (π.χ. για την υπόθεση του πάστορα Brunson ή τους S-400).
Παρόλο που ο Trump έφτασε να απειλεί με «καταστροφή της τουρκικής οικονομίας», την ίδια στιγμή χαρακτήριζε τον Erdogan «παγκόσμιο παίκτη» και «φίλο».
Ο Trump σέβεται το γεγονός ότι ο Erdogan λειτουργεί ως αυταρχικός ηγέτης που δεν λογοδοτεί σε κανέναν, κάτι που ο ίδιος ο Trump θαυμάζει.

ε/ Ευρωπαίοι Ηγέτες (Merkel, Macron, May): Η περιφρόνηση για τη δημοκρατική μετριοπάθεια.
Σε αντίθεση με τους αυταρχικούς ηγέτες, ο Trump συχνά ειρωνευόταν ή αγνοούσε τους Ευρωπαίους συμμάχους.
Τους θεωρούσε «αδύναμους» επειδή λειτουργούσαν μέσα από θεσμούς, διεθνείς συμφωνίες και συμβιβασμούς.
Για εκείνον, η προσπάθειά τους να συζητήσουν με λογικά επιχειρήματα ήταν ένδειξη ότι «δεν έχουν κότσια», γι' αυτό και τους συμπεριφερόταν με απόλυτη απαξίωση στις συνόδους κορυφής.

3. Η τακτική του «bullying» ως φίλτρο διαπραγμάτευσης
Χρησιμοποιεί τις προσβολές (όπως αυτή για τον MBS) ως τεστ αντοχής.
Θέλει να δει πόσο μακριά μπορεί να σπρώξει τον άλλον πριν εκείνος σπάσει.
Αξέχαστη η επίθεση στον Justin Trudeau στην  G7: Στη σύνοδο του 2018, ο Trump επιτέθηκε στον Trudeau αποκαλώντας τον «πολύ ανέντιμο και αδύναμο» μετά από μια διαφωνία για τους δασμούς. Ο λόγος; Ο Trudeau τόλμησε να πει ότι ο Καναδάς «δεν θα αφήσει κανέναν να τον κάνει ό,τι θέλει».
Παρά την προσβολή, ο Trump συνέχισε να διαπραγματεύεται μαζί του με μεγαλύτερη προσοχή στη συνέχεια.

www.bankingnews.gr