Πυρηνικό.... ντόμινο - ΗΠΑ, Ισραήλ στο Ιράν τίναξαν στον αέρα τον «χρυσό αιώνα» των Αράβων - Τα χειρότερα έρχονται...

Μετά την καταιγίδα των πυραύλων, τα αραβικά κράτη υποχρεούνται να επανεκκινήσουν τα πάντα από το μηδέν: από την άμυνα και τις ετοιμορροπες συμμαχίες μέχρι τις επενδύσεις στο εξωτερικό και τον πάλαι ποτέ κυρίαρχο ρόλο τους στις παγκόσμιες αγορές.
Οι στιγμές ξαφνικής, τυφλής βίας μπορούν να ανατρέψουν οριστικά την ιστορία των εθνών.
Πριν από το 1990, το Κουβέι ξεχώριζε από τους γείτονές του ως μια ανοιχτή κοινωνία με σύγχρονες υποδομές.
Μετά την εισβολή των ιρακινών τανκς, κάτι βαθύτερο από τα κτίρια κατέρρευσε.
Αυτή η ψυχολογική ρήξη ακύρωσε δεκαετίες προόδου.

Τώρα που οι ιρανικοί πύραυλοι σκίζουν τους ουρανούς του Κόλπου ως αντίποινα σε μια παράλογη επίθεση, η ιστορία απειλεί να επαναλάβει το ίδιο σκληρό μάθημα.

Τα αντίποινα του Ιράν στις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχουν προκαλέσει σοκ στους Άραβες γείτονες, των οποίων οι χειρότεροι εφιάλτες γίνονται πλέον πραγματικότητα.
Το Ιράν κατάφερε σκληρά πλήγματα στα ΗΑΕ, τη Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, το Κατάρ και το Κουβέιτ.
Ακόμα και το Ομάν, ο έμπιστος διαμεσολαβητής της Τεχεράνης, δεν γλίτωσε.
Παρά την αναχαίτιση των περισσότερων βλημάτων, οι επιθέσεις παρέλυσαν αεροδρόμια, λιμάνια και τις ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Υπήρξαν νεκροί στα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία.
Ο τρόμος έχει συγκλονίσει τόσο τους πολίτες όσο και τον τεράστιο πληθυσμό των ξένων κατοίκων.

Το τραύμα θα επιζήσει των πυραύλων

Αυτός ο πόλεμος υπογράμμισε δύο αμείλικτες αλήθειες:
Πρώτον, η Μέση Ανατολή παραμένει αναντικατάστατος ενεργειακός προμηθευτής.
Δεύτερον, ο Κόλπος, που έχτισε μια εικόνα «παραδείσου σταθερότητας», αποδείχθηκε τραγικά ευάλωτος.
Η καταστροφή θα αναδιαμορφώσει τον τρόπο που ο Κόλπος διαθέτει τον πλούτο του.
Οι επενδύσεις τους κρατούσαν χαμηλά το κόστος δανεισμού των ΗΠΑ· μια αλλαγή στρατηγικής θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια αγορά. Κανένας ηγέτης δεν θα βγει ίδιος από αυτό το λουτρό αίματος.

Αμυντική υστερία και το τέλος της αμερικανικής προστασίας

Τα αραβικά κράτη, ήδη πρωταθλητές στις αμυντικές δαπάνες, θα επιταχύνουν την κούρσα των εξοπλισμών το 2026. Το Ιράν έθεσε ένα τρομακτικό προηγούμενο, χτυπώντας γείτονες για να πιέσει την Ουάσινγκτον.
Μια εξασθενημένη αλλά εξοργισμένη Τεχεράνη μπορεί να αποδειχθεί πιο απερίσκεπτη μετά την κατάπαυση του πυρός. Παράλληλα, το Ισραήλ εμφανίζεται ως μια απρόβλεπτη και τρομερή δύναμη που χτυπά πέρα από τα σύνορά του, με την άνευ όρων στήριξη των ΗΠΑ.
Η αμερικανική «ομπρέλα ασφαλείας» αποδείχθηκε τρύπια. Παρά το γεγονός ότι οι ηγέτες του Κόλπου έσπευσαν να εναγκαλιστούν τον Donald Trump το 2025, προσφέροντας τρισεκατομμύρια σε επενδύσεις και αυξάνοντας την παραγωγή πετρελαίου, δεν πήραν τίποτα σε αντάλλαγμα. Όταν ήρθε η ώρα της κρίσης, η Ουάσινγκτον επέλεξε το Ισραήλ. Η ακριβή «πολιορκία» του Donald Trump αγόρασε ελάχιστη ασφάλεια.

Το στραγγάλισμα του Hormuz και η απειλή του στασιμοπληθωρισμού

Ο πόλεμος διέκοψε ταυτόχρονα την ενέργεια, το κεφάλαιο και τις εμπορικές οδούς.
Το Στενό του Hormuz, από όπου ρέει το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου, είναι ουσιαστικά κλειστό.
Η γεωγραφία είναι αμείλικτη: Μπαχρέιν, Κουβέιτ και Κατάρ δεν έχουν διέξοδο διαφυγής χωρίς τη συνεργασία των γειτόνων τους.
Η ανάγκη για αγωγούς που παρακάμπτουν το στενό είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης.

Η κατάρρευση της ενότητας και ο πυρηνικός εφιάλτης

Οι κοινές απειλές δεν παράγουν αυτόματα κοινή στρατηγική.
Οι ανταγωνισμοί για τη διαφοροποίηση της οικονομίας και τη διαδοχή στην περιφερειακή ηγεμονία βαθαίνουν τα ρήγματα.
Ακόμα και η αρχιτεκτονική αλλάζει: οι γυάλινοι πύργοι των 40 ορόφων αποδείχθηκαν παγίδες θανάτου κατά τη διάρκεια των πυραυλικών συναγερμών.

Το πιο εφιαλτικό σενάριο;

Με την αμερικανική προστασία να καταρρέει, ένα πυρηνικά οπλισμένο Ισραήλ και ένα πληγωμένο Ιράν που τρέχει για τη δική του πυρηνική βόμβα, ο Κόλπος μπορεί να επιδιώξει το δικό του πυρηνικό πρόγραμμα.
Και αυτή είναι ίσως η πιο απεχθής και επικίνδυνη συνέπεια αυτού του πολέμου. 
Η Σαουδική Αραβία δεν έκρυψε ποτέ αυτή την πρόθεση.
Το παράδειγμα του Κουβέιτ είναι μια σκοτεινή προειδοποίηση: όταν ο φόβος κυριαρχεί, ο πλούτος φεύγει στο εξωτερικό, οι υποδομές σαπίζουν και ακόμα και οι πετρελαϊκοί γίγαντες βυθίζονται στο σκοτάδι των ελλείψεων.
Ο πόλεμος του 2026 άλλαξε τον Κόλπο για πάντα
Το πόσο βαθιά θα είναι η ουλή εξαρτάται από το πόσο ακόμα θα καίγεται η περιοχή.


www.bankingnews.gr