Ρωσική ασπίδα S-300 θωρακίζει την Τεχεράνη - Τα όπλα «φαντάσματα» του Ιράν έτοιμα για πυραυλικό μπλόκο στα F-16 των ΗΠΑ

Σε μια κίνηση που τινάζει στον αέρα τους ισχυρισμούς της Δύσης και κλιμακώνει την ένταση στην «πυριτιδαποθήκη» της Μέσης Ανατολής, το Ιράν αναπτύσσει ξανά τους πανίσχυρους ρωσικούς S-300 γύρω από την πρωτεύουσά του Τεχεράνη, στήνοντας μια αδιαπέραστη πυραυλική ασπίδα απέναντι στην αμερικανική πολεμική μηχανή.
Ενώ οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν εκατοντάδες μαχητικά για το «τελειωτικό χτύπημα», η επανεμφάνιση των συστημάτων που θεωρούνταν κατεστραμμένα μετατρέπει τον εναέριο χώρο της περιοχής σε ένα πεδίο θανάσιμου ρίσκου, όπου οι υπερηχητικοί πύραυλοι της Μόσχας περιμένουν την παραμικρή κίνηση για να πυροδοτήσουν μια σύρραξη χωρίς επιστροφή.

Ασπίδα πάνω από την Τεχεράνη 

Δορυφορικές εικόνες δείχνουν την επανατοποθέτηση των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς S-300PMU-2 σε στρατηγικές τοποθεσίες κοντά στην πρωτεύουσα Τεχεράνη, αλλά και στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη, το Isfahan, όπως μεταφέρει το Military Watch Magazine.
Η κίνηση αυτή πραγματοποιείται τη στιγμή που οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν γιγαντιαίες δυνάμεις γύρω από τη χώρα, μετακινώντας εκατοντάδες αεροσκάφη από τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό για μια ενδεχόμενη ολοκληρωτική επίθεση με την αμερικανική κινητοποίηση να περιλαμβάνει εξειδικευμένα σκάφη καταστολής αεράμυνας, όπως μοίρες αεροσκαφών κρούσης EA-18G Growler του Ναυτικού και μαχητικά F-16CJ της Αεροπορίας των ΗΠΑ. 
Υπενθυμίζεται πως, το S-300PMU-2 αποτελεί έναν από τους δύο τύπους πυραυλικών συστημάτων εδάφους-αέρος που απέκτησε το Ιράν μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, μαζί με το μικρού βεληνεκούς Tor-M2 που προορίζεται για την αναχαίτιση πυραύλων κρουζ.

Η τεχνολογική υπεροχή των ρωσικών πυραύλων και το ιστορικό της προμήθειας

Το Ιράν είχε παραγγείλει αρχικά το σύστημα S-300PMU-1 το 2007, όμως η συμφωνία ακυρώθηκε μονομερώς από την κυβέρνηση του Dmitry Medvedev υπό τις πιέσεις της Δύσης και του Ισραήλ.
Το 2016, εν μέσω αυξημένης έντασης, επιτεύχθηκε νέα συμφωνία για το ανώτερο σύστημα S-300PMU-2, το οποίο αποτελεί τον άμεσο προκάτοχο του πανίσχυρου S-400.
Οι πύραυλοι 48N6DM που χρησιμοποιεί διαθέτουν εξελιγμένους αισθητήρες και αναπτύσσουν ταχύτητες που ξεπερνούν τα 14 Mach, επιτρέποντάς τους να εξουδετερώνουν στόχους που κινούνται με υπερηχητικές ταχύτητες άνω των 8 Mach. Με βεληνεκές 250 χιλιομέτρων, το σύστημα προσφέρει μια αδιαπέραστη ασπίδα προστασίας σε τεράστιες εκτάσεις.

(Surface-to-Air Missile Launch From S-300 Air Defence System)
Αμφισβήτηση των δυτικών αναφορών και η απειλή των παραστρατιωτικών

Η επανεμφάνιση των S-300 διαψεύδει παταγωδώς τις αναφορές δυτικών πηγών που ισχυρίζονταν ότι όλα τα ιρανικά συστήματα είχαν εξουδετερωθεί μέσα σε λίγες ώρες κατά τις ισραηλινές επιθέσεις του Οκτωβρίου 2024. Αναλυτές είχαν εκφράσει αμφιβολίες εξ αρχής, επισημαίνοντας ότι τα ισραηλινά F-35 δεν διέθεταν το απαραίτητο λογισμικό (Block 4) για τέτοιου είδους πλήγματα.
Παρόλα αυτά, η παντελής έλλειψη σύγχρονων ιρανικών μαχητικών αεροσκαφών για την υποστήριξη της αεράμυνας εδάφους εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την αντοχή τους σε μια μαζική αμερικανική εισβολή.
Επιπλέον, οι ιρανικές άμυνες δέχθηκαν σοβαρά πλήγματα από το έδαφος από παραστρατιωτικές ομάδες υποστηριζόμενες από τη Δύση τον Ιούνιο του 2025, γεγονός που σημαίνει ότι οι δυνατότητές τους σε μια σύγκρουση υψηλής έντασης δεν έχουν ακόμη δοκιμαστεί πλήρως.

Αντικατάσταση απωλειών και το μυστήριο με τα κινεζικά όπλα

Τον Ιούλιο του 2025, ο Υποναύαρχος Mahmoud Mousavi επιβεβαίωσε ότι όλα τα κατεστραμμένα συστήματα αντικαταστάθηκαν από εγχώριους πόρους και προ-εγκατεστημένα συστήματα που φυλάσσονταν σε ασφαλείς τοποθεσίες.
Ο ναύαρχος τόνισε ότι ο εχθρός απέτυχε στους στόχους του παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες.
Παράλληλα, υπάρχουν πληροφορίες ότι το Ιράν παραλαμβάνει κινεζικά συστήματα αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς, τα οποία ενδέχεται να είναι ανώτερα από τους S-300.
Αν και το Ιράν παράγει το δικό του σύστημα, το Bavar 373, η απόφαση να προχωρήσει στην αγορά των ρωσικών συστημάτων το 2016 έδειξε ότι η εγχώρια παραγωγή δεν επαρκούσε τότε για τις ανάγκες της χώρας, αν και έκτοτε έχουν εμφανιστεί πιο εξελιγμένες εκδόσεις.

(96L6 Mobile Radar Unit)
Το κενό των Su-35 και η εκπαίδευση του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα

Η αποτελεσματικότητα των S-300 θα μπορούσε να αυξηθεί κατακόρυφα αν συνδυαζόταν με τα μαχητικά Su-35, τα οποία διαθέτουν πανίσχυρα ραντάρ που λειτουργούν ως «ιπτάμενοι αισθητήρες» μειώνοντας την τρωτότητα σε παρεμβολές.
Ωστόσο, ενώ το Ιράν παραλαμβάνει ελικόπτερα Mi-28, δεν υπάρχει καμία ένδειξη άφιξης των Su-35.
Ένα σημαντικό μειονέκτημα για το Ιράν είναι ότι το ΝΑΤΟ έχει πρόσβαση σε παρόμοια συστήματα, καθώς η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει S-300PMU-1 που έχουν χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση δυτικών και ισραηλινών δυνάμεων.
Παράλληλα, η Τουρκία απέκτησε το 2019 τους S-400, ενώ το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ διεξήγαγε τον Νοέμβριο του 2025 ειδικές ασκήσεις με μοναδικό σκοπό την εξουδετέρωση των S-300PMU-2.

(Su-35)

Αποκάλυψη Reuters: ΗΠΑ, Ιράν σε μυστικό διπλωματικό παζάρι στη σκιά του πολέμου - Νέος γύρος συνομιλιών αρχές Μαρτίου

Ωστόσο, μέσα σε αυτό το κλίμα της ακραίας πόλωσης, όπου οι φήμες για επικείμενη αμερικανική επίθεση στο Ιράν οργιάζουν, διαρροές που φέρνει στην δημοσιότητα το Reuters, αποκαλύπτουν μια αναπάντεχη στροφή: Ουάσιγκτον και Τεχεράνη ενδέχεται να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στις αρχές Μαρτίου.
Το επίκεντρο των συζητήσεων αφορά την άρση των εξοντωτικών κυρώσεων και την πιθανή σύναψη μιας ενδιάμεσης συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας.
Παρά την πολεμική ρητορική, οι δύο πλευρές φαίνεται να αναζητούν μια χαραμάδα επικοινωνίας, την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ εξακολουθούν να απαιτούν την πλήρη εγκατάλειψη των πυρηνικών φιλοδοξιών του Ιράν, σημείο που παραμένει το κύριο «αγκάθι» στις συνομιλίες.

Σκληρό παζάρι για το ουράνιο και το «τυρί» των πετρελαϊκών κοιτασμάτων

Το Ιράν εμφανίζεται διατεθειμένο για ορισμένους συμβιβασμούς, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι η πλήρης διακοπή του εμπλουτισμού ουρανίου είναι εκτός συζήτησης.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της νέας προσέγγισης είναι η συζήτηση για τη συμμετοχή αμερικανικών κολοσσών στην εκμετάλλευση των πλούσιων ιρανικών κοιτασμάτων ορυκτών πόρων.
Ανώτατοι αξιωματούχοι στην Τεχεράνη επισημαίνουν ότι, ενώ η χώρα δεν πρόκειται να παραχωρήσει τον έλεγχο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, οι αμερικανικές εταιρείες θα μπορούσαν να εισέλθουν ως εργολάβοι στην ανάπτυξη των κοιτασμάτων, προσφέροντας μια οικονομική διέξοδο που ίσως δελεάσει την κυβέρνηση του Donald Trump.

www.bankingnews.gr