«Η πίεση στον Donald Trump να επιτεθεί στο Ιράν αυξάνεται» σημειώνει ο αναλυτής της CIA, Larry Johnson
Στο χείλος της αβύσσου ακροβατεί ξανά η Μέση Ανατολή…
Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών είναι ραγδαίες, με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να κινούνται σε τροχιά άμεσης σύγκρουσης με το Ιράν, ενώ στο παρασκήνιο διαδραματίζεται μια διπλωματική και πολιτική μάχη με τεράστιες γεωπολιτικές συνέπειες.
Ο γνωστός Αμερικανός πολιτικός αναλυτής και πρώην αξιωματούχος της CIA, Larry Johnson, σε παρέμβασή του στον ιστότοπο «sonar21», περιγράφει μια κατάσταση που, όπως υποστηρίζει, μυρίζει μπαρούτι.
«Η πίεση στον Donald Trump να επιτεθεί στο Ιράν αυξάνεται» σημειώνει ο Johnson.
Και τα δεδομένα στο πεδίο ενισχύουν αυτή την εκτίμηση.
Εκτός από την ομάδα κρούσης αμερικανικών αεροπλανοφόρων που σταθμεύουν στην Αραβική Θάλασσα, νότια του Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν κινητοποιήσει σημαντικό αριθμό αεροσκαφών στην περιοχή, κυρίως μαχητικά F-35.
Πρόκειται για ανάπτυξη δυνάμεων που δεν παραπέμπει σε απλή «επίδειξη σημαίας», αλλά σε προετοιμασία για ενδεχόμενο πλήγμα.
Ακόμη πιο ανησυχητική θεωρείται η αιφνίδια αλλαγή στο πρόγραμμα του Ισραηλινού πρωθυπουργού.
Ο Benjamin Netanyahu ανέβαλε το ταξίδι του στις ΗΠΑ κατά μία εβδομάδα: από τις 18 Φεβρουαρίου, η συνάντηση με τον Trump μεταφέρθηκε στις 11 Φεβρουαρίου, κατόπιν δικού του αιτήματος.
Γιατί αυτή η βιασύνη; Ο ισραηλινός Τύπος παρουσιάζει την επίσκεψη ως επείγουσα και κρίσιμη, με αποκλειστικό σχεδόν αντικείμενο το Ιράν.
Το φόντο είναι οι έμμεσες συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν που πραγματοποιήθηκαν στο Ομάν στις 6 Φεβρουαρίου, καθώς και οι αυξανόμενες περιφερειακές εντάσεις.
Δημοσιεύματα σε Times of Israel, Jerusalem Post και Haaretz (8–9 Φεβρουαρίου 2026) επισημαίνουν ότι ο Netanyahu επιδιώκει μια πολύ ευρύτερη συμφωνία από αυτή που φαίνεται να εξετάζει ο Trump.
Θέλει περιορισμούς όχι μόνο στο πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά και: στους βαλλιστικούς πυραύλους του Ιράν, στην υποστήριξη σε οργανώσεις-πληρεξουσίους, όπως η Hezbollah και οι Houthis, αλλά και σε κάθε περιφερειακή απειλή που υπερβαίνει το καθαρά πυρηνικό σκέλος
Ισραηλινές πηγές αναφέρουν ότι ο Netanyahu θα ζητήσει σαφείς διαβεβαιώσεις πως η Ουάσινγκτον θα λάβει πλήρως υπόψη τις ανησυχίες ασφαλείας του Ισραήλ.
Μάλιστα, υπάρχουν ισχυρισμοί ότι ενδέχεται να παρουσιάσει ή να συζητήσει ακόμη και πιθανά σχέδια επίθεσης, εφόσον το Ιράν παραβιάσει «πυρηνικές κόκκινες γραμμές».
Ισραηλινοί αξιωματούχοι άμυνας φέρονται να έχουν ήδη ενημερώσει τους Αμερικανούς ότι το ιρανικό πυραυλικό πρόγραμμα συνιστά υπαρξιακή απειλή και ότι το Ισραήλ είναι έτοιμο να προχωρήσει μονομερώς, εάν χρειαστεί.
Το Ομάν άναψε φωτιές
Οι συνομιλίες στο Ομάν, αντί να κατευνάσουν τα πνεύματα, προκάλεσαν έντονη ανησυχία στο Τελ Αβίβ.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η ισραηλινή πλευρά επιθυμεί η διαπραγμάτευση να επεκταθεί πολύ πέρα από τα πυρηνικά, ενώ ο Trump εμφανίζεται να θεωρεί πως μια πιο περιορισμένη συμφωνία ίσως αρκεί.
Η επίσκεψη Netanyahu στην Ουάσινγκτον παρουσιάζεται ως προσπάθεια επηρεασμού της αμερικανικής διπλωματίας ώστε να ευθυγραμμιστεί πλήρως με τις ισραηλινές επιδιώξεις, ιδιαίτερα μετά τις πρόσφατες αμερικανικές κυρώσεις κατά της Τεχεράνης που ακολούθησαν τις συνομιλίες στο Ομάν.
Ορισμένα ισραηλινά μέσα περιγράφουν τη στρατηγική της Τεχεράνης ως τακτική «καταστρατήγησης»: συμφωνεί σε «ειρηνικές» προθέσεις, διαπραγματεύεται επί εβδομάδες και τελικά απορρίπτει τις αμερικανικές απαιτήσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, προκάλεσε αίσθηση η δήλωση του Ιρανού ΥΠΕΞ Abbas Araghchi ότι οι συνομιλίες στο Ομάν ήταν «καλή αρχή».
Στο Ομάν, οι Ιρανοί ξεκαθάρισαν ότι δεν θα συζητήσουν τίποτε πέρα από το πυρηνικό ζήτημα. Καμία κουβέντα για πυραύλους.
Καμία κουβέντα για εσωτερικές υποθέσεις, διαμαρτυρίες ή καταστολή.
Επιπλέον, ενημέρωσαν την αμερικανική αντιπροσωπεία ότι: δεν τίθεται θέμα διαπραγμάτευσης του δικαιώματος εμπλουτισμού ουρανίου και δεν πρόκειται να συζητηθεί η απομάκρυνση εμπλουτισμένου ουρανίου από τη χώρα.
Σε αυτό το σημείο, ιδιαίτερη σημασία έχει η παρέμβαση του Vladimir Putin.
Ο Ρώσος Πρόεδρος φέρεται να έχει διαμηνύσει στον Araghchi ότι η Μόσχα θα μπορούσε να αποδεχθεί ιρανικό ουράνιο στο πλαίσιο μιας συμφωνίας, με την ιδιοκτησία να παραμένει στην Τεχεράνη.
Η «κόκκινη γραμμή» της Ουάσινγκτον και η οργή στο Ισραήλ
Κατά ορισμένα ισραηλινά μέσα, το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι μόνο η δυσκολία περιορισμού του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.
Είναι η απαίτηση των ΗΠΑ οι διαπραγματεύσεις να ξεκινήσουν μόνο εφόσον το Ιράν αποδεχθεί εκ των προτέρων τους αμερικανικούς όρους.
Από αυτήν τη σκοπιά, η μη συζήτηση κρίσιμων ζητημάτων –ακόμη και της κατάστασης του ιρανικού λαού– θεωρείται στρατηγικό λάθος.
Ακόμη μεγαλύτερο λάθος, κατά τους επικριτές, ήταν η προηγούμενη δήλωση της κυβέρνησης Trump ότι οι ΗΠΑ δεν επιδιώκουν αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, κάτι που ερμηνεύθηκε ως σημαντική παραχώρηση χωρίς αντάλλαγμα.
Ο Donald Trump, σύμφωνα με τον Larry Johnson, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με πρωτοφανή πολιτική πίεση από ισχυρούς χρηματοδότες και σκληροπυρηνικούς υποστηρικτές του, που ζητούν ξεκάθαρη και δυναμική στάση απέναντι στην Τεχεράνη.
«Δεν ξέρω αν η επίθεση θα συμβεί αυτή την εβδομάδα ή την επόμενη», σημειώνει ο Johnson, «αλλά η πολιτική πίεση βρίσκεται στο αποκορύφωμά της και δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης».
Η τελευταία συνάντηση Trump - Netanyahu, στις 29 Δεκεμβρίου, φέρεται να είχε χαρακτήρα συντονισμού με στόχο την πρόκληση εσωτερικής αποσταθεροποίησης στο Ιράν, ακόμη και μιας «έγχρωμης επανάστασης».
Η προσπάθεια αυτή, κατά τον Johnson, απέτυχε.
Τώρα, εκτιμά ότι ο βασικός στόχος του Netanyahu είναι να πείσει τον Trump να πατήσει πρώτος τη σκανδάλη.
Η αντίστροφη μέτρηση
Με αεροπλανοφόρα στη θέση τους, F-35 σε επιφυλακή, τη Μόσχα να παρακολουθεί στενά και την Τεχεράνη να αρνείται κάθε υποχώρηση πέραν των πυρηνικών, η κατάσταση μοιάζει να κινείται σε λεπτό πάγο.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η ένταση θα κλιμακωθεί, αλλά πότε – και με ποιο τίμημα για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και την παγκόσμια οικονομία.
www.bankingnews.gr
Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών είναι ραγδαίες, με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να κινούνται σε τροχιά άμεσης σύγκρουσης με το Ιράν, ενώ στο παρασκήνιο διαδραματίζεται μια διπλωματική και πολιτική μάχη με τεράστιες γεωπολιτικές συνέπειες.
Ο γνωστός Αμερικανός πολιτικός αναλυτής και πρώην αξιωματούχος της CIA, Larry Johnson, σε παρέμβασή του στον ιστότοπο «sonar21», περιγράφει μια κατάσταση που, όπως υποστηρίζει, μυρίζει μπαρούτι.
«Η πίεση στον Donald Trump να επιτεθεί στο Ιράν αυξάνεται» σημειώνει ο Johnson.
Και τα δεδομένα στο πεδίο ενισχύουν αυτή την εκτίμηση.
Εκτός από την ομάδα κρούσης αμερικανικών αεροπλανοφόρων που σταθμεύουν στην Αραβική Θάλασσα, νότια του Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν κινητοποιήσει σημαντικό αριθμό αεροσκαφών στην περιοχή, κυρίως μαχητικά F-35.
Πρόκειται για ανάπτυξη δυνάμεων που δεν παραπέμπει σε απλή «επίδειξη σημαίας», αλλά σε προετοιμασία για ενδεχόμενο πλήγμα.
Ακόμη πιο ανησυχητική θεωρείται η αιφνίδια αλλαγή στο πρόγραμμα του Ισραηλινού πρωθυπουργού.
Ο Benjamin Netanyahu ανέβαλε το ταξίδι του στις ΗΠΑ κατά μία εβδομάδα: από τις 18 Φεβρουαρίου, η συνάντηση με τον Trump μεταφέρθηκε στις 11 Φεβρουαρίου, κατόπιν δικού του αιτήματος.
Γιατί αυτή η βιασύνη; Ο ισραηλινός Τύπος παρουσιάζει την επίσκεψη ως επείγουσα και κρίσιμη, με αποκλειστικό σχεδόν αντικείμενο το Ιράν.
Το φόντο είναι οι έμμεσες συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν που πραγματοποιήθηκαν στο Ομάν στις 6 Φεβρουαρίου, καθώς και οι αυξανόμενες περιφερειακές εντάσεις.
Δημοσιεύματα σε Times of Israel, Jerusalem Post και Haaretz (8–9 Φεβρουαρίου 2026) επισημαίνουν ότι ο Netanyahu επιδιώκει μια πολύ ευρύτερη συμφωνία από αυτή που φαίνεται να εξετάζει ο Trump.
Θέλει περιορισμούς όχι μόνο στο πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά και: στους βαλλιστικούς πυραύλους του Ιράν, στην υποστήριξη σε οργανώσεις-πληρεξουσίους, όπως η Hezbollah και οι Houthis, αλλά και σε κάθε περιφερειακή απειλή που υπερβαίνει το καθαρά πυρηνικό σκέλος
Ισραηλινές πηγές αναφέρουν ότι ο Netanyahu θα ζητήσει σαφείς διαβεβαιώσεις πως η Ουάσινγκτον θα λάβει πλήρως υπόψη τις ανησυχίες ασφαλείας του Ισραήλ.
Μάλιστα, υπάρχουν ισχυρισμοί ότι ενδέχεται να παρουσιάσει ή να συζητήσει ακόμη και πιθανά σχέδια επίθεσης, εφόσον το Ιράν παραβιάσει «πυρηνικές κόκκινες γραμμές».
Ισραηλινοί αξιωματούχοι άμυνας φέρονται να έχουν ήδη ενημερώσει τους Αμερικανούς ότι το ιρανικό πυραυλικό πρόγραμμα συνιστά υπαρξιακή απειλή και ότι το Ισραήλ είναι έτοιμο να προχωρήσει μονομερώς, εάν χρειαστεί.
Το Ομάν άναψε φωτιές
Οι συνομιλίες στο Ομάν, αντί να κατευνάσουν τα πνεύματα, προκάλεσαν έντονη ανησυχία στο Τελ Αβίβ.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η ισραηλινή πλευρά επιθυμεί η διαπραγμάτευση να επεκταθεί πολύ πέρα από τα πυρηνικά, ενώ ο Trump εμφανίζεται να θεωρεί πως μια πιο περιορισμένη συμφωνία ίσως αρκεί.
Η επίσκεψη Netanyahu στην Ουάσινγκτον παρουσιάζεται ως προσπάθεια επηρεασμού της αμερικανικής διπλωματίας ώστε να ευθυγραμμιστεί πλήρως με τις ισραηλινές επιδιώξεις, ιδιαίτερα μετά τις πρόσφατες αμερικανικές κυρώσεις κατά της Τεχεράνης που ακολούθησαν τις συνομιλίες στο Ομάν.
Ορισμένα ισραηλινά μέσα περιγράφουν τη στρατηγική της Τεχεράνης ως τακτική «καταστρατήγησης»: συμφωνεί σε «ειρηνικές» προθέσεις, διαπραγματεύεται επί εβδομάδες και τελικά απορρίπτει τις αμερικανικές απαιτήσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, προκάλεσε αίσθηση η δήλωση του Ιρανού ΥΠΕΞ Abbas Araghchi ότι οι συνομιλίες στο Ομάν ήταν «καλή αρχή».
Στο Ομάν, οι Ιρανοί ξεκαθάρισαν ότι δεν θα συζητήσουν τίποτε πέρα από το πυρηνικό ζήτημα. Καμία κουβέντα για πυραύλους.
Καμία κουβέντα για εσωτερικές υποθέσεις, διαμαρτυρίες ή καταστολή.
Επιπλέον, ενημέρωσαν την αμερικανική αντιπροσωπεία ότι: δεν τίθεται θέμα διαπραγμάτευσης του δικαιώματος εμπλουτισμού ουρανίου και δεν πρόκειται να συζητηθεί η απομάκρυνση εμπλουτισμένου ουρανίου από τη χώρα.
Σε αυτό το σημείο, ιδιαίτερη σημασία έχει η παρέμβαση του Vladimir Putin.
Ο Ρώσος Πρόεδρος φέρεται να έχει διαμηνύσει στον Araghchi ότι η Μόσχα θα μπορούσε να αποδεχθεί ιρανικό ουράνιο στο πλαίσιο μιας συμφωνίας, με την ιδιοκτησία να παραμένει στην Τεχεράνη.
Η «κόκκινη γραμμή» της Ουάσινγκτον και η οργή στο Ισραήλ
Κατά ορισμένα ισραηλινά μέσα, το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι μόνο η δυσκολία περιορισμού του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος.
Είναι η απαίτηση των ΗΠΑ οι διαπραγματεύσεις να ξεκινήσουν μόνο εφόσον το Ιράν αποδεχθεί εκ των προτέρων τους αμερικανικούς όρους.
Από αυτήν τη σκοπιά, η μη συζήτηση κρίσιμων ζητημάτων –ακόμη και της κατάστασης του ιρανικού λαού– θεωρείται στρατηγικό λάθος.
Ακόμη μεγαλύτερο λάθος, κατά τους επικριτές, ήταν η προηγούμενη δήλωση της κυβέρνησης Trump ότι οι ΗΠΑ δεν επιδιώκουν αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, κάτι που ερμηνεύθηκε ως σημαντική παραχώρηση χωρίς αντάλλαγμα.
Ο Donald Trump, σύμφωνα με τον Larry Johnson, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με πρωτοφανή πολιτική πίεση από ισχυρούς χρηματοδότες και σκληροπυρηνικούς υποστηρικτές του, που ζητούν ξεκάθαρη και δυναμική στάση απέναντι στην Τεχεράνη.
«Δεν ξέρω αν η επίθεση θα συμβεί αυτή την εβδομάδα ή την επόμενη», σημειώνει ο Johnson, «αλλά η πολιτική πίεση βρίσκεται στο αποκορύφωμά της και δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης».
Η τελευταία συνάντηση Trump - Netanyahu, στις 29 Δεκεμβρίου, φέρεται να είχε χαρακτήρα συντονισμού με στόχο την πρόκληση εσωτερικής αποσταθεροποίησης στο Ιράν, ακόμη και μιας «έγχρωμης επανάστασης».
Η προσπάθεια αυτή, κατά τον Johnson, απέτυχε.
Τώρα, εκτιμά ότι ο βασικός στόχος του Netanyahu είναι να πείσει τον Trump να πατήσει πρώτος τη σκανδάλη.
Η αντίστροφη μέτρηση
Με αεροπλανοφόρα στη θέση τους, F-35 σε επιφυλακή, τη Μόσχα να παρακολουθεί στενά και την Τεχεράνη να αρνείται κάθε υποχώρηση πέραν των πυρηνικών, η κατάσταση μοιάζει να κινείται σε λεπτό πάγο.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η ένταση θα κλιμακωθεί, αλλά πότε – και με ποιο τίμημα για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και την παγκόσμια οικονομία.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών