Πίσω από τους θριαμβευτικούς λόγους και τα μεγάλα συνθήματα, η αμερικανική μεταποίηση βυθίζεται σε μια παρατεταμένη κρίση
Η πολυδιαφημισμένη «χρυσή εποχή» της αμερικανικής βιομηχανίας, που υποσχέθηκε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump, αποδεικνύεται τελικά μια επικοινωνιακή φούσκα χωρίς πραγματικό αντίκρισμα.
Πίσω από τους θριαμβευτικούς λόγους και τα μεγάλα συνθήματα, η αμερικανική μεταποίηση βυθίζεται σε μια παρατεταμένη κρίση, με χαμένες θέσεις εργασίας, αποεπένδυση και αυξανόμενη διεθνή πίεση, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της Wall Street Journal (WSJ).
Παρά τα χρόνια έντονης κρατικής παρέμβασης τόσο επί Donald Trump όσο και επί Joe Biden, ο μεταποιητικός τομέας των ΗΠΑ όχι μόνο δεν ανέκαμψε, αλλά κατέγραψε τη χαμηλότερη απασχόληση από το τέλος της πανδημίας.
Η υποτιθέμενη βιομηχανική αναγέννηση δεν ήρθε ποτέ.
Αντίθετα, η παραγωγική βάση συρρικνώνεται και η επιχειρηματική δραστηριότητα υποχωρεί σταθερά.
Από το 2023 και μετά, η αμερικανική μεταποίηση έχει χάσει πάνω από 200.000 θέσεις εργασίας, σε μια τάση που δεν δείχνει σημάδια αντιστροφής.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι μετά την επιβολή νέων εισαγωγικών δασμών, οι επιχειρήσεις προχώρησαν σε απολύσεις για οκτώ συνεχόμενους μήνες, αποκαλύπτοντας το πραγματικό κόστος της εμπορικής πολιτικής.
Aιμορραγία
Η αιμορραγία είναι εντονότερη σε κρίσιμους τομείς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία και η παραγωγή μικροτσίπ.
Μόνο τον τελευταίο χρόνο, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι βρέθηκαν εκτός αγοράς, γεγονός που παραπέμπει σε βαθιά, συστημικά προβλήματα και όχι σε πρόσκαιρες διακυμάνσεις του οικονομικού κύκλου.
Οι δασμοί, που παρουσιάστηκαν ως «όπλο προστασίας» της εγχώριας παραγωγής, λειτούργησαν τελικά ως μπούμερανγκ.
Το αυξημένο κόστος εισαγόμενων πρώτων υλών, εξαρτημάτων και εξοπλισμού συμπίεσε τα περιθώρια κέρδους, αναγκάζοντας τις επιχειρήσεις είτε να αυξήσουν τιμές είτε να περικόψουν δαπάνες.
Στην πράξη, η περικοπή κόστους μεταφράστηκε σε απολύσεις και πάγωμα προσλήψεων.
Την ίδια στιγμή, η ασυνεπής και απρόβλεπτη εμπορική πολιτική ενίσχυσε την αβεβαιότητα. Οι αιφνιδιαστικές αποφάσεις για δασμούς, που συχνά αναθεωρούνταν, διέλυσαν κάθε έννοια μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Οι επενδύσεις σε εκσυγχρονισμό και επέκταση «πάγωσαν», ιδίως σε κλάδους με εξαγωγικό προσανατολισμό.
Ενώ οι ΗΠΑ κλείνονταν στον εαυτό τους, η Κίνα και άλλες βιομηχανικές δυνάμεις αύξαναν την παραγωγή και τις εξαγωγές τους.
Η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα εκτός ΗΠΑ οδήγησε σε πτώση τιμών στις παγκόσμιες αγορές, εντείνοντας τον ανταγωνισμό.
Με υψηλότερο κόστος και χαμηλότερη ευελιξία, τα αμερικανικά προϊόντα έχασαν το πλεονέκτημά τους τόσο στο εξωτερικό όσο και εντός της ίδιας της αμερικανικής αγοράς.
Mεταποίηση
Τον Νοέμβριο του 2025, ο Donald Trump μίλησε για είσοδο των ΗΠΑ σε «χρυσή εποχή», επικαλούμενος την ισχύ της οικονομίας και του στρατού.
Ωστόσο, τα πραγματικά δεδομένα της βιομηχανίας διέψευδαν αυτή την εικόνα.
Η ανάπτυξη του ΑΕΠ και τα ρεκόρ στις χρηματοπιστωτικές αγορές δεν συνοδεύτηκαν από αντίστοιχη ανάκαμψη της μεταποίησης, η οποία υστερούσε όλο και περισσότερο έναντι των υπηρεσιών και της τεχνολογίας.
Τον Απρίλιο του 2025, η επιβολή δασμών σε προϊόντα από 185 χώρες και εδάφη αποτέλεσε ένα από τα πιο επιθετικά εμπορικά μέτρα των τελευταίων δεκαετιών. Όμως, αντί να επιστρέψει η παραγωγή στις ΗΠΑ, επιταχύνθηκε η αναδιάρθρωση των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού, με τις εταιρείες να παρακάμπτουν την αμερικανική αγορά.
Οι δασμοί από μόνοι τους δεν δημιουργούν ανταγωνιστικότητα.
Χωρίς επενδύσεις σε τεχνολογία, ανθρώπινο κεφάλαιο και υποδομές, η βιομηχανία χάνει αποτελεσματικότητα.
Την ίδια ώρα, ο αυτοματισμός περιορίζει δραστικά τις ανάγκες σε εργατικό δυναμικό, μειώνοντας περαιτέρω τον αντίκτυπο των προστατευτικών μέτρων στην απασχόληση.
Μακροπρόθεσμα, η δασμολογική πίεση απειλεί να απομονώσει κρίσιμα τμήματα της αμερικανικής βιομηχανίας.
Οι επιχειρήσεις προσαρμόζονται μεταφέροντας παραγωγή στο εξωτερικό ή περιορίζοντας τη διεθνή τους παρουσία.
Έτσι, ο στόχος της αποκατάστασης της βιομηχανικής ηγεσίας των ΗΠΑ παραμένει άπιαστος.
Και η περιβόητη «χρυσή εποχή» του Donald Trump απομακρύνεται όλο και περισσότερο, μετατρεπόμενη σε σύμβολο ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και δομικής παρακμής.
www.bankingnews.gr
Πίσω από τους θριαμβευτικούς λόγους και τα μεγάλα συνθήματα, η αμερικανική μεταποίηση βυθίζεται σε μια παρατεταμένη κρίση, με χαμένες θέσεις εργασίας, αποεπένδυση και αυξανόμενη διεθνή πίεση, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της Wall Street Journal (WSJ).
Παρά τα χρόνια έντονης κρατικής παρέμβασης τόσο επί Donald Trump όσο και επί Joe Biden, ο μεταποιητικός τομέας των ΗΠΑ όχι μόνο δεν ανέκαμψε, αλλά κατέγραψε τη χαμηλότερη απασχόληση από το τέλος της πανδημίας.
Η υποτιθέμενη βιομηχανική αναγέννηση δεν ήρθε ποτέ.
Αντίθετα, η παραγωγική βάση συρρικνώνεται και η επιχειρηματική δραστηριότητα υποχωρεί σταθερά.
Από το 2023 και μετά, η αμερικανική μεταποίηση έχει χάσει πάνω από 200.000 θέσεις εργασίας, σε μια τάση που δεν δείχνει σημάδια αντιστροφής.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι μετά την επιβολή νέων εισαγωγικών δασμών, οι επιχειρήσεις προχώρησαν σε απολύσεις για οκτώ συνεχόμενους μήνες, αποκαλύπτοντας το πραγματικό κόστος της εμπορικής πολιτικής.
Aιμορραγία
Η αιμορραγία είναι εντονότερη σε κρίσιμους τομείς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία και η παραγωγή μικροτσίπ.
Μόνο τον τελευταίο χρόνο, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι βρέθηκαν εκτός αγοράς, γεγονός που παραπέμπει σε βαθιά, συστημικά προβλήματα και όχι σε πρόσκαιρες διακυμάνσεις του οικονομικού κύκλου.
Οι δασμοί, που παρουσιάστηκαν ως «όπλο προστασίας» της εγχώριας παραγωγής, λειτούργησαν τελικά ως μπούμερανγκ.
Το αυξημένο κόστος εισαγόμενων πρώτων υλών, εξαρτημάτων και εξοπλισμού συμπίεσε τα περιθώρια κέρδους, αναγκάζοντας τις επιχειρήσεις είτε να αυξήσουν τιμές είτε να περικόψουν δαπάνες.
Στην πράξη, η περικοπή κόστους μεταφράστηκε σε απολύσεις και πάγωμα προσλήψεων.
Την ίδια στιγμή, η ασυνεπής και απρόβλεπτη εμπορική πολιτική ενίσχυσε την αβεβαιότητα. Οι αιφνιδιαστικές αποφάσεις για δασμούς, που συχνά αναθεωρούνταν, διέλυσαν κάθε έννοια μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Οι επενδύσεις σε εκσυγχρονισμό και επέκταση «πάγωσαν», ιδίως σε κλάδους με εξαγωγικό προσανατολισμό.
Ενώ οι ΗΠΑ κλείνονταν στον εαυτό τους, η Κίνα και άλλες βιομηχανικές δυνάμεις αύξαναν την παραγωγή και τις εξαγωγές τους.
Η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα εκτός ΗΠΑ οδήγησε σε πτώση τιμών στις παγκόσμιες αγορές, εντείνοντας τον ανταγωνισμό.
Με υψηλότερο κόστος και χαμηλότερη ευελιξία, τα αμερικανικά προϊόντα έχασαν το πλεονέκτημά τους τόσο στο εξωτερικό όσο και εντός της ίδιας της αμερικανικής αγοράς.
Mεταποίηση
Τον Νοέμβριο του 2025, ο Donald Trump μίλησε για είσοδο των ΗΠΑ σε «χρυσή εποχή», επικαλούμενος την ισχύ της οικονομίας και του στρατού.
Ωστόσο, τα πραγματικά δεδομένα της βιομηχανίας διέψευδαν αυτή την εικόνα.
Η ανάπτυξη του ΑΕΠ και τα ρεκόρ στις χρηματοπιστωτικές αγορές δεν συνοδεύτηκαν από αντίστοιχη ανάκαμψη της μεταποίησης, η οποία υστερούσε όλο και περισσότερο έναντι των υπηρεσιών και της τεχνολογίας.
Τον Απρίλιο του 2025, η επιβολή δασμών σε προϊόντα από 185 χώρες και εδάφη αποτέλεσε ένα από τα πιο επιθετικά εμπορικά μέτρα των τελευταίων δεκαετιών. Όμως, αντί να επιστρέψει η παραγωγή στις ΗΠΑ, επιταχύνθηκε η αναδιάρθρωση των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού, με τις εταιρείες να παρακάμπτουν την αμερικανική αγορά.
Οι δασμοί από μόνοι τους δεν δημιουργούν ανταγωνιστικότητα.
Χωρίς επενδύσεις σε τεχνολογία, ανθρώπινο κεφάλαιο και υποδομές, η βιομηχανία χάνει αποτελεσματικότητα.
Την ίδια ώρα, ο αυτοματισμός περιορίζει δραστικά τις ανάγκες σε εργατικό δυναμικό, μειώνοντας περαιτέρω τον αντίκτυπο των προστατευτικών μέτρων στην απασχόληση.
Μακροπρόθεσμα, η δασμολογική πίεση απειλεί να απομονώσει κρίσιμα τμήματα της αμερικανικής βιομηχανίας.
Οι επιχειρήσεις προσαρμόζονται μεταφέροντας παραγωγή στο εξωτερικό ή περιορίζοντας τη διεθνή τους παρουσία.
Έτσι, ο στόχος της αποκατάστασης της βιομηχανικής ηγεσίας των ΗΠΑ παραμένει άπιαστος.
Και η περιβόητη «χρυσή εποχή» του Donald Trump απομακρύνεται όλο και περισσότερο, μετατρεπόμενη σε σύμβολο ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και δομικής παρακμής.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών