Ο Ιωάννης Δημητροκάλλης μίλησε για σιωπές, υποχωρήσεις και “γκρίζες ζώνες”
Τριάντα χρόνια μετά τη νύχτα που σημάδεψε την εθνική συνείδηση, η Βουλή άκουσε μια ομιλία που δεν θύμιζε επετειακό μνημόσυνο, αλλά κατηγορητήριο.
Ο ανεξάρτητος βουλευτής Ανατολικής Αττικής, Ιωάννης Δημητροκάλλης, ανέβηκε στο Βήμα όχι για να αναπαράγει τη γνωστή, ακίνδυνη ρητορική της «ιστορικής μνήμης», αλλά για να ανοίξει ξανά τον φάκελο των Ιμίων – και μαζί του τις ευθύνες που, όπως είπε, θάφτηκαν κάτω από τη σιωπή και τον φόβο.
Με λόγο φορτισμένο, καθαρό και βαθιά συγκινησιακό, ο κ. Δημητροκάλλης χαρακτήρισε τα Ίμια «ανοιχτή πληγή της Ελλάδας» και «προειδοποίηση που επιστρέφει κάθε φορά που αποφεύγουμε να μιλήσουμε καθαρά».
Υπενθύμισε ότι εκείνη τη νύχτα η χώρα δεν υστερούσε ούτε σε στρατιωτικές δυνατότητες ούτε σε ανθρώπους έτοιμους να πράξουν το καθήκον τους.
«Στερήθηκε πολιτικής αποφασιστικότητας», είπε, αποδίδοντας ευθέως την κρίση όχι σε επιχειρησιακή αδυναμία, αλλά σε πολιτική επιλογή.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στο πώς διαχειρίστηκε η κρίση: όχι στα επιτελεία, όχι στο Πεντάγωνο, αλλά στο στενό πολιτικό κέντρο εξουσίας.
«Όταν μια στρατιωτική κρίση μεταφέρεται στο Μαξίμου, η εθνική κυριαρχία υποχωρεί μπροστά στην επικοινωνία και στον φόβο του πολιτικού κόστους», σημείωσε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τις κυβερνήσεις του τότε αλλά και για τη διαχρονική συνέχεια αυτής της λογικής.
Ο βουλευτής δεν δίστασε να αγγίξει και το πιο ευαίσθητο σημείο της υπόθεσης: την πτώση του ελικοπτέρου και τον θάνατο των τριών αξιωματικών.
Επικαλούμενος τους διαλόγους που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, έθεσε ερωτήματα που –όπως είπε– «κανένα σοβαρό κράτος δεν θα άφηνε αναπάντητα».
Γιατί δεν περιγράφεται σαφώς η βλάβη;
Γιατί το πρόβλημα δηλώνεται ακριβώς τη στιγμή που το ελικόπτερο φωτίζει τις τουρκικές δυνάμεις; Χωρίς να ισχυριστεί κάτι ευθέως, ο κ. Δημητροκάλλης αρνήθηκε «να δεχτεί τη σιωπή ως απάντηση» και ζήτησε την πλήρη κατάθεση όλων των στοιχείων στη Βουλή και τη σύσταση ανεξάρτητης, διακομματικής εξεταστικής επιτροπής.
Στο πολιτικό σκέλος της ομιλίας του, η επίθεση ήταν μετωπική.
ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, όπως τόνισε, συναντήθηκαν διαχρονικά στην ίδια γραμμή της αποφυγής και της υποχώρησης, άλλοτε στο όνομα του «ρεαλισμού» και άλλοτε του «ευρωπαϊσμού».
Μια γραμμή που, κατά τον ίδιο, επέτρεψε να παγιωθεί η θεωρία των γκρίζων ζωνών και να μετατραπεί η αμφισβήτηση σε πολιτική πραγματικότητα.
Η αναφορά στα έξι και στα δώδεκα ναυτικά μίλια λειτούργησε ως κορύφωση της εθνικής ρητορικής του.
«Τα έξι μίλια δεν είναι κόκκινη γραμμή», είπε με έμφαση.
«Τα δώδεκα μίλια είναι η κόκκινη γραμμή της Ελλάδας, όπως ορίζει το Διεθνές Δίκαιο».
Και πρόσθεσε με νόημα ότι το πρόβλημα δεν είναι η τουρκική προκλητικότητα, αλλά «η πολιτική επιλογή της υποχώρησης».
Κλείνοντας, ο Ιωάννης Δημητροκάλλης μίλησε για τους τρεις αξιωματικούς όχι ως σύμβολα, αλλά ως ζωντανή παρακαταθήκη ευθύνης.
«Δεν έπεσαν για να φοβόμαστε, ούτε για να σιωπούμε», είπε, προκαλώντας συγκίνηση στην αίθουσα.
«Έπεσαν υπέρ πατρίδος για να στεκόμαστε όρθιοι».
Και προειδοποίησε: «Λαός που ξεχνά τους πεσόντες του, προετοιμάζει τους επόμενους».
«Οι Ήρωες των Ιμίων ο Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο Παναγιώτης Βλαχάκος, ο Έκτορας Γιαλοψός δεν έπεσαν για να φοβόμαστε, δεν έπεσαν για να σιωπούμε, δεν έπεσαν για να διαχειριζόμαστε ήττες.
Έπεσαν υπέρ πατρίδος για να στεκόμαστε όρθιοι.
Και εάν σήμερα δεν μπορούμε να τους φέρουμε πίσω, μπορούμε τουλάχιστον να τους τιμήσουμε με αλήθεια, με αποφασιστικότητα και με άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
Γιατί λαός που ξεχνά τους πεσόντες του, προετοιμάζει τους επόμενους.
Και αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί ποτέ ξανά» ανέφερε χαρακτηριστικά.
www.bankingnews.gr
Ο ανεξάρτητος βουλευτής Ανατολικής Αττικής, Ιωάννης Δημητροκάλλης, ανέβηκε στο Βήμα όχι για να αναπαράγει τη γνωστή, ακίνδυνη ρητορική της «ιστορικής μνήμης», αλλά για να ανοίξει ξανά τον φάκελο των Ιμίων – και μαζί του τις ευθύνες που, όπως είπε, θάφτηκαν κάτω από τη σιωπή και τον φόβο.
Με λόγο φορτισμένο, καθαρό και βαθιά συγκινησιακό, ο κ. Δημητροκάλλης χαρακτήρισε τα Ίμια «ανοιχτή πληγή της Ελλάδας» και «προειδοποίηση που επιστρέφει κάθε φορά που αποφεύγουμε να μιλήσουμε καθαρά».
Υπενθύμισε ότι εκείνη τη νύχτα η χώρα δεν υστερούσε ούτε σε στρατιωτικές δυνατότητες ούτε σε ανθρώπους έτοιμους να πράξουν το καθήκον τους.
«Στερήθηκε πολιτικής αποφασιστικότητας», είπε, αποδίδοντας ευθέως την κρίση όχι σε επιχειρησιακή αδυναμία, αλλά σε πολιτική επιλογή.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στο πώς διαχειρίστηκε η κρίση: όχι στα επιτελεία, όχι στο Πεντάγωνο, αλλά στο στενό πολιτικό κέντρο εξουσίας.
«Όταν μια στρατιωτική κρίση μεταφέρεται στο Μαξίμου, η εθνική κυριαρχία υποχωρεί μπροστά στην επικοινωνία και στον φόβο του πολιτικού κόστους», σημείωσε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τις κυβερνήσεις του τότε αλλά και για τη διαχρονική συνέχεια αυτής της λογικής.
Ο βουλευτής δεν δίστασε να αγγίξει και το πιο ευαίσθητο σημείο της υπόθεσης: την πτώση του ελικοπτέρου και τον θάνατο των τριών αξιωματικών.
Επικαλούμενος τους διαλόγους που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, έθεσε ερωτήματα που –όπως είπε– «κανένα σοβαρό κράτος δεν θα άφηνε αναπάντητα».
Γιατί δεν περιγράφεται σαφώς η βλάβη;
Γιατί το πρόβλημα δηλώνεται ακριβώς τη στιγμή που το ελικόπτερο φωτίζει τις τουρκικές δυνάμεις; Χωρίς να ισχυριστεί κάτι ευθέως, ο κ. Δημητροκάλλης αρνήθηκε «να δεχτεί τη σιωπή ως απάντηση» και ζήτησε την πλήρη κατάθεση όλων των στοιχείων στη Βουλή και τη σύσταση ανεξάρτητης, διακομματικής εξεταστικής επιτροπής.
Στο πολιτικό σκέλος της ομιλίας του, η επίθεση ήταν μετωπική.
ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, όπως τόνισε, συναντήθηκαν διαχρονικά στην ίδια γραμμή της αποφυγής και της υποχώρησης, άλλοτε στο όνομα του «ρεαλισμού» και άλλοτε του «ευρωπαϊσμού».
Μια γραμμή που, κατά τον ίδιο, επέτρεψε να παγιωθεί η θεωρία των γκρίζων ζωνών και να μετατραπεί η αμφισβήτηση σε πολιτική πραγματικότητα.
Η αναφορά στα έξι και στα δώδεκα ναυτικά μίλια λειτούργησε ως κορύφωση της εθνικής ρητορικής του.
«Τα έξι μίλια δεν είναι κόκκινη γραμμή», είπε με έμφαση.
«Τα δώδεκα μίλια είναι η κόκκινη γραμμή της Ελλάδας, όπως ορίζει το Διεθνές Δίκαιο».
Και πρόσθεσε με νόημα ότι το πρόβλημα δεν είναι η τουρκική προκλητικότητα, αλλά «η πολιτική επιλογή της υποχώρησης».
Κλείνοντας, ο Ιωάννης Δημητροκάλλης μίλησε για τους τρεις αξιωματικούς όχι ως σύμβολα, αλλά ως ζωντανή παρακαταθήκη ευθύνης.
«Δεν έπεσαν για να φοβόμαστε, ούτε για να σιωπούμε», είπε, προκαλώντας συγκίνηση στην αίθουσα.
«Έπεσαν υπέρ πατρίδος για να στεκόμαστε όρθιοι».
Και προειδοποίησε: «Λαός που ξεχνά τους πεσόντες του, προετοιμάζει τους επόμενους».
«Οι Ήρωες των Ιμίων ο Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο Παναγιώτης Βλαχάκος, ο Έκτορας Γιαλοψός δεν έπεσαν για να φοβόμαστε, δεν έπεσαν για να σιωπούμε, δεν έπεσαν για να διαχειριζόμαστε ήττες.
Έπεσαν υπέρ πατρίδος για να στεκόμαστε όρθιοι.
Και εάν σήμερα δεν μπορούμε να τους φέρουμε πίσω, μπορούμε τουλάχιστον να τους τιμήσουμε με αλήθεια, με αποφασιστικότητα και με άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
Γιατί λαός που ξεχνά τους πεσόντες του, προετοιμάζει τους επόμενους.
Και αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί ποτέ ξανά» ανέφερε χαρακτηριστικά.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών