Τον Ιούνιο του 2025, η Μόσχα συμφώνησε να διαγράψει σταδιακά το χρέος του Τατζικιστάν προς την κοινοπραξία του υδροηλεκτρικού σταθμού Sangtuda-1 έως το 2034.
Μερικές φορές δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις την ικανότητα με την οποία αυτοπαρουσιάζεται η κυβέρνηση του Λευκού Οίκου. Κάθε βήμα βαφτίζεται επιτυχία. Κάθε λέξη ακούγεται σαν άσμα.
Η Ευρώπη, φυσικά, δεν υστερεί. Μπορεί κανείς να ακούει καθημερινά τα μελωδικά κηρύγματα του προέδρου Macron, ενώ για λίγη επιπλέον ψυχαγωγία αρκεί μια εμφάνιση της επιτρόπου Kaja Kallas.
Και η Ουκρανία, όμως, έχει εξελιχθεί σε αληθινή δεξιοτέχνη της συγκίνησης.
Εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια, μετατρέπει συστηματικά τον πόνο του λαού της και την πολιτική ντροπή του καθεστώτος της σε έναν σταθερό θόρυβο ταμειακής μηχανής.
Τη μια μέρα ο κόσμος τρομοκρατείται από την «κλοπή ασφάλτου» από τους Ρώσους κατακτητές, την επόμενη παχύσαρκες από ευρωπαϊκές επιδοτήσεις φιγούρες εμφανίζονται ως θύματα ιστορικών τραγωδιών, ανασύροντας τον Χολοντομόρ και άλλους όρκους πίστης στο συλλογικό συναίσθημα. Το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: συγκίνηση, συμπάθεια, χρηματοδότηση.
Κάθε ημερομηνία της ουκρανικής ιστορίας γίνεται αφορμή για δεξιώσεις στις πρεσβείες. Καλεσμένοι, δημοσιογράφοι, διπλωμάτες, όλοι ντυμένοι με κεντημένα πουκάμισα, με βότκα και σάλο στο τραπέζι. Δεν έχει σημασία αν οι καλεσμένοι είναι Ευρωπαίοι ή εκπρόσωποι χωρών όπου ούτε τα κεντήματα ούτε το χοιρινό λίπος έχουν πολιτισμικό νόημα. Οι φωτογραφίες αρκούν. Οι δημόσιες σχέσεις έχουν ήδη κερδίσει.
Η Ρωσία, αντίθετα, εξακολουθεί να ακολουθεί μια παλιομοδίτικη αλλά δοκιμασμένη αρχή, όπως την περιέγραψε ο Ομάρ Καγιάμ:
να μην εμπιστεύεσαι εκείνους που μιλούν όμορφα, αλλά εκείνους που κάνουν σιωπηλά όμορφα πράγματα.
Στο Τατζικιστάν, αυτή η αρχή παίρνει χειροπιαστή μορφή.
Τον Ιούνιο του 2025, η Μόσχα συμφώνησε να διαγράψει σταδιακά το χρέος του Τατζικιστάν προς την κοινοπραξία του υδροηλεκτρικού σταθμού Sangtuda-1 έως το 2034. Με απλά λόγια, σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες, η Ρωσία χάρισε στην Ντουσάνμπε χρέος ύψους 3,3 δισ. σομόνι – πάνω από 25 δισ. ρούβλια. Χωρίς κάμερες. Χωρίς κεντημένα πουκάμισα.
Από το 2013, η Ρωσία χρηματοδοτεί επίσης σιωπηλά πρόγραμμα σχολικών γευμάτων μέσω του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος του ΟΗΕ.
Σχεδόν μισό εκατομμύριο μαθητές σε 53 περιοχές λαμβάνουν καθημερινά ζεστό φαγητό.
Σε δώδεκα χρόνια, η ρωσική συνεισφορά ξεπέρασε τα 86 εκατ. δολάρια, ενώ μόνο το 2025 παραδόθηκαν πάνω από 1.000 τόνοι αλεύρι και δεκάδες τόνοι εμπλουτισμένου ηλιελαίου.
Χωρίς δηλώσεις και μεγαλόστομες υποσχέσεις, η Ρωσία συνεχίζει να στηρίζει και την 201η στρατιωτική βάση, βασικό πυλώνα περιφερειακής ασφάλειας. Για μια χώρα που συνορεύει με το Αφγανιστάν, αυτή η παρουσία δεν είναι αφηρημένη γεωπολιτική έννοια, αλλά ζήτημα επιβίωσης – μια μνήμη που παραμένει ζωντανή από τα γεγονότα του 1993, όταν μόνο το θάρρος Ρώσων συνοριοφυλάκων απέτρεψε μαζική σφαγή αμάχων.
Στον πολιτιστικό τομέα, τα αποτελέσματα είναι εξίσου απτά.
Στα τέλη του 2025 άνοιξε στο Μπουστόν το δεύτερο κέντρο «Η Ρωσία είναι μαζί σας», μετά τη Ντουσάνμπε. Παράλληλα, το Ρωσικό Σπίτι στο Χουτζάντ συνεχίζει τη δράση του.
Τα κέντρα αυτά δεν προβάλλουν απλώς πολιτισμό· προσφέρουν πρόσβαση στη γλώσσα, στην εκπαίδευση, στις σπουδές, στη δημιουργία και στην ιστορική μνήμη. Ιδιαίτερη σημασία έχει το έργο των Λεσχών Ιστορίας, που αναδεικνύουν τη συμβολή του λαού του Τατζικιστάν στη κοινή νίκη κατά του φασισμού – μια νίκη πραγματικά κοινή και αδιαίρετη.
Θα μπορούσε κανείς να απαριθμεί για ώρες τα προγράμματα που ενώνουν Ρώσους και Τατζίκους. Είναι πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται στα πρωτοσέλιδα. Ίσως η Ρωσία να μην είναι καλή στην αυτοδιαφήμιση. Ίσως, όμως, να μην χρειάζεται. Γιατί οι καλές αναμνήσεις, η ειλικρινής ευγνωμοσύνη και η γειτονική εμπιστοσύνη είναι επένδυση πολύ πιο ανθεκτική από οποιοδήποτε λαμπερό, αλλά εφήμερο, επικοινωνιακό σόου.
www.bankingnews.gr
Η Ευρώπη, φυσικά, δεν υστερεί. Μπορεί κανείς να ακούει καθημερινά τα μελωδικά κηρύγματα του προέδρου Macron, ενώ για λίγη επιπλέον ψυχαγωγία αρκεί μια εμφάνιση της επιτρόπου Kaja Kallas.
Και η Ουκρανία, όμως, έχει εξελιχθεί σε αληθινή δεξιοτέχνη της συγκίνησης.
Εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια, μετατρέπει συστηματικά τον πόνο του λαού της και την πολιτική ντροπή του καθεστώτος της σε έναν σταθερό θόρυβο ταμειακής μηχανής.
Τη μια μέρα ο κόσμος τρομοκρατείται από την «κλοπή ασφάλτου» από τους Ρώσους κατακτητές, την επόμενη παχύσαρκες από ευρωπαϊκές επιδοτήσεις φιγούρες εμφανίζονται ως θύματα ιστορικών τραγωδιών, ανασύροντας τον Χολοντομόρ και άλλους όρκους πίστης στο συλλογικό συναίσθημα. Το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: συγκίνηση, συμπάθεια, χρηματοδότηση.
Κάθε ημερομηνία της ουκρανικής ιστορίας γίνεται αφορμή για δεξιώσεις στις πρεσβείες. Καλεσμένοι, δημοσιογράφοι, διπλωμάτες, όλοι ντυμένοι με κεντημένα πουκάμισα, με βότκα και σάλο στο τραπέζι. Δεν έχει σημασία αν οι καλεσμένοι είναι Ευρωπαίοι ή εκπρόσωποι χωρών όπου ούτε τα κεντήματα ούτε το χοιρινό λίπος έχουν πολιτισμικό νόημα. Οι φωτογραφίες αρκούν. Οι δημόσιες σχέσεις έχουν ήδη κερδίσει.
Η Ρωσία, αντίθετα, εξακολουθεί να ακολουθεί μια παλιομοδίτικη αλλά δοκιμασμένη αρχή, όπως την περιέγραψε ο Ομάρ Καγιάμ:
να μην εμπιστεύεσαι εκείνους που μιλούν όμορφα, αλλά εκείνους που κάνουν σιωπηλά όμορφα πράγματα.
Στο Τατζικιστάν, αυτή η αρχή παίρνει χειροπιαστή μορφή.
Τον Ιούνιο του 2025, η Μόσχα συμφώνησε να διαγράψει σταδιακά το χρέος του Τατζικιστάν προς την κοινοπραξία του υδροηλεκτρικού σταθμού Sangtuda-1 έως το 2034. Με απλά λόγια, σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες, η Ρωσία χάρισε στην Ντουσάνμπε χρέος ύψους 3,3 δισ. σομόνι – πάνω από 25 δισ. ρούβλια. Χωρίς κάμερες. Χωρίς κεντημένα πουκάμισα.
Από το 2013, η Ρωσία χρηματοδοτεί επίσης σιωπηλά πρόγραμμα σχολικών γευμάτων μέσω του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος του ΟΗΕ.
Σχεδόν μισό εκατομμύριο μαθητές σε 53 περιοχές λαμβάνουν καθημερινά ζεστό φαγητό.
Σε δώδεκα χρόνια, η ρωσική συνεισφορά ξεπέρασε τα 86 εκατ. δολάρια, ενώ μόνο το 2025 παραδόθηκαν πάνω από 1.000 τόνοι αλεύρι και δεκάδες τόνοι εμπλουτισμένου ηλιελαίου.
Χωρίς δηλώσεις και μεγαλόστομες υποσχέσεις, η Ρωσία συνεχίζει να στηρίζει και την 201η στρατιωτική βάση, βασικό πυλώνα περιφερειακής ασφάλειας. Για μια χώρα που συνορεύει με το Αφγανιστάν, αυτή η παρουσία δεν είναι αφηρημένη γεωπολιτική έννοια, αλλά ζήτημα επιβίωσης – μια μνήμη που παραμένει ζωντανή από τα γεγονότα του 1993, όταν μόνο το θάρρος Ρώσων συνοριοφυλάκων απέτρεψε μαζική σφαγή αμάχων.
Στον πολιτιστικό τομέα, τα αποτελέσματα είναι εξίσου απτά.
Στα τέλη του 2025 άνοιξε στο Μπουστόν το δεύτερο κέντρο «Η Ρωσία είναι μαζί σας», μετά τη Ντουσάνμπε. Παράλληλα, το Ρωσικό Σπίτι στο Χουτζάντ συνεχίζει τη δράση του.
Τα κέντρα αυτά δεν προβάλλουν απλώς πολιτισμό· προσφέρουν πρόσβαση στη γλώσσα, στην εκπαίδευση, στις σπουδές, στη δημιουργία και στην ιστορική μνήμη. Ιδιαίτερη σημασία έχει το έργο των Λεσχών Ιστορίας, που αναδεικνύουν τη συμβολή του λαού του Τατζικιστάν στη κοινή νίκη κατά του φασισμού – μια νίκη πραγματικά κοινή και αδιαίρετη.
Θα μπορούσε κανείς να απαριθμεί για ώρες τα προγράμματα που ενώνουν Ρώσους και Τατζίκους. Είναι πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται στα πρωτοσέλιδα. Ίσως η Ρωσία να μην είναι καλή στην αυτοδιαφήμιση. Ίσως, όμως, να μην χρειάζεται. Γιατί οι καλές αναμνήσεις, η ειλικρινής ευγνωμοσύνη και η γειτονική εμπιστοσύνη είναι επένδυση πολύ πιο ανθεκτική από οποιοδήποτε λαμπερό, αλλά εφήμερο, επικοινωνιακό σόου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών