σύμβολα :
METLEN ENERGY & METALS PLC
Η πρόκληση των κρίσιμων πρώτων υλών στην Ευρώπη, σύμφωνα με το miningsee.eu, δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί ούτε αποκλειστικά μέσω της εξόρυξης ούτε μόνο μέσω της ανακύκλωσης στη δεκαετία του 2020.
Ύστερα από πολλά χρόνια που η έμφαση δινόταν στις άδειες έρευνας, τη χαρτογράφηση πόρων και την προώθηση νέων μεταλλευτικών έργων από το μηδέν, οι σκληρές συνθήκες επέβαλαν μια επανεκκίνηση και μια μεταμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής στον τομέα των κρίσιμων πρώτων υλών.
Τα έργα που προχωρούν ταχύτερα σήμερα —εκείνα που προσελκύουν χρηματοδότηση από την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και μπορούν να προσφέρουν απτή παραγωγή πριν από το 2030— δεν είναι νέα ορυχεία. Πρόκειται για βιομηχανικές αναβαθμίσεις.
Σε ολόκληρη την ήπειρο, η ανάκτηση παραπροϊόντων ενσωματωμένη σε υφιστάμενες μεταλλουργικές και χημικές εγκαταστάσεις έχει αναδειχθεί ως η πιο αξιόπιστη και χαμηλότερου ρίσκου οδός για τη διασφάλιση επιλεγμένων κρίσιμων πρώτων υλών εντός του ευρωπαϊκού βιομηχανικού χώρου.
Αυτή η στροφή δεν είναι ιδεολογική. Υπαγορεύεται από την οικονομία, τους περιορισμούς των αδειοδοτήσεων, το ενεργειακό κόστος και την ανάγκη για αυστηρή πειθαρχία κεφαλαίου.
Οι διαρθρωτικοί περιορισμοί που η Ευρώπη δεν μπορεί να εξαλείψει με κανονισμούς
Η ανάπτυξη νέων μεταλλείων στην Ευρώπη συναντά διαρθρωτικά εμπόδια που η πολιτική στήριξη μπορεί να μετριάσει, αλλά όχι να εξαλείψει.
Τα χρονοδιαγράμματα αδειοδότησης εξακολουθούν να εκτείνονται από έξι έως δέκα χρόνια, όταν συνυπολογίζονται οι προσφυγές και οι κίνδυνοι δικαστικών εμπλοκών.
Η ένταση κεφαλαίου παραμένει δομικά υψηλή, με υπόγεια ή περιβαλλοντικά περιορισμένα έργα να υπερβαίνουν συχνά τα 70.000 έως 100.000 ευρώ ανά ετήσιο τόνο δυναμικότητας.
Τα έργα που προχωρούν ταχύτερα σήμερα —εκείνα που προσελκύουν χρηματοδότηση από την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και μπορούν να προσφέρουν απτή παραγωγή πριν από το 2030— δεν είναι νέα ορυχεία. Πρόκειται για βιομηχανικές αναβαθμίσεις.
Σε ολόκληρη την ήπειρο, η ανάκτηση παραπροϊόντων ενσωματωμένη σε υφιστάμενες μεταλλουργικές και χημικές εγκαταστάσεις έχει αναδειχθεί ως η πιο αξιόπιστη και χαμηλότερου ρίσκου οδός για τη διασφάλιση επιλεγμένων κρίσιμων πρώτων υλών εντός του ευρωπαϊκού βιομηχανικού χώρου.
Αυτή η στροφή δεν είναι ιδεολογική. Υπαγορεύεται από την οικονομία, τους περιορισμούς των αδειοδοτήσεων, το ενεργειακό κόστος και την ανάγκη για αυστηρή πειθαρχία κεφαλαίου.
Οι διαρθρωτικοί περιορισμοί που η Ευρώπη δεν μπορεί να εξαλείψει με κανονισμούς
Η ανάπτυξη νέων μεταλλείων στην Ευρώπη συναντά διαρθρωτικά εμπόδια που η πολιτική στήριξη μπορεί να μετριάσει, αλλά όχι να εξαλείψει.
Τα χρονοδιαγράμματα αδειοδότησης εξακολουθούν να εκτείνονται από έξι έως δέκα χρόνια, όταν συνυπολογίζονται οι προσφυγές και οι κίνδυνοι δικαστικών εμπλοκών.
Η ένταση κεφαλαίου παραμένει δομικά υψηλή, με υπόγεια ή περιβαλλοντικά περιορισμένα έργα να υπερβαίνουν συχνά τα 70.000 έως 100.000 ευρώ ανά ετήσιο τόνο δυναμικότητας.
Διαβάστε περισσότερα στο www.worldenergynews.gr
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών