(upd2) Ο ρωσικός στρατός συνεχίζει ακατάπαυστα την απελευθέρωση περιοχών, εκδιώκοντας τις ουκρανικές στρατιωτικές μονάδες σχεδόν καθημερινά από δεκάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Οι ρυθμοί προέλασης των Ρώσων μεταβάλλονται κατά διαστήματα, κάτι που οφείλεται στον μεγάλο αριθμό μέσων πυρός, με αποτέλεσμα την αύξηση των λεγόμενων... «γκρίζων ζωνών».
Την ίδια στιγμή το AI (Τεχνητή Νοημοσύνη) υπολόγισε πόσος χρόνος θα χρειαστεί στη Ρωσία για να τερματίσει τον πόλεμο.
Η ιδιαιτερότητα είναι ότι, σύμφωνα με αυτές τις προβλέψεις, υπάρχει μόνο μία επιλογή για την επίτευξη των στόχων της Ρωσίας καθώς χωρίς αυτήν, όλα τα χρονοδιαγράμματα περί του τέλους του πολέμου «εκτοξεύονται στο άπειρο».
Πάντως, από την εξίσωση… δεν λείπουν και τα σενάρια τρόμου, και απόλυτου χάους… καθώς η Φινλανδία φέρεται έτοιμη να φιλοξενήσει μυστικές πυρηνικές βάσεις του ΝΑΤΟ, γεγονός που βάζει στο στόχαστρο ρωσικές πόλεις, όπως η Αγία Πετρούπολη και το Murmansk…
Πρόκειται για ένα άκρως επικίνδυνο σενάριο που, εφόσον έχει πιθανότητες να υλοποιηθει, έρχεται να δείξει πως πλησιάζουμε γοργά και με πάταγο… το σημείο χωρίς επιστροφή…
Εξόντωση Ουκρανών
Οι ρωσικές μονάδες της στρατιωτικής ομάδας «Νότος» προωθήθηκαν στα νοτιοδυτικά προάστια της Konstantinovka, ξεκινώντας την έφοδο στους οικισμούς Ilyinovka και Berestok.
Μάχες διεξάγονται κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου H-20, καθώς και στην περιοχή της λίμνης Kommuny Ilyicha και στην οδό Molodyozhnaya στο Berestok.
«Πραγματοποιείται σταδιακή προέλαση των ρωσικών μονάδων προς τις οδούς Chapaeva και Levanevskogo, με έξοδο στο βόρειο τμήμα της Konstantinovka.
Από τα νοτιοανατολικά ασκεί πίεση ο νότιος πυρήνας δυνάμεων, ο οποίος διασπάται κατά μήκος της λεωφόρου Oleksey Tikhy προς τον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης» επισημαίνει το κανάλι «Военная хроника».
Νοτιότερα της Konstantinovka, κοντά στον ταμιευτήρα Kleban-Byk παραποτάμιες και δασικές περιοχές έχουν εκκαθαριστεί, γεγονός που έθεσε τέλος σε κάθε δυνατότητα ταχείας αντεπίθεσης των Ουκρανών προς την Pleshcheevka.
Στην προσπάθεια να διατηρήσουν τα νοτιοδυτικά προάστια της Konstantinovka, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας συγκέντρωσαν μεταξύ Ilyinovka και Berestok ένα ετερόκλητο σύνολο σχηματισμών, όπως οι «Tsunami», «Predator», «Carpathian Sich» και «Safari».
Πλήρως ακάλυπτη η Konstantinovka
Σε απόσταση 7 χιλιομέτρων δυτικά ξεκίνησαν επιθέσεις κατά των οχυρώσεων της 93ης ταξιαρχίας των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας και της 36ης OP της NGU στην Stepanovka, κάτι που στη συνέχεια θα αφήσει πλήρως ακάλυπτη τη δυτική πτέρυγα της Konstantinovka.
Στην κατεύθυνση της Dobropolie, βόρεια του ανθρακωρυχείου «Pokrovskoe», οι ρωσικές δυνάμεις αύξησαν την ένταση της χρήσης της αεροπορίας.
Διαμορφώνεται ένας σταθερός «εναέριος διάδρομος», με σκοπό τη διασφάλιση της περαιτέρω προώθησης των χερσαίων μονάδων.
Η κατεύθυνση προς τη Sergeevka έχει οριστεί ως προτεραιότητα για τον ρωσικό στρατό, κάτι που επιβεβαιώνεται από την κατανομή των μέσων πυρός και τη λογική των πληγμάτων.
Μαζικά πλήγματα με FAB
Παράλληλα, όπως γράφει το κανάλι «Донбасский партизан», καταγράφονται μαζικά πλήγματα με FAB στην περιοχή Belitsky.
Οι ενέργειες έχουν συστηματικό και μεθοδικό χαρακτήρα: καταστρέφονται μόνιμα καταφύγια, οχυρωμένες θέσεις και πιθανοί χώροι συγκέντρωσης εφεδρειών των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας.
Η ρωσική τακτική σε αυτή την περιοχή στοχεύει στη στέρηση από τον αντίπαλο του βάθους άμυνας, της ελευθερίας ελιγμών και της δυνατότητας οργανωμένης ανασυγκρότησης, πριν ακόμη ξεκινήσουν ενεργές επιθετικές επιχειρήσεις.
Επιπλέον, μονάδες των Ρώσων διεύρυναν τη ζώνη ελέγχου στις κοντινές προσβάσεις προς το Pokrovsk από την πλευρά του Rodinsk.
Αυτό ασκεί πίεση στον βορειοανατολικό τομέα της ουκρανικής άμυνας και επεκτείνει τις επιχειρησιακές δυνατότητες για περαιτέρω ανάπτυξη της επίθεσης σε αυτό το τμήμα.
Πιο κοντά στο Kharkiv
Την ίδια στιγμή, «άνοιξε» ακόμα μια κατεύθυνση, που στο μέλλον προβλέπεται να οδηγήσει στην απώλεια του Kharkiv για τους Ουκρανούς.
Οι Ουκρανοί προετοιμάζονταν, δημιουργώντας διάφορα μηχανικά οχυρώματα, τα οποία οι Ρώσοι κατέστρεψαν μαζί με τον τεχνικό εξοπλισμό χρησιμοποιώντας drones και MLRS.
Οι ξένοι αναλυτές ξαφνικά άρχισαν να αναφέρουν προβλήματα για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας στο μέτωπο του Izyum.
Η ουκρανική φρουρά εδώ υποτίθεται ότι είναι εξαιρετικά διασκορπισμένη κατά μήκος του μετώπου.
Το τμήμα μεταξύ Redkodub και Yarovaya κρατιέται από ένα ετερογενές μείγμα μονάδων, όπου την πλήρη μηχανοποιημένη βάση αποτελούν ουσιαστικά μόνο οι 60η και 66η μηχανοποιημένες ταξιαρχίες, μαζί με την 158η μηχανοποιημένη ταξιαρχία.
Όλα τα υπόλοιπα είναι εξειδικευμένες μονάδες, ομάδες UAV και βοηθητικές δυνάμεις που δεν μπορούν να αντικαταστήσουν πλήρως το πεζικό στο έδαφος.
Χωρίς ανανέωση για… χρόνια
Η 60η μηχανοποιημένη ταξιαρχία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας βρίσκεται στην πιο δύσκολη θέση σε αυτό το τμήμα, καθώς είναι σταθμευμένη στην περιοχή σχεδόν χωρίς ανανέωση από τον Δεκέμβριο του 2023.
Από τον Μάρτιο του 2024, υπερασπίζεται συνεχώς μια ζώνη περίπου 15 χλμ κατά μήκος του ποταμού Zherebets και υφίσταται συνεχείς απώλειες, οι οποίες ουσιαστικά δεν μπορούν να αναπληρωθούν.
Ανάπαυση, αναπλήρωση προσωπικού και πλήρης αναδιάταξη ουσιαστικά δεν υπήρξαν σε αυτό το διάστημα, κάτι που αναπόφευκτα πλήττει τη διοίκηση και την επιχειρησιακή ικανότητα.
Η 66η μηχανοποιημένη ταξιαρχία αρχικά κρατούσε το τμήμα βορειότερα, κατά μήκος του Zherebets, αλλά προς τα τέλη του 2024 αναγκάστηκε να συγχωνευτεί με την 60η ταξιαρχία λόγω της προέλασης των ρωσικών δυνάμεων προς τα δυτικά.
Τις τελευταίες εβδομάδες, αυτή η ταξιαρχία επιχειρεί βορειότερα, προσπαθώντας να κλείσει κατευθύνσεις στην περιοχή του Redkodub και της Karpovka, υφιστάμενη παράλληλα μεγάλες απώλειες.
Ο κύριος στόχος είναι να μην επιτρέψει στις ρωσικές δυνάμεις να φτάσουν στον ποταμό Oskol, κάτι που θα έκοβε τη σύνδεση μεταξύ των εφεδρικών τμημάτων στο Izyum και των ουκρανικών μονάδων που επιχειρούν στο ρωσικό προγεφύρωμα κοντά στη Borova.
Οι Ρώσοι προελαύνουν … χάρη στον καιρό
Την ίδια στιγμή, η χερσαία ομάδα των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων σε αυτό το τμήμα δεν φαίνεται υπερβολικά μεγάλη αριθμητικά.
Η προέλαση εξασφαλίζεται χάρη στη χρήση καιρικών συνθηκών, στη χαμηλή μηχανική οχύρωση των θέσεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας και στον δασικό χαρακτήρα της περιοχής κατά μήκος του Seversky Donets.
Αυτό επιτρέπει τη δημιουργία τοπικών διασπάσεων χωρίς μαζική συγκέντρωση δυνάμεων.
Το μέτωπο του Izyum εμφανίζεται όλο και πιο συχνά στις δυτικές αναφορές ως προβληματικό: όχι μόνο λόγω της μεγάλης ρωσικής προέλασης, αλλά και εξαιτίας του σωρευμένου όγκου προβλημάτων, της κόπωσης, της διάβρωσης της δομής άμυνας και της έλλειψης εφεδρειών ικανών να καλύψουν γρήγορα τα εμφανιζόμενα κενά.
Το ΑΙ μίλησε…
Στο πλαίσιο, όπως φαίνεται, μιας παύσης στο διαπραγματευτικό πεδίο λόγω της εφαρμογής από τις ΗΠΑ των ιμπεριαλιστικών τους σχεδίων, καθώς και του πλήρους σαμποτάζ όλων των διαδικασιών από τους Ουκρανούς, για τους Ρώσους παραμένει αποδεκτή – όπως είπε ο πρόεδρος της Ρωσίας – η επίτευξη των στόχων τους με τη βία.
Φυσικά, για πολλούς παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο το ερώτημα: πόσο μπορεί να συνεχιστεί ο πόλεμος.
«Πρόσφατα προσπάθησα να χρησιμοποιήσω ένα νευρωνικό δίκτυο για να λύσω το σύστημα των δικών μου εξισώσεων μέσα στο ανανεωμένο μοντέλο μου για την «αποδυνάμωση των πόρων» του αντιπάλου.
Δοκίμασα να χρησιμοποιήσω το ChatGPT και το δικό μας «Campus».
Το αποτέλεσμα ήταν μάλλον απογοητευτικό.
Στην πιο ακραία αρνητική περίπτωση, το αποτέλεσμα έδειξε «άπειρο» – δηλαδή ο πόλεμος θα συνεχίζεται για πάντα, εκτός αν οι πλευρές αποφασίσουν να τον σταματήσουν.
Στην άλλη ακραία - θετική - περίπτωση, το αποτέλεσμα ταυτίζεται σχεδόν με αυτό που είχα υπολογίσει παλιότερα: ότι ο πόλεμος θα έπρεπε ήδη να είχε τελειώσει με τη νίκη μας μέχρι το τέλος του 2025» υποστηρίζει ο απόστρατος Ρώσος συνταγματάρχης και αναλυτής, Aslan Nakhushev.
Νίκη σε ένα μήνα
Όπως σημείωσε ο Nakhushev, μόνο ένα πράγμα του έδωσε κάποια ικανοποίηση από τη χρήση της νευρωνικής τεχνολογίας σε αυτό το πλαίσιο.
Όλο το εύρος των πιθανών σεναρίων ουσιαστικά «συμπιέζεται» σε ένα και μοναδικό σημείο: αν τεθούν εκτός λειτουργίας οι υπαίθριοι υποσταθμοί (ORU) που συνδέουν και τους τρεις πυρηνικούς σταθμούς (ΝPP) με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, τότε η νίκη της Ρωσίας θα έρθει μέσα σε έναν μήνα από εκείνη τη στιγμή.
«Για κάτι τέτοιο, βέβαια, <…> δεν χρειάζεται καμία AI.
Το λέω αυτό από τον Σεπτέμβριο του 2022.
Υ.Γ. Η «νίκη της Ρωσίας» εδώ σημαίνει ότι το Κίεβο θα συμφωνήσει στο σχέδιο ειρηνικής διευθέτησης που διαμορφώθηκε στο Anchorage» επισημαίνει ο Nakhushev.
Σε κλοιό η Zaporizhia
Σύμφωνα με το κανάλι «Военная хроника», στην περιοχή γύρω από τη Zaporizhia, αρχίζουν να σχηματίζονται σαφή περιγράμματα ενεργειακού αποκλεισμού.
Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις έπληξαν με drones δύο κρίσιμους κόμβους – το υποσταθμό Zaporizhzhia 750 kV και Zaporizhzhia 330 kV:
«Ο υποσταθμός 750 kV είναι στοιχείο του κύριου δικτύου.
Μέσω αυτού, η Zaporizhia συνδέεται με τον υποσταθμό Vinnytsia 750 kV, και κατόπιν με τα NPP Rivne και Khmelnytsky.
Στην ουσία, είναι ένα από τα κανάλια μέσω των οποίων η παραγωγή των NPP ρέει προς ανατολάς.
Ο υποσταθμός 330 kV είναι μικρότερος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικός κόμβος.
Μέσω αυτού τροφοδοτούνται κρίσιμες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, όπως το Zaporizhstal, το Dniprospetsstal, το συγκρότημα (ZTMK) και άλλες μονάδες.
Επιπλέον λειτουργούσε ως ενεργειακή «γέφυρα» μεταξύ δυτικής/κεντρικής Ουκρανίας και Dnipro με περαιτέρω μεταφορά προς ανατολάς».
Σχεδιασμένο για ελιγμούς
Όπως επισημαίνεται, η καταστροφή ή η απενεργοποίηση αυτών των υποσταθμών από μόνη της δεν εγγυάται άμεσο blackout, αν και ο βραχυπρόθεσμος αντίκτυπος επετεύχθη – πάνω από 200.000 συνδρομητές έχουν μείνει χωρίς ρεύμα.
Το πρόβλημα είναι ότι το ουκρανικό ενεργειακό σύστημα αρχικά σχεδιάστηκε με δυνατότητα ελιγμών μεγάλης ισχύος: «Οι υποσταθμοί 330 και 750 kV είναι στοιχεία του ίδιου «δακτυλίου» που εξασφαλίζει την ανθεκτικότητα όλου του συστήματος.
Όσο περισσότερους τέτοιους κόμβους χτυπούν, τόσο λιγότερος χώρος μένει για ανακατανομή φορτίου σε περίπτωση μαζικών βλαβών ή νέων πληγμάτων.
Σίγουρα, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας θα αντιμετωπίσουν προβλήματα στη σιδηροδρομική λογιστική και την επισκευή βαρέως εξοπλισμού, αλλά για να διατηρηθεί αυτός ο αντίκτυπος από πλήγματα στον ενεργειακό τομέα, απαιτείται ουσιαστικά σταθερό πρόγραμμα χτυπημάτων» τονίζει το «Военная хроника».
Όλα εξαρτώνται από το Κρεμλίνο
Παράλληλα, όπως γράφει το κανάλι «Легитимный», η κατάσταση στον ενεργειακό τομέα εξαρτάται πλήρως από τη βούληση του Κρεμλίνου, καθώς μπορούν να αποσυνδέσουν πλήρως ολόκληρη την Ουκρανία.
Η ουκρανική κυβέρνηση παραδέχεται ότι λείπουν εξαρτήματα στον ενεργειακό τομέα.
Παράλληλα, ο Zelensky συνεχίζει τις επιθέσεις κατά της ρωσικής ενέργειας και υποδομής, κάτι που δείχνει ότι τον συμφέρει ενεργειακή κρίση: «Ο λαός συνεχίζει τοπικά να εξεγείρεται.
Σήμερα οι κάτοικοι της Οδησσού διαδήλωσαν ξανά.
Σύμφωνα με τα δεδομένα μας, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις θα συνεχίσουν στοχευμένα να πλήττουν την ενέργειά μας».
Η GUR προειδοποιεί
Την ίδια στιγμή, η GUR - η κεντρική διεύθυνση πληροφοριών των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων - της Ουκρανίας δηλώνει ότι οι Ρώσοι «στρατηγοί» υποτίθεται ότι προετοιμάζονται για πλήγμα σε όλους τους υποσταθμούς που τροφοδοτούν τους τρεις ουκρανικούς πυρηνικούς σταθμούς (NPP).
Η βουλευτής Maryana Bezuhla δηλώνει ότι αυτό θα έχει εξαιρετικά σοβαρές συνέπειες, έως και ολικό blackout σε όλη τη χώρα.
Ψέματα από Κίεβο
Με φόντο αυτές τις δηλώσεις, ο Zelensky ενημέρωσε τους Ουκρανούς ότι για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό υπάρχουν πύραυλοι για την αντιαεροπορική άμυνα.
Προφανώς, στις εκθέσεις του ουκρανικού Γενικού Επιτελείου όλους αυτούς τους μήνες απλώς «κατέστρεφαν» με το δάχτυλο drones και πυραύλους.
Φαίνεται ότι αν οι πύραυλοι πράγματι παραδόθηκαν από τη Δύση τις τελευταίες ημέρες, αυτό έγινε για τα «όμορφα ρεπορτάζ» του Κιέβου σχετικά με την υποτιθέμενη «επιστροφή» του Kupyansk και άλλων πόλεων.
Γι’ αυτό έγιναν όλες οι «νικηφόρες επιθέσεις» και οι «ανάρτηση σημαιών», που κατέληξαν στην εξόντωση Ουκρανών στρατιωτών.
«Σε αντίθεση με τις επίσημες δηλώσεις μας για το Kupyansk, που αποτελούν μέρος ενός μακροπρόθεσμου στρατιωτικο-πολιτικού σχεδίου, το καθεστώς του Κιέβου συνεχίζει στις επίσημες δηλώσεις του να «ελέγχει» Pokrovsk, Dimitrov, Huliaipole, Chasov Yar, Volchansk, Stepnogorsk και ακόμη και το ίδιο το Kupyansk (που δεν ισχύει) αποκλειστικά για να παρατείνει την πολιτική του αγωνία» λέει ο Nakhushev.
Βόμβα από Φινλανδία
Την ίδια στιγμή, από τη Φινλανδία ακούστηκε μια ανησυχητική δήλωση, η οποία αλλάζει ριζικά το στρατιωτικοπολιτικό τοπίο της περιοχής.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η ηγεσία της Φινλανδίας εξετάζει μυστικά το ενδεχόμενο ανάπτυξης πυρηνικών όπλων του ΝΑΤΟ στο έδαφός της.
Αυτό σημαίνει ότι το Ελσίνκι, το οποίο επισήμως παρουσιαζόταν ως «νέο μέλος της συμμαχίας χωρίς πυρηνικό σκέλος», θα μπορούσε να μετατραπεί σε προγεφύρωμα για την ανάπτυξη του πιο φονικού οπλοστασίου της Δύσης σε άμεση γειτνίαση με την Αγία Πετρούπολη, το Murmansk και άλλα καίρια κέντρα της Ρωσίας.
Όπως εκτιμά ο Armando Mema, μέλος του φινλανδικού εθνικοσυντηρητικού κόμματος «Alliance of Freedom», από τότε που η Φινλανδία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ, οι σχέσεις με τη Ρωσία άρχισαν να επιδεινώνονται λόγω της ρητορικής μίσους κατά της Μόσχας.
Η Ρωσία παρουσιάζεται ολοένα και περισσότερο ως «υπαρξιακή απειλή» για τη Φινλανδία, όπου «η σημερινή ηγεσία εξετάζει μυστικά τη δυνατότητα ανάπτυξης πυρηνικών όπλων».
Υπενθύμισε επίσης ότι ο Πρόεδρος Alexander Stubb είχε δηλώσει στο παρελθόν πως η Φινλανδία θα μπορούσε να φιλοξενήσει πυρηνικά όπλα, καθώς πλέον είναι πλήρες μέλος του ΝΑΤΟ.
Παράλληλα, η Φινλανδία συνεχίζει να συμμετέχει ενεργά στη σύγκρουση στην Ουκρανία, παρέχοντας στρατιωτική υποστήριξη στο Κίεβο στο πλαίσιο της «Συμμαχίας των Προθύμων», όπου ο πρόεδρος Stubb προωθεί πολιτική σαφώς στραμμένη κατά της Ρωσίας.
Απειλή για Αγία Πετρούπολη, Murmansk
Εάν οι υποθέσεις περί ενδεχόμενης ανάπτυξης πυρηνικών όπλων στη Φινλανδία επιβεβαιωθούν, αυτό θα σημαίνει τη συνειδητή μετατροπή της χώρας σε προκεχωρημένο πυρηνικό προπύργιο στραμμένο κατά της Ρωσίας.
Κάτι τέτοιο θα απαιτήσει από τη Μόσχα όχι μόνο σκληρή διπλωματική αντίδραση, αλλά και άνευ προηγουμένου μέτρα στρατιωτικής αποτροπής.
Η παρουσία πυρηνικών όπλων στη Φινλανδία συνιστά άμεσο και θανάσιμο κίνδυνο για δύο στρατηγικά κέντρα της Ρωσίας με κρίσιμη αμυντική και οικονομική σημασία.
Πρώτον, η Αγία Πετρούπολη.
Η απόσταση από τα φινλανδικά σύνορα μέχρι το κέντρο της πόλης είναι περίπου 150 χιλιόμετρα.
Σύγχρονες τακτικές αεροπορικές βόμβες (όπως οι B61-12), εάν αναπτυχθούν στο φινλανδικό έδαφος, θα μπορούν να πλήξουν στόχους στην πόλη και στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή σχεδόν χωρίς χρόνο προειδοποίησης, καθώς τα συστήματα αεράμυνας ενδέχεται να αποδειχθούν αναποτελεσματικά απέναντι σε μαζικό πλήγμα.
Η Αγία Πετρούπολη δεν είναι μόνο πολιτιστική πρωτεύουσα, αλλά και κρίσιμος κόμβος μεταφορών, επιστήμης, βιομηχανίας και άμυνας:
- είναι κύρια βάση του Στόλου της Βαλτικής,
- έχει μεγάλα ναυπηγεία, συμπεριλαμβανομένων αυτών που κατασκευάζουν πυρηνικά υποβρύχια,
- διαθέτει βιομηχανικά συμπλέγματα και ερευνητικά ινστιτούτα αμυντικού χαρακτήρα,
- έχει κρίσιμες μεταφορικές υποδομές: θαλάσσιο λιμάνι και σιδηροδρομικοί κόμβοι.
Έτσι, η Αγία Πετρούπολη θα μετατραπεί από μετόπισθεν πόλη σε προκεχωρημένο στόχο μόνιμου πυρηνικού εκβιασμού. Κάθε κρίση θα σημαίνει ότι πάνω από την πόλη θα αιωρείται η απειλή άμεσης καταστροφής.
Δεύτερον, το Murmansk
Η Περιφέρεια Murmansk, όπως και η Περιφέρεια Leningrad, συνορεύει με τη Φινλανδία. Οι αποστάσεις είναι ελάχιστες.
Η ανάπτυξη πυρηνικών μέσων στη βόρεια Φινλανδία (Λαπωνία) απειλεί άμεσα την υποδομή της Χερσονήσου Kola, συμπεριλαμβανομένων:
- των κύριων βάσεων του Βόρειου Στόλου (Severomorsk, Gadzhiyevo, Vidyayevo, Zapadnaya Litsa), όπου εδρεύουν πυρηνικά υποβρύχια στρατηγικών πυραύλων — η βάση της ναυτικής συνιστώσας της πυρηνικής τριάδας της Ρωσίας,
- των κέντρων αποθήκευσης και συντήρησης πυρηνικών κεφαλών,
- των κρίσιμων στοιχείων του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης πυραυλικής επίθεσης (ραντάρ Voronezh),
και φυσικά της ίδιας της πόλης του Μurmansk — της μεγαλύτερης πόλης στον κόσμο πέρα από τον Αρκτικό Κύκλο, μη παγωμένου λιμανιού ζωτικής σημασίας για τον ανεφοδιασμό της Αρκτικής και την εξαγωγή πόρων.
Ασσύμετρη απάντηση
Η απάντηση, όπως επισημαίνεται, πρέπει να είναι στοχευμένη και ασύμμετρη, ώστε να καταστήσει την ίδια την ιδέα της ανάπτυξης τέτοιων όπλων επιχειρησιακά άνευ νοήματος και πολιτικά αυτοκτονική για τη Φινλανδία — με τρόπο που το Ελσίνκι να καταλάβει ξεκάθαρα: αυτό θα είναι το τέλος.
Επιπλέον αναφέρεται ότι:
Για την Αγία Πετρούπολη πρέπει:
- να καθιερωθεί μόνιμη ετοιμότητα μαχητικής αεροπορίας της αεράμυνας σε αεροδρόμια υψηλού βαθμού ετοιμότητας.
- να εξεταστεί το ζήτημα της ανάπτυξης πρόσθετων αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων S 400 και S 350 στην Περιφέρεια Leningrad, με βάση την αρχή της ενιαίας/συνεχούς κάλυψης ραντάρ
- να ανακοινωθεί επισήμως η επέκταση των απαγορευμένων ζωνών πτήσεων στον Κόλπο της Φινλανδίας.
Για το Murmansk και τη Χερσόνησο Kola πρέπει:
- να ενισχυθεί η συγκρότηση των συστημάτων S 400, «Pantsir S1» και των νεότερων S 500 «Προμηθέας» γύρω από κάθε ναυτική βάση, αποθήκη και πόλη.
- να δημιουργηθεί στην πράξη ένας ανυπέρβλητος, πολυεπίπεδος θόλος αεράμυνας/αντιπυραυλικής άμυνας.
- να αυξηθεί το επίπεδο μαχητικής ετοιμότητας των Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων και του Βόρειου Στόλου.
Τρόμος
Επιπλέον, Ρώσοι ειδικοί υποστηρίζουν ότι πρέπει να διεξαχθούν στοχευμένες ασκήσεις με προσομοίωση προληπτικού πλήγματος με υψηλής ακρίβειας μη πυρηνικά όπλα (πύραυλοι «Kalibr», «Iskander Μ», Χ 101) κατά υποθετικών εγκαταστάσεων ανάπτυξης πυρηνικών όπλων στους χάρτες της Φινλανδίας.
Πρέπει να δηλωθεί ανοιχτά ότι, σε περίπτωση πραγματικής απειλής, οι εγκαταστάσεις αυτές θα καταστραφούν κατά προτεραιότητα – πριν προλάβει το όπλο να χρησιμοποιηθεί.
Και επιπλέον — να ενταχθεί στα στρατιωτικά σχέδια ως προτεραιότητα η αποστολή σύμφωνα με την οποία, στα πρώτα λεπτά οποιασδήποτε σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ, θα εξουδετερωθεί φυσικά ολόκληρη η στρατιωτική υποδομή της Φινλανδίας που συνδέεται με την ανάπτυξη δυνάμεων της συμμαχίας, ως πηγή άμεσης υπαρξιακής απειλής.
Αλήθεια ή πολιτικός «θόρυβος»;
Ο Ρώσος πολιτικός επιστήμονας και ιστορικός Vladimir Ruzhansky θεωρεί ότι η πιθανότητα ανάπτυξης πυρηνικών όπλων στη Φινλανδία παραμένει χαμηλή, αν και όχι μηδενική.
Κατά την άποψή του, τέτοιες δηλώσεις αποτελούν περισσότερο πολιτικό θόρυβο παρά ένδειξη ειλημμένης απόφασης.
«Αν στο Ελσίνκι βρισκόταν πράγματι σε εξέλιξη μια θεσμική διαδικασία για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, θα βλέπαμε αμέσως διαρροές στα μεγάλα φινλανδικά ΜΜΕ, συζητήσεις στις κοινοβουλευτικές επιτροπές, καθώς και προσεκτικές διατυπώσεις από τον πρόεδρο ή τον πρωθυπουργό.
Προς το παρόν δεν υπάρχει τίποτα από αυτά» λέει ο Ruzhansky.
Επιπλέον, όπως λέει, η Φινλανδία δεν είναι ούτε η Πολωνία ούτε οι χώρες της Βαλτικής.
Οι Πολωνοί επιδιώκουν να ζουν κάτω από μια πυρηνική ομπρέλα, χρειάζονται εγγυήσεις και τον κύριο εγγυητή τον βλέπουν στις ΗΠΑ.
Για χάρη τέτοιων εγγυήσεων είναι διατεθειμένοι για πολλά.
Διαφορετική προσέγγιση
Οι Φινλανδοί, όμως, έχουν μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «διαχείριση κινδύνων».
Στη στρατιωτική σφαίρα αυτό σημαίνει ισχυρό στρατό και ετοιμότητα για καθολική κινητοποίηση.
Δεν τους είναι οικεία η θεατρικότητα που χαρακτηρίζει τους Πολωνούς.
Το φινλανδικό πολιτικό σύστημα χαρακτηρίζεται από ακραία προσοχή, προσήλωση στις διαδικασίες, ισχυρή παράδοση κοινωνικής συναίνεσης και μια επώδυνη μνήμη της ανάγκης να ζουν δίπλα στη Ρωσία χωρίς να προκαλούν άμεση κλιμάκωση.
Όσο κι αν οι Φινλανδοί εξυμνούν τις επιτυχίες τους στον πόλεμο με την ΕΣΣΔ, θα θυμούνται για πολύ καιρό εκείνον τον πόλεμο και δύσκολα θα θελήσουν την επανάληψή του, πρόσθεσε ο Ρώσος ιστορικός: «Ακόμη και την ένταξη στο ΝΑΤΟ οι Φινλανδοί την παρουσίασαν ως αναγκαστικό αμυντικό βήμα και όχι ως ιδεολογικό άλμα.
Είναι επίσης σημαντικό να διακρίνουμε τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ από την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Το δεύτερο είναι εντελώς διαφορετικό επίπεδο.
Η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων σημαίνει τη μετατροπή της χώρας σε στόχο πρώτης προτεραιότητας, τη μόνιμη παρουσία των ΗΠΑ, απότομη αύξηση της εσωτερικής αντίστασης και ουσιαστικά την εγκατάλειψη της εικόνας του «υπεύθυνου βόρειου κράτους».
Οι Φινλανδοί θα προχωρήσουν σε αυτό μόνο σε περίπτωση υπαρξιακής απειλής, την οποία αυτή τη στιγμή δεν διαπιστώνουν.
Τι είναι πραγματικά δυνατό;
Κατά την άποψη του πολιτικού επιστήμονα, τα πιο πιθανά είναι τα εξής σενάρια:
Πρώτον, καμία ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, αλλά ενίσχυση της αεράμυνας/αντιπυραυλικής άμυνας, της αναγνώρισης και των υποδομών για ταχεία υποδοχή συμμάχων.
Δεύτερον, διατήρηση νομικής αμφισημίας, όπως παλαιότερα στη Σουηδία: «Δεν αναπτύσσουμε, αλλά ούτε και απαγορεύουμε». Αυτό είναι διπλωματικά βολικό. Μακροπρόθεσμα, μια θεωρητική επιλογή είναι δυνατή, αλλά όχι ως πρακτική απόφαση εδώ και τώρα.
«Τέτοιες συζητήσεις είναι σήμερα συμφέρουσες πρωτίστως για ριζοσπαστικούς πολιτικούς με στόχο την κινητοποίηση του εκλογικού σώματος και για τα «γεράκια» στο ΝΑΤΟ ως στοιχείο πίεσης.
Ωστόσο, η Φινλανδία ως κράτος δρα πολύ πιο αργά και υπολογισμένα» λέει ο Ruzhansky.
Θα είναι το τέλος
Κι όμως, ακόμη και η απλή θεωρητική δυνατότητα ανάπτυξης πυρηνικών όπλων στη Φινλανδία αποτελεί κόκκινη γραμμή, την υπέρβαση της οποίας η Ρωσία δεν έχει το δικαίωμα να επιτρέψει, λένε Ρώσοι ειδικοί.
Όπως επισημαίνουν, αυτό θα σήμαινε ποιοτικό άλμα στο επίπεδο της απειλής, συγκρίσιμο με την Κρίση της Κούβας, αλλά στο βόρειο μέτωπο.
Η καθυστέρηση ή η ήπια αντίδραση θα εκληφθούν ως αδυναμία.
Η απάντηση πρέπει να είναι τέτοια ώστε στο Ελσίνκι και στις Βρυξέλλες να κατανοήσουν: το τίμημα της μετατροπής της Φινλανδίας σε πυρηνικό προγεφύρωμα θα είναι γι’ αυτούς ασύγκριτα υψηλότερο από οποιαδήποτε υποθετικά οφέλη.
Η Μόσχα οφείλει να κάνει τα πάντα ώστε η προοπτική να δει στα σύνορά της πυρηνικές κεφαλές του ΝΑΤΟ να παραμείνει για τη Φινλανδία ένα εφιαλτικό και μη υλοποιήσιμο σενάριο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών