Η στρατηγική της Δύσης αναλώνεται κυρίως σε λόγια και θεατρινισμούς• δεν υπάρχει πραγματική πρόθεση να εμπλακεί μαζικά στο πεδίο της μάχης - Πώς η Ρωσία κερδίζει με το Δόγμα Trump και την προσήλωση των ΗΠΑ στην Κίνα
Η παρούσα κατάσταση γύρω από την Ουκρανία παρουσιάζει μια εξαιρετικά σύνθετη δυναμική, όπου οι αποφάσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ δεν μπορούν να εκτιμηθούν με απλούς όρους.
Πρόκειται για τη δοκιμή της δυτικής στρατηγικής ικανότητας να περιορίσει τη Ρωσία και, ταυτόχρονα, να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της στην παγκόσμια σκηνή.
Οι πρόσφατες κινήσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, όπως η Παρισινή Διακήρυξη και οι υποσχέσεις για ανάπτυξη στρατευμάτων σε περίπτωση εκεχειρίας, δεν αποτελούν πραγματική στρατιωτική δέσμευση αλλά διαπραγματευτική τακτική, με στόχο να ασκηθεί ψυχολογική πίεση στη Μόσχα.
Η πρόσφατη δέσμευση της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου για την πιθανή ανάπτυξη στρατευμάτων στην Ουκρανία, υπό προϋποθέσεις εκεχειρίας, αποτελεί εν μέρει μια τακτική διαπραγμάτευσης και όχι απαραίτητα μια ειλικρινή δέσμευση για στρατιωτική εμπλοκή.
Θεατρινισμοί με τη Διακήρυξη των Παρισίων
Η Διακήρυξη των Παρισίων, που υπογράφηκε από τα δύο κράτη, υπογραμμίζει τη συμμετοχή τους σε ένα μηχανισμό παρακολούθησης και επαλήθευσης της εκεχειρίας υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.
Στη Ρωσία, αυτό προκαλεί οργή, καθώς κάθε δυτική στρατιωτική παρουσία σε ουκρανικό έδαφος μπορεί να θεωρηθεί «νόμιμος στόχος», όπως επανειλημμένα δήλωσε ο πρόεδρος Vladimir Putin.
Η προοπτική μαζικής ανάπτυξης δυνάμεων, σε αντίθεση με την περιορισμένη παρουσία Γάλλων και Βρετανών στρατιωτών στην Οδησσό, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση και ενδεχομένως σε παγκόσμια σύγκρουση, αν η Ρωσία αποφάσιζε να ανταποκριθεί.
Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο υπόσχονται στρατιωτική παρουσία και συμμετοχή σε μηχανισμούς παρακολούθησης εκεχειρίας, αλλά ακόμη και οι ΗΠΑ, δια στόματος του υπουργού Πολέμου Pete Hegseth, έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν θα θεωρήσουν τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία καλυμμένα από το Άρθρο 5 ούτε προτίθενται να αναπτύξουν δικά τους.
Αυτό σημαίνει ότι η στρατηγική της Δύσης αναλώνεται κυρίως σε λόγια και θεατρινισμούς• δεν υπάρχει πραγματική πρόθεση να εμπλακεί μαζικά στο πεδίο της μάχης.
Η απειλή του Άρθρου 5 - Μια μπλόφα χωρίς αντίκρισμα
Η Ρωσία έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε δύναμη του ΝΑΤΟ στο έδαφος της Ουκρανίας θα θεωρηθεί νόμιμος στόχος.
Αυτό δεν είναι απλώς ρητορική• αποτελεί στρατηγική προειδοποίηση που η Δύση δεν μπορεί να αγνοήσει χωρίς σοβαρούς κινδύνους.
Η ιστορική εμπειρία έχει δείξει ότι η μαζική ανάπτυξη δυτικών στρατευμάτων θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, ακόμη και σε παγκόσμια σύγκρουση.
Η Δύση γνωρίζει αυτή την αλήθεια και γι’ αυτό η απειλή επέκτασης του Άρθρου 5 παραμένει αποτελεσματική μόνο ως διαπραγματευτική μπλόφα.
Η Ρωσία, ως κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη, δεν έχει λόγο να υποκύψει σε τέτοιας φύσεως απειλές, εξηγεί ο γεωπολιτικός αναλυτής Andrew Korybko.
Αντίθετα, μπορεί να εκμεταλλευτεί τη στρατηγική αδυναμία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, συνεχίζοντας την ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία και επιδεικνύοντας αποφασιστικότητα που αναγκάζει τη Δύση να επανεξετάσει τις δυνατότητες και τις προτεραιότητές της.
Η προτεραιότητα των ΗΠΑ: Κίνα Πάνω από Ρωσία
Η Ρωσία δεν αγνοεί τη στρατηγική των ΗΠΑ στην Ασία.
Το λεγόμενο « Δόγμα Trump» στοχεύει στην αποτροπή της Κίνας από την πρόσβαση σε ζωτικούς πόρους, ενώ η Ρωσία αντιμετωπίζεται ως δευτερεύων παράγοντας.
Αυτή η επιλογή δίνει στη Ρωσία μοναδικό στρατηγικό πλεονέκτημα: μπορεί να συνεχίσει να επιδιώκει τους μέγιστους στόχους της στην Ουκρανία χωρίς τον κίνδυνο άμεσης αμερικανικής στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Η Δύση μπορεί να επιδιώκει οικονομική πίεση και κυρώσεις αλλά η πραγματική στρατιωτική εμπλοκή παραμένει απίθανη.
Από ρωσική σκοπιά, αυτό επιβεβαιώνει τη στρατηγική υπεροχή της Μόσχας: έχει τη δυνατότητα να διαχειρίζεται τα πεδία μάχης κατά το δοκούν, ενώ οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ περιορίζονται σε λόγια και συμβολικές κινήσεις.
Τα 5 στρατηγικά ερωτήματα για τη Ρωσία
Η Ρωσία αντιμετωπίζει πέντε κρίσιμες διαστάσεις που καθορίζουν τη στρατηγική της:
1. Σοβαρότητα των ΗΠΑ για Άρθρο 5: Για τη Ρωσία, είναι σαφές ότι η Δύση απλώς προσπαθεί να τρομοκρατήσει και να πιέσει χωρίς πρόθεση πραγματικής ανάπτυξης.
2. Αξιολόγηση από τον Putin: Η Ρωσία πρέπει να διακρίνει τη μπλόφα από την πραγματική στρατηγική. Η ορθή ανάγνωση επιτρέπει την αποφασιστική δράση χωρίς άσκοπους κινδύνους.
3. Το Βαθύ Κράτος των ΗΠΑ (deep state): Η Δύση μπορεί να αλλάξει προτεραιότητες, αλλά ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, οι γεωγραφικές αποστάσεις και η στρατιωτική ισχύς της Ρωσίας καθιστούν την άμεση εμπλοκή δύσκολη.
4. Περιορισμός Κίνας σε πόρους: Ο περιορισμός της Κίνας ενισχύει τη στρατηγική ευελιξία της Ρωσίας, καθώς μειώνει την πιθανότητα της Δύσης να επιμείνει σε ουσιαστική πίεση κατά της Μόσχας.
5. Δυνατότητα παραχωρήσεων: Η Ρωσία μπορεί να κάνει συμβιβασμούς μόνο εάν δεν θίγονται κρίσιμες εθνικές ασφάλειες.
Η στρατηγική επιλογή της Ρωσίας: Αποφασιστικότητα και κυριαρχία
Για τη Ρωσία οι στρατηγικές επιλογές είναι σαφείς:
1. Απορρίπτει συμβιβασμούς: Η Ρωσία συνεχίζει με τους μέγιστους στόχους της στο Donbass και παραμένει κυρίαρχη στο γεωπολιτικό πεδίο. Οι ΗΠΑ, εστιασμένες στην Κίνα, δεν έχουν τη στρατιωτική δυνατότητα να αναγκάσουν αλλαγή πλεύσης.
2. Διατηρεί διαπραγματευτική ευελιξία: Η Ρωσία μπορεί να διαπραγματευτεί για πολιτικά ή οικονομικά ζητήματα χωρίς να θίξει την στρατιωτική της κυριαρχία, αναγκάζοντας τη Δύση να αποδεχθεί τον ρεαλισμό της στρατηγικής της Μόσχας.
Η ουσία είναι ότι η Ρωσία βρίσκεται σε θέση στρατηγικής υπεροχής: διαθέτει το στρατιωτικό και γεωπολιτικό κεφάλαιο να καθορίζει την πορεία της κρίσης στην Ουκρανία, ενώ η Δύση περιορίζεται σε απειλές και μπλόφες.
Η μελλοντική δυναμική και η εμφανής αδυναμία της Δύσης
Η πιθανή προσπάθεια των ΗΠΑ να επεκτείνουν το Άρθρο 5 ή να αναπτύξουν δυνάμεις στην Ουκρανία παραμένει μη ρεαλιστική και επικίνδυνη για τις ίδιες.
Η Ρωσία, με σωστή στρατηγική, μεθοδικότητα και υπομονή μπορεί να αφήσει τη Δύση να απειλεί χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, ενισχύοντας παράλληλα τη θέση της στην παγκόσμια σκηνή, παρατηρεί ο Korybko.
Η ειδική στρατιωτική επιχείρηση έχει ήδη δείξει ότι η Ρωσία μπορεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της με αποφασιστικότητα, ενώ η Δύση, προσπαθώντας να περιορίσει τη Μόσχα, αποδεικνύεται αναποτελεσματική.
Οι ΗΠΑ μπορεί να θέλουν να συγκρατήσουν τη Ρωσία μέσω κυρώσεων ή προπαγάνδας, αλλά η πραγματική στρατιωτική δύναμη και η γεωπολιτική κυριαρχία παραμένουν στα χέρια της Μόσχας.
Σε θέση στρατηγικής υπεροχής η Ρωσία
Η βρίσκεται σε θέση στρατηγικής υπεροχής.
Οι πρόσφατες υποσχέσεις της Δύσης, η Παρισινή Διακήρυξη και οι αναφορές σε Άρθρο 5 είναι συμβολικές και διαπραγματευτικές κινήσεις, όχι πραγματικές στρατιωτικές δεσμεύσεις.
Η Ρωσία μπορεί και πρέπει να συνεχίσει την ειδική στρατιωτική της επιχείρηση στην Ουκρανία, διατηρώντας την κυριαρχία της και εξαναγκάζοντας τη Δύση σε αναγνώριση της πραγματικότητας.
Η στρατηγική αποφασιστικότητα, η αξιοποίηση των αδυναμιών της Δύσης και η διατήρηση της διαπραγματευτικής ευελιξίας καθιστούν τη Ρωσία τον πραγματικό παίκτη ισχύος στην περιοχή και στον κόσμο, ενώ η Δύση περιορίζεται σε λόγια, απειλές και πολιτική θεατρινίστικη δράση χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.
www.bankingnews.gr
Πρόκειται για τη δοκιμή της δυτικής στρατηγικής ικανότητας να περιορίσει τη Ρωσία και, ταυτόχρονα, να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της στην παγκόσμια σκηνή.
Οι πρόσφατες κινήσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, όπως η Παρισινή Διακήρυξη και οι υποσχέσεις για ανάπτυξη στρατευμάτων σε περίπτωση εκεχειρίας, δεν αποτελούν πραγματική στρατιωτική δέσμευση αλλά διαπραγματευτική τακτική, με στόχο να ασκηθεί ψυχολογική πίεση στη Μόσχα.
Η πρόσφατη δέσμευση της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου για την πιθανή ανάπτυξη στρατευμάτων στην Ουκρανία, υπό προϋποθέσεις εκεχειρίας, αποτελεί εν μέρει μια τακτική διαπραγμάτευσης και όχι απαραίτητα μια ειλικρινή δέσμευση για στρατιωτική εμπλοκή.
Θεατρινισμοί με τη Διακήρυξη των Παρισίων
Η Διακήρυξη των Παρισίων, που υπογράφηκε από τα δύο κράτη, υπογραμμίζει τη συμμετοχή τους σε ένα μηχανισμό παρακολούθησης και επαλήθευσης της εκεχειρίας υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.
Στη Ρωσία, αυτό προκαλεί οργή, καθώς κάθε δυτική στρατιωτική παρουσία σε ουκρανικό έδαφος μπορεί να θεωρηθεί «νόμιμος στόχος», όπως επανειλημμένα δήλωσε ο πρόεδρος Vladimir Putin.
Η προοπτική μαζικής ανάπτυξης δυνάμεων, σε αντίθεση με την περιορισμένη παρουσία Γάλλων και Βρετανών στρατιωτών στην Οδησσό, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση και ενδεχομένως σε παγκόσμια σύγκρουση, αν η Ρωσία αποφάσιζε να ανταποκριθεί.
Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο υπόσχονται στρατιωτική παρουσία και συμμετοχή σε μηχανισμούς παρακολούθησης εκεχειρίας, αλλά ακόμη και οι ΗΠΑ, δια στόματος του υπουργού Πολέμου Pete Hegseth, έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν θα θεωρήσουν τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία καλυμμένα από το Άρθρο 5 ούτε προτίθενται να αναπτύξουν δικά τους.
Αυτό σημαίνει ότι η στρατηγική της Δύσης αναλώνεται κυρίως σε λόγια και θεατρινισμούς• δεν υπάρχει πραγματική πρόθεση να εμπλακεί μαζικά στο πεδίο της μάχης.
Η απειλή του Άρθρου 5 - Μια μπλόφα χωρίς αντίκρισμα
Η Ρωσία έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε δύναμη του ΝΑΤΟ στο έδαφος της Ουκρανίας θα θεωρηθεί νόμιμος στόχος.
Αυτό δεν είναι απλώς ρητορική• αποτελεί στρατηγική προειδοποίηση που η Δύση δεν μπορεί να αγνοήσει χωρίς σοβαρούς κινδύνους.
Η ιστορική εμπειρία έχει δείξει ότι η μαζική ανάπτυξη δυτικών στρατευμάτων θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, ακόμη και σε παγκόσμια σύγκρουση.
Η Δύση γνωρίζει αυτή την αλήθεια και γι’ αυτό η απειλή επέκτασης του Άρθρου 5 παραμένει αποτελεσματική μόνο ως διαπραγματευτική μπλόφα.
Η Ρωσία, ως κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη, δεν έχει λόγο να υποκύψει σε τέτοιας φύσεως απειλές, εξηγεί ο γεωπολιτικός αναλυτής Andrew Korybko.
Αντίθετα, μπορεί να εκμεταλλευτεί τη στρατηγική αδυναμία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, συνεχίζοντας την ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία και επιδεικνύοντας αποφασιστικότητα που αναγκάζει τη Δύση να επανεξετάσει τις δυνατότητες και τις προτεραιότητές της.
Η προτεραιότητα των ΗΠΑ: Κίνα Πάνω από Ρωσία
Η Ρωσία δεν αγνοεί τη στρατηγική των ΗΠΑ στην Ασία.
Το λεγόμενο « Δόγμα Trump» στοχεύει στην αποτροπή της Κίνας από την πρόσβαση σε ζωτικούς πόρους, ενώ η Ρωσία αντιμετωπίζεται ως δευτερεύων παράγοντας.
Αυτή η επιλογή δίνει στη Ρωσία μοναδικό στρατηγικό πλεονέκτημα: μπορεί να συνεχίσει να επιδιώκει τους μέγιστους στόχους της στην Ουκρανία χωρίς τον κίνδυνο άμεσης αμερικανικής στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Η Δύση μπορεί να επιδιώκει οικονομική πίεση και κυρώσεις αλλά η πραγματική στρατιωτική εμπλοκή παραμένει απίθανη.
Από ρωσική σκοπιά, αυτό επιβεβαιώνει τη στρατηγική υπεροχή της Μόσχας: έχει τη δυνατότητα να διαχειρίζεται τα πεδία μάχης κατά το δοκούν, ενώ οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ περιορίζονται σε λόγια και συμβολικές κινήσεις.
Τα 5 στρατηγικά ερωτήματα για τη Ρωσία
Η Ρωσία αντιμετωπίζει πέντε κρίσιμες διαστάσεις που καθορίζουν τη στρατηγική της:
1. Σοβαρότητα των ΗΠΑ για Άρθρο 5: Για τη Ρωσία, είναι σαφές ότι η Δύση απλώς προσπαθεί να τρομοκρατήσει και να πιέσει χωρίς πρόθεση πραγματικής ανάπτυξης.
2. Αξιολόγηση από τον Putin: Η Ρωσία πρέπει να διακρίνει τη μπλόφα από την πραγματική στρατηγική. Η ορθή ανάγνωση επιτρέπει την αποφασιστική δράση χωρίς άσκοπους κινδύνους.
3. Το Βαθύ Κράτος των ΗΠΑ (deep state): Η Δύση μπορεί να αλλάξει προτεραιότητες, αλλά ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, οι γεωγραφικές αποστάσεις και η στρατιωτική ισχύς της Ρωσίας καθιστούν την άμεση εμπλοκή δύσκολη.
4. Περιορισμός Κίνας σε πόρους: Ο περιορισμός της Κίνας ενισχύει τη στρατηγική ευελιξία της Ρωσίας, καθώς μειώνει την πιθανότητα της Δύσης να επιμείνει σε ουσιαστική πίεση κατά της Μόσχας.
5. Δυνατότητα παραχωρήσεων: Η Ρωσία μπορεί να κάνει συμβιβασμούς μόνο εάν δεν θίγονται κρίσιμες εθνικές ασφάλειες.
Η στρατηγική επιλογή της Ρωσίας: Αποφασιστικότητα και κυριαρχία
Για τη Ρωσία οι στρατηγικές επιλογές είναι σαφείς:
1. Απορρίπτει συμβιβασμούς: Η Ρωσία συνεχίζει με τους μέγιστους στόχους της στο Donbass και παραμένει κυρίαρχη στο γεωπολιτικό πεδίο. Οι ΗΠΑ, εστιασμένες στην Κίνα, δεν έχουν τη στρατιωτική δυνατότητα να αναγκάσουν αλλαγή πλεύσης.
2. Διατηρεί διαπραγματευτική ευελιξία: Η Ρωσία μπορεί να διαπραγματευτεί για πολιτικά ή οικονομικά ζητήματα χωρίς να θίξει την στρατιωτική της κυριαρχία, αναγκάζοντας τη Δύση να αποδεχθεί τον ρεαλισμό της στρατηγικής της Μόσχας.
Η ουσία είναι ότι η Ρωσία βρίσκεται σε θέση στρατηγικής υπεροχής: διαθέτει το στρατιωτικό και γεωπολιτικό κεφάλαιο να καθορίζει την πορεία της κρίσης στην Ουκρανία, ενώ η Δύση περιορίζεται σε απειλές και μπλόφες.
Η μελλοντική δυναμική και η εμφανής αδυναμία της Δύσης
Η πιθανή προσπάθεια των ΗΠΑ να επεκτείνουν το Άρθρο 5 ή να αναπτύξουν δυνάμεις στην Ουκρανία παραμένει μη ρεαλιστική και επικίνδυνη για τις ίδιες.
Η Ρωσία, με σωστή στρατηγική, μεθοδικότητα και υπομονή μπορεί να αφήσει τη Δύση να απειλεί χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, ενισχύοντας παράλληλα τη θέση της στην παγκόσμια σκηνή, παρατηρεί ο Korybko.
Η ειδική στρατιωτική επιχείρηση έχει ήδη δείξει ότι η Ρωσία μπορεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της με αποφασιστικότητα, ενώ η Δύση, προσπαθώντας να περιορίσει τη Μόσχα, αποδεικνύεται αναποτελεσματική.
Οι ΗΠΑ μπορεί να θέλουν να συγκρατήσουν τη Ρωσία μέσω κυρώσεων ή προπαγάνδας, αλλά η πραγματική στρατιωτική δύναμη και η γεωπολιτική κυριαρχία παραμένουν στα χέρια της Μόσχας.
Σε θέση στρατηγικής υπεροχής η Ρωσία
Η βρίσκεται σε θέση στρατηγικής υπεροχής.
Οι πρόσφατες υποσχέσεις της Δύσης, η Παρισινή Διακήρυξη και οι αναφορές σε Άρθρο 5 είναι συμβολικές και διαπραγματευτικές κινήσεις, όχι πραγματικές στρατιωτικές δεσμεύσεις.
Η Ρωσία μπορεί και πρέπει να συνεχίσει την ειδική στρατιωτική της επιχείρηση στην Ουκρανία, διατηρώντας την κυριαρχία της και εξαναγκάζοντας τη Δύση σε αναγνώριση της πραγματικότητας.
Η στρατηγική αποφασιστικότητα, η αξιοποίηση των αδυναμιών της Δύσης και η διατήρηση της διαπραγματευτικής ευελιξίας καθιστούν τη Ρωσία τον πραγματικό παίκτη ισχύος στην περιοχή και στον κόσμο, ενώ η Δύση περιορίζεται σε λόγια, απειλές και πολιτική θεατρινίστικη δράση χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών