Γενετικές αναλύσεις στη μούμια Ötzi και σε οστό ανθρώπου από τη Σιβηρία αποκάλυψαν ότι και οι δύο κουβαλούσαν τον ίδιο επικίνδυνο ιό HPV16A, που συνδέεται σήμερα με ορισμένους καρκίνους. Η ανακάλυψη δείχνει ότι ο ιός υπάρχει στον Homo sapiens τουλάχιστον για 45.000 χρόνια, αμφισβητώντας θεωρίες για μετάδοσή του από Νεάντερταλ και αλλάζοντας την κατανόησή μας για την προέλευση ορισμένων ασθενειών
Η διάσημη μούμια του Ötzi και ένα αρχαίο ανθρώπινο οστό από τη Σιβηρία έδωσαν στους επιστήμονες μια απρόσμενη έκπληξη.
Η γενετική ανάλυση αποκάλυψε ότι και οι δύο προϊστορικοί άνθρωποι ήταν φορείς ενός επικίνδυνου ιού που επηρεάζει ακόμα την ανθρώπινη υγεία σήμερα.
Αυτή η ανακάλυψη αλλάζει την κατανόησή μας για την προέλευση ορισμένων ασθενειών και τη σχέση τους με την εξέλιξη του Homo sapiens.
Δύο αρχαίοι άνθρωποι και ένα κοινό μυστικό
Ο πρώτος συμμετέχων στη μελέτη ήταν ο Ötzi, μια φυσική μούμια περίπου 5.300 ετών, που ανακαλύφθηκε το 1991 στις Άλπεις, στα σύνορα Ιταλίας και Αυστρίας.
Θεωρείται μοναδική πηγή γνώσης για τη ζωή των ανθρώπων της Χαλκολιθικής στην Ευρώπη και συχνά αναφέρεται στο πλαίσιο αρχαιολογικών ανακαλύψεων.
Ο δεύτερος συμμετέχων είναι ο Άνθρωπος του Ust-Ishim, που έζησε περίπου πριν 45.000 χρόνια στη σημερινή Δυτική Σιβηρία. Διασώθηκε μόνο το μηριαίο οστό του, αλλά επέτρεψε στους επιστήμονες να αποκτήσουν ένα από τα παλαιότερα γονιδιώματα σύγχρονου ανθρώπου.
Ένας ιός παλαιότερος από τις πολιτισμικές εποχές
Παρά την τεράστια χρονική και γεωγραφική απόσταση, και οι δύο βρέθηκαν φορείς της ίδιας παραλλαγής του ανθρώπινου θηλώματος ιού (HPV)—HPV16A. Αυτή η παραλλαγή συνδέεται σήμερα με την ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων.
«Έχουμε αποκτήσει τα παλαιότερα μοριακά στοιχεία για την παρουσία του HPV16 στον σύγχρονο άνθρωπο», δήλωσε ο Marcelo Briones, καθηγητής στο Κέντρο Ιατρικής Βιοπληροφορικής του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του São Paulo και συν-συγγραφέας της μελέτης.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν υπάρχουσες γενετικές βάσεις δεδομένων, αναζητώντας προσεκτικά DNA τμήματα που να ταιριάζουν με γνωστά γονιδιώματα HPV. Σε κάθε περίπτωση, βρέθηκαν αντιστοιχίες που έδειχναν ειδικά στη γραμμή HPV16A.
Αναθεώρηση προηγούμενων επιστημονικών μοντέλων
Μέχρι τώρα, η προέλευση του HPV16 εκτιμάτο κυρίως μέσω υπολογιστικών μοντέλων. Αυτοί οι υπολογισμοί υπέθεταν αρχαία προέλευση, αλλά δεν υπήρχαν απτές βιολογικές αποδείξεις.
Τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι ο HPV16 υπάρχει στον Homo sapiens τουλάχιστον για 45.000 χρόνια. Ο ιός πιθανόν υπήρχε πριν από τις μεγάλες μεταναστεύσεις ανθρώπων εκτός Αφρικής πριν 50.000-60.000 χρόνια.
Αυτό τον καθιστά όχι μια «σύγχρονη» ασθένεια, αλλά έναν μακροχρόνιο σύντροφο του είδους μας.
Η συζήτηση για τον ρόλο των Νεάντερταλ
Η ανακάλυψη αμφισβητεί τη δημοφιλή υπόθεση ότι ο HPV16A μεταδόθηκε στους ανθρώπους από τους Νεάντερταλ κατά την αλληλεπίδραση των δύο ειδών στην Ευρασία. Ωστόσο, η συζήτηση δεν έχει ολοκληρωθεί.
«Ίσως είναι πρόωρο να συμπεράνουμε ότι αυτή η υπόθεση έχει πλήρως καταρριφθεί», δήλωσε ο Koenraad Van Doorslaer, προσωρινός συν-επικεφαλής του Τμήματος Ανοσοβιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Arizona.
Σημειώνει ότι ο άνθρωπος από το Ust-Ishim ήδη είχε DNA Νεάντερταλ, επομένως δεν μπορεί ακόμα να αποκλειστεί η πιθανότητα μετάδοσης του ιού μέσω προγενέστερης επαφής.
Περιορισμοί και σημασία της ανακάλυψης
Οι συγγραφείς της μελέτης τονίζουν ότι τα ευρήματα βασίζονται μόνο σε δύο δείγματα και η εργασία δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί από ομότιμους.
Παρ’ όλα αυτά, τα αποτελέσματα ανοίγουν νέο δρόμο για τη μελέτη της ιστορίας των παθογόνων και της εξέλιξής τους μαζί με τους ανθρώπους.
www.bankingnews.gr
Η γενετική ανάλυση αποκάλυψε ότι και οι δύο προϊστορικοί άνθρωποι ήταν φορείς ενός επικίνδυνου ιού που επηρεάζει ακόμα την ανθρώπινη υγεία σήμερα.
Αυτή η ανακάλυψη αλλάζει την κατανόησή μας για την προέλευση ορισμένων ασθενειών και τη σχέση τους με την εξέλιξη του Homo sapiens.
Δύο αρχαίοι άνθρωποι και ένα κοινό μυστικό
Ο πρώτος συμμετέχων στη μελέτη ήταν ο Ötzi, μια φυσική μούμια περίπου 5.300 ετών, που ανακαλύφθηκε το 1991 στις Άλπεις, στα σύνορα Ιταλίας και Αυστρίας.
Θεωρείται μοναδική πηγή γνώσης για τη ζωή των ανθρώπων της Χαλκολιθικής στην Ευρώπη και συχνά αναφέρεται στο πλαίσιο αρχαιολογικών ανακαλύψεων.
Ο δεύτερος συμμετέχων είναι ο Άνθρωπος του Ust-Ishim, που έζησε περίπου πριν 45.000 χρόνια στη σημερινή Δυτική Σιβηρία. Διασώθηκε μόνο το μηριαίο οστό του, αλλά επέτρεψε στους επιστήμονες να αποκτήσουν ένα από τα παλαιότερα γονιδιώματα σύγχρονου ανθρώπου.
Ένας ιός παλαιότερος από τις πολιτισμικές εποχές
Παρά την τεράστια χρονική και γεωγραφική απόσταση, και οι δύο βρέθηκαν φορείς της ίδιας παραλλαγής του ανθρώπινου θηλώματος ιού (HPV)—HPV16A. Αυτή η παραλλαγή συνδέεται σήμερα με την ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων.
«Έχουμε αποκτήσει τα παλαιότερα μοριακά στοιχεία για την παρουσία του HPV16 στον σύγχρονο άνθρωπο», δήλωσε ο Marcelo Briones, καθηγητής στο Κέντρο Ιατρικής Βιοπληροφορικής του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του São Paulo και συν-συγγραφέας της μελέτης.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν υπάρχουσες γενετικές βάσεις δεδομένων, αναζητώντας προσεκτικά DNA τμήματα που να ταιριάζουν με γνωστά γονιδιώματα HPV. Σε κάθε περίπτωση, βρέθηκαν αντιστοιχίες που έδειχναν ειδικά στη γραμμή HPV16A.
Αναθεώρηση προηγούμενων επιστημονικών μοντέλων
Μέχρι τώρα, η προέλευση του HPV16 εκτιμάτο κυρίως μέσω υπολογιστικών μοντέλων. Αυτοί οι υπολογισμοί υπέθεταν αρχαία προέλευση, αλλά δεν υπήρχαν απτές βιολογικές αποδείξεις.
Τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι ο HPV16 υπάρχει στον Homo sapiens τουλάχιστον για 45.000 χρόνια. Ο ιός πιθανόν υπήρχε πριν από τις μεγάλες μεταναστεύσεις ανθρώπων εκτός Αφρικής πριν 50.000-60.000 χρόνια.
Αυτό τον καθιστά όχι μια «σύγχρονη» ασθένεια, αλλά έναν μακροχρόνιο σύντροφο του είδους μας.
Η συζήτηση για τον ρόλο των Νεάντερταλ
Η ανακάλυψη αμφισβητεί τη δημοφιλή υπόθεση ότι ο HPV16A μεταδόθηκε στους ανθρώπους από τους Νεάντερταλ κατά την αλληλεπίδραση των δύο ειδών στην Ευρασία. Ωστόσο, η συζήτηση δεν έχει ολοκληρωθεί.
«Ίσως είναι πρόωρο να συμπεράνουμε ότι αυτή η υπόθεση έχει πλήρως καταρριφθεί», δήλωσε ο Koenraad Van Doorslaer, προσωρινός συν-επικεφαλής του Τμήματος Ανοσοβιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Arizona.
Σημειώνει ότι ο άνθρωπος από το Ust-Ishim ήδη είχε DNA Νεάντερταλ, επομένως δεν μπορεί ακόμα να αποκλειστεί η πιθανότητα μετάδοσης του ιού μέσω προγενέστερης επαφής.
Περιορισμοί και σημασία της ανακάλυψης
Οι συγγραφείς της μελέτης τονίζουν ότι τα ευρήματα βασίζονται μόνο σε δύο δείγματα και η εργασία δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί από ομότιμους.
Παρ’ όλα αυτά, τα αποτελέσματα ανοίγουν νέο δρόμο για τη μελέτη της ιστορίας των παθογόνων και της εξέλιξής τους μαζί με τους ανθρώπους.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών