Νέες παλαιοντολογικές έρευνες στο Acre της Βραζιλίας φέρνουν ξανά στο φως τη μυθική γιγάντια χελώνα Stupendemys geographicus, ένα πλάσμα τεραστίων διαστάσεων που κυριαρχούσε στα νερά του αρχαίου Αμαζονίου πριν από εκατομμύρια χρόνια
Στην πολιτεία Acre της Βραζιλίας, παλαιοντολόγοι στρέφουν και πάλι την προσοχή τους σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς κατοίκους του αρχαίου Αμαζονίου: μια γιγάντια χελώνα γλυκού νερού στο μέγεθος αυτοκινήτου!
Το είδος αυτό, Stupendemys geographicus, προσφέρει νέες πληροφορίες για τα οικοσυστήματα της Νότιας Αμερικής πριν από εκατομμύρια χρόνια.
Τα ευρήματα βοηθούν στην ανασύσταση της εικόνας των ποταμών και των βάλτων της Μειόκαινου περιόδου και στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο άλλαξε η πανίδα της ηπείρου, σύμφωνα με τη δημοσίευση «O Antagonista».
Ένας γίγαντας του Μειόκαινου Αμαζονίου
Η Stupendemys geographicus θεωρείται η μεγαλύτερη χελώνα γλυκού νερού που έχει καταγραφεί ποτέ από την επιστήμη.
Η κύρια περίοδος ύπαρξής της τοποθετείται μεταξύ περίπου 13 και 7 εκατομμυρίων ετών πριν, αν και ορισμένα ευρήματα εντάσσουν το είδος σε ένα ευρύτερο πλαίσιο της Μειόκαινου περιόδου — από 23 έως 5,3 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Εκείνη την εποχή, μεγάλες εκτάσεις της σημερινής δυτικής Αμαζονίας αποτελούσαν ένα σύνθετο σύστημα ποταμών, λιμνών και εποχικά πλημμυριζόμενων πεδιάδων.
Η εποχή κατά την οποία έζησε αυτή η χελώνα συνέπεσε με έντονες τεκτονικές διεργασίες και κλιματικές αλλαγές.
Η ανύψωση των Άνδεων, η μετατόπιση των ποτάμιων ροών και ο σχηματισμός νέων υδρολογικών λεκανών αναδιαμόρφωσαν ριζικά το τοπίο της Νότιας Αμερικής.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες αναπτύχθηκαν οικοσυστήματα ικανά να υποστηρίξουν ένα τόσο μεγάλο ζώο γλυκού νερού.
Διαστάσεις και δομικά χαρακτηριστικά
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το μήκος του καβουκιού της Stupendemys geographicus μπορούσε να ξεπερνά τα τρία μέτρα, καθιστώντας την συγκρίσιμη σε μέγεθος με ένα μικρό επιβατικό αυτοκίνητο.
Το μέγεθος αυτό φέρνει το είδος στο επίκεντρο των συζητήσεων για τον λεγόμενο «γιγαντισμό» στα οικοσυστήματα γλυκού νερού, όπου οι διαθέσιμοι πόροι είναι συνήθως πιο περιορισμένοι σε σχέση με τα θαλάσσια περιβάλλοντα.
Θραύσματα κελύφους που έχουν βρεθεί στη Βραζιλία, το Περού και τη Βενεζουέλα επιτρέπουν την ανασύσταση του σχήματος του σώματος και των μορφολογικών χαρακτηριστικών.
Οι ερευνητές συγκρίνουν την ανατομία αυτής της χελώνας με σύγχρονα και εξαφανισμένα είδη, αναλύοντας πιθανές προσαρμογές στο περιβάλλον της, τον ανταγωνισμό για τροφή και πιθανούς θηρευτές, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων κροκοδειλόμορφων του Μειόκαινου.
Πού και πώς εντοπίζονται τα απολιθώματα;
Τα περισσότερα ευρήματα συνδέονται με δυσπρόσιτες περιοχές, κυρίως στο Acre και στις συνοριακές ζώνες του Αμαζονίου. Η αναζήτηση απολιθωμάτων πραγματοποιείται συχνά κατά την ξηρή περίοδο, όταν η στάθμη των ποταμών πέφτει σημαντικά, αποκαλύπτοντας αρχαία ιζηματογενή στρώματα.
Τα στρώματα αυτά διατηρούν οστά, δόντια και θραύσματα κελύφους που έχουν παραμείνει θαμμένα για εκατομμύρια χρόνια.
Η διαδικασία της επιτόπιας έρευνας απαιτεί αυστηρή τήρηση της μεθοδολογίας.
Αρχικά, οι ειδικοί εντοπίζουν υποσχόμενες αποκαλύψεις πετρωμάτων σε όχθες ποταμών και πρανή. Στη συνέχεια, καθαρίζουν προσεκτικά τις θέσεις, καταγράφοντας το γεωλογικό τους πλαίσιο.
Κατόπιν, τα ευρήματα ενισχύονται με γύψο και προστατευτικά υλικά για την ασφαλή μεταφορά τους σε επιστημονικά ιδρύματα για περαιτέρω μελέτη.
Τι αποκαλύπτουν τα ευρήματα στους επιστήμονες;
Η παρουσία ενός τόσο μεγάλου σπονδυλωτού γλυκού νερού αποτελεί σημαντικό δείκτη των περιβαλλοντικών συνθηκών της εποχής.
Υποδηλώνει την ύπαρξη σταθερών υδάτινων σωμάτων με άφθονη τροφή, μεγάλων ποταμών, λιμνών και υγροτόπων ικανών να υποστηρίξουν μεγάλους πληθυσμούς ζώων.
Η συνδυαστική ανάλυση καταλοίπων χελωνών, ψαριών, κροκοδειλόμορφων και θηλαστικών επιτρέπει την ανασύσταση αρχαίων τροφικών πλεγμάτων και την απόκτηση μιας πιο ολοκληρωμένης εικόνας των οικοσυστημάτων του Μειόκαινου.
Σε εργαστηριακές συνθήκες, οι ερευνητές πραγματοποιούν ακριβείς μετρήσεις, περιγράφουν ανατομικά χαρακτηριστικά και συγκρίνουν δείγματα. Αυτό βοηθά στην εκτίμηση της σωματικής μάζας, των ατομικών διαφορών και της γεωγραφικής κατανομής του είδους.
Επιστημονικές συλλογές και συνεργασίες
Αφού εξαχθούν από τον βράχο, τα απολιθώματα της Stupendemys geographicus αποστέλλονται σε εργαστήρια παλαιοντολογίας σε κρατικά πανεπιστήμια. Εκεί υφίστανται καθαρισμό, καταλογογράφηση και λεπτομερή ανάλυση.
Οι συλλογές αυτές αποτελούν τη βάση για μακροχρόνια έρευνα, επιτρέποντας την επανεξέταση του υλικού καθώς εξελίσσονται οι μέθοδοι και προκύπτουν νέα επιστημονικά ερωτήματα.
Η μελέτη αυτής της γιγάντιας χελώνας πραγματοποιείται στο πλαίσιο διαπεριφερειακής και διεθνούς συνεργασίας.
Επιστήμονες από το Acre, το São Paulo και άλλες περιοχές της Βραζιλίας συνεργάζονται με συναδέλφους από γειτονικές χώρες, συνδυάζοντας παλαιοντολογικά, γεωλογικά και βιολογικά δεδομένα.
Ως αποτέλεσμα, η Stupendemys geographicus θεωρείται πλέον είδος-κλειδί για την κατανόηση της φυσικής ιστορίας και της αρχαίας βιοποικιλότητας του Αμαζονίου.
www.bankingnews.gr
Το είδος αυτό, Stupendemys geographicus, προσφέρει νέες πληροφορίες για τα οικοσυστήματα της Νότιας Αμερικής πριν από εκατομμύρια χρόνια.
Τα ευρήματα βοηθούν στην ανασύσταση της εικόνας των ποταμών και των βάλτων της Μειόκαινου περιόδου και στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο άλλαξε η πανίδα της ηπείρου, σύμφωνα με τη δημοσίευση «O Antagonista».
Ένας γίγαντας του Μειόκαινου Αμαζονίου
Η Stupendemys geographicus θεωρείται η μεγαλύτερη χελώνα γλυκού νερού που έχει καταγραφεί ποτέ από την επιστήμη.
Η κύρια περίοδος ύπαρξής της τοποθετείται μεταξύ περίπου 13 και 7 εκατομμυρίων ετών πριν, αν και ορισμένα ευρήματα εντάσσουν το είδος σε ένα ευρύτερο πλαίσιο της Μειόκαινου περιόδου — από 23 έως 5,3 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Εκείνη την εποχή, μεγάλες εκτάσεις της σημερινής δυτικής Αμαζονίας αποτελούσαν ένα σύνθετο σύστημα ποταμών, λιμνών και εποχικά πλημμυριζόμενων πεδιάδων.
Η εποχή κατά την οποία έζησε αυτή η χελώνα συνέπεσε με έντονες τεκτονικές διεργασίες και κλιματικές αλλαγές.
Η ανύψωση των Άνδεων, η μετατόπιση των ποτάμιων ροών και ο σχηματισμός νέων υδρολογικών λεκανών αναδιαμόρφωσαν ριζικά το τοπίο της Νότιας Αμερικής.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες αναπτύχθηκαν οικοσυστήματα ικανά να υποστηρίξουν ένα τόσο μεγάλο ζώο γλυκού νερού.
Διαστάσεις και δομικά χαρακτηριστικά
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το μήκος του καβουκιού της Stupendemys geographicus μπορούσε να ξεπερνά τα τρία μέτρα, καθιστώντας την συγκρίσιμη σε μέγεθος με ένα μικρό επιβατικό αυτοκίνητο.
Το μέγεθος αυτό φέρνει το είδος στο επίκεντρο των συζητήσεων για τον λεγόμενο «γιγαντισμό» στα οικοσυστήματα γλυκού νερού, όπου οι διαθέσιμοι πόροι είναι συνήθως πιο περιορισμένοι σε σχέση με τα θαλάσσια περιβάλλοντα.
Θραύσματα κελύφους που έχουν βρεθεί στη Βραζιλία, το Περού και τη Βενεζουέλα επιτρέπουν την ανασύσταση του σχήματος του σώματος και των μορφολογικών χαρακτηριστικών.
Οι ερευνητές συγκρίνουν την ανατομία αυτής της χελώνας με σύγχρονα και εξαφανισμένα είδη, αναλύοντας πιθανές προσαρμογές στο περιβάλλον της, τον ανταγωνισμό για τροφή και πιθανούς θηρευτές, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων κροκοδειλόμορφων του Μειόκαινου.
Πού και πώς εντοπίζονται τα απολιθώματα;
Τα περισσότερα ευρήματα συνδέονται με δυσπρόσιτες περιοχές, κυρίως στο Acre και στις συνοριακές ζώνες του Αμαζονίου. Η αναζήτηση απολιθωμάτων πραγματοποιείται συχνά κατά την ξηρή περίοδο, όταν η στάθμη των ποταμών πέφτει σημαντικά, αποκαλύπτοντας αρχαία ιζηματογενή στρώματα.
Τα στρώματα αυτά διατηρούν οστά, δόντια και θραύσματα κελύφους που έχουν παραμείνει θαμμένα για εκατομμύρια χρόνια.
Η διαδικασία της επιτόπιας έρευνας απαιτεί αυστηρή τήρηση της μεθοδολογίας.
Αρχικά, οι ειδικοί εντοπίζουν υποσχόμενες αποκαλύψεις πετρωμάτων σε όχθες ποταμών και πρανή. Στη συνέχεια, καθαρίζουν προσεκτικά τις θέσεις, καταγράφοντας το γεωλογικό τους πλαίσιο.
Κατόπιν, τα ευρήματα ενισχύονται με γύψο και προστατευτικά υλικά για την ασφαλή μεταφορά τους σε επιστημονικά ιδρύματα για περαιτέρω μελέτη.
Τι αποκαλύπτουν τα ευρήματα στους επιστήμονες;
Η παρουσία ενός τόσο μεγάλου σπονδυλωτού γλυκού νερού αποτελεί σημαντικό δείκτη των περιβαλλοντικών συνθηκών της εποχής.
Υποδηλώνει την ύπαρξη σταθερών υδάτινων σωμάτων με άφθονη τροφή, μεγάλων ποταμών, λιμνών και υγροτόπων ικανών να υποστηρίξουν μεγάλους πληθυσμούς ζώων.
Η συνδυαστική ανάλυση καταλοίπων χελωνών, ψαριών, κροκοδειλόμορφων και θηλαστικών επιτρέπει την ανασύσταση αρχαίων τροφικών πλεγμάτων και την απόκτηση μιας πιο ολοκληρωμένης εικόνας των οικοσυστημάτων του Μειόκαινου.
Σε εργαστηριακές συνθήκες, οι ερευνητές πραγματοποιούν ακριβείς μετρήσεις, περιγράφουν ανατομικά χαρακτηριστικά και συγκρίνουν δείγματα. Αυτό βοηθά στην εκτίμηση της σωματικής μάζας, των ατομικών διαφορών και της γεωγραφικής κατανομής του είδους.
Επιστημονικές συλλογές και συνεργασίες
Αφού εξαχθούν από τον βράχο, τα απολιθώματα της Stupendemys geographicus αποστέλλονται σε εργαστήρια παλαιοντολογίας σε κρατικά πανεπιστήμια. Εκεί υφίστανται καθαρισμό, καταλογογράφηση και λεπτομερή ανάλυση.
Οι συλλογές αυτές αποτελούν τη βάση για μακροχρόνια έρευνα, επιτρέποντας την επανεξέταση του υλικού καθώς εξελίσσονται οι μέθοδοι και προκύπτουν νέα επιστημονικά ερωτήματα.
Η μελέτη αυτής της γιγάντιας χελώνας πραγματοποιείται στο πλαίσιο διαπεριφερειακής και διεθνούς συνεργασίας.
Επιστήμονες από το Acre, το São Paulo και άλλες περιοχές της Βραζιλίας συνεργάζονται με συναδέλφους από γειτονικές χώρες, συνδυάζοντας παλαιοντολογικά, γεωλογικά και βιολογικά δεδομένα.
Ως αποτέλεσμα, η Stupendemys geographicus θεωρείται πλέον είδος-κλειδί για την κατανόηση της φυσικής ιστορίας και της αρχαίας βιοποικιλότητας του Αμαζονίου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών