Στο Pacific Garbage Patch του Ειρηνικού Ωκεανού, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα πλαστικά απορρίμματα έχουν μετατραπεί σε βάσεις φιλοξενίας θαλάσσιας ζωής
Σε μια τεράστια περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού, γνωστή ως «Pacific Garbage Patch», οι επιστήμονες ανακάλυψαν κάτι απρόσμενο.
Αυτή η περιοχή, που επί μακρόν θεωρούνταν μια σχεδόν άδεια θάλασσα από πλαστικά απορρίμματα, γεμίζει ολοένα και περισσότερο με ζωντανούς οργανισμούς που φωλιάζουν και ευδοκιμούν πάνω στα ίδια τα σκουπίδια.
Η ανακάλυψη αυτή διευρύνει την κατανόησή μας για το πώς η ρύπανση μεταμορφώνει τα φυσικά οικοσυστήματα.
Τι βρήκαν οι ερευνητές
Η αποστολή εξέτασε περισσότερα από εκατό μεγάλα πλαστικά θραύσματα που συλλέχθηκαν από το κεντρικό τμήμα του υποτροπικού βραχίονα του Βόρειου Ειρηνικού.
Ζωντανοί οργανισμοί εντοπίστηκαν σχεδόν σε κάθε κομμάτι, από μικρά καρκινοειδή έως θαλάσσιες ανεμώνες, με τους ειδικούς να καταγράφουν συνολικά 46 διαφορετικά είδη.
Πολλά από αυτά τα ζώα συνήθως ζουν κοντά στις ακτές, προσκολλημένα σε βράχους ή αποβάθρες, και όχι στον ανοιχτό ωκεανό.
Ωστόσο, τα πλαστικά θραύσματα λειτουργούν ως μια νέα «πλατφόρμα» - παρέχουν επιφάνειες πάνω στις οποίες οι θαλάσσιοι οργανισμοί μπορούν να προσκολληθούν και ακόμη και να αναπαραχθούν.
Πώς το πλαστικό γίνεται «πλωτός ύφαλος»
Δεν είναι όλα τα απορρίμματα εξίσου ελκυστικά για τη ζωή: τα δίχτυα και τα σχοινιά με πλεγμένες ίνες αποδείχθηκαν τα καλύτερα «σπίτια» για τους θαλάσσιους οργανισμούς.
Λεπτά, εύθραυστα κομμάτια, εκτεθειμένα στον ήλιο και στο αλμυρό νερό, λειτουργούν επίσης ως βολικές βάσεις για αποικισμό.
Ορισμένα είδη όχι μόνο προσκολλώνται προσωρινά στα πλαστικά αντικείμενα, αλλά και αναπαράγονται πάνω σε αυτά, κάτι που δείχνει ότι οι περιοχές αυτές εξελίσσονται σε πλήρεις βιότοπους και όχι απλώς σε προσωρινούς σταθμούς.
Νέα οικοσυστήματα και οι επιπτώσεις τους
Παραδοσιακά, ο ανοιχτός ωκεανός θεωρούνταν υπερβολικά αφιλόξενος για παράκτια είδη: δεν υπάρχει στερεή επιφάνεια, λίγη τροφή και συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες.
Όμως η εμφάνιση του πλαστικού αλλάζει αυτούς τους κανόνες - δημιουργεί τεχνητές δομές πάνω στις οποίες οι οργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν.
Οι οικολόγοι αποκαλούν τη νέα αυτή βιοποικιλότητα «νεοπελαγικό οικοσύστημα»: δεν αντικαθιστά τους φυσικούς υφάλους ή τις ακτές, αλλά δημιουργεί έναν νέο τύπο θαλάσσιου περιβάλλοντος που μέχρι σήμερα δεν είχε ληφθεί υπόψη.
Το πώς ακριβώς αυτές οι κοινότητες θα επηρεάσουν τις τροφικές αλυσίδες και την υγεία των ωκεανών στο μέλλον παραμένει αντικείμενο έρευνας, όπως αναφέρουν οι «Times of India».
www.bankingnews.gr
Αυτή η περιοχή, που επί μακρόν θεωρούνταν μια σχεδόν άδεια θάλασσα από πλαστικά απορρίμματα, γεμίζει ολοένα και περισσότερο με ζωντανούς οργανισμούς που φωλιάζουν και ευδοκιμούν πάνω στα ίδια τα σκουπίδια.
Η ανακάλυψη αυτή διευρύνει την κατανόησή μας για το πώς η ρύπανση μεταμορφώνει τα φυσικά οικοσυστήματα.
Τι βρήκαν οι ερευνητές
Η αποστολή εξέτασε περισσότερα από εκατό μεγάλα πλαστικά θραύσματα που συλλέχθηκαν από το κεντρικό τμήμα του υποτροπικού βραχίονα του Βόρειου Ειρηνικού.
Ζωντανοί οργανισμοί εντοπίστηκαν σχεδόν σε κάθε κομμάτι, από μικρά καρκινοειδή έως θαλάσσιες ανεμώνες, με τους ειδικούς να καταγράφουν συνολικά 46 διαφορετικά είδη.
Πολλά από αυτά τα ζώα συνήθως ζουν κοντά στις ακτές, προσκολλημένα σε βράχους ή αποβάθρες, και όχι στον ανοιχτό ωκεανό.
Ωστόσο, τα πλαστικά θραύσματα λειτουργούν ως μια νέα «πλατφόρμα» - παρέχουν επιφάνειες πάνω στις οποίες οι θαλάσσιοι οργανισμοί μπορούν να προσκολληθούν και ακόμη και να αναπαραχθούν.
Πώς το πλαστικό γίνεται «πλωτός ύφαλος»
Δεν είναι όλα τα απορρίμματα εξίσου ελκυστικά για τη ζωή: τα δίχτυα και τα σχοινιά με πλεγμένες ίνες αποδείχθηκαν τα καλύτερα «σπίτια» για τους θαλάσσιους οργανισμούς.
Λεπτά, εύθραυστα κομμάτια, εκτεθειμένα στον ήλιο και στο αλμυρό νερό, λειτουργούν επίσης ως βολικές βάσεις για αποικισμό.
Ορισμένα είδη όχι μόνο προσκολλώνται προσωρινά στα πλαστικά αντικείμενα, αλλά και αναπαράγονται πάνω σε αυτά, κάτι που δείχνει ότι οι περιοχές αυτές εξελίσσονται σε πλήρεις βιότοπους και όχι απλώς σε προσωρινούς σταθμούς.
Νέα οικοσυστήματα και οι επιπτώσεις τους
Παραδοσιακά, ο ανοιχτός ωκεανός θεωρούνταν υπερβολικά αφιλόξενος για παράκτια είδη: δεν υπάρχει στερεή επιφάνεια, λίγη τροφή και συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες.
Όμως η εμφάνιση του πλαστικού αλλάζει αυτούς τους κανόνες - δημιουργεί τεχνητές δομές πάνω στις οποίες οι οργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν.
Οι οικολόγοι αποκαλούν τη νέα αυτή βιοποικιλότητα «νεοπελαγικό οικοσύστημα»: δεν αντικαθιστά τους φυσικούς υφάλους ή τις ακτές, αλλά δημιουργεί έναν νέο τύπο θαλάσσιου περιβάλλοντος που μέχρι σήμερα δεν είχε ληφθεί υπόψη.
Το πώς ακριβώς αυτές οι κοινότητες θα επηρεάσουν τις τροφικές αλυσίδες και την υγεία των ωκεανών στο μέλλον παραμένει αντικείμενο έρευνας, όπως αναφέρουν οι «Times of India».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών