Σε περιόδους παγκόσμιας έντασης και σύγκρουσης, η αλήθεια είναι συχνά το πρώτο θύμα, καθώς επισκιάζεται από προπαγάνδα, παραπληροφόρηση και διαστρεβλωμένες αφηγήσεις.
Το Press TV (κρατικό ιρανικό μέσο) παρουσιάζει το Ιράν ως «ανθεκτικό και ισχυρό» απέναντι σε παγκόσμιες δυνάμεις και σχέδια καθεστώς αλλαγής, περιγράφοντας εξωτερικές πιέσεις ως μέρος ευρύτερων «συνωμοσιών» εναντίον της χώρας.
Αυτή η οπτική τοποθετεί την Τεχεράνη σε θέση άμυνας και υπεράσπισης της κυριαρχίας της απέναντι σε όσους θέλουν να την υπονομεύσουν.
Καθώς οι απειλές εντείνονται και η πολεμική ρητορική επανεμφανίζεται, ιδίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το σιωνιστικό καθεστώς κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, ο κόσμος βρίσκεται για ακόμη μία φορά αντιμέτωπος με ένα γνώριμο μοτίβο: τη διαστρέβλωση που παρουσιάζεται ως ανάλυση, την προπαγάνδα που εμφανίζεται ως ανησυχία και την ευσεβή επιθυμία που ανυψώνεται σε βεβαιότητα.
Σε τέτοιες στιγμές, η ουδετερότητα μετατρέπεται σε συνενοχή και η σιωπή σε αποδοχή του ψεύδους.
Η αφήγηση της «κατάρρευσης» και η πραγματικότητα
Οι πρόσφατες, υποκινούμενες από το εξωτερικό ταραχές στο Ιράν αξιοποιήθηκαν από εχθρικά μέσα ενημέρωσης και ορισμένους πολιτικούς παράγοντες ως υποτιθέμενη απόδειξη ενός κράτους που καταρρέει.
Επιμελώς αποκομμένα πλάνα, επιλεκτικές αφηγήσεις και σκόπιμες υπερβολές χρησιμοποιήθηκαν για να κατασκευαστεί μια φαντασίωση, σύμφωνα με την οποία η Ισλαμική Δημοκρατία βρίσκεται αποκομμένη από τον λαό της και εγκαταλελειμμένη από την ιστορία.
Ωστόσο, τα αφιλτράριστα στοιχεία, η μακροχρόνια παρατήρηση και η πολιτική πραγματικότητα δείχνουν αποφασιστικά προς την αντίθετη κατεύθυνση: η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν εξακολουθεί να απολαμβάνει βαθιά ριζωμένη στήριξη από τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού της, ιδίως όταν αντιμετωπίζει ξένες απειλές και εξωτερικό εξαναγκασμό.
Όσοι ήδη πανηγυρίζουν για την «πτώση» του Ιράν δεν προβαίνουν σε σοβαρή πολιτική ανάλυση. Ενδίδουν σε ιδεολογική αυταπάτη.
Τέσσερις δεκαετίες αντοχής
Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, οι ίδιες προβλέψεις ανακυκλώνονται με μηχανική βεβαιότητα: μετά τις κυρώσεις, μετά τις δολοφονίες, μετά τα σαμποτάζ, μετά τον οικονομικό πόλεμο. Κι όμως, η Ισλαμική Δημοκρατία παραμένει όρθια. Γιατί είναι αγκυρωμένη στην κυριαρχία, τη θυσία και την αντίσταση στην κυριαρχία τρίτων.
Τα κράτη καταρρέουν όταν χάνουν την εσωτερική τους νομιμοποίηση· το Ιράν, αντίθετα, τη συγκέντρωσε και την ενίσχυσε υπό πίεση.
Το μήνυμα του Ayatollah Seyyed Ali Khamenei
Σε αυτό το φορτισμένο κλίμα, η πρόσφατη ομιλία του Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης, Ayatollah Seyyed Ali Khamenei, είχε ιδιαίτερη βαρύτητα. Ήταν μια ομιλία ψυχραιμίας, ιστορικής επίγνωσης και στρατηγικής αυτοπεποίθησης.
Το μήνυμά του ήταν σαφές: η αλαζονεία δεν είναι δύναμη και η ισχύς χωρίς ηθικό έρεισμα είναι εύθραυστη. Η εποχή του ανεμπόδιστου αμερικανικού εξαναγκασμού φθίνει, όχι λόγω συνθημάτων, αλλά εξαιτίας της συσσωρευμένης αντίστασης, της εσωτερικής φθοράς και της παγκόσμιας αναδιάταξης.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες σε παρακμή ισχύος
Οι Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα δεν είναι πλέον ο αδιαμφισβήτητος ηγεμόνας που κάποτε φαντάζονταν ότι είναι.
Είναι πολιτικά πολωμένες, οικονομικά πιεσμένες, στρατιωτικά υπερεκτεθειμένες και αντιμετωπίζουν ολοένα και μεγαλύτερη αντίσταση στη Δυτική Ασία, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και πέραν αυτών.
Η άνευ όρων συμμαχία τους με το σιωνιστικό καθεστώς δεν παρήγαγε σταθερότητα, αλλά διαρκή κρίση· όχι ασφάλεια, αλλά διευρυνόμενα μέτωπα αντίστασης. Κάθε πράξη επιθετικότητας γέννησε βαθύτερη περιφερειακή συνεργασία μεταξύ όσων αρνούνται την υποταγή.
Το Ιράν ως επιλογή αρχής
Το Ιράν στέκεται στο κέντρο αυτής της αντίστασης από θέση αρχής. Επέλεξε την ανεξαρτησία αντί της εξάρτησης, την αξιοπρέπεια αντί της «ομαλοποίησης» και την αυτοδιάθεση αντί της επιβεβλημένης υπακοής.
Αυτή η επιλογή το κατέστησε στόχο κυρώσεων, σαμποτάζ, δαιμονοποίησης και απειλών, αλλά το κατέστησε και σύμβολο. Η ιστορία είναι σαφής: τα έθνη που παραδίδουν την κυριαρχία τους για πρόσκαιρη ανακούφιση χάνουν και την αξιοπρέπειά τους και το μέλλον τους.
Μεταρρύθμιση ή υποταγή
Όσοι επικροτούν τις κυρώσεις, τους βομβαρδισμούς ή την κατάρρευση ενός καθεστώτος, είτε από άγνοια, είτε από σεχταριστική προκατάληψη, είτε από ταύτιση με ιμπεριαλιστικές αφηγήσεις, δεν υπερασπίζονται τη μεταρρύθμιση. Επικυρώνουν την υποδούλωση.
Καμία κοινωνία δεν απελευθερώθηκε ποτέ από ξένους πυραύλους και καμία Ummah δεν ανυψώθηκε χειροκροτώντας την ίδια της την πολιορκία.
Ένα καθοριστικό τεστ συνείδησης
Πρόκειται, λοιπόν, για μια καθοριστική δοκιμασία για λόγιους, ακτιβιστές, διανοούμενους και απλούς πιστούς: να βλέπουν καθαρά σε μια εποχή εξαπάτησης και να στέκονται ακλόνητα με την αλήθεια όταν αυτή δέχεται επίθεση.
Η στήριξη προς το Ιράν σήμερα δεν αφορά πρόσωπα, δόγματα ή πολιτικές σκοπιμότητες. Αφορά την υπεράσπιση της αρχής ότι τα μουσουλμανικά έθνη έχουν το δικαίωμα να χαράσσουν το δικό τους πεπρωμένο χωρίς εξωτερικό εξαναγκασμό.
Η ιστορία ευνοεί εκείνους που αντέχουν με πεποίθηση, όχι όσους ποντάρουν στην αλαζονεία. Οι αυτοκρατορίες υψώνονται με θόρυβο και καταρρέουν αιφνίδια. Τα έθνη που είναι ριζωμένα στην πίστη, την υπομονή και την αντίσταση αντέχουν στις θύελλες.
Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει αντιμετωπίσει θύελλες και παραμένει όρθια. Όσοι κατανοούν την ιστορία γνωρίζουν το γιατί. Όσοι κατανοούν το Ισλάμ γνωρίζουν πού οφείλουν να σταθούν.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών