Η συναισθηματική εξάρτηση είναι μια μορφή εθισμού που αναπτύσσεται όταν ένα άτομο δεν μπορεί να μείνει μόνο του και αναζητά επιβεβαίωση από άλλους
Η συναισθηματική εξάρτηση αναπτύσσεται όταν ένα άτομο δεν μπορεί να μείνει μόνο του και αναζητά την επιβεβαίωση της αξίας του μέσω ενός άλλου, εξήγησε η ψυχολόγος και ειδικός στις σχέσεις Alisa Metelina.
Σύμφωνα με τη Metelina, η συναισθηματική εξάρτηση μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με άλλες μορφές εθισμού - ναρκωτικά, αλκοόλ ή τζόγος. Το άτομο προσπαθεί να γεμίσει ένα εσωτερικό κενό και άγχος στρεφόμενο σε κάποιον άλλο ως πηγή συναισθηματικής ενίσχυσης.
Αυτή η κατάσταση συχνά εμφανίζεται όταν το άτομο δεν γνωρίζει τις δικές του ανάγκες και φοβάται να συνδεθεί πραγματικά με τον εαυτό του.
«Η συναισθηματική εξάρτηση, όπως κάθε άλλος εθισμός, είναι η αδυναμία να μείνει κανείς μόνος. Αντί να αναγνωρίσει και να αντιμετωπίσει τα συναισθήματά του, το άτομο αναζητά εξωτερική υποστήριξη - σε έναν σύντροφο που δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις πιο βαθιές του ανάγκες.
Αυτό μπορεί να είναι η ανάγκη για αποδοχή, οικειότητα ή προσοχή, αλλά αν δεν αναγνωριστεί, η εξάρτηση γίνεται τρόπος αποφυγής της αυτοαντίληψης. Σε αυτό το σημείο δημιουργείται το λεγόμενο «αποτύπωμα» - ένα εσωτερικευμένο συναίσθημα ότι δεν μπορείς να υπάρξεις χωρίς τον άλλον», εξηγεί η Metelina.
Η ίδια τόνισε ότι η συναισθηματική εξάρτηση δεν έχει καμία σχέση με την αγάπη και τις υγιείς σχέσεις. Όταν ένα άτομο νιώθει ότι χάνει την αυτοεκτίμησή του χωρίς τον σύντροφό του και δεν μπορεί να λειτουργήσει κανονικά, αυτό αποτελεί σαφή ένδειξη εξάρτησης.
«Αν δεν μπορείς να φας, να κοιμηθείς ή να εργαστείς χωρίς τον σύντροφό σου, αν η αίσθηση του εαυτού σου καταρρέει, αυτό δεν είναι αγάπη. Είναι μια εξάρτηση όπου η ταυτότητά σου χάνεται και η ισορροπία σου διαταράσσεται.
Σε τέτοιες σχέσεις, το ένα άτομο ζει από την ενέργεια του άλλου. Για να σπάσει αυτός ο κύκλος, χρειάζεται να αναγνωρίσεις το πρόβλημα και να ζητήσεις επαγγελματική βοήθεια», σημείωσε η ψυχολόγος.
Η Metelina πρόσθεσε ότι τα άτομα που είναι επιρρεπή στη συναισθηματική εξάρτηση συχνά επιλέγουν συντρόφους με ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά ή άλλες ψυχολογικές ιδιαιτερότητες που αυξάνουν την ευαλωτότητά τους. Εξήγησε ότι η αναγνώριση των δικών μας αναγκών και η συνεργασία με ψυχολόγο βοηθά στην αποκατάσταση της εσωτερικής υποστήριξης και στην οικοδόμηση ώριμων, ισότιμων σχέσεων.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με τη Metelina, η συναισθηματική εξάρτηση μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με άλλες μορφές εθισμού - ναρκωτικά, αλκοόλ ή τζόγος. Το άτομο προσπαθεί να γεμίσει ένα εσωτερικό κενό και άγχος στρεφόμενο σε κάποιον άλλο ως πηγή συναισθηματικής ενίσχυσης.
Αυτή η κατάσταση συχνά εμφανίζεται όταν το άτομο δεν γνωρίζει τις δικές του ανάγκες και φοβάται να συνδεθεί πραγματικά με τον εαυτό του.
«Η συναισθηματική εξάρτηση, όπως κάθε άλλος εθισμός, είναι η αδυναμία να μείνει κανείς μόνος. Αντί να αναγνωρίσει και να αντιμετωπίσει τα συναισθήματά του, το άτομο αναζητά εξωτερική υποστήριξη - σε έναν σύντροφο που δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις πιο βαθιές του ανάγκες.
Αυτό μπορεί να είναι η ανάγκη για αποδοχή, οικειότητα ή προσοχή, αλλά αν δεν αναγνωριστεί, η εξάρτηση γίνεται τρόπος αποφυγής της αυτοαντίληψης. Σε αυτό το σημείο δημιουργείται το λεγόμενο «αποτύπωμα» - ένα εσωτερικευμένο συναίσθημα ότι δεν μπορείς να υπάρξεις χωρίς τον άλλον», εξηγεί η Metelina.
Η ίδια τόνισε ότι η συναισθηματική εξάρτηση δεν έχει καμία σχέση με την αγάπη και τις υγιείς σχέσεις. Όταν ένα άτομο νιώθει ότι χάνει την αυτοεκτίμησή του χωρίς τον σύντροφό του και δεν μπορεί να λειτουργήσει κανονικά, αυτό αποτελεί σαφή ένδειξη εξάρτησης.
«Αν δεν μπορείς να φας, να κοιμηθείς ή να εργαστείς χωρίς τον σύντροφό σου, αν η αίσθηση του εαυτού σου καταρρέει, αυτό δεν είναι αγάπη. Είναι μια εξάρτηση όπου η ταυτότητά σου χάνεται και η ισορροπία σου διαταράσσεται.
Σε τέτοιες σχέσεις, το ένα άτομο ζει από την ενέργεια του άλλου. Για να σπάσει αυτός ο κύκλος, χρειάζεται να αναγνωρίσεις το πρόβλημα και να ζητήσεις επαγγελματική βοήθεια», σημείωσε η ψυχολόγος.
Η Metelina πρόσθεσε ότι τα άτομα που είναι επιρρεπή στη συναισθηματική εξάρτηση συχνά επιλέγουν συντρόφους με ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά ή άλλες ψυχολογικές ιδιαιτερότητες που αυξάνουν την ευαλωτότητά τους. Εξήγησε ότι η αναγνώριση των δικών μας αναγκών και η συνεργασία με ψυχολόγο βοηθά στην αποκατάσταση της εσωτερικής υποστήριξης και στην οικοδόμηση ώριμων, ισότιμων σχέσεων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών