Στον κόσμο των ασπόνδυλων, υπάρχουν καταστάσεις όπου ένας μικροσκοπικός κυνηγός αποτελεί θανάσιμη απειλή για ένα σπονδυλωτό σημαντικά μεγαλύτερο από αυτόν
Το μέγεθός του μπορεί να είναι παραπλανητικό: το μήκος του σώματός του είναι μόνο περίπου ένα εκατοστό. Αλλά αυτό είναι αρκετό για μια από τις πιο επικίνδυνες αράχνες στον πλανήτη να ξεπεράσει θήραμα εκατοντάδες φορές το βάρος της και μήκος έως και ένα μέτρο. Αυτό το μικρό αρπακτικό χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό ανθεκτικού ιστού και ισχυρών νευροτοξινών και ξεπερνά ακόμη και τα φίδια.
Όταν οι τροφικές αλυσίδες λειτουργούν διαφορετικά
Στην κλασική άποψη της φύσης, όλα είναι απλά: Tα μεγάλα ζώα τρώνε μικρά ζώα και, με τη σειρά τους, γίνονται θύματα ακόμη μεγαλύτερων αρπακτικών. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη.
Στον κόσμο των ασπόνδυλων, υπάρχουν καταστάσεις όπου ένας μικροσκοπικός κυνηγός αποτελεί θανάσιμη απειλή για ένα σπονδυλωτό σημαντικά μεγαλύτερο από αυτόν.
Οι αράχνες είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα αυτού του παράδοξου. Παρά τα μαλακά σώματά τους και το μέτριο μέγεθός τους, ορισμένα είδη είναι ικανά να ακινητοποιούν και να καταναλώνουν ζώα που φαίνονται εντελώς απρόσιτα.
Αποδεικτικά στοιχεία για το κυνήγι φιδιών
Σε μια επιστημονική ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε το 2021, οι ερευνητές συνέλεξαν και ανέλυσαν 319 καταγεγραμμένες περιπτώσεις επιθέσεων αραχνών σε φίδια.
Οι αναφορές προήλθαν από κάθε ήπειρο εκτός από την Ανταρκτική.
Το μέσο μήκος των ερπετών-θηραμάτων ήταν περίπου 26 εκατοστά, αλλά ορισμένα δείγματα έφταναν σχεδόν το ένα μέτρο.
Αυτό που κέντρισε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των επιστημόνων δεν ήταν η ίδια η επίθεση, αλλά η σύνθεση των αρπακτικών.
Σε αντίθεση με τις εκτιμήσεις, οι μεγαλύτερες αράχνες στον κόσμο—οι ταραντούλες—συμμετείχαν μόνο στο 10% περίπου των επιθέσεων. Πολύ μικρότερα είδη έπαιξαν τον πρωταρχικό ρόλο.
Η απροσδόκητη δύναμη των μικροσκοπικών αραχνών
Οι μισές από όλες τις καταγεγραμμένες περιπτώσεις αφορούσαν μέλη της οικογένειας Theridiidae η οποία περιλαμβάνει τις μαύρες χήρες και τις κοκκινοράχες αράχνες.
Αυτές οι αράχνες σπάνια ξεπερνούν τα λίγα χιλιοστά σε μήκος, αλλά διαθέτουν δύο βασικά πλεονεκτήματα.
Πρώτον, οι ιστοί τους έχουν μια σύνθετη τρισδιάστατη δομή. Δεν είναι απλώς κολλώδεις, αλλά εξαιρετικά ισχυροί και τυχαία συνυφασμένοι, επιτρέποντάς τους να συγκρατούν αποτελεσματικά μεγάλα θηράματα που αντιστέκονται ενεργά.
Δεύτερον, το δηλητήριο των θεριδιοειδών είναι ιδιαίτερα τοξικό για το νευρικό σύστημα των σπονδυλωτών.
Ήδη από το 1933, περιγράφηκε μια περίπτωση αράχνης Steatoda triangulosa από αυτήν την οικογένεια που καταβρόχθισε ένα φίδι καλτσοδέτας, του οποίου η μάζα ήταν 355 φορές μεγαλύτερη από αυτή του θηρευτή. Αυτό το επεισόδιο έγινε μια από τις πιο εντυπωσιακές επιβεβαιώσεις ότι το μέγεθος δεν καθορίζει πάντα... τα πάντα στη φύση.
www.bankingnews.gr
Όταν οι τροφικές αλυσίδες λειτουργούν διαφορετικά
Στην κλασική άποψη της φύσης, όλα είναι απλά: Tα μεγάλα ζώα τρώνε μικρά ζώα και, με τη σειρά τους, γίνονται θύματα ακόμη μεγαλύτερων αρπακτικών. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη.
Στον κόσμο των ασπόνδυλων, υπάρχουν καταστάσεις όπου ένας μικροσκοπικός κυνηγός αποτελεί θανάσιμη απειλή για ένα σπονδυλωτό σημαντικά μεγαλύτερο από αυτόν.
Οι αράχνες είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα αυτού του παράδοξου. Παρά τα μαλακά σώματά τους και το μέτριο μέγεθός τους, ορισμένα είδη είναι ικανά να ακινητοποιούν και να καταναλώνουν ζώα που φαίνονται εντελώς απρόσιτα.
Αποδεικτικά στοιχεία για το κυνήγι φιδιών
Σε μια επιστημονική ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε το 2021, οι ερευνητές συνέλεξαν και ανέλυσαν 319 καταγεγραμμένες περιπτώσεις επιθέσεων αραχνών σε φίδια.
Οι αναφορές προήλθαν από κάθε ήπειρο εκτός από την Ανταρκτική.
Το μέσο μήκος των ερπετών-θηραμάτων ήταν περίπου 26 εκατοστά, αλλά ορισμένα δείγματα έφταναν σχεδόν το ένα μέτρο.
Αυτό που κέντρισε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των επιστημόνων δεν ήταν η ίδια η επίθεση, αλλά η σύνθεση των αρπακτικών.
Σε αντίθεση με τις εκτιμήσεις, οι μεγαλύτερες αράχνες στον κόσμο—οι ταραντούλες—συμμετείχαν μόνο στο 10% περίπου των επιθέσεων. Πολύ μικρότερα είδη έπαιξαν τον πρωταρχικό ρόλο.
Η απροσδόκητη δύναμη των μικροσκοπικών αραχνών
Οι μισές από όλες τις καταγεγραμμένες περιπτώσεις αφορούσαν μέλη της οικογένειας Theridiidae η οποία περιλαμβάνει τις μαύρες χήρες και τις κοκκινοράχες αράχνες.
Αυτές οι αράχνες σπάνια ξεπερνούν τα λίγα χιλιοστά σε μήκος, αλλά διαθέτουν δύο βασικά πλεονεκτήματα.
Πρώτον, οι ιστοί τους έχουν μια σύνθετη τρισδιάστατη δομή. Δεν είναι απλώς κολλώδεις, αλλά εξαιρετικά ισχυροί και τυχαία συνυφασμένοι, επιτρέποντάς τους να συγκρατούν αποτελεσματικά μεγάλα θηράματα που αντιστέκονται ενεργά.
Δεύτερον, το δηλητήριο των θεριδιοειδών είναι ιδιαίτερα τοξικό για το νευρικό σύστημα των σπονδυλωτών.
Ήδη από το 1933, περιγράφηκε μια περίπτωση αράχνης Steatoda triangulosa από αυτήν την οικογένεια που καταβρόχθισε ένα φίδι καλτσοδέτας, του οποίου η μάζα ήταν 355 φορές μεγαλύτερη από αυτή του θηρευτή. Αυτό το επεισόδιο έγινε μια από τις πιο εντυπωσιακές επιβεβαιώσεις ότι το μέγεθος δεν καθορίζει πάντα... τα πάντα στη φύση.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών