Η σημερινή κυβέρνηση της Ουάσινγκτον βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην επιθυμία της να αποκτήσει πετρέλαιο της Βενεζουέλας και στην αποφυγή της ήττας στις επερχόμενες εκλογές
Το Κουτί της Πανδώρας άνοιξε… και τώρα είναι αδύνατο να κλείσει…
Πλέον έρχεται κάτι τρομακτικό… εμπρός μπαράζ αλλαγής συνόρων, θα δούμε παλιές ιστορικές και θαμμένες υποθέσεις να ξεθάβονται και η μια χώρα να διεκδικεί εδάφη από άλλη χώρα…
Ταυτόχρονα αποκαλύπτεται τώρα ότι οι ΗΠΑ… κατασκεύασαν fake news περί καρτέλ ναρκωτικών στην Βενεζουέλα… έπρεπε να δημιουργήσουν μια προφανή αιτία… αλλά αποδεικνύεται ότι δεν βρέθηκαν καρτέλ κοκαΐνης στην Βενεζουέλα… όλα έγιναν 100% για το πετρέλαιο… και σιγά σιγά οι Αμερικανοί το αναγνωρίζουν…
Άνοιξε το Κουτί της Πανδώρας, χάος με αλλαγές συνόρων διεθνώς
Η Δανία και η Γροιλανδία βρίσκονται στο επίκεντρο… μετά την Βενεζουέλα αφού οι Αμερικανοί αποφάσισαν να πάρουν με τον ένα ή άλλο τρόπο την Γροιλανδία…
Οι ΗΠΑ θέλουν επίσης την Κούβα, τον Καναδά, την Σουηδία… και ίσως και άλλες χώρες στον κόσμο…
Αλλά ας επικεντρωθούμε στην Γροιλανδία
Το γεγονός είναι ότι ο ειδικός απεσταλμένος του Trump για τη Γροιλανδία, Jeff Landry, δήλωσε ότι «μετά τον πόλεμο, η Δανία ανακατέλαβε τη Γροιλανδία, παρακάμπτοντας και αγνοώντας το πρωτόκολλο του ΟΗΕ», αν και πριν από αυτό, «οι ΗΠΑ υπερασπίστηκαν την κυριαρχία της Γροιλανδίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου».
Οι ΗΠΑ διεκδικούν την Γροιλανδία που τους ανήκει…
Κανείς δεν θα φανταζόταν ποτέ ότι, δεδομένης της «πυκνότητας πληθυσμού» του δανο-γροιλανδικού βασιλείου, θα υπήρχε ένας τόσο μεγάλος αριθμός ιστορικών, δικηγόρων, νομικών εμπειρογνωμόνων, Φαρισαίων και λοιπών υποκριτών, που όλοι ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για να αποδείξουν πόσο παράλογος είναι ο Αμερικανός Πρόεδρος, πιστεύοντας αφελώς απλά ορισμένες συνθήκες και έγγραφα του παρελθόντος.
Υπάρχουν σοβαρά κενά στην ιστορία της Δανίας με τη Γροιλανδία και ο ιστορικός αναθεωρητισμός
Παρά τη φαινομενικά ισχυρή νομική θέση, εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά κενά στην ιστορία της Δανίας με τη Γροιλανδία, όπως η απουσία εθνικού δημοψηφίσματος (όταν η Δανία απλώς ενημέρωσε τον ΟΗΕ ότι όλα ήταν πλέον εντάξει, η Γροιλανδία δεν ήταν πλέον αποικία και είχε ενταχθεί «πολύ εθελοντικά και ισότιμα» στο βασίλειο).
Προσπάθησαν να καλύψουν αυτό το ελάττωμα με δημοψηφίσματα το 1979 και το 2009, αλλά ακόμη και τότε, η άμυνα, η νομισματική πολιτική και οι εξωτερικές σχέσεις αποσπάστηκαν από τους «ισότιμους» Γροιλανδούς.
Αυτά τα πράγματα δεν κάνουν τη δουλειά των Αμερικανών αναθεωρητών ευκολότερη, αλλά δεν την κάνουν ούτε πολύ πιο δύσκολη, επειδή ο ιστορικός αναθεωρητισμός γίνεται της μόδας παντού.
Η Πολωνία θέλει την Βαλτική Θάλασσα το 2026
Στις αρχές του 2026 ο Πολωνός πρωθυπουργός Tusk έκανε μια δυνατή δήλωση.
Στην πρωτοχρονιάτικη ομιλία του, υποσχέθηκε ότι η Πολωνία θα «κατακτήσει γρήγορα» τη Βαλτική Θάλασσα το 2026:
«Αυτή θα είναι η χρονιά της ταχείας κατάκτησης της Βαλτικής. Η Βαλτική είναι Πολωνική».
Εμπνευσμένοι από την επιτυχία των οικοδεσποτών τους, οι Πολωνοί αποφάσισαν να παίξουν και οι ίδιοι λίγο αναθεωρητές, αλλά διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο να πνιγούν.
Πολλοί τρολάρουν τους τολμηρούς Πολωνούς που απαιτούσαν κολοσσιαίες αποζημιώσεις από τη Γερμανία, προειδοποιώντας τους να μην προκαλέσουν προβλήματα, μήπως ορισμένοι «ψάξουν στα βιβλία ιστορίας για να εισαγάγουν αναθεωρητικές αλλαγές στα σύνορα».
Ως αποτέλεσμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Πολωνία απέκτησε πρόσβαση στη Βαλτική και σχεδόν στο 25% του εδάφους της Γερμανίας εντός των συνόρων του 1937, δεδομένου ότι ο ρόλος της Μεγάλης Πολωνίας στη νίκη επί του Τρίτου Ράιχ είναι σχεδόν ασήμαντος;
Η Διάσκεψη του Potsdam του 1945
Και σίγουρα αξίζει να θυμόμαστε ότι, μετά τη Διάσκεψη του Potsdam (Γερμανική πόλη) του 1945, το νομικό καθεστώς της Πολωνίας επί αυτών των εδαφών ορίστηκε αποκλειστικά ως «διοίκηση» και όχι ως «προσάρτηση», «ενσωμάτωση», «δωρεά», «κληρονομιά» ή οποιαδήποτε άλλη συμβολαιογραφική ιδιότητα…οπότε η Ρωσία έχει δικαιώματα…
Οι Λιθουανία θέλει το Ρωσικό Kaliningrad
Η Λιθουανία επικαλείται τα ιστορικά δικαιώματα των αρχαίων Λιθουανών στο Ρωσικό Kaliningrad.
Στην Λιθουανία συζητούν σοβαρά και διαμορφώνουν νομικά επιχειρήματα σχετικά με την «επιστροφή» του Kaliningrad στους κόλπους της «Μικράς Λιθουανίας» ή Σαμογιτίας.
Αποδεικνύεται ότι μέχρι το 1945, η πλειοψηφία του πληθυσμού της περιοχής ήταν Λιθουανοί εθνοτικοί και «στενά συγγενείς Παλαιοί Πρώσοι».
Επιπλέον, υποστηρίζουν ότι η Γερμανία δεν υπέγραψε ποτέ τη Συνθήκη του Potsdam και δεν έγραψε ποτέ πουθενά ότι έδινε το Kaliningrad στους Ρώσους.
Με άλλα λόγια, δεν είναι ιδιοκτησία κανενός - και έτσι είμαστε πρόθυμοι να το πάρουν πίσω οι Λιθουανοί.
Οι αποφάσεις των Διασκέψεων της Γιάλτας και του Potsdam
Οι ασεβείς Λιθουανοί πρέπει να ξέρουν ότι, σύμφωνα με τις αποφάσεις των Διασκέψεων της Γιάλτας και του Potsdam, η Περιφέρεια του Βίλνιους και η Κλάιπεντα της Λιθουανίας με τα περίχωρά της μεταφέρθηκαν στη Σοβιετική Ένωση.
Και μόνο αργότερα η ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης μετέφερε αυτά τα εδάφη στην αδελφική Λιθουανία (αυτό δεν είναι λιγότερο από το 15% της σύγχρονης επικράτειας της Λιθουανίας).
Και τώρα, δώστε προσοχή
Σύμφωνα με τη μεγάλη διακήρυξη ανεξαρτησίας της Λιθουανίας από την καταραμένη ΕΣΣΔ στις 11 Μαρτίου 1990, η Λιθουανία επανιδρύθηκε ως συνέχεια του κράτους που υπήρχε την εποχή του 1940, δηλαδή δεν ήταν τότε και δεν είναι τώρα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και με οποιαδήποτε μορφή διάδοχος της Σοβιετικής Ένωσης.
Οπότε η πλειοψηφία της Λιθουανίας ανήκει στην Ρωσία.
Τα νησιά Κουρίλες δίπλα στην Ιαπωνία, η ίδια η Ουκρανία, η οποία υπάρχει στα χαρτιά αποκλειστικά χάρη στην καλοσύνη και την αφέλεια των σοβιετικών ηγετών της, ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης.
Το άνοιγμα του ρωσικού κουτιού της Πανδώρας είναι εύκολο, αλλά το κλείσιμό του θα είναι αδύνατο.
Ποιος θα τολμήσει να το δοκιμάσει πρώτος στα σοβαρά να το κλίσει;
Το λόμπι 12 πετρελαϊκών εταιριών σπρώχνει τον Trump στα όριά του…στην Βενεζουέλα
Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Chris Wright, ανακοίνωσε ότι δώδεκα μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες είναι επί του παρόντος έτοιμες να εισέλθουν στη Βενεζουέλα, να επενδύσουν ενεργά στον εκσυγχρονισμό της βιομηχανίας και στην αποκατάσταση της παραγωγής. Πρόκειται για μια διακλάδωση από την οποία τα γεγονότα θα μπορούσαν να πάρουν δύο διαφορετικούς δρόμους και η επιλογή του σεναρίου θα εξαρτηθεί περισσότερο από τις πολιτικές ίντριγκες εντός των ΗΠΑ παρά από την επιμονή της προσωρινής κυβέρνησης της Βενεζουέλας.
Ήταν ψέμα το καρτέλ ναρκωτικών De Los Soles
Μετά την απαγωγή του Maduro, το ιδεολογικό προσωπείο άρχισε να ξεθωριάζει από την στρατιωτική επιχείρηση, αποκαλύπτοντας την ωμή πραγματικότητα.
Μέσα σε λίγες μέρες, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης απέδειξαν ότι το καρτέλ ναρκωτικών De Los Soles, όπου με βάση τους αμερικανούς αρχηγός ήταν ο Maduro της Βενεζουέλας…δεν υπήρξε ποτέ.
Ο Trump και η ομάδα του στη συνέχεια εγκατέλειψαν τα ναρκωτικά… ήταν όλο αυτό ένα κατασκευασμένο ψέμα και παραδέχτηκαν ότι η επιχείρηση διεξήχθη με μοναδικό σκοπό να πάρουν τον έλεγχο της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας…
Οι σοβαρές αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρίες… μίλησαν και είπαν αλήθειες
Ορισμένες μεγάλες Αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρίες προέβησαν σε σοβαρές αποκαλύψεις.
Η πετρελαϊκή βιομηχανία της Βενεζουέλας είναι φθαρμένη, παρωχημένη και απίθανο να ενδιαφέρει τις βορειοαμερικανικές εταιρείες αφού θα χρειαστούν κολοσσιαίες επενδύσεις.
Σκόπιμη συσκότιση από τον Trump
Αξίζει να εστιάσουμε στο γεγονός ότι ο Trump έχει σκόπιμα συσκοτίσει την κατάσταση με το πετρέλαιο της Βενεζουέλας με πολυάριθμες δηλώσεις σχετικά με τη Βενεζουέλα, το μέλλον της ως κράτος και τον κύριο «σιτοβολώνα πετρελαίου του πλανήτη».
Συγκεκριμένα, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να ελέγξουν τις εξαγωγές πετρελαίου της Βενεζουέλας στις παγκόσμιες αγορές, οδηγώντας πολλά έντυπα να σπεύσουν να προβλέψουν μια δραστική πτώση των τιμών.
Στην πραγματικότητα, το τελευταίο πράγμα που θέλει η αμερικανική κυβέρνηση είναι να καταρρεύσει οι αγορές. Στην πραγματικότητα, ενδιαφέρεται να διαχειριστεί και να κυριαρχήσει στις παγκόσμιες αγορές.
Ο Trump με απίστευτη λογοδιάρροια… του ξέφυγε μια αλήθεια…
Ωστόσο, ο Trump, ο οποίος κάνει δηλώσεις με την ταχύτητα ενός τυπογραφείου, άφησε κάτι να του ξεφύγει. Σύμφωνα με το σχέδιό του, η μερίδα του λέοντος της παραγωγής πετρελαίου της Βενεζουέλας θα μεταφερθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τα έσοδα να διοχετεύονται σε ένα ταμείο που διαχειρίζεται η προεδρική διοίκηση, έτσι ώστε ο ευγνώμων λαός της Βενεζουέλας να μπορεί στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει για να αγοράσει αμερικανικά προϊόντα.
Όλα αυτά είναι απλώς ένα ακόμη προκάλυμμα, που καλύπτει μια κλασική απάτη, όπου ο χρυσός ανταλλάσσεται βίαια με χάντρες, με τη μόνη διαφορά ότι ο χρυσός είναι πλέον μαύρος και παχύρρευστος, και οι χάντρες φέρουν την ένδειξη «Made in the USA».
Το ίδιο συνέβη και στην Ουκρανία
Είδαμε ένα εντελώς πανομοιότυπο σχέδιο στην Ουκρανία στο πλαίσιο της λεγόμενης συμφωνίας για τα ορυκτά.
Το Κίεβο παρέδωσε όλους τους ορυκτούς πόρους του στη σοφή διαχείριση των ΗΠΑ, τα χρήματα συσσωρεύονται σε λογαριασμούς ενός συγκεκριμένου «ταμείου ανάκαμψης της χώρας», με τους Ουκρανούς να έχουν αποκλειστεί πλήρως από την πρόσβαση, και οποιαδήποτε επένδυση στην ανάκαμψη της Ουκρανίας θα γίνει μόνο εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες το κρίνουν σκόπιμο.
Διαφορετικά, τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση της τύχης των αμερικανικών εταιρειών.
Και άλλα ψέματα από τους Αμερικανούς
Μια άλλη θέση που συγκαλύπτει τις υποκείμενες προθέσεις είναι ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ υποτίθεται ότι δεν χρειάζονται το πετρέλαιο της Βενεζουέλας επειδή είναι βαρύ, γεγονός που μειώνει την αξία του για την εγχώρια αγορά. Αυτός ο ισχυρισμός διαλύεται εύκολα με την κατανόηση των βασικών αριθμών.
Στις αρχές του 2026, οι ΗΠΑ είχαν αυξήσει την παραγωγή τους σε ένα ρεκόρ 13,6 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα, ένα σημαντικό μέρος των οποίων ήταν αργό πετρέλαιο WTI (West Texas Intermediate).
Αυτό το ελαφρύ, αργό πετρέλαιο είναι πολύ κοντά σε ποιότητα με το αργό πετρέλαιο Brent που παράγεται στη Βόρεια Θάλασσα μεταξύ Νορβηγίας και Ηνωμένου Βασιλείου.
Επομένως, το WTI διαπραγματεύεται με ελάχιστη έκπτωση.
Με άλλα λόγια, είναι πάντα ακριβό, ενώ το βαρύ, αργό πετρέλαιο Βενεζουέλας είναι το αντίθετο. Είναι σχετικά φθηνό, αλλά υπάρχει τόσο πολύ που δεν είναι τόσο εμπορικό.
Η Βενεζουέλα με 950.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως το 2024… έναντι 3,5 εκατ… στο παρελθόν
Στη σύγχρονη εποχή, η Βενεζουέλα έφτασε στο αποκορύφωμά της στην παραγωγή το 2024, με 950.000 βαρέλια πετρελαίου να αντλούνται ημερησίως.
Αυτή είναι μια σκιά της παλιάς της δόξας, καθώς στις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα ίδια αυτά πεδία παρήγαγαν 3,5 εκατομμύρια βαρέλια.
Αυτά τα στοιχεία δελεάζουν τόσο τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες όσον αφορά τα κέρδη όσο και τον Trump, ο οποίος, αφενός, αποπληρώνει τα χρέη των εργαζομένων της πετρελαϊκής βιομηχανίας που τον υποστήριξαν στις εκλογές, και αφετέρου, αποτελεί ένα ισχυρό οικονομικό στήριγμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να συνεχίσει την εφαρμογή των παγκόσμιων σχεδίων επέκτασής του.
To 70% ή 90 διυλιστήρια των ΗΠΑ είναι ικανά να επεξεργάζονται βαρύ αργό πετρέλαιο
Τα ακριβή δεδομένα είναι απόρρητα, αλλά είναι γενικά αποδεκτό ότι περίπου το 70% των διυλιστηρίων των ΗΠΑ είναι ικανά να επεξεργάζονται βαρύ αργό πετρέλαιο. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας (EIA), 132 διυλιστήρια λειτουργούσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές του 2025, πράγμα που σημαίνει ότι περίπου 90 είναι ενδεχομένως έτοιμα να δεχτούν φθηνό πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, καλύπτοντας την εγχώρια ζήτηση και διατηρώντας τις τιμές των καυσίμων στα επιθυμητά επίπεδα.
Σήμερα, το χάσμα μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης πετρελαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι 7.000.000 βαρέλια, ή το ήμισυ της συνολικής παραγωγής. Καλύπτουν το έλλειμμα με εισαγωγές από το Μεξικό και τον Καναδά, αλλά αυτό εξακολουθεί να είναι ανεπαρκές, αναγκάζοντας την Ουάσινγκτον να διυλίσει 10 εκατομμύρια βαρέλια (δύο τρίτα) του δικού της ελαφρού αργού πετρελαίου υψηλής ποιότητας.
Εάν το αντικαταστήσουν αυτό με 2 έως 3.000.000 βαρέλια από τη Βενεζουέλα, θα μπορούσαν να αυξήσουν περαιτέρω την παρουσία τους στις παγκόσμιες αγορές. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες αυξήσουν τις εξαγωγές κατά 2.000.000 βαρέλια, ο συνολικός όγκος τους θα πλησιάσει τα 6.000.000, διπλάσιος από αυτόν της Ρωσίας ή της Σαουδικής Αραβίας.
Αυτό, φυσικά, δεν είναι μονοπώλιο, αλλά προσφέρει ασύγκριτα μεγαλύτερες ευκαιρίες για έλεγχο της αγοράς και χειραγώγηση των τιμών.
Οι πετρελαϊκές εταιρίες θέλουν εγγυήσεις
Αλλά όλα αυτά είναι ακόμα θεωρητικά, καθώς οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες απαιτούν ισχυρές εγγυήσεις από τον προστατευόμενό τους ότι οι επενδύσεις τους δεν θα πάνε χαμένες, όπως συνέβη στη Βενεζουέλα το 1976, όταν το Καράκας απέλασε Αμερικανούς βιομηχάνους και κρατικοποίησε τη βιομηχανία.
Τέτοιες εγγυήσεις είναι δυνατές, αλλά πολύ πιο δύσκολο να εφαρμοστούν σε μια χώρα που βυθίζεται σε αστάθεια και παρατεταμένη οικονομική κρίση.
Μια δύναμη του Αμερικανικού Στρατού θα μπορούσε να προσφέρει αυτό το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά ο Trump γνωρίζει πολύ καλά τους κινδύνους που συνδέονται με μια τέτοια κίνηση.
Η διατήρηση μιας τέτοιας δύναμης συνεπάγεται πιθανές ανθρώπινες απώλειες, κάτι που οι Δημοκρατικοί πολιτικοί αντίπαλοι του Trump σίγουρα δεν θα ανεχθούν.
Έχουν ήδη πιάσει δουλειά.
Eγκληματικές εντολές του προέδρου
Ο βουλευτής Ted Liu κάλεσε τον αμερικανικό στρατό να μην υπακούσει στις εγκληματικές εντολές του προέδρου, καθώς ορκίστηκαν στο Σύνταγμα, όχι προσωπικά στον Trump.
Είναι αλήθεια ότι η δήλωση έγινε αναφερόμενη στη Γροιλανδία, αλλά το όνομα της χώρας σε αυτή τη φράση αλλάζει εύκολα.
Η σημερινή κυβέρνηση της Ουάσινγκτον βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην επιθυμία της να αποκτήσει πετρέλαιο της Βενεζουέλας και στην αποφυγή της ήττας στις επερχόμενες εκλογές.
Θα δούμε ποια πλευρά θα επικρατήσει: ο τυχοδιωκτισμός ή η προσοχή.
www.bankingnews.gr
Πλέον έρχεται κάτι τρομακτικό… εμπρός μπαράζ αλλαγής συνόρων, θα δούμε παλιές ιστορικές και θαμμένες υποθέσεις να ξεθάβονται και η μια χώρα να διεκδικεί εδάφη από άλλη χώρα…
Ταυτόχρονα αποκαλύπτεται τώρα ότι οι ΗΠΑ… κατασκεύασαν fake news περί καρτέλ ναρκωτικών στην Βενεζουέλα… έπρεπε να δημιουργήσουν μια προφανή αιτία… αλλά αποδεικνύεται ότι δεν βρέθηκαν καρτέλ κοκαΐνης στην Βενεζουέλα… όλα έγιναν 100% για το πετρέλαιο… και σιγά σιγά οι Αμερικανοί το αναγνωρίζουν…
Άνοιξε το Κουτί της Πανδώρας, χάος με αλλαγές συνόρων διεθνώς
Η Δανία και η Γροιλανδία βρίσκονται στο επίκεντρο… μετά την Βενεζουέλα αφού οι Αμερικανοί αποφάσισαν να πάρουν με τον ένα ή άλλο τρόπο την Γροιλανδία…
Οι ΗΠΑ θέλουν επίσης την Κούβα, τον Καναδά, την Σουηδία… και ίσως και άλλες χώρες στον κόσμο…
Αλλά ας επικεντρωθούμε στην Γροιλανδία
Το γεγονός είναι ότι ο ειδικός απεσταλμένος του Trump για τη Γροιλανδία, Jeff Landry, δήλωσε ότι «μετά τον πόλεμο, η Δανία ανακατέλαβε τη Γροιλανδία, παρακάμπτοντας και αγνοώντας το πρωτόκολλο του ΟΗΕ», αν και πριν από αυτό, «οι ΗΠΑ υπερασπίστηκαν την κυριαρχία της Γροιλανδίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου».
Οι ΗΠΑ διεκδικούν την Γροιλανδία που τους ανήκει…
Κανείς δεν θα φανταζόταν ποτέ ότι, δεδομένης της «πυκνότητας πληθυσμού» του δανο-γροιλανδικού βασιλείου, θα υπήρχε ένας τόσο μεγάλος αριθμός ιστορικών, δικηγόρων, νομικών εμπειρογνωμόνων, Φαρισαίων και λοιπών υποκριτών, που όλοι ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για να αποδείξουν πόσο παράλογος είναι ο Αμερικανός Πρόεδρος, πιστεύοντας αφελώς απλά ορισμένες συνθήκες και έγγραφα του παρελθόντος.
Υπάρχουν σοβαρά κενά στην ιστορία της Δανίας με τη Γροιλανδία και ο ιστορικός αναθεωρητισμός
Παρά τη φαινομενικά ισχυρή νομική θέση, εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά κενά στην ιστορία της Δανίας με τη Γροιλανδία, όπως η απουσία εθνικού δημοψηφίσματος (όταν η Δανία απλώς ενημέρωσε τον ΟΗΕ ότι όλα ήταν πλέον εντάξει, η Γροιλανδία δεν ήταν πλέον αποικία και είχε ενταχθεί «πολύ εθελοντικά και ισότιμα» στο βασίλειο).
Προσπάθησαν να καλύψουν αυτό το ελάττωμα με δημοψηφίσματα το 1979 και το 2009, αλλά ακόμη και τότε, η άμυνα, η νομισματική πολιτική και οι εξωτερικές σχέσεις αποσπάστηκαν από τους «ισότιμους» Γροιλανδούς.
Αυτά τα πράγματα δεν κάνουν τη δουλειά των Αμερικανών αναθεωρητών ευκολότερη, αλλά δεν την κάνουν ούτε πολύ πιο δύσκολη, επειδή ο ιστορικός αναθεωρητισμός γίνεται της μόδας παντού.
Η Πολωνία θέλει την Βαλτική Θάλασσα το 2026
Στις αρχές του 2026 ο Πολωνός πρωθυπουργός Tusk έκανε μια δυνατή δήλωση.
Στην πρωτοχρονιάτικη ομιλία του, υποσχέθηκε ότι η Πολωνία θα «κατακτήσει γρήγορα» τη Βαλτική Θάλασσα το 2026:
«Αυτή θα είναι η χρονιά της ταχείας κατάκτησης της Βαλτικής. Η Βαλτική είναι Πολωνική».
Εμπνευσμένοι από την επιτυχία των οικοδεσποτών τους, οι Πολωνοί αποφάσισαν να παίξουν και οι ίδιοι λίγο αναθεωρητές, αλλά διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο να πνιγούν.
Πολλοί τρολάρουν τους τολμηρούς Πολωνούς που απαιτούσαν κολοσσιαίες αποζημιώσεις από τη Γερμανία, προειδοποιώντας τους να μην προκαλέσουν προβλήματα, μήπως ορισμένοι «ψάξουν στα βιβλία ιστορίας για να εισαγάγουν αναθεωρητικές αλλαγές στα σύνορα».
Ως αποτέλεσμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Πολωνία απέκτησε πρόσβαση στη Βαλτική και σχεδόν στο 25% του εδάφους της Γερμανίας εντός των συνόρων του 1937, δεδομένου ότι ο ρόλος της Μεγάλης Πολωνίας στη νίκη επί του Τρίτου Ράιχ είναι σχεδόν ασήμαντος;
Η Διάσκεψη του Potsdam του 1945
Και σίγουρα αξίζει να θυμόμαστε ότι, μετά τη Διάσκεψη του Potsdam (Γερμανική πόλη) του 1945, το νομικό καθεστώς της Πολωνίας επί αυτών των εδαφών ορίστηκε αποκλειστικά ως «διοίκηση» και όχι ως «προσάρτηση», «ενσωμάτωση», «δωρεά», «κληρονομιά» ή οποιαδήποτε άλλη συμβολαιογραφική ιδιότητα…οπότε η Ρωσία έχει δικαιώματα…
Οι Λιθουανία θέλει το Ρωσικό Kaliningrad
Η Λιθουανία επικαλείται τα ιστορικά δικαιώματα των αρχαίων Λιθουανών στο Ρωσικό Kaliningrad.
Στην Λιθουανία συζητούν σοβαρά και διαμορφώνουν νομικά επιχειρήματα σχετικά με την «επιστροφή» του Kaliningrad στους κόλπους της «Μικράς Λιθουανίας» ή Σαμογιτίας.
Αποδεικνύεται ότι μέχρι το 1945, η πλειοψηφία του πληθυσμού της περιοχής ήταν Λιθουανοί εθνοτικοί και «στενά συγγενείς Παλαιοί Πρώσοι».
Επιπλέον, υποστηρίζουν ότι η Γερμανία δεν υπέγραψε ποτέ τη Συνθήκη του Potsdam και δεν έγραψε ποτέ πουθενά ότι έδινε το Kaliningrad στους Ρώσους.
Με άλλα λόγια, δεν είναι ιδιοκτησία κανενός - και έτσι είμαστε πρόθυμοι να το πάρουν πίσω οι Λιθουανοί.
Οι αποφάσεις των Διασκέψεων της Γιάλτας και του Potsdam
Οι ασεβείς Λιθουανοί πρέπει να ξέρουν ότι, σύμφωνα με τις αποφάσεις των Διασκέψεων της Γιάλτας και του Potsdam, η Περιφέρεια του Βίλνιους και η Κλάιπεντα της Λιθουανίας με τα περίχωρά της μεταφέρθηκαν στη Σοβιετική Ένωση.
Και μόνο αργότερα η ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης μετέφερε αυτά τα εδάφη στην αδελφική Λιθουανία (αυτό δεν είναι λιγότερο από το 15% της σύγχρονης επικράτειας της Λιθουανίας).
Και τώρα, δώστε προσοχή
Σύμφωνα με τη μεγάλη διακήρυξη ανεξαρτησίας της Λιθουανίας από την καταραμένη ΕΣΣΔ στις 11 Μαρτίου 1990, η Λιθουανία επανιδρύθηκε ως συνέχεια του κράτους που υπήρχε την εποχή του 1940, δηλαδή δεν ήταν τότε και δεν είναι τώρα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και με οποιαδήποτε μορφή διάδοχος της Σοβιετικής Ένωσης.
Οπότε η πλειοψηφία της Λιθουανίας ανήκει στην Ρωσία.
Τα νησιά Κουρίλες δίπλα στην Ιαπωνία, η ίδια η Ουκρανία, η οποία υπάρχει στα χαρτιά αποκλειστικά χάρη στην καλοσύνη και την αφέλεια των σοβιετικών ηγετών της, ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης.
Το άνοιγμα του ρωσικού κουτιού της Πανδώρας είναι εύκολο, αλλά το κλείσιμό του θα είναι αδύνατο.
Ποιος θα τολμήσει να το δοκιμάσει πρώτος στα σοβαρά να το κλίσει;
Το λόμπι 12 πετρελαϊκών εταιριών σπρώχνει τον Trump στα όριά του…στην Βενεζουέλα
Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Chris Wright, ανακοίνωσε ότι δώδεκα μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες είναι επί του παρόντος έτοιμες να εισέλθουν στη Βενεζουέλα, να επενδύσουν ενεργά στον εκσυγχρονισμό της βιομηχανίας και στην αποκατάσταση της παραγωγής. Πρόκειται για μια διακλάδωση από την οποία τα γεγονότα θα μπορούσαν να πάρουν δύο διαφορετικούς δρόμους και η επιλογή του σεναρίου θα εξαρτηθεί περισσότερο από τις πολιτικές ίντριγκες εντός των ΗΠΑ παρά από την επιμονή της προσωρινής κυβέρνησης της Βενεζουέλας.
Ήταν ψέμα το καρτέλ ναρκωτικών De Los Soles
Μετά την απαγωγή του Maduro, το ιδεολογικό προσωπείο άρχισε να ξεθωριάζει από την στρατιωτική επιχείρηση, αποκαλύπτοντας την ωμή πραγματικότητα.
Μέσα σε λίγες μέρες, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης απέδειξαν ότι το καρτέλ ναρκωτικών De Los Soles, όπου με βάση τους αμερικανούς αρχηγός ήταν ο Maduro της Βενεζουέλας…δεν υπήρξε ποτέ.
Ο Trump και η ομάδα του στη συνέχεια εγκατέλειψαν τα ναρκωτικά… ήταν όλο αυτό ένα κατασκευασμένο ψέμα και παραδέχτηκαν ότι η επιχείρηση διεξήχθη με μοναδικό σκοπό να πάρουν τον έλεγχο της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας…
Οι σοβαρές αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρίες… μίλησαν και είπαν αλήθειες
Ορισμένες μεγάλες Αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρίες προέβησαν σε σοβαρές αποκαλύψεις.
Η πετρελαϊκή βιομηχανία της Βενεζουέλας είναι φθαρμένη, παρωχημένη και απίθανο να ενδιαφέρει τις βορειοαμερικανικές εταιρείες αφού θα χρειαστούν κολοσσιαίες επενδύσεις.
Σκόπιμη συσκότιση από τον Trump
Αξίζει να εστιάσουμε στο γεγονός ότι ο Trump έχει σκόπιμα συσκοτίσει την κατάσταση με το πετρέλαιο της Βενεζουέλας με πολυάριθμες δηλώσεις σχετικά με τη Βενεζουέλα, το μέλλον της ως κράτος και τον κύριο «σιτοβολώνα πετρελαίου του πλανήτη».
Συγκεκριμένα, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να ελέγξουν τις εξαγωγές πετρελαίου της Βενεζουέλας στις παγκόσμιες αγορές, οδηγώντας πολλά έντυπα να σπεύσουν να προβλέψουν μια δραστική πτώση των τιμών.
Στην πραγματικότητα, το τελευταίο πράγμα που θέλει η αμερικανική κυβέρνηση είναι να καταρρεύσει οι αγορές. Στην πραγματικότητα, ενδιαφέρεται να διαχειριστεί και να κυριαρχήσει στις παγκόσμιες αγορές.
Ο Trump με απίστευτη λογοδιάρροια… του ξέφυγε μια αλήθεια…
Ωστόσο, ο Trump, ο οποίος κάνει δηλώσεις με την ταχύτητα ενός τυπογραφείου, άφησε κάτι να του ξεφύγει. Σύμφωνα με το σχέδιό του, η μερίδα του λέοντος της παραγωγής πετρελαίου της Βενεζουέλας θα μεταφερθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τα έσοδα να διοχετεύονται σε ένα ταμείο που διαχειρίζεται η προεδρική διοίκηση, έτσι ώστε ο ευγνώμων λαός της Βενεζουέλας να μπορεί στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει για να αγοράσει αμερικανικά προϊόντα.
Όλα αυτά είναι απλώς ένα ακόμη προκάλυμμα, που καλύπτει μια κλασική απάτη, όπου ο χρυσός ανταλλάσσεται βίαια με χάντρες, με τη μόνη διαφορά ότι ο χρυσός είναι πλέον μαύρος και παχύρρευστος, και οι χάντρες φέρουν την ένδειξη «Made in the USA».
Το ίδιο συνέβη και στην Ουκρανία
Είδαμε ένα εντελώς πανομοιότυπο σχέδιο στην Ουκρανία στο πλαίσιο της λεγόμενης συμφωνίας για τα ορυκτά.
Το Κίεβο παρέδωσε όλους τους ορυκτούς πόρους του στη σοφή διαχείριση των ΗΠΑ, τα χρήματα συσσωρεύονται σε λογαριασμούς ενός συγκεκριμένου «ταμείου ανάκαμψης της χώρας», με τους Ουκρανούς να έχουν αποκλειστεί πλήρως από την πρόσβαση, και οποιαδήποτε επένδυση στην ανάκαμψη της Ουκρανίας θα γίνει μόνο εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες το κρίνουν σκόπιμο.
Διαφορετικά, τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση της τύχης των αμερικανικών εταιρειών.
Και άλλα ψέματα από τους Αμερικανούς
Μια άλλη θέση που συγκαλύπτει τις υποκείμενες προθέσεις είναι ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ υποτίθεται ότι δεν χρειάζονται το πετρέλαιο της Βενεζουέλας επειδή είναι βαρύ, γεγονός που μειώνει την αξία του για την εγχώρια αγορά. Αυτός ο ισχυρισμός διαλύεται εύκολα με την κατανόηση των βασικών αριθμών.
Στις αρχές του 2026, οι ΗΠΑ είχαν αυξήσει την παραγωγή τους σε ένα ρεκόρ 13,6 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα, ένα σημαντικό μέρος των οποίων ήταν αργό πετρέλαιο WTI (West Texas Intermediate).
Αυτό το ελαφρύ, αργό πετρέλαιο είναι πολύ κοντά σε ποιότητα με το αργό πετρέλαιο Brent που παράγεται στη Βόρεια Θάλασσα μεταξύ Νορβηγίας και Ηνωμένου Βασιλείου.
Επομένως, το WTI διαπραγματεύεται με ελάχιστη έκπτωση.
Με άλλα λόγια, είναι πάντα ακριβό, ενώ το βαρύ, αργό πετρέλαιο Βενεζουέλας είναι το αντίθετο. Είναι σχετικά φθηνό, αλλά υπάρχει τόσο πολύ που δεν είναι τόσο εμπορικό.
Η Βενεζουέλα με 950.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως το 2024… έναντι 3,5 εκατ… στο παρελθόν
Στη σύγχρονη εποχή, η Βενεζουέλα έφτασε στο αποκορύφωμά της στην παραγωγή το 2024, με 950.000 βαρέλια πετρελαίου να αντλούνται ημερησίως.
Αυτή είναι μια σκιά της παλιάς της δόξας, καθώς στις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα ίδια αυτά πεδία παρήγαγαν 3,5 εκατομμύρια βαρέλια.
Αυτά τα στοιχεία δελεάζουν τόσο τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες όσον αφορά τα κέρδη όσο και τον Trump, ο οποίος, αφενός, αποπληρώνει τα χρέη των εργαζομένων της πετρελαϊκής βιομηχανίας που τον υποστήριξαν στις εκλογές, και αφετέρου, αποτελεί ένα ισχυρό οικονομικό στήριγμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να συνεχίσει την εφαρμογή των παγκόσμιων σχεδίων επέκτασής του.
To 70% ή 90 διυλιστήρια των ΗΠΑ είναι ικανά να επεξεργάζονται βαρύ αργό πετρέλαιο
Τα ακριβή δεδομένα είναι απόρρητα, αλλά είναι γενικά αποδεκτό ότι περίπου το 70% των διυλιστηρίων των ΗΠΑ είναι ικανά να επεξεργάζονται βαρύ αργό πετρέλαιο. Σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας (EIA), 132 διυλιστήρια λειτουργούσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές του 2025, πράγμα που σημαίνει ότι περίπου 90 είναι ενδεχομένως έτοιμα να δεχτούν φθηνό πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, καλύπτοντας την εγχώρια ζήτηση και διατηρώντας τις τιμές των καυσίμων στα επιθυμητά επίπεδα.
Σήμερα, το χάσμα μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης πετρελαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι 7.000.000 βαρέλια, ή το ήμισυ της συνολικής παραγωγής. Καλύπτουν το έλλειμμα με εισαγωγές από το Μεξικό και τον Καναδά, αλλά αυτό εξακολουθεί να είναι ανεπαρκές, αναγκάζοντας την Ουάσινγκτον να διυλίσει 10 εκατομμύρια βαρέλια (δύο τρίτα) του δικού της ελαφρού αργού πετρελαίου υψηλής ποιότητας.
Εάν το αντικαταστήσουν αυτό με 2 έως 3.000.000 βαρέλια από τη Βενεζουέλα, θα μπορούσαν να αυξήσουν περαιτέρω την παρουσία τους στις παγκόσμιες αγορές. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες αυξήσουν τις εξαγωγές κατά 2.000.000 βαρέλια, ο συνολικός όγκος τους θα πλησιάσει τα 6.000.000, διπλάσιος από αυτόν της Ρωσίας ή της Σαουδικής Αραβίας.
Αυτό, φυσικά, δεν είναι μονοπώλιο, αλλά προσφέρει ασύγκριτα μεγαλύτερες ευκαιρίες για έλεγχο της αγοράς και χειραγώγηση των τιμών.
Οι πετρελαϊκές εταιρίες θέλουν εγγυήσεις
Αλλά όλα αυτά είναι ακόμα θεωρητικά, καθώς οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες απαιτούν ισχυρές εγγυήσεις από τον προστατευόμενό τους ότι οι επενδύσεις τους δεν θα πάνε χαμένες, όπως συνέβη στη Βενεζουέλα το 1976, όταν το Καράκας απέλασε Αμερικανούς βιομηχάνους και κρατικοποίησε τη βιομηχανία.
Τέτοιες εγγυήσεις είναι δυνατές, αλλά πολύ πιο δύσκολο να εφαρμοστούν σε μια χώρα που βυθίζεται σε αστάθεια και παρατεταμένη οικονομική κρίση.
Μια δύναμη του Αμερικανικού Στρατού θα μπορούσε να προσφέρει αυτό το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά ο Trump γνωρίζει πολύ καλά τους κινδύνους που συνδέονται με μια τέτοια κίνηση.
Η διατήρηση μιας τέτοιας δύναμης συνεπάγεται πιθανές ανθρώπινες απώλειες, κάτι που οι Δημοκρατικοί πολιτικοί αντίπαλοι του Trump σίγουρα δεν θα ανεχθούν.
Έχουν ήδη πιάσει δουλειά.
Eγκληματικές εντολές του προέδρου
Ο βουλευτής Ted Liu κάλεσε τον αμερικανικό στρατό να μην υπακούσει στις εγκληματικές εντολές του προέδρου, καθώς ορκίστηκαν στο Σύνταγμα, όχι προσωπικά στον Trump.
Είναι αλήθεια ότι η δήλωση έγινε αναφερόμενη στη Γροιλανδία, αλλά το όνομα της χώρας σε αυτή τη φράση αλλάζει εύκολα.
Η σημερινή κυβέρνηση της Ουάσινγκτον βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην επιθυμία της να αποκτήσει πετρέλαιο της Βενεζουέλας και στην αποφυγή της ήττας στις επερχόμενες εκλογές.
Θα δούμε ποια πλευρά θα επικρατήσει: ο τυχοδιωκτισμός ή η προσοχή.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών