Ο Trump σοβαρολογεί σε ό,τι αφορά την κατάληψη της Γροιλανδίας
Η απαγωγή του Nicolas Maduro δεν αποτέλεσε ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά, σύμφωνα με τους Financial Times, ένα προειδοποιητικό σημάδι για τη νέα, πιο επιθετική φάση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής υπό τον Donald Trump.
Πίσω από τη ρητορική και τις αιφνιδιαστικές κινήσεις, διαμορφώνεται ένα δόγμα ωμής ισχύος, όπου η γεωγραφία, τα στρατηγικά συμφέροντα και το οικονομικό όφελος υπερισχύουν του διεθνούς δικαίου.
Σε κάθε περίπτωση, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Donald Trump επανέρχεται με ακόμη πιο επιθετικό τρόπο στο ενδεχόμενο ανάληψης ελέγχου της Γροιλανδίας, αδιαφορώντας για τις εκκλήσεις της Δανίας να «σταματήσουν οι απειλές» γύρω από το καθεστώς του νησιού.
Πριν ακόμη αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του, ο Trump είχε επανειλημμένα θέσει το ζήτημα της ενσωμάτωσης της ημιαυτόνομης δανικής επικράτειας στις ΗΠΑ, επικαλούμενος τη στρατηγική της θέση, τη σημασία της για την άμυνα της Δύσης και τον ορυκτό της πλούτο.
Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Γροιλανδία δεν είναι κάτι νέο...
Ξεκίνησε το 1941, με συμφωνία ΗΠΑ – Δανίας για την προστασία του νησιού από ενδεχόμενη ναζιστική εισβολή και την εξασφάλιση στρατηγικών πλεονεκτημάτων σε επίπεδο καιρού και πόρων.
Η παρουσία αυτή παγιώθηκε το 1951, οδηγώντας στη δημιουργία της αεροπορικής βάσης Thule, η οποία σήμερα λειτουργεί ως Pituffik Space Base και αποτελεί κρίσιμο κόμβο έγκαιρης προειδοποίησης πυραυλικών επιθέσεων και διαστημικής άμυνας.
Σε συνέντευξή του στο NBC News στις 5 Ιανουαρίου, ο Trump δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι οι ΗΠΑ «χρειάζονται τη Γροιλανδία για λόγους εθνικής ασφάλειας — και αυτό αφορά και την Ευρώπη».
«Ξέρετε πόσο πιστός είμαι στην Ευρώπη.
Τη χρειαζόμαστε για την εθνική ασφάλεια, αυτή τη στιγμή», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η Γροιλανδία είναι κρίσιμη όχι μόνο για τις ΗΠΑ, αλλά και για την Ευρώπη και «άλλα μέρη του ελεύθερου κόσμου».
Αν και τόνισε ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ενεργειών, ξεκαθάρισε πως είναι «απολύτως σοβαρός» ως προς την πρόθεσή του να θέσει τη Γροιλανδία υπό αμερικανικό έλεγχο.
Το θέμα επανήλθε με ένταση λίγες ημέρες μετά τη μεγάλη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, στις 3 Ιανουαρίου, κατά την οποία απήχθησαν ο πρόεδρος Nicolás Maduro και η σύζυγός του.
Αξιοσημείωτο είναι ότι η Δανία, όπως και οι υπόλοιποι σύμμαχοι των ΗΠΑ, απέφυγε να καταδικάσει ανοικτά την επιχείρηση, γεγονός που ενίσχυσε την αίσθηση ότι η Ουάσιγκτον θεωρεί πως διαθέτει ευρύ περιθώριο μονομερών κινήσεων.
Απαντώντας στις τελευταίες δηλώσεις Trump, ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας Jens Frederik Nielsen δήλωσε κατηγορηματικά ότι «φτάνει πια», χαρακτηρίζοντας την ιδέα αμερικανικού ελέγχου ως «φαντασίωση».
«Τέλος στις πιέσεις, τέλος στις υπαινιγμούς, τέλος στις φαντασιώσεις προσάρτησης. Είμαστε ανοιχτοί στον διάλογο, αλλά μόνο μέσω των θεσμικά προβλεπόμενων οδών και με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο», υπογράμμισε.
Νωρίτερα, η πρωθυπουργός της Δανίας Mette Frederiksen είχε ξεκαθαρίσει ότι «οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα δικαίωμα να προσαρτήσουν οποιοδήποτε από τα τρία έθνη του βασιλείου της Δανίας», επισημαίνοντας ότι η Γροιλανδία είναι μέλος του NATO και καλύπτεται από τις εγγυήσεις ασφαλείας της Συμμαχίας.
Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι ήδη υπάρχει συμφωνία άμυνας που επιτρέπει στις ΗΠΑ πρόσβαση στο νησί.
Η δήλωσή της ήρθε μετά από ανάρτηση της Katie Miller, συζύγου του ανώτερου συμβούλου του Trump, Stephen Miller, η οποία δημοσίευσε χάρτη της Γροιλανδίας βαμμένο στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας με τη λέξη «SOON».
Ο ίδιος ο Miller, που κατέχει τη θέση του αναπληρωτή προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, δήλωσε αργότερα ότι η επίσημη θέση της κυβέρνησης Trump είναι πως «η Γροιλανδία θα έπρεπε να αποτελεί μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών», απορρίπτοντας ωστόσο το ενδεχόμενο στρατιωτικής σύγκρουσης.
«Κανείς δεν πρόκειται να πολεμήσει τις ΗΠΑ για το μέλλον της Γροιλανδίας», είπε στο CNN.
Έντονη ανησυχία
Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν έντονη ανησυχία στην Ευρώπη.
Στις 6 Ιανουαρίου, οι ηγέτες της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Ισπανίας και της Δανίας εξέδωσαν κοινή δήλωση στήριξης προς τη Δανία και τη Γροιλανδία, υπογραμμίζοντας ότι η ασφάλεια στην Αρκτική πρέπει να διασφαλίζεται συλλογικά, στο πλαίσιο του NATO και με πλήρη σεβασμό στις αρχές του ΟΗΕ περί κυριαρχίας και απαραβίαστου των συνόρων.
Ωστόσο, πίσω από τις δηλώσεις αλληλεγγύης, παραμένει μια σκληρή πραγματικότητα: καμία ευρωπαϊκή δύναμη δεν διαθέτει ούτε την ικανότητα ούτε την πολιτική βούληση να έρθει σε ανοιχτή σύγκρουση με τις ΗΠΑ για τη Γροιλανδία.
Ένα ενδεχόμενο στρατιωτικό εγχείρημα από την Ουάσιγκτον θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε λίγες ώρες, με την ευρωπαϊκή απάντηση να περιορίζεται, κατά πάσα πιθανότητα, στο πολιτικό και διπλωματικό πεδίο.
Ακόμη και τότε, μια κυβέρνηση Trump θα μπορούσε να απαντήσει με σκληρά οικονομικά αντίμετρα, όπως δασμούς ή κυρώσεις, προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στους Ευρωπαίους συμμάχους.
Μια τέτοια σύγκρουση θα έθετε υπό αμφισβήτηση την ίδια τη συνοχή του NATO — κάτι που ενδεχομένως δεν θα θεωρούνταν μεγάλη απώλεια για την Ουάσιγκτον, η οποία εδώ και καιρό επαναπροσδιορίζει τις στρατηγικές της προτεραιότητες, μετατοπίζοντας το βάρος της από την Ευρώπη προς τη Λατινική Αμερική και την Ανατολική και Νοτιοανατολική Ασία.
Λάφυρο
Σε αυτό το πλαίσιο, η Γροιλανδία αναδύεται όχι ως μια θεωρητική φιλοδοξία, αλλά ως το επόμενο «λάφυρο», αποκαλύπτοντας τις πραγματικές προτεραιότητες και τα όρια της αμερικανικής ισχύος στη νέα εποχή.
Όπως επισημαίνει ο συντάκτης των FT, Edward Luce, «Παρότι είναι εγκρατής στο αλκοόλ, ο Donald Trump έχει προσωπικότητα αλκοολικού, σύμφωνα με τη Susie Wiles, προσωπάρχη του.
Τέτοιου είδους προσωπικότητες τείνουν να είναι ψυχαναγκαστικά ριψοκίνδυνοι.
Το να κάνεις αυτό που σε κάνει να νιώθεις καλά αναστέλλει τον πόνο».
Στην περίπτωση του Trump, αυτός ο πόνος είναι ολοένα και πιο έντονα εσωτερικός, ενώ η «θεραπεία» όλο και πιο συχνά εξωτερική.
Όσο πιο δυσοίωνη γίνεται η κατάστασή του στο εσωτερικό -οι δημοσκοπικές του επιδόσεις είναι κακές και δεν δείχνουν σημάδια βελτίωσης- τόσο μεγαλύτερος είναι ο πειρασμός να αναζητήσει μια «δόση» στο εξωτερικό.
Το γεγονός ότι σχεδόν κάθε πρόεδρος των ΗΠΑ στρέφεται στην εξωτερική πολιτική όσο περνά ο χρόνος της θητείας του προσφέρει ελάχιστη καθοδήγηση στην περίπτωση Trump.
Έχει μάθει ότι είναι πολύ ευκολότερο να παρακάμψει την ευγενική μυθοπλασία του διεθνούς δικαίου απ’ ό,τι τις αποφάσεις των αμερικανικών δικαστηρίων.
Εξηγώντας γιατί διέταξε την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, Nicolas Maduro, το περασμένο Σάββατο, ο Trump επικαλέστηκε αμερικανικό ένταλμα σύλληψης.
Έστειλε τον «σερίφη» μέσα στη ζούγκλα για να ανακτήσει έναν φυγά από την αμερικανική Δικαιοσύνη.
Λειτούργησε άψογα. Όσο ο στόχος υστερεί σε ισχύ, η επιτυχία είναι εγγυημένη.
Ο Trump εμφανίζεται όλο και πιο βέβαιος για τον ανεξέλεγκτο έλεγχό του πάνω στην αμερικανική πολεμική μηχανή.
Η ανησυχία της Δανίας, λοιπόν, είναι δικαιολογημένη.
Χωρίς καμία αφορμή, έφερε στο προσκήνιο τη Γροιλανδία στην πρώτη του δημόσια εμφάνιση μετά τον Maduro, την περασμένη Κυριακή.
Έκτοτε έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι «χρειαζόμαστε» τη Γροιλανδία.
… Ζωτικής σημασίας
Η πρωθυπουργός της Δανίας, Mette Frederiksen, λέει ότι «δεν βγάζει απολύτως κανένα νόημα να μιλά κανείς για ανάγκη κατάληψης της Γροιλανδίας».
Στο οποίο ο Trump απλώς επαναλαμβάνει ότι η Γροιλανδία είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια των ΗΠΑ.
«Ξέρετε τι έκανε πρόσφατα η Δανία για να ενισχύσει την ασφάλεια στη Γροιλανδία;» ρώτησε. «Πρόσθεσε ένα ακόμη έλκηθρο με σκύλους».
Τέτοια είναι η εμμονή του Trump, ώστε διόρισε ειδικό απεσταλμένο για τη Γροιλανδία, τον Ρεπουμπλικανό κυβερνήτη της Λουιζιάνα, Jeff Landry, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα.
«Είναι τιμή μου να σας υπηρετώ σε αυτή την εθελοντική θέση για να γίνει η Γροιλανδία μέρος των ΗΠΑ», δήλωσε ο Landry.
Πέρυσι ο Trump έστειλε τον αντιπρόεδρό του, J. D. Vance, απρόσκλητο στη Γροιλανδία για να επιθεωρήσει την περιοχή.
Όποιος είναι βέβαιος ότι ο Trump απλώς τρολάρει, ας κλείσει διακοπές στο Καράκας. Αλλά γιατί η Γροιλανδία;
Πρώτον, επειδή θα ήταν εύκολη.
Όπως και με την «Επιχείρηση Απόλυτη Αποφασιστικότητα» στη Βενεζουέλα, ο Trump θα μπορούσε να προσαρτήσει τη Γροιλανδία από την επιτελεστική άνεση της αίθουσας κρίσεων (έχει δημιουργήσει ένα πιστό αντίγραφο στο Mar-a-Lago).
Θα χρειαζόταν μία-δύο ώρες και δεν θα υπήρχαν αμερικανικές απώλειες.
Έτσι, ο Trump μπορεί να συνεχίσει να μιμείται τον Barack Obama — εκείνες τις εμβληματικές φωτογραφίες του 2011, όπου παρακολουθεί την εξόντωση του Osama bin Laden, τις οποίες ζηλεύει βαθιά, καταλήγουν οι FT.
www.bankingnews.gr
Πίσω από τη ρητορική και τις αιφνιδιαστικές κινήσεις, διαμορφώνεται ένα δόγμα ωμής ισχύος, όπου η γεωγραφία, τα στρατηγικά συμφέροντα και το οικονομικό όφελος υπερισχύουν του διεθνούς δικαίου.
Σε κάθε περίπτωση, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Donald Trump επανέρχεται με ακόμη πιο επιθετικό τρόπο στο ενδεχόμενο ανάληψης ελέγχου της Γροιλανδίας, αδιαφορώντας για τις εκκλήσεις της Δανίας να «σταματήσουν οι απειλές» γύρω από το καθεστώς του νησιού.
Πριν ακόμη αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του, ο Trump είχε επανειλημμένα θέσει το ζήτημα της ενσωμάτωσης της ημιαυτόνομης δανικής επικράτειας στις ΗΠΑ, επικαλούμενος τη στρατηγική της θέση, τη σημασία της για την άμυνα της Δύσης και τον ορυκτό της πλούτο.
Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Γροιλανδία δεν είναι κάτι νέο...
Ξεκίνησε το 1941, με συμφωνία ΗΠΑ – Δανίας για την προστασία του νησιού από ενδεχόμενη ναζιστική εισβολή και την εξασφάλιση στρατηγικών πλεονεκτημάτων σε επίπεδο καιρού και πόρων.
Η παρουσία αυτή παγιώθηκε το 1951, οδηγώντας στη δημιουργία της αεροπορικής βάσης Thule, η οποία σήμερα λειτουργεί ως Pituffik Space Base και αποτελεί κρίσιμο κόμβο έγκαιρης προειδοποίησης πυραυλικών επιθέσεων και διαστημικής άμυνας.
Σε συνέντευξή του στο NBC News στις 5 Ιανουαρίου, ο Trump δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι οι ΗΠΑ «χρειάζονται τη Γροιλανδία για λόγους εθνικής ασφάλειας — και αυτό αφορά και την Ευρώπη».
«Ξέρετε πόσο πιστός είμαι στην Ευρώπη.
Τη χρειαζόμαστε για την εθνική ασφάλεια, αυτή τη στιγμή», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η Γροιλανδία είναι κρίσιμη όχι μόνο για τις ΗΠΑ, αλλά και για την Ευρώπη και «άλλα μέρη του ελεύθερου κόσμου».
Αν και τόνισε ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ενεργειών, ξεκαθάρισε πως είναι «απολύτως σοβαρός» ως προς την πρόθεσή του να θέσει τη Γροιλανδία υπό αμερικανικό έλεγχο.
Το θέμα επανήλθε με ένταση λίγες ημέρες μετά τη μεγάλη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, στις 3 Ιανουαρίου, κατά την οποία απήχθησαν ο πρόεδρος Nicolás Maduro και η σύζυγός του.
Αξιοσημείωτο είναι ότι η Δανία, όπως και οι υπόλοιποι σύμμαχοι των ΗΠΑ, απέφυγε να καταδικάσει ανοικτά την επιχείρηση, γεγονός που ενίσχυσε την αίσθηση ότι η Ουάσιγκτον θεωρεί πως διαθέτει ευρύ περιθώριο μονομερών κινήσεων.
Απαντώντας στις τελευταίες δηλώσεις Trump, ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας Jens Frederik Nielsen δήλωσε κατηγορηματικά ότι «φτάνει πια», χαρακτηρίζοντας την ιδέα αμερικανικού ελέγχου ως «φαντασίωση».
«Τέλος στις πιέσεις, τέλος στις υπαινιγμούς, τέλος στις φαντασιώσεις προσάρτησης. Είμαστε ανοιχτοί στον διάλογο, αλλά μόνο μέσω των θεσμικά προβλεπόμενων οδών και με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο», υπογράμμισε.
Νωρίτερα, η πρωθυπουργός της Δανίας Mette Frederiksen είχε ξεκαθαρίσει ότι «οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα δικαίωμα να προσαρτήσουν οποιοδήποτε από τα τρία έθνη του βασιλείου της Δανίας», επισημαίνοντας ότι η Γροιλανδία είναι μέλος του NATO και καλύπτεται από τις εγγυήσεις ασφαλείας της Συμμαχίας.
Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι ήδη υπάρχει συμφωνία άμυνας που επιτρέπει στις ΗΠΑ πρόσβαση στο νησί.
Η δήλωσή της ήρθε μετά από ανάρτηση της Katie Miller, συζύγου του ανώτερου συμβούλου του Trump, Stephen Miller, η οποία δημοσίευσε χάρτη της Γροιλανδίας βαμμένο στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας με τη λέξη «SOON».
Ο ίδιος ο Miller, που κατέχει τη θέση του αναπληρωτή προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, δήλωσε αργότερα ότι η επίσημη θέση της κυβέρνησης Trump είναι πως «η Γροιλανδία θα έπρεπε να αποτελεί μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών», απορρίπτοντας ωστόσο το ενδεχόμενο στρατιωτικής σύγκρουσης.
«Κανείς δεν πρόκειται να πολεμήσει τις ΗΠΑ για το μέλλον της Γροιλανδίας», είπε στο CNN.
Έντονη ανησυχία
Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν έντονη ανησυχία στην Ευρώπη.
Στις 6 Ιανουαρίου, οι ηγέτες της Γαλλίας, της Βρετανίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Πολωνίας, της Ισπανίας και της Δανίας εξέδωσαν κοινή δήλωση στήριξης προς τη Δανία και τη Γροιλανδία, υπογραμμίζοντας ότι η ασφάλεια στην Αρκτική πρέπει να διασφαλίζεται συλλογικά, στο πλαίσιο του NATO και με πλήρη σεβασμό στις αρχές του ΟΗΕ περί κυριαρχίας και απαραβίαστου των συνόρων.
Ωστόσο, πίσω από τις δηλώσεις αλληλεγγύης, παραμένει μια σκληρή πραγματικότητα: καμία ευρωπαϊκή δύναμη δεν διαθέτει ούτε την ικανότητα ούτε την πολιτική βούληση να έρθει σε ανοιχτή σύγκρουση με τις ΗΠΑ για τη Γροιλανδία.
Ένα ενδεχόμενο στρατιωτικό εγχείρημα από την Ουάσιγκτον θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε λίγες ώρες, με την ευρωπαϊκή απάντηση να περιορίζεται, κατά πάσα πιθανότητα, στο πολιτικό και διπλωματικό πεδίο.
Ακόμη και τότε, μια κυβέρνηση Trump θα μπορούσε να απαντήσει με σκληρά οικονομικά αντίμετρα, όπως δασμούς ή κυρώσεις, προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στους Ευρωπαίους συμμάχους.
Μια τέτοια σύγκρουση θα έθετε υπό αμφισβήτηση την ίδια τη συνοχή του NATO — κάτι που ενδεχομένως δεν θα θεωρούνταν μεγάλη απώλεια για την Ουάσιγκτον, η οποία εδώ και καιρό επαναπροσδιορίζει τις στρατηγικές της προτεραιότητες, μετατοπίζοντας το βάρος της από την Ευρώπη προς τη Λατινική Αμερική και την Ανατολική και Νοτιοανατολική Ασία.
Λάφυρο
Σε αυτό το πλαίσιο, η Γροιλανδία αναδύεται όχι ως μια θεωρητική φιλοδοξία, αλλά ως το επόμενο «λάφυρο», αποκαλύπτοντας τις πραγματικές προτεραιότητες και τα όρια της αμερικανικής ισχύος στη νέα εποχή.
Όπως επισημαίνει ο συντάκτης των FT, Edward Luce, «Παρότι είναι εγκρατής στο αλκοόλ, ο Donald Trump έχει προσωπικότητα αλκοολικού, σύμφωνα με τη Susie Wiles, προσωπάρχη του.
Τέτοιου είδους προσωπικότητες τείνουν να είναι ψυχαναγκαστικά ριψοκίνδυνοι.
Το να κάνεις αυτό που σε κάνει να νιώθεις καλά αναστέλλει τον πόνο».
Στην περίπτωση του Trump, αυτός ο πόνος είναι ολοένα και πιο έντονα εσωτερικός, ενώ η «θεραπεία» όλο και πιο συχνά εξωτερική.
Όσο πιο δυσοίωνη γίνεται η κατάστασή του στο εσωτερικό -οι δημοσκοπικές του επιδόσεις είναι κακές και δεν δείχνουν σημάδια βελτίωσης- τόσο μεγαλύτερος είναι ο πειρασμός να αναζητήσει μια «δόση» στο εξωτερικό.
Το γεγονός ότι σχεδόν κάθε πρόεδρος των ΗΠΑ στρέφεται στην εξωτερική πολιτική όσο περνά ο χρόνος της θητείας του προσφέρει ελάχιστη καθοδήγηση στην περίπτωση Trump.
Έχει μάθει ότι είναι πολύ ευκολότερο να παρακάμψει την ευγενική μυθοπλασία του διεθνούς δικαίου απ’ ό,τι τις αποφάσεις των αμερικανικών δικαστηρίων.
Εξηγώντας γιατί διέταξε την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, Nicolas Maduro, το περασμένο Σάββατο, ο Trump επικαλέστηκε αμερικανικό ένταλμα σύλληψης.
Έστειλε τον «σερίφη» μέσα στη ζούγκλα για να ανακτήσει έναν φυγά από την αμερικανική Δικαιοσύνη.
Λειτούργησε άψογα. Όσο ο στόχος υστερεί σε ισχύ, η επιτυχία είναι εγγυημένη.
Ο Trump εμφανίζεται όλο και πιο βέβαιος για τον ανεξέλεγκτο έλεγχό του πάνω στην αμερικανική πολεμική μηχανή.
Η ανησυχία της Δανίας, λοιπόν, είναι δικαιολογημένη.
Χωρίς καμία αφορμή, έφερε στο προσκήνιο τη Γροιλανδία στην πρώτη του δημόσια εμφάνιση μετά τον Maduro, την περασμένη Κυριακή.
Έκτοτε έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι «χρειαζόμαστε» τη Γροιλανδία.
… Ζωτικής σημασίας
Η πρωθυπουργός της Δανίας, Mette Frederiksen, λέει ότι «δεν βγάζει απολύτως κανένα νόημα να μιλά κανείς για ανάγκη κατάληψης της Γροιλανδίας».
Στο οποίο ο Trump απλώς επαναλαμβάνει ότι η Γροιλανδία είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια των ΗΠΑ.
«Ξέρετε τι έκανε πρόσφατα η Δανία για να ενισχύσει την ασφάλεια στη Γροιλανδία;» ρώτησε. «Πρόσθεσε ένα ακόμη έλκηθρο με σκύλους».
Τέτοια είναι η εμμονή του Trump, ώστε διόρισε ειδικό απεσταλμένο για τη Γροιλανδία, τον Ρεπουμπλικανό κυβερνήτη της Λουιζιάνα, Jeff Landry, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα.
«Είναι τιμή μου να σας υπηρετώ σε αυτή την εθελοντική θέση για να γίνει η Γροιλανδία μέρος των ΗΠΑ», δήλωσε ο Landry.
Πέρυσι ο Trump έστειλε τον αντιπρόεδρό του, J. D. Vance, απρόσκλητο στη Γροιλανδία για να επιθεωρήσει την περιοχή.
Όποιος είναι βέβαιος ότι ο Trump απλώς τρολάρει, ας κλείσει διακοπές στο Καράκας. Αλλά γιατί η Γροιλανδία;
Πρώτον, επειδή θα ήταν εύκολη.
Όπως και με την «Επιχείρηση Απόλυτη Αποφασιστικότητα» στη Βενεζουέλα, ο Trump θα μπορούσε να προσαρτήσει τη Γροιλανδία από την επιτελεστική άνεση της αίθουσας κρίσεων (έχει δημιουργήσει ένα πιστό αντίγραφο στο Mar-a-Lago).
Θα χρειαζόταν μία-δύο ώρες και δεν θα υπήρχαν αμερικανικές απώλειες.
Έτσι, ο Trump μπορεί να συνεχίσει να μιμείται τον Barack Obama — εκείνες τις εμβληματικές φωτογραφίες του 2011, όπου παρακολουθεί την εξόντωση του Osama bin Laden, τις οποίες ζηλεύει βαθιά, καταλήγουν οι FT.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών