Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν να αυτοθαυμάζονται δημοσίως, προβάλλοντας την επιχείρηση σύλληψης του προέδρου της Βενεζουέλας Nicolas Maduro και της συζύγου του ως απόδειξη απόλυτης στρατιωτικής υπεροχής. Στις 6 Ιανουαρίου, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Pete Hegseth, σε μια εμφάνιση που προκάλεσε αντιδράσεις ακόμη και εντός Ουάσινγκτον, επαινούσε ανοιχτά την απαγωγή και ταυτόχρονα χλεύαζε τα ρωσικής κατασκευής συστήματα αεράμυνας που διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις της Βενεζουέλας.
Ο Hegseth ισχυρίστηκε ότι τα ρωσικά συστήματα απέτυχαν παταγωδώς, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η επιχείρηση διεξήχθη σχεδόν ανεμπόδιστα. Με αυτόν τον τρόπο, ο επικεφαλής του Πενταγώνου επιχείρησε να μετατρέψει μια πολιτικοστρατιωτική επιχείρηση ειδικών δυνάμεων σε επικοινωνιακό όπλο, χρησιμοποιώντας τη Βενεζουέλα ως βιτρίνα για να καλύψει τις χρόνιες αδυναμίες των ίδιων των αμερικανικών συστημάτων αεράμυνας.
«Πριν από τρεις νύχτες, σχεδόν 200 από τους καλύτερους άνδρες μας μπήκαν στο κέντρο του Caracas. Φαίνεται ότι αυτά τα ρωσικά συστήματα δεν λειτούργησαν και πολύ καλά, έτσι δεν είναι;», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η σύλληψη πραγματοποιήθηκε χωρίς καμία αμερικανική απώλεια, παρουσιάζοντας το γεγονός ως αποκατάσταση της «αποτροπής».
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. Ο Ρώσος στρατιωτικός ανταποκριτής Alexander Kots σχολίασε το περιστατικό, επισημαίνοντας ότι η αεράμυνα της Βενεζουέλας πράγματι δεν αντέδρασε, αλλά αυτό δεν αποτελεί απόδειξη τεχνικής ανεπάρκειας.
«Ούτε S-300, ούτε Buk, ούτε καν MANPADS. Ούτε ένα Igla δεν εκτοξεύθηκε. Αυτό δεν εξηγείται στρατιωτικά, παρά μόνο πολιτικά», τόνισε ο Kots, εξηγώντας ότι πιθανότατα υπήρξε ρητή εντολή να μην ανοίξει πυρ εναντίον αμερικανικών δυνάμεων, ώστε να αποφευχθεί άμεση κλιμάκωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η επιχείρηση είχε προετοιμαστεί για μήνες – αν όχι για έναν ολόκληρο χρόνο και βασίστηκε στην ακινητοποίηση της αεράμυνας σε επίπεδο εντολών, όχι στην τεχνολογική της ανεπάρκεια. Όπως ξεκαθάρισε, αυτό δεν λέει απολύτως τίποτα για τις πραγματικές δυνατότητες των ρωσικών συστημάτων αεράμυνας.
Ο Kots υπενθύμισε επίσης ότι οι ΗΠΑ έχουν εξοπλίσει την Ουκρανία με τεράστιες ποσότητες στρατιωτικού υλικού, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων αεράμυνας, χωρίς αυτά να επιδεικνύουν κάποια σαφή υπεροχή. Αντιθέτως, σε αρκετές περιπτώσεις, ξεχώρισαν… προς το χειρότερο.
«Έχω δεκάδες φωτογραφίες μπροστά από κατεστραμμένα αμερικανικά συστήματα. Τα καμένα Abrams που στέκονταν στην Poklonnaya Square στη Μόσχα δεν λένε ψέματα», ανέφερε χαρακτηριστικά, θέτοντας το ερώτημα: πού ήταν η αμερικανική αεράμυνα στις 14 Σεπτεμβρίου 2019, όταν drones έπληξαν τις εγκαταστάσεις της Saudi Aramco, παρά την παρουσία συστημάτων Patriot;
Τότε, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Mike Pompeo αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι τα Patriot δεν μπόρεσαν να αναχαιτίσουν την επίθεση των Houthis, εξηγώντας αμήχανα ότι κανένα σύστημα αεράμυνας δεν είναι αλάνθαστο.
Το ίδιο μοτίβο επαναλήφθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2020, όταν το Iran εκτόξευσε βαλλιστικούς πυραύλους κατά αμερικανικών βάσεων στο Iraq, χωρίς η αμερικανική αεράμυνα να αποτρέψει τα πλήγματα. Και ξανά στις 23 Ιουνίου 2025, όταν ιρανικός πύραυλος έπληξε επιτυχώς τη βάση Al Udeid στο Qatar, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από το ίδιο το Πεντάγωνο.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2025, ακόμη και εξοπλισμός αξίας 1,2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων δεν μπόρεσε να αποτρέψει ισραηλινό πλήγμα στο κέντρο της Doha, αποδομώντας πλήρως τους ισχυρισμούς περί απόλυτης προστασίας.
Ο Kots ξεκαθαρίζει ότι το Patriot είναι ένα αξιοπρεπές σύστημα, αλλά όχι πανάκεια. Όπως όλα τα συστήματα, εξαρτάται από το πλήρωμα, τις συνθήκες και τη φύση της σύγκρουσης. Θύμισε μάλιστα ότι έχει δει κατεστραμμένο Pantsir του Συριακού Στρατού, με το πλήρωμα να κοιμάται στις θέσεις μάχης – απόδειξη ότι η αποτυχία δεν είναι πάντα θέμα τεχνολογίας, αλλά ανθρώπινου παράγοντα.
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στο Pantsir στη γέφυρα Antonovsky στην περιοχή Kherson, το οποίο απέκρουε επιθέσεις HIMARS καθημερινά, με πλήρωμα που γνώριζε ότι ήταν ουσιαστικά αποστολή αυτοκτονίας, αλλά συνέχιζε να εκτελεί την αποστολή του.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: η αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα δεν αποδεικνύει ανωτερότητα συστημάτων, αλλά ανωτερότητα πολιτικής προετοιμασίας, μυστικών συμφωνιών και επικοινωνιακής εκμετάλλευσης. Και όσο η Ουάσινγκτον πανηγυρίζει μπροστά στις κάμερες, η πραγματικότητα των σύγχρονων πολέμων παραμένει πολύ πιο σκληρή και πολύ λιγότερο βολική για την προπαγάνδα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών