Το Πεκίνο προετοιμάζεται για σύγκρουση υψηλής έντασης με τις ΗΠΑ, όμως η Ινδία κάνει λάθος αν πιστεύει ότι βρίσκεται στο περιθώριο.
Η νέα κινεζική στρατιωτική στρατηγική αγγίζει άμεσα τα ινδικά σύνορα, τον Ινδικό Ωκεανό και την ίδια τη σταθερότητα της Νότιας Ασίας.
Η Ετήσια Έκθεση του Υπουργείου Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών προς το Κογκρέσο για το 2025, σχετικά με τις στρατιωτικές και ασφαλιστικές εξελίξεις που αφορούν τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, απευθύνεται κυρίως σε αμερικανικό κοινό.
Ωστόσο, οι επιπτώσεις της εκτείνονται βαθιά και στην Ινδία.
Η έκθεση λειτουργεί ταυτόχρονα ως προειδοποίηση και ως στρατηγικός καθρέφτης για το ινδικό σύστημα ασφαλείας, αναδεικνύοντας πώς ο ταχύς εκσυγχρονισμός των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων, οι ολοκληρωμένες αντιλήψεις διεξαγωγής πολέμου και τα παγκόσμια αμυντικά δίκτυα της Κίνας διαμορφώνουν άμεσα το περιβάλλον ασφαλείας της Ινδίας, από τη Γραμμή Πραγματικού Ελέγχου έως τον Ινδικό Ωκεανό.
Στον πυρήνα της έκθεσης βρίσκεται η σαφής εκτίμηση ότι η Κίνα αναδιαμορφώνει τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό για πολέμους υψηλής έντασης και πολλαπλών πεδίων απέναντι σε έναν «ισχυρό εχθρό» – τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Γιατί πρέπει να ανησυχεί η Ινδία
Η Ινδία, όμως, δεν μπορεί να αντλήσει ασφάλεια από την υπόθεση ότι αποτελεί δευτερεύον θέατρο.
Οι ίδιες οι κινεζικές στρατηγικές αναλύσεις, που παρατίθενται στην έκθεση, αντιμετωπίζουν τις μελλοντικές συγκρούσεις μεγάλων δυνάμεων ως μια ενιαία συνέχεια: γκρίζες ζώνες, υβριδικός πόλεμος και πολεμικές επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας που μπορούν, εφόσον απαιτηθεί, να κλιμακωθούν σε «ολικό εθνικό πόλεμο».
Σε αυτό το πλαίσιο, ο πόλεμος δεν είναι μόνο αντιπαράθεση στρατών, αλλά σύγκρουση εθνικών συστημάτων: κυβερνοχώρος, διάστημα, κυρώσεις, ναυτική πίεση και επιχειρήσεις επιρροής λειτουργούν συνδυαστικά για να παραλύσουν τη λήψη αποφάσεων.
Ακόμη και αν η Ταϊβάν παραμένει το πιο πιεστικό σενάριο, η έκθεση επισημαίνει ότι οι δυνατότητες και οι ασκήσεις του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού περιλαμβάνουν επιλογές πλήγματος μεγάλης εμβέλειας, έως 1.500–2.000 ναυτικά μίλια, σχεδιασμένες να ελέγχουν την κλιμάκωση και να αποτρέπουν πολλαπλούς δρώντες. Σε αυτό προστίθεται η ευρεία κινεζική αντίληψη περί «πυρηνικών συμφερόντων», στην οποία εντάσσεται και το Αρουνατσάλ Πραντές.
Έτσι, προετοιμασίες που τυπικά στοχεύουν τις Ηνωμένες Πολιτείες παράγουν εργαλεία εξαναγκασμού και διαδρομές κλιμάκωσης που μπορούν να στραφούν και κατά της Ινδίας.
Ιδιαίτερης σημασίας για την Ινδία είναι η ταχεία ωρίμανση της κινεζικής αρχιτεκτονικής C4ISR, η οποία αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο εκτυλίσσονται οι κρίσεις σε περιφερειακό επίπεδο.
Αν και η ικανότητα του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού για κινητικά πλήγματα μεγάλης εμβέλειας είναι προσανατολισμένη στον Δυτικό Ειρηνικό, η διεύρυνση των διαστημικών δυνατοτήτων πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης, οι δορυφορικοί αστερισμοί χαμηλής τροχιάς και οι αισθητήρες μεγάλης εμβέλειας ενισχύουν δραστικά την κινεζική εικόνα τόσο στα Ιμαλάια όσο και στον Ινδικό Ωκεανό.
Αυτό θολώνει τα όρια μεταξύ μιας τοπικής συνοριακής έντασης και μιας ευρύτερης, πολυτομεακής αντιπαράθεσης που περιλαμβάνει το διάστημα, τον κυβερνοχώρο και τον πόλεμο πληροφοριών.
Η δυναμική αυτή έγινε ορατή κατά την κρίση Ινδίας–Πακιστάν το 2025.
Η ηγεσία της Κίνας στον Οργανισμό Διαστημικής Συνεργασίας Ασίας–Ειρηνικού, με μέλη όπως το Πακιστάν, το Μπανγκλαντές, η Μαλαισία και η Σρι Λάνκα, προσφέρει ένα θεσμικό πλαίσιο διαστημικού συντονισμού, περιλαμβανομένης της ανταλλαγής δεδομένων από κινεζικούς δορυφόρους τηλεπισκόπησης.
Αναφορές ότι η Κίνα αναδιάταξε δορυφόρους κοντά στα σύνορα Ινδίας–Πακιστάν πριν από την επίθεση στο Παχαλγκάμ και μοιράστηκε πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο με την Πολεμική Αεροπορία του Πακιστάν δεν αποδεικνύουν κατ’ ανάγκη προγενέστερη γνώση της κρίσης, καταδεικνύουν όμως ένα βαθύτερο μοτίβο σινο-πακιστανικής διασύνδεσης C4ISR, το οποίο επιβεβαίωσε δημόσια και ο Υπουργός Άμυνας του Πακιστάν Khawaja Asif.
Η έκθεση λέει λίγα ρητά για τις αμυντικές σχέσεις Κίνας–Πακιστάν, αλλά το μήνυμα προς την Ινδία είναι σαφές.
Η ετοιμότητα του Πεκίνου να συνεχίσει μεταφορές τεχνολογιών διπλής χρήσης προς τη Ρωσία, παρά τη διεθνή πίεση, αποκαλύπτει ένα ευρύτερο μοτίβο στρατηγικής αποφασιστικότητας.
Στη Νότια Ασία, αυτό ενισχύει τους ινδικούς φόβους ότι η κινεζική στρατιωτική βοήθεια προς το Πακιστάν, σε τομείς όπως οι πύραυλοι, τα υποβρύχια, το διάστημα και ο κυβερνοχώρος, θα ενταθεί περαιτέρω, περιπλέκοντας τον ινδικό αποτρεπτικό σχεδιασμό και αναβιώνοντας το φάσμα ενός διμέτωπου σεναρίου.
Ινδικός Ωκεανός
Οι εξελίξεις στον Ινδικό Ωκεανό απαιτούν εξίσου αυξημένη προσοχή. Η έκθεση υπογραμμίζει τη σταθερή κινεζική προσπάθεια δημιουργίας υπερπόντιου δικτύου βάσεων και υποδομών εφοδιασμού, από επίσημες βάσεις έως συμφωνίες πρόσβασης και εγκαταστάσεις του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού που συνυπάρχουν με εμπορικές υποδομές.
Η βάση στο Τζιμπουτί, οι νέες εγκαταστάσεις στη ναυτική βάση Ream στην Καμπότζη και το κινεζικό ενδιαφέρον για σημεία πρόσβασης στην Αφρική και στον Ινδο-Ειρηνικό, συμπεριλαμβανομένης της Σρι Λάνκα και του Πακιστάν, ενισχύουν τους φόβους της Ινδίας για «διπλής χρήσης» υποδομές και σταδιακή κανονικοποίηση της κινεζικής ναυτικής παρουσίας.
Το πρόγραμμα αεροπλανοφόρων της Κίνας, με το τρίτο πλοίο Fujian να έχει ξεκινήσει θαλάσσιες δοκιμές, συμπιέζει περαιτέρω τη στρατηγική απόσταση μεταξύ Δυτικού Ειρηνικού και Ινδικού Ωκεανού.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η κινεζική αυτοπεποίθηση στον έλεγχο της κλιμάκωσης. Οι αναθεωρημένες στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές αποδέχονται την πρώιμη και επιλεκτική χρήση πληγμάτων ακριβείας μεγάλης εμβέλειας, υποστηριζόμενων από κυβερνο- και διαστημικές δυνατότητες, για την παράλυση της λήψης αποφάσεων του αντιπάλου.
Για την Ινδία, αυτό αυξάνει τον κίνδυνο μελλοντικές συνοριακές κρίσεις να ξεφύγουν από τοπικές χερσαίες συγκρούσεις και να επεκταθούν σε κρίσιμες υποδομές, δίκτυα επικοινωνιών και ακόμη και πολιτικά συστήματα.
Η έκθεση, ωστόσο, δεν είναι μόνο κατάλογος απειλών. Αναδεικνύει και ευκαιρίες.
Τα εσωτερικά προβλήματα της Κίνας, η διαφθορά εντός του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, η έλλειψη πρόσφατης πολεμικής εμπειρίας και οι ανησυχίες για τις συμμαχίες υπό τις Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν μια στρατιωτική δύναμη ακόμη σε μετάβαση.
Η Ινδία δεν χρειάζεται να ανταγωνιστεί την Κίνα σε κλίμακα, αλλά να εκμεταλλευτεί ασυμμετρίες: γεωγραφία, ανθεκτικότητα, συνεργασίες και στρατηγική σαφήνεια.
Τέλος, η έκθεση ενισχύει μια διπλωματική πραγματικότητα που το Νέο Δελχί γνωρίζει καλά: η αποκλιμάκωση με την Κίνα δεν ισοδυναμεί με ομαλοποίηση.
Το κινεζικό ενδιαφέρον για σταθεροποίηση στη Γραμμή Πραγματικού Ελέγχου φαίνεται να πηγάζει λιγότερο από καλή θέληση και περισσότερο από την επιθυμία να αποτραπεί η περαιτέρω σύγκλιση της Ινδίας με αμερικανικά στρατηγικά σχήματα.
Συμπερασματικά, η αμερικανική αποτίμηση της ανόδου της κινεζικής στρατιωτικής ισχύος δεν πρέπει να διαβαστεί στην Ινδία ως μια εξωτερική ανάλυση ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων.
Είναι μια στρατηγική ακτινογραφία του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο η Ινδία ήδη ζει. Το ζητούμενο για το Νέο Δελχί δεν είναι απλώς να αντιδράσει, αλλά να προβλέψει.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών