Tο πρώτο “δυτικό” βομβιδοβόλο ήταν το Μ79 “Thumper”, ένα τυφέκιο μονής βολής που βάλλει φυσίγγια διαμετρήματος 40Χ46mm.
Οι βομβίδες των 40mm παρέχουν παρέχουν ισχύ πυρός σε μικρά κλιμάκια επιπέδου ομάδας και διμοιρίας.
Ευρισκόμενο από πλευράς ισχύος μεταξύ της χειροβομβίδας -που ρίπτεται σε ακτίνα λίγων μέτρων και του όλμου 60mm, το ατομικό βομβιδοβόλο επιτρέπει στόχευση ως τα 300 μέτρα.
Καταφέρει άμεσα πλήγματα και διασπορά θραυσμάτων, ενώ έχει αποδειχτεί χρήσιμο στην εξουδετέρωση αντιπάλων εντός κτηρίων ή άλλης κάλυψης.
Αρχή λειτουργίας
Το πρώτο “δυτικό” βομβιδοβόλο ήταν το Μ79 “Thumper”, ένα τυφέκιο μονής βολής που βάλλει φυσίγγια διαμετρήματος 40Χ46mm.
Οι κεφαλές των βομβίδων είναι συχνότερα εκρηκτικές (ΗΕ) και εκρηκτικές διπλού ρόλου (DP), αν και στη μακροχρόνια υπηρεσία του έχουν κατασκευαστεί γεμίσματα εμπρηστικά, καπνογόνα, ακόμη και κατά προσωπικού με ψήφους για την αυτοάμυνα του βομβιστή.
Η εκτόξευση βομβίδων από ένα επωμιζόμενο όπλο με ανεκτή ανάκρουση αποτελεί τεχνική πρόκληση.
Επιτεύχθη με την εκμετάλλευση τη μεθόδου της “Υψηλής-Χαμηλής Πίεσης” που ανακάλυψαν οι Γερμανοί κατά το Β’Π.Π. και τελειοπόιησαν οι Αμερικανοί.
Ουσιαστικά ο κάλυκας του βλήματος χωρίζεται σε δύο ομόκεντρα διαμερίσματα. Με την έκρηξη του καψυλίου αέρια διοχετεύονται από το πρώτο στο δεύτερο μειώνοντας την πίεση και καθυστερώντας την εκτόνωση.
Το αποτέλεσμα είναι οτι η αίσθηση λακτίσματος δε ξεπερνά εκείνη ενός λειόκανου.
Το μειονέκτημα είναι πως τα βλήματα κινούνται με μόλις 76m/sec σε μια ιδιαιτέρως παραβολική τροχιά που καθιστά τη σκόπευση σε μεγάλες αποστάσεις δύσκολη.
Προσπάθειες βελτίωσης
Από την αρχή δύο ήταν τα μειονεκτήματα που οι σχεδιαστές προσπαθούν να λύσουν: η αυξηση της ταχυβολίας και η βελτίωση της τροχιάς.
Η καλύτερη μέχρι τώρα λύση έχει προέλθεί από τη νοτιοαμερικανική MilKor στη μορφή του MGL, που λειτουργεί ως υπερμεγέθες περίστροφο.
Ζυγίζοντας 5,3 κιλά χωρίς πυρομαχικά ή οπτικά στόχαστρα χωρά 6 βομβίδες που μπορούν να εκτοξευτούν εντός 3 δευτερολέπτων, καλύπτοντας την περιοχή του στόχου με θραύσματα.
Η ύπαρξη βυκίου και το αυξημένο βάρος οδήγησαν στη δυνατότητα χρήσης ενός νέου φυσιγγίου (40Χ51mm) γνωστού ως Medium Velocity (MV).
Εκτοξεύονται με κατά 50% υψηλότερη ταχύτητα έναντι του αρχικού γεμίσματος των Μ79/Μ203 τα οποία εκ των υστέρων χαρακτηρίζονται ως Low Velocity (LV).
Τεχνική πλευρά
Η γερμανική Rheinmetall παίρνει μια άλλη οδό για την κατασκευή προηγμένου βομβιδοβόλου.
Το καλοκαίρι του 2025 ολοκλήρωσαν τις δοκιμές του SSW40, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως “αυτόματο τυφέκιο” βομβίδων.
Λειτουργικά θυμίζει μεγεθυμένη αραβίδα.
Ζυγίζοντας 4 κιλά, έχει συνολικό μήκος 80cm με μία κάνη μήκους 30.
Το όπλο διαθέτει πολύ λεπτό προφίλ, μόλις 70mm που επιτρέπει στους στρατιώτες να του μεταφέρουν εύκολα αναρτημένο στους ώμους ή εντός οχημάτων με την ίδια ευκολία που θα χειρίζονταν ένα τυφέκιο.
Ισχυρίζονται βεληνεκές 900 μέτρων.
Η τροφοδοσία γίνεται μέσω γεμιστήρων που χωρούν 5 βομβίδες, μειώνοντας σημαντικά το χρόνο επαναγέμισης.
Εξαρτώμενο από τον τύπο βομβίδων ζυγίζουν πλήρεις ως και 2 κιλά έκαστος.
Το SSW40 χρησιμοποιεί μια μεγάλη γκάμα βομβίδων και γομώσεων.
Εκτός από τις συνήθεις LV δέχεται τις μεγαλύτερες MV.
Το επιτυγχάνει μέσω συστήματος αδράνειας με υδραυλικό χαλινωτήριο.
Εκμεταλλεύεται την αδράνεια για να οπλίσει το σύστημα.
Η Rheinmetall δεν αποκαλύπτει λεπτομέρειες για το μηχανισμό, άλλες εκτός ότι ρυθμίζεται αυτόνομα και αποσβένει την ανάκρουση των ισχυρότερων βομβίδων σε βατά επίπεδα για τους χειριστές.
Πέρα από εκρηκτικές γομώσεις, μπορεί να βάλλει και εξειδικευμένα πυρομαχικά όπως κάνιστρα δακρυγόνου CS, δίχτυα, φωτιστικά και καπνογόνα.
Η κάνη ανοίγει με τη βοήθεια ενός μοχλού, ώστε να τοποθετηθούν απευθείας στη θαλάμη βομβίδες που δε χωρούν στο γεμιστήρα.
Ο μηχανισμός επιτρέπει και τη βολή ριπών με μια πίεση της σκανδάλης.
Τα χειριστήρια είναι τυπικά για τυφέκιο με ένα επιλογέα πυρός στην αριστερή πλευρά, πλησίον της σκανδάλης.
Ο ίδιος μοχλός λειτουργεί και ως απελευθέρωση για το γεμιστήρα, αν και αυτό αναμένεται να αλλάξει στο μέλλον.
Η απόρριψη καλύκων γίνεται από ένα άνοιγμα στη δεξιά πλευρά.
Σε περίπτωση εμπλοκής ή για να πληρώσει απευθείας τη θαλάμη, ο χειριστής μπορεί να ανοίξει την κάνη με την πίεση ενός κουμπιού.
Προγραμματιζόμενες εκρήξεις
Η χρήση βομβίδων MV ανοίγει μια νέα προοπτική για αυξημένη ακρίβεια.
Η Rheinmetall εργάζεται πάνω σε μια νέα γενιά πυρομαχικών με προγραμματιζόμενους πυροκροτητές.
O συνδυατικός υπολογιστής βολής βάρους 315 γραμμαρίων TacRay FCS (Fire Control Unit) περιέχει αισθητήρες πίεσης,θερμοκρασίας και ταχύτητας ανέμου, πυξίδα και αποστασιόμετρο λέηζερ.
Ο χειριστής λαμβάνει τις πληροφορίες σκόπευσης σε οθόνη OLED.
H μονάδα υπολογίζει την απόσταση ως το στόχο και το χρόνο πτήσης. Κατά την εκτόξευση τροφοδοτεί την πυροκεφαλή με την εντολή για την ακριβή στιγμή ενεργοποίησης.
Η έκρηξη του γεμίσματος γίνεται σε προγραμματισμένη στιγμή (και άρα θέση) ως προς το στόχο.
Η προφανής εφαρμογή είναι η υπερνίκηση αντιπάλων που καλύπτονται πίσω από εμπόδια (αναχώματα, τοίχους κλπ.) αφού η εκτόνωση των θραυσμάτων γίνεται πάνω από την κάλυψη.
Άλλη εφαρμογή είναι η αντιμετώπιση drone.
Με ακτίνα διασποράς 5 μέτρων, ελεγχόμενες εκρήξεις θα δημιουργούν ένα τείχος πυρός στην πορεία του εισερχόμενου UAV.
Η τεχνολογία αυτή βρίσκεται στη φάση ανάπτυξης και ίσως αποδειχτεί η σπουδαιότερη συνεισφορά του SSW40.
Το ζήτημα του κόστους
Έχει δύο όψεις: Αφενός το πλήρες σύστημα SSW40/FCW συν εγκαιροφλεγείς βομβίδες είναι προφανώς ακριβότερο από τα υπάρχοντα “χαζά” βομβιδοβόλα μονής ή επαναληπτικής λειτουργίας.
Το μεγαλύτερο και διαρκές κόστος αφορά βομβίδες MV με προγραμματιζόμενες κεφαλές.
Αν όμως ειδωθε ως όπλο ικανό να υποκαταστήσει τα πολυβόλα και τους όλμους εναντίον οχυρώσεων και ταυτόχρονα ασπίδα κατά drone σε επίπεδο διμοιρίας, η εικόνα αλλάζει.
Ένα ως δύο SSW40 θα μπορούσαν να ενισχύσουν τις επιθετικές και αμυντικές ικανότητες μικρών μονάδων.
Μένει να δούμε αν οι Γερμανοί ή κάποιος άλλος το υιοθετήσουν στο προσεχές μέλλον.
www.bankingnews.gr
Ευρισκόμενο από πλευράς ισχύος μεταξύ της χειροβομβίδας -που ρίπτεται σε ακτίνα λίγων μέτρων και του όλμου 60mm, το ατομικό βομβιδοβόλο επιτρέπει στόχευση ως τα 300 μέτρα.
Καταφέρει άμεσα πλήγματα και διασπορά θραυσμάτων, ενώ έχει αποδειχτεί χρήσιμο στην εξουδετέρωση αντιπάλων εντός κτηρίων ή άλλης κάλυψης.
Αρχή λειτουργίας
Το πρώτο “δυτικό” βομβιδοβόλο ήταν το Μ79 “Thumper”, ένα τυφέκιο μονής βολής που βάλλει φυσίγγια διαμετρήματος 40Χ46mm.
Οι κεφαλές των βομβίδων είναι συχνότερα εκρηκτικές (ΗΕ) και εκρηκτικές διπλού ρόλου (DP), αν και στη μακροχρόνια υπηρεσία του έχουν κατασκευαστεί γεμίσματα εμπρηστικά, καπνογόνα, ακόμη και κατά προσωπικού με ψήφους για την αυτοάμυνα του βομβιστή.
Η εκτόξευση βομβίδων από ένα επωμιζόμενο όπλο με ανεκτή ανάκρουση αποτελεί τεχνική πρόκληση.
Επιτεύχθη με την εκμετάλλευση τη μεθόδου της “Υψηλής-Χαμηλής Πίεσης” που ανακάλυψαν οι Γερμανοί κατά το Β’Π.Π. και τελειοπόιησαν οι Αμερικανοί.
Ουσιαστικά ο κάλυκας του βλήματος χωρίζεται σε δύο ομόκεντρα διαμερίσματα. Με την έκρηξη του καψυλίου αέρια διοχετεύονται από το πρώτο στο δεύτερο μειώνοντας την πίεση και καθυστερώντας την εκτόνωση.
Το αποτέλεσμα είναι οτι η αίσθηση λακτίσματος δε ξεπερνά εκείνη ενός λειόκανου.
Το μειονέκτημα είναι πως τα βλήματα κινούνται με μόλις 76m/sec σε μια ιδιαιτέρως παραβολική τροχιά που καθιστά τη σκόπευση σε μεγάλες αποστάσεις δύσκολη.
Προσπάθειες βελτίωσης
Από την αρχή δύο ήταν τα μειονεκτήματα που οι σχεδιαστές προσπαθούν να λύσουν: η αυξηση της ταχυβολίας και η βελτίωση της τροχιάς.
Η καλύτερη μέχρι τώρα λύση έχει προέλθεί από τη νοτιοαμερικανική MilKor στη μορφή του MGL, που λειτουργεί ως υπερμεγέθες περίστροφο.
Ζυγίζοντας 5,3 κιλά χωρίς πυρομαχικά ή οπτικά στόχαστρα χωρά 6 βομβίδες που μπορούν να εκτοξευτούν εντός 3 δευτερολέπτων, καλύπτοντας την περιοχή του στόχου με θραύσματα.
Η ύπαρξη βυκίου και το αυξημένο βάρος οδήγησαν στη δυνατότητα χρήσης ενός νέου φυσιγγίου (40Χ51mm) γνωστού ως Medium Velocity (MV).
Εκτοξεύονται με κατά 50% υψηλότερη ταχύτητα έναντι του αρχικού γεμίσματος των Μ79/Μ203 τα οποία εκ των υστέρων χαρακτηρίζονται ως Low Velocity (LV).
Τεχνική πλευρά
Η γερμανική Rheinmetall παίρνει μια άλλη οδό για την κατασκευή προηγμένου βομβιδοβόλου.
Το καλοκαίρι του 2025 ολοκλήρωσαν τις δοκιμές του SSW40, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως “αυτόματο τυφέκιο” βομβίδων.
Λειτουργικά θυμίζει μεγεθυμένη αραβίδα.
Ζυγίζοντας 4 κιλά, έχει συνολικό μήκος 80cm με μία κάνη μήκους 30.
Το όπλο διαθέτει πολύ λεπτό προφίλ, μόλις 70mm που επιτρέπει στους στρατιώτες να του μεταφέρουν εύκολα αναρτημένο στους ώμους ή εντός οχημάτων με την ίδια ευκολία που θα χειρίζονταν ένα τυφέκιο.
Ισχυρίζονται βεληνεκές 900 μέτρων.
Η τροφοδοσία γίνεται μέσω γεμιστήρων που χωρούν 5 βομβίδες, μειώνοντας σημαντικά το χρόνο επαναγέμισης.
Εξαρτώμενο από τον τύπο βομβίδων ζυγίζουν πλήρεις ως και 2 κιλά έκαστος.
Το SSW40 χρησιμοποιεί μια μεγάλη γκάμα βομβίδων και γομώσεων.
Εκτός από τις συνήθεις LV δέχεται τις μεγαλύτερες MV.
Το επιτυγχάνει μέσω συστήματος αδράνειας με υδραυλικό χαλινωτήριο.
Εκμεταλλεύεται την αδράνεια για να οπλίσει το σύστημα.
Η Rheinmetall δεν αποκαλύπτει λεπτομέρειες για το μηχανισμό, άλλες εκτός ότι ρυθμίζεται αυτόνομα και αποσβένει την ανάκρουση των ισχυρότερων βομβίδων σε βατά επίπεδα για τους χειριστές.
Πέρα από εκρηκτικές γομώσεις, μπορεί να βάλλει και εξειδικευμένα πυρομαχικά όπως κάνιστρα δακρυγόνου CS, δίχτυα, φωτιστικά και καπνογόνα.
Η κάνη ανοίγει με τη βοήθεια ενός μοχλού, ώστε να τοποθετηθούν απευθείας στη θαλάμη βομβίδες που δε χωρούν στο γεμιστήρα.
Ο μηχανισμός επιτρέπει και τη βολή ριπών με μια πίεση της σκανδάλης.
Τα χειριστήρια είναι τυπικά για τυφέκιο με ένα επιλογέα πυρός στην αριστερή πλευρά, πλησίον της σκανδάλης.
Ο ίδιος μοχλός λειτουργεί και ως απελευθέρωση για το γεμιστήρα, αν και αυτό αναμένεται να αλλάξει στο μέλλον.
Η απόρριψη καλύκων γίνεται από ένα άνοιγμα στη δεξιά πλευρά.
Σε περίπτωση εμπλοκής ή για να πληρώσει απευθείας τη θαλάμη, ο χειριστής μπορεί να ανοίξει την κάνη με την πίεση ενός κουμπιού.
Προγραμματιζόμενες εκρήξεις
Η χρήση βομβίδων MV ανοίγει μια νέα προοπτική για αυξημένη ακρίβεια.
Η Rheinmetall εργάζεται πάνω σε μια νέα γενιά πυρομαχικών με προγραμματιζόμενους πυροκροτητές.
O συνδυατικός υπολογιστής βολής βάρους 315 γραμμαρίων TacRay FCS (Fire Control Unit) περιέχει αισθητήρες πίεσης,θερμοκρασίας και ταχύτητας ανέμου, πυξίδα και αποστασιόμετρο λέηζερ.
Ο χειριστής λαμβάνει τις πληροφορίες σκόπευσης σε οθόνη OLED.
H μονάδα υπολογίζει την απόσταση ως το στόχο και το χρόνο πτήσης. Κατά την εκτόξευση τροφοδοτεί την πυροκεφαλή με την εντολή για την ακριβή στιγμή ενεργοποίησης.
Η έκρηξη του γεμίσματος γίνεται σε προγραμματισμένη στιγμή (και άρα θέση) ως προς το στόχο.
Η προφανής εφαρμογή είναι η υπερνίκηση αντιπάλων που καλύπτονται πίσω από εμπόδια (αναχώματα, τοίχους κλπ.) αφού η εκτόνωση των θραυσμάτων γίνεται πάνω από την κάλυψη.
Άλλη εφαρμογή είναι η αντιμετώπιση drone.
Με ακτίνα διασποράς 5 μέτρων, ελεγχόμενες εκρήξεις θα δημιουργούν ένα τείχος πυρός στην πορεία του εισερχόμενου UAV.
Η τεχνολογία αυτή βρίσκεται στη φάση ανάπτυξης και ίσως αποδειχτεί η σπουδαιότερη συνεισφορά του SSW40.
Το ζήτημα του κόστους
Έχει δύο όψεις: Αφενός το πλήρες σύστημα SSW40/FCW συν εγκαιροφλεγείς βομβίδες είναι προφανώς ακριβότερο από τα υπάρχοντα “χαζά” βομβιδοβόλα μονής ή επαναληπτικής λειτουργίας.
Το μεγαλύτερο και διαρκές κόστος αφορά βομβίδες MV με προγραμματιζόμενες κεφαλές.
Αν όμως ειδωθε ως όπλο ικανό να υποκαταστήσει τα πολυβόλα και τους όλμους εναντίον οχυρώσεων και ταυτόχρονα ασπίδα κατά drone σε επίπεδο διμοιρίας, η εικόνα αλλάζει.
Ένα ως δύο SSW40 θα μπορούσαν να ενισχύσουν τις επιθετικές και αμυντικές ικανότητες μικρών μονάδων.
Μένει να δούμε αν οι Γερμανοί ή κάποιος άλλος το υιοθετήσουν στο προσεχές μέλλον.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών