Η υποκρισία «πράσινης» μετάβασης: Ξηλώνουν εκατοντάδες χιλιάδες δέντρα στον Αμαζόνιο για χάρη των ανεμογεννητριών

Σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική περιβαλλοντική διάσταση της «πράσινης» ενέργειας εγείρονται μετά από αποκαλύψεις ότι πάνω από μισό εκατομμύριο δέντρα μπάλσα υλοτομούνται παράνομα κάθε χρόνο στο δάσος του Αμαζονίου, προκειμένου να καλυφθεί η αυξανόμενη ζήτηση της παγκόσμιας βιομηχανίας ανεμογεννητριών.
Το ξύλο μπάλσα, γνωστό για το εξαιρετικά χαμηλό βάρος και τη μεγάλη αντοχή του, χρησιμοποιείται στον πυρήνα των πτερυγίων των ανεμογεννητριών. Αν και αντιστοιχεί περίπου στο 7% της συνολικής κατασκευής, κάθε σετ τριών πτερυγίων μπορεί να απαιτεί έως και 40 δέντρα.

Εκρηκτική ζήτηση και παράνομη υλοτόμηση

Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία παραγωγής, η παγκόσμια κατανάλωση μπάλσα για ανεμογεννήτριες εκτιμάται ότι ξεπερνά το ένα εκατομμύριο δέντρα ετησίως. Από αυτά, τουλάχιστον το 50% φέρεται να προέρχεται από παράνομη υλοτόμηση, γεγονός που μεταφράζεται σε πάνω από 500.000 δέντρα ετησίως από παρθένα τροπικά δάση.
Η παραγωγή μπάλσα, η οποία μέχρι πρόσφατα βασιζόταν σε βιώσιμες φυτείες, δεν μπορεί πλέον να ανταποκριθεί στη ζήτηση που έχει εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της ταχείας ανάπτυξης της αιολικής ενέργειας. Αυτό έχει οδηγήσει σε εκτεταμένη εκμετάλλευση φυσικών δασών, ακόμη και σε προστατευόμενες περιοχές και εδάφη ιθαγενών πληθυσμών.

Καταστροφή σε προστατευόμενες περιοχές

Έρευνες έχουν καταγράψει έντονη παράνομη δραστηριότητα, με περιπτώσεις όπου έως και το 75% των δέντρων σε συγκεκριμένες περιοχές έχει απομακρυνθεί. Σε άλλες περιπτώσεις, χιλιάδες δέντρα κόπηκαν μέσα σε λίγους μήνες, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο από τις αρχές.
Παρά τη σοβαρότητα των ευρημάτων, το ζήτημα έχει λάβει περιορισμένη δημοσιότητα, ενώ περιβαλλοντικές οργανώσεις επισημαίνουν ότι η παράνομη υλοτόμηση καλύπτει πλέον μεγάλο μέρος της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Αν και η βιομηχανία επιχειρεί να αντικαταστήσει το μπάλσα με συνθετικά υλικά, το φυσικό ξύλο εξακολουθεί να θεωρείται ανώτερο σε κρίσιμες εφαρμογές λόγω της αντοχής του. Ως αποτέλεσμα, η ζήτηση παραμένει υψηλή και η πίεση στα τροπικά δάση εντείνεται.
Την ίδια στιγμή, η αξία της αγοράς ανεμογεννητριών αυξάνεται ραγδαία, με εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, ενισχύοντας περαιτέρω την εκμετάλλευση φυσικών πόρων.
Το ζήτημα αναδεικνύει την αντίφαση μεταξύ της «πράσινης» ρητορικής και των πραγματικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, εγείροντας ερωτήματα για το κατά πόσο η ενεργειακή μετάβαση υλοποιείται με βιώσιμο και διαφανή τρόπο.

www.bankingnews.gr