Κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη γίνεται η επίσημη εορτή με κάθε λαμπρότητα, παρουσία του/της Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων, με μεγάλη στρατιωτική παρέλαση
Με τους καθιερωμένους εθιμοτυπικούς κανονιοβολισμούς με τους οποίους τιμάται η εθνική επέτειος του «Όχι» ξεκίνησαν σήμερα οι εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν η Ελλάδα αρνήθηκε το ιταλικό τελεσίγραφο.
Στην Αθήνα, το Σώμα Πυροβολικού στον Λυκαβηττό έλαβε το παράγγελμα στις 6:47 για την έναρξη της διαδικασίας για να αντηχήσουν άλλοι 20 κανονιοβολισμοί, σε διάστημα 30 δευτερολέπτων η μία από την άλλη, σύμφωνα με όσα προβλέπει το καθιερωμένο πρωτόκολλο, τιμώντας έτσι τους ήρωες του αλβανικού μετώπου.
Στη Θεσσαλονίκη οι 21 κανονιοβολισμοί πραγματοποιήθηκαν από τον χώρο του Λευκού Πύργου πραγματοποιήθηκαν την ίδια ώρα.
Η προέλευση των 21 βολών συνδέεται με τη ναυτική παράδοση, καθώς τα πλοία άδειαζαν τα κανόνια τους για να δείξουν ειρηνικές προθέσεις όταν έφταναν σε φιλικό λιμάνι.
Η καθιέρωση των 21 βολών συνδέεται ιστορικά με τα επτά πυροβόλα των πλοίων και την πρακτική των παράκτιων πυροβολείων να απαντούν με τρεις βολές για κάθε μία από τη θάλασσα.
Η Επέτειος του «Όχι»
Η Επέτειος του «Όχι» μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας να αποδεχθεί τις ιταλικές αξιώσεις που περιλαμβάνονταν στο τελεσίγραφο που επιδόθηκε λίγο μετά τις 03:00 τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 από τον Ιταλό πρέσβη Emanuele Grazzi στον τότε πρωθυπουργό και δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά στην οικία του στην Κηφισιά, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο ώστε στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Βασιλείου της Ελλάδος, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.
Ο Μεταξάς έστρεψε το βλέμμα του στον Ιταλό Πρέσβη , αλλά δεν απάντησε κυριολεκτικά με τη λέξη «Όχι». Σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες, είπε στη γαλλική γλώσσα «Alors, c’est la guerre» («λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο»), υποδηλώνοντας έτσι την απόρριψη των ιταλικών απαιτήσεων, που οδήγησε στην είσοδο της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στην έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου.
Ο Emanuele Grazzi στα απομνημονεύματά του, που εξέδωσε το 1945, περιγράφει τη σκηνή:
«Μόλις καθίσαμε, του είπα ότι η κυβέρνησή μου μού είχε αναθέσει να του κάνω μία άκρως επείγουσα ανακοίνωση και χωρίς άλλα λόγια του έδωσα το κείμενο. Ο Μεταξάς άρχισε να το διαβάζει. Τα χέρια που κρατούσαν το χαρτί έτρεμαν ελαφρά, και μέσα από τα γυαλιά έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν όπως συνήθιζε όταν ήταν συγκινημένος. Όταν τελείωσε την ανάγνωση με κοίταξε κατά πρόσωπο και μου είπε με φωνή λυπημένη αλλά σταθερή φωνή: «Alors, c'est la guerre!» (λοιπόν έχουμε πόλεμο) .Του απάντησα ότι η ιταλική κυβέρνηση ήλπιζε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα δεχόταν τα αιτήματά της και θα άφηνε να περάσουν ελεύθερα τα ιταλικά στρατεύματα, τα οποία θα άρχιζαν τις μετακινήσεις τους στις 6 το πρωί. Ο Μεταξάς με ρώτησε τότε πως θα μπορούσα να σκεφτώ ότι ακόμα και αν είχε πρόθεση να ενδώσει θα του ήταν δυνατόν μέσα σε τρεις ώρες να λάβει τις διαταγές του βασιλιά και να δώσει τις απαραίτητες οδηγίες για την ελεύθερη διέλευση των ιταλικών στρατευμάτων».
Ο Μεταξάς εκείνη τη στιγμή είχε εκφράσει το ελληνικό λαϊκό συναίσθημα, την άρνηση της υποταγής, και αυτή η άρνηση πέρασε στον τότε ελληνικό δημοσιογραφικό τύπο με την λέξη «ΟΧΙ».
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα Ελληνικό Μέλλον στις 30 Οκτωβρίου 1940.
Στις 05:30 τα ξημερώματα, ξεκίνησε ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος με την αιφνιδιαστική εισβολή (το τελεσίγραφο όριζε ότι η επίθεση θα ξεκινούσε στις 6 π.μ.) των ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο, οπότε η Ελλάδα αμυνόμενη εισήλθε στον πόλεμο. Το λεγόμενο «Έπος του Σαράντα», το οποίο ακολούθησε, και οι μεγάλες νίκες που ο ελληνικός στρατός κατήγαγε εις βάρος των Ιταλών, καθιερώθηκε να γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, την ημέρα της επίδοσης του ιταλικού τελεσιγράφου και της άρνησης του Ιωάννη Μεταξά να συναινέσει.
Η 28η Οκτωβρίου καθιερώθηκε να εορτάζεται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, στην Κύπρο και από τις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού ως επίσημη εθνική εορτή και αργία.
Κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη γίνεται η επίσημη εορτή με κάθε λαμπρότητα, παρουσία του/της Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων, με μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, η οποία συμπίπτει με τον εορτασμό της απελευθέρωσης της πόλης κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και τη μνήμη του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου. Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις γίνονται μαθητικές παρελάσεις, ενώ δημόσια και ιδιωτικά κτίρια υψώνουν την ελληνική σημαία.
Η επέτειος του «ΟΧΙ» γιορτάστηκε για πρώτη φορά στα χρόνια της Κατοχής.
Στο κεντρικό κτίριο και στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασμός στις 28 Οκτωβρίου 1941 με ομιλίες από τους φοιτητές και του καθηγητή Κ. Τσάτσο , ο οποίος αρνήθηκε να κάνει μάθημα την ημέρα της επετείου με αποτέλεσμα να απολυθεί από το Πανεπιστήμιο.
Επίσημα για πρώτη φορά η επέτειος γιορτάστηκε στις 28 Οκτωβρίου 1944 με παρέλαση ενώπιον του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου.
www.bankingnews.gr
Στην Αθήνα, το Σώμα Πυροβολικού στον Λυκαβηττό έλαβε το παράγγελμα στις 6:47 για την έναρξη της διαδικασίας για να αντηχήσουν άλλοι 20 κανονιοβολισμοί, σε διάστημα 30 δευτερολέπτων η μία από την άλλη, σύμφωνα με όσα προβλέπει το καθιερωμένο πρωτόκολλο, τιμώντας έτσι τους ήρωες του αλβανικού μετώπου.
Στη Θεσσαλονίκη οι 21 κανονιοβολισμοί πραγματοποιήθηκαν από τον χώρο του Λευκού Πύργου πραγματοποιήθηκαν την ίδια ώρα.
Η προέλευση των 21 βολών συνδέεται με τη ναυτική παράδοση, καθώς τα πλοία άδειαζαν τα κανόνια τους για να δείξουν ειρηνικές προθέσεις όταν έφταναν σε φιλικό λιμάνι.
Η καθιέρωση των 21 βολών συνδέεται ιστορικά με τα επτά πυροβόλα των πλοίων και την πρακτική των παράκτιων πυροβολείων να απαντούν με τρεις βολές για κάθε μία από τη θάλασσα.
Η Επέτειος του «Όχι»
Η Επέτειος του «Όχι» μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας να αποδεχθεί τις ιταλικές αξιώσεις που περιλαμβάνονταν στο τελεσίγραφο που επιδόθηκε λίγο μετά τις 03:00 τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 από τον Ιταλό πρέσβη Emanuele Grazzi στον τότε πρωθυπουργό και δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά στην οικία του στην Κηφισιά, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο ώστε στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Βασιλείου της Ελλάδος, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.
Ο Μεταξάς έστρεψε το βλέμμα του στον Ιταλό Πρέσβη , αλλά δεν απάντησε κυριολεκτικά με τη λέξη «Όχι». Σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες, είπε στη γαλλική γλώσσα «Alors, c’est la guerre» («λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο»), υποδηλώνοντας έτσι την απόρριψη των ιταλικών απαιτήσεων, που οδήγησε στην είσοδο της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στην έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου.
Ο Emanuele Grazzi στα απομνημονεύματά του, που εξέδωσε το 1945, περιγράφει τη σκηνή:
«Μόλις καθίσαμε, του είπα ότι η κυβέρνησή μου μού είχε αναθέσει να του κάνω μία άκρως επείγουσα ανακοίνωση και χωρίς άλλα λόγια του έδωσα το κείμενο. Ο Μεταξάς άρχισε να το διαβάζει. Τα χέρια που κρατούσαν το χαρτί έτρεμαν ελαφρά, και μέσα από τα γυαλιά έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν όπως συνήθιζε όταν ήταν συγκινημένος. Όταν τελείωσε την ανάγνωση με κοίταξε κατά πρόσωπο και μου είπε με φωνή λυπημένη αλλά σταθερή φωνή: «Alors, c'est la guerre!» (λοιπόν έχουμε πόλεμο) .Του απάντησα ότι η ιταλική κυβέρνηση ήλπιζε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα δεχόταν τα αιτήματά της και θα άφηνε να περάσουν ελεύθερα τα ιταλικά στρατεύματα, τα οποία θα άρχιζαν τις μετακινήσεις τους στις 6 το πρωί. Ο Μεταξάς με ρώτησε τότε πως θα μπορούσα να σκεφτώ ότι ακόμα και αν είχε πρόθεση να ενδώσει θα του ήταν δυνατόν μέσα σε τρεις ώρες να λάβει τις διαταγές του βασιλιά και να δώσει τις απαραίτητες οδηγίες για την ελεύθερη διέλευση των ιταλικών στρατευμάτων».
Ο Μεταξάς εκείνη τη στιγμή είχε εκφράσει το ελληνικό λαϊκό συναίσθημα, την άρνηση της υποταγής, και αυτή η άρνηση πέρασε στον τότε ελληνικό δημοσιογραφικό τύπο με την λέξη «ΟΧΙ».
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα Ελληνικό Μέλλον στις 30 Οκτωβρίου 1940.
Στις 05:30 τα ξημερώματα, ξεκίνησε ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος με την αιφνιδιαστική εισβολή (το τελεσίγραφο όριζε ότι η επίθεση θα ξεκινούσε στις 6 π.μ.) των ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο, οπότε η Ελλάδα αμυνόμενη εισήλθε στον πόλεμο. Το λεγόμενο «Έπος του Σαράντα», το οποίο ακολούθησε, και οι μεγάλες νίκες που ο ελληνικός στρατός κατήγαγε εις βάρος των Ιταλών, καθιερώθηκε να γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, την ημέρα της επίδοσης του ιταλικού τελεσιγράφου και της άρνησης του Ιωάννη Μεταξά να συναινέσει.
Η 28η Οκτωβρίου καθιερώθηκε να εορτάζεται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, στην Κύπρο και από τις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού ως επίσημη εθνική εορτή και αργία.
Κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη γίνεται η επίσημη εορτή με κάθε λαμπρότητα, παρουσία του/της Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων, με μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, η οποία συμπίπτει με τον εορτασμό της απελευθέρωσης της πόλης κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και τη μνήμη του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου. Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις γίνονται μαθητικές παρελάσεις, ενώ δημόσια και ιδιωτικά κτίρια υψώνουν την ελληνική σημαία.
Η επέτειος του «ΟΧΙ» γιορτάστηκε για πρώτη φορά στα χρόνια της Κατοχής.
Στο κεντρικό κτίριο και στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασμός στις 28 Οκτωβρίου 1941 με ομιλίες από τους φοιτητές και του καθηγητή Κ. Τσάτσο , ο οποίος αρνήθηκε να κάνει μάθημα την ημέρα της επετείου με αποτέλεσμα να απολυθεί από το Πανεπιστήμιο.
Επίσημα για πρώτη φορά η επέτειος γιορτάστηκε στις 28 Οκτωβρίου 1944 με παρέλαση ενώπιον του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών