Ο νέος τρόπος «σύλληψης» των επικίνδυνων οδηγών
Το βράδυ της Παρασκευής ένα ακόμα βίντεο που κατέγραψε επικίνδυνη παράβαση οδηγού, έγινε viral σε λίγες ώρες και οδήγησε στη σύλληψη ενός 21χρονου.
Το λευκό όχημα παραβίασε κόκκινο σηματοδότη -την ώρα μάλιστα που ο συνοδηγός κρεμόταν κυριολεκτικά από το παράθυρο-και λίγο έλειψε να παρασύρει διερχόμενο πεζό που διέσχιζε τη διάβαση.
Το βίντεο «κατέλαβε» το διαδίκτυο και λίγες ώρες αργότερα ο νεαρός οδηγός βρισκόταν στα χέρια των Aρχών.
Ήταν η 26η ταυτοποίηση για επικίνδυνη οδήγηση στην Αττική μέσα σε 4 μήνες, ενώ δεκάδες ακόμα πραγματοποιήθηκαν στην περιφέρεια το ίδιο διάστημα, με αυτό τον νέο τρόπο που φαίνεται πως ήρθε για να μείνει.
Συλλήψεις από τα social media - H νέα πραγματικότητα
Από την άνοιξη του 2026 διαπιστώνεται μια κατακόρυφη αύξηση αναρτήσεων πολιτών με βίντεο που καταγράφουν παραβάσεις επικίνδυνης οδήγησης.
«Συγκεκριμένα από τον Μάιο έως τον Αύγουστο μόνο η Αττική διαχειρίστηκε 26 τέτοιες περιπτώσεις και ταυτοποίησε τους οδηγούς - παραβάτες μέσω βίντεο που διακινήθηκαν στο διαδίκτυο. Δεκάδες ακόμα περιπτώσεις απασχόλησαν και την περιφέρεια. Στο γραφείο τύπου της ΕΛ.ΑΣ. υπάρχει ομάδα που ασχολείται ειδικά με αυτό το κομμάτι, εντοπίζει βίντεο και με τη συνεργασία της τροχαίας ταυτοποιεί τους παραβάτες οδηγούς», αναφέρει στο ΒΝ η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Κωνσταντία Δημογλίδου.
Οι πολίτες αναρτούν όλο και συχνότερα βίντεο με τέτοιες ακραίες κι επικίνδυνες παραβάσεις, ενώ όλο και περισσότεροι οδηγοί τοποθετούν καταγραφικά στα αυτοκίνητά τους.
Συνεπώς, οι ταυτοποιήσεις αδιαμφισβήτητα θα είναι όλο και περισσότερες στο μέλλον.
Πολλές μάλιστα παραβάσεις είναι τόσο επικίνδυνες που προκαλούν οργή και εκατομμύρια σχόλια. Γίνονται viral μέσα σε ελάχιστες ώρες.
Όπως η περίπτωση του οδηγού βυτιοφόρου που έκανε προσπέραση σε τυφλό σημείο στη Λίμνη Πλαστήρα.
Ο δικυκλιστής που είδε το χάρο με τα μάτια του ανήρτησε το βίντεο που κόβει την ανάσα. Ο επαγγελματίας οδηγός προσήχθη και σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για επικίνδυνη οδήγηση, ενώ του αφαιρέθηκε η άδεια οδήγησης για ένα έτος.
Λίγες ημέρες αργότερα βίντεο με οδηγό λεωφορείου που έκανε παράνομη αναστροφή στην Αθηνών-Σουνίου κατέκλεισε το διαδίκτυο.
Ο παραβάτης είχε την ίδια τύχη πέφτοντας στις δαγκάνες των Αρχών.
Η διαδικασία της ταυτοποίησης από την ΕΛ.ΑΣ.
«Η διαδικασία δυστυχώς δεν είναι απλή, καθώς είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ο χρόνος των συμβάντων. Τα βίντεο μπορεί να έχουν αναρτηθεί ή αναπαραχθεί μήνες ή και χρόνια μετά την παράβαση, όπως συνέβη πρόσφατα με βίντεο που έγινε viral το 2026, αλλά είχε καταγραφεί το 2022».
Ωστόσο, ταυτοποιήσεις γίνονται και μέσω βίντεο και φωτογραφιών που αποστέλλονται απευθείας στις Αρχές.
«Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αποστέλλουν βιντεοληπτικό υλικό κατευθείαν στα social της αστυνομίας ή τα επισυνάπτουν στη σελίδα καταγγελιών της ΕΛ.ΑΣ. Είναι σημαντικό να έχουμε τέτοιες καταγγελίες και αυτού του είδους την επαφή με τον πολίτη, με την ελπίδα ότι σιγά –σιγά θα απαλλαγούμε από επικίνδυνες οδικές συμπεριφορές», διευκρινίζει η Κωνσταντία Δημογλίδου στο ΒΝ.
Καταγραφή και παραβίαση Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
Η καταγραφή παραβάσεων του ΚΟΚ ήρθε για να μείνει.
Πόσο νόμιμο ή παράνομο είναι όμως κάποιος να καταγράφεται και να γίνεται viral.
Ποια είναι τα δικαιώματά του παραβάτη;
Έχουμε το δικαίωμα να γινόμαστε «τιμωροί» χωρίς προϋποθέσεις, με τον τρόπο αυτό;
Η απάντηση είναι «ΌΧΙ», σύμφωνα με την δικηγόρο Έλενα Σπυροπούλου.
«Το Δίκαιο δεν αναγνωρίζει στους πολίτες ένα γενικό δικαίωμα να χρησιμοποιούν τα social media ως μηχανισμό ιδιωτικής ή «κοινωνικής» τιμωρίας όσων θεωρούν ότι παραβίασαν τον ΚΟΚ ή τέλεσαν κάποιο αδίκημα. Το δημόσιο ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ότι συνέβη, για παράδειγμα, μια εξαιρετικά επικίνδυνη οδική ή βίαιη συμπεριφορά δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκη με δημόσιο ενδιαφέρον να γνωρίζουμε την ταυτότητα του οδηγού.
Όταν η δημοσιοποίηση υπερβαίνει ό,τι είναι αναγκαίο για την ενημέρωση και μετατρέπεται σε δημόσια διαπόμπευση, με συνέπειες ακόμη και στην εργασία ή την προσωπική ζωή του προσώπου, τίθεται πλέον ζήτημα αναλογικότητας, προστασίας προσωπικών δεδομένων και προσωπικότητας. Η κοινωνία μπορεί να καταγγέλλει, δεν αποκτά όμως μέσω των social media εξουσία να επιβάλλει τη δική της παράλληλη ποινή», εξηγεί η Έλενα Σπυροπούλου.
Διακριτά χαρακτηριστικά και ταυτοποίηση
Το να αποκρύψει κάποιος απλώς τα πρόσωπα του εικονιζόμενου, δεν σημαίνει ότι το υλικό έχει καταστεί ανώνυμο, ούτε ότι μπορεί αυτομάτως να διακινηθεί νόμιμα. Προσωπικό δεδομένο δεν είναι μόνο η εικόνα του προσώπου, αλλά κάθε στοιχείο που μπορεί να οδηγήσει, άμεσα ή έμμεσα, στην ταυτοποίηση ενός φυσικού προσώπου.
«Από την πλευρά της προστασίας προσωπικών δεδομένων, δεν αρκεί ένα απλό blur στο πρόσωπο. Πρέπει να μην είναι δυνατή η άμεση ή έμμεση ταυτοποίηση ούτε από άλλα στοιχεία, όπως η πινακίδα κυκλοφορίας, η φωνή, το όχημα, ο τόπος ή ο συνδυασμός πληροφοριών. Εάν το υλικό έχει πράγματι ανωνυμοποιηθεί, ώστε κανένα φυσικό πρόσωπο να μην είναι πλέον ευλόγως ταυτοποιήσιμο, ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ), δεν εφαρμόζεται στα ανώνυμα αυτά δεδομένα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δημιουργείται απεριόριστη δυνατότητα δημοσίευσης. Η ανωνυμοποίηση δεν καθιστά εκ των υστέρων νόμιμη μια καταγραφή που έγινε με παράνομο τρόπο ούτε αποκλείει άλλους περιορισμούς που απορρέουν από την προστασία της ιδιωτικής ζωής, της προσωπικότητας ή άλλες διατάξεις.
Αντίστροφα, το γεγονός ότι ένα πρόσωπο παραμένει αναγνωρίσιμο δεν σημαίνει ότι κάθε δημοσίευση, π.χ δημόσιου προσώπου, απαγορεύεται: απαιτείται όμως συγκεκριμένη νομική δικαιολόγηση και στάθμιση της ανάγκης ενημέρωσης με τα δικαιώματα του εικονιζομένου» εξηγεί η νομικός.
Πολύ διαφορετική είναι η περίπτωση κατά την οποία το πρωτότυπο υλικό παραδίδεται στις αρμόδιες αρχές για τη διερεύνηση μιας παράβασης.
Διαφορετική είναι, επίσης, η περίπτωση κατά την οποία το περιστατικό αναρτάται από ενημερωτικό μέσο για δημοσιογραφικούς λόγους, με κατάλληλη απόκρυψη των στοιχείων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση του προσώπου.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η δημοσίευση μπορεί να εξυπηρετεί το δικαίωμα ενημέρωσης του κοινού, χωρίς να απαιτείται κατ’ ανάγκη η δημόσια έκθεση της ταυτότητας του οδηγού.
Τι μπορεί να διεκδικήσει ένας «διαπομπευμένος» παραβάτης
Ένας παραβάτης οδηγός δεν αποκτά αξίωση απλώς και μόνο επειδή καταγράφηκε να κάνει για παράδειγμα μια επικίνδυνη προσπέραση.
Το κρίσιμο είναι αν ο τρόπος με τον οποίο δημοσιοποιήθηκε και διαδόθηκε η ταυτότητά του ήταν παράνομος ή δυσανάλογος.
Αν ναι, τότε μπορεί να έχει αρκετές διαφορετικές αξιώσεις.
Εφόσον η δημοσιοποίηση του βίντεο έγινε κατά τρόπο παράνομο ή δυσανάλογο, για παράδειγμα, με πλήρη ταυτοποίησή του, κατονομασία, αναφορά του εργοδότη του ή περαιτέρω διασπορά που υπερέβαινε ό,τι ήταν αναγκαίο για την ενημέρωση του κοινού, θα μπορούσε να ζητήσει την παύση της προσβολής, τη διαγραφή ή τον περιορισμό της περαιτέρω διάδοσης του υλικού και, δικαστικά, χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την προσβολή της προσωπικότητας, της τιμής και της επαγγελματικής του υπόληψης.
Όπως εξηγεί η Έλενα Σπυροπούλου, παράλληλα, ένας οδηγός που έγινε viral για επικίνδυνη οδήγηση και ήταν αναγνωρίσιμος από το υλικό, θα μπορούσε να προσφύγει στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) κατά του μέσου, της ιστοσελίδας ή άλλου ταυτοποιήσιμου υπευθύνου επεξεργασίας που δημοσίευσε ή αναδημοσίευσε το υλικό.
«Η Αρχή μπορεί, εφόσον διαπιστώσει παράβαση, να διατάξει διορθωτικά μέτρα, όπως διαγραφή, περιορισμό ή παύση της επεξεργασίας, και να επιβάλει διοικητικό πρόστιμο. Δεν μπορεί όμως να του επιδικάσει αποζημίωση· αυτή πρέπει να ζητηθεί από τα πολιτικά δικαστήρια. Το ότι η κοινωνία είχε δικαίωμα να πληροφορηθεί για μια εξαιρετικά επικίνδυνη οδική συμπεριφορά, δεν απαντά αυτομάτως στο διαφορετικό ερώτημα αν ήταν αναγκαίο να εκτεθεί η ταυτότητα».
Άγνοια και δικαιώματα
Σύμφωνα με την Έλενα Σπυροπούλου, ο Έλληνας πολίτης δεν γνωρίζει σε βάθος τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του σχετικά με το θέμα.
Υπάρχει πια αρκετά υψηλή γενική επίγνωση ότι «έχω δικαιώματα γιατα προσωπικά μου δεδομένα», αλλά πολύ μικρότερη πρακτική γνώση για το τι ακριβώς μπορώ να κάνω όταν ένα βίντεό μου γίνεται viral.
Ο μέσος χρήστης πιθανότατα γνωρίζει ότι "δεν μπορείς να ανεβάζεις ό,τι θέλεις για κάποιον άλλον", αλλά δύσκολα γνωρίζει την πλήρη εργαλειοθήκη που έχει όταν αυτό συμβεί. Δηλαδή ότι μπορεί να στραφεί όχι μόνο κατά του αρχικού αναρτώντος αλλά, ανάλογα με την περίπτωση, και κατά μεταγενέστερων αναδημοσιευτών που είναι ενδεχομένως πιο δημοφιλείς και μπορούν πράγματι να προκαλέσουν σημαντική βλάβη στα συμφέροντά του, ότι μπορεί να ζητήσει να πληροφορηθεί την πηγή των δεδομένων του μέσω άρθρου15 ΓΚΠΔ, ότι μπορεί να κάνει καταγγελία στην ΑΠΔΠΧ και ότι μπορεί να ζητήσει δικαστικά αποζημίωση βάσει άρθρου 82 ΓΚΠΔ και προστασία προσωπικότητας.
www.bankingnews.gr
Το λευκό όχημα παραβίασε κόκκινο σηματοδότη -την ώρα μάλιστα που ο συνοδηγός κρεμόταν κυριολεκτικά από το παράθυρο-και λίγο έλειψε να παρασύρει διερχόμενο πεζό που διέσχιζε τη διάβαση.
Το βίντεο «κατέλαβε» το διαδίκτυο και λίγες ώρες αργότερα ο νεαρός οδηγός βρισκόταν στα χέρια των Aρχών.
Ήταν η 26η ταυτοποίηση για επικίνδυνη οδήγηση στην Αττική μέσα σε 4 μήνες, ενώ δεκάδες ακόμα πραγματοποιήθηκαν στην περιφέρεια το ίδιο διάστημα, με αυτό τον νέο τρόπο που φαίνεται πως ήρθε για να μείνει.
Συλλήψεις από τα social media - H νέα πραγματικότητα
Από την άνοιξη του 2026 διαπιστώνεται μια κατακόρυφη αύξηση αναρτήσεων πολιτών με βίντεο που καταγράφουν παραβάσεις επικίνδυνης οδήγησης.
«Συγκεκριμένα από τον Μάιο έως τον Αύγουστο μόνο η Αττική διαχειρίστηκε 26 τέτοιες περιπτώσεις και ταυτοποίησε τους οδηγούς - παραβάτες μέσω βίντεο που διακινήθηκαν στο διαδίκτυο. Δεκάδες ακόμα περιπτώσεις απασχόλησαν και την περιφέρεια. Στο γραφείο τύπου της ΕΛ.ΑΣ. υπάρχει ομάδα που ασχολείται ειδικά με αυτό το κομμάτι, εντοπίζει βίντεο και με τη συνεργασία της τροχαίας ταυτοποιεί τους παραβάτες οδηγούς», αναφέρει στο ΒΝ η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Κωνσταντία Δημογλίδου.
Οι πολίτες αναρτούν όλο και συχνότερα βίντεο με τέτοιες ακραίες κι επικίνδυνες παραβάσεις, ενώ όλο και περισσότεροι οδηγοί τοποθετούν καταγραφικά στα αυτοκίνητά τους.
Συνεπώς, οι ταυτοποιήσεις αδιαμφισβήτητα θα είναι όλο και περισσότερες στο μέλλον.
Πολλές μάλιστα παραβάσεις είναι τόσο επικίνδυνες που προκαλούν οργή και εκατομμύρια σχόλια. Γίνονται viral μέσα σε ελάχιστες ώρες.
Όπως η περίπτωση του οδηγού βυτιοφόρου που έκανε προσπέραση σε τυφλό σημείο στη Λίμνη Πλαστήρα.
Ο δικυκλιστής που είδε το χάρο με τα μάτια του ανήρτησε το βίντεο που κόβει την ανάσα. Ο επαγγελματίας οδηγός προσήχθη και σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για επικίνδυνη οδήγηση, ενώ του αφαιρέθηκε η άδεια οδήγησης για ένα έτος.
Λίγες ημέρες αργότερα βίντεο με οδηγό λεωφορείου που έκανε παράνομη αναστροφή στην Αθηνών-Σουνίου κατέκλεισε το διαδίκτυο.
Ο παραβάτης είχε την ίδια τύχη πέφτοντας στις δαγκάνες των Αρχών.
Η διαδικασία της ταυτοποίησης από την ΕΛ.ΑΣ.
«Η διαδικασία δυστυχώς δεν είναι απλή, καθώς είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ο χρόνος των συμβάντων. Τα βίντεο μπορεί να έχουν αναρτηθεί ή αναπαραχθεί μήνες ή και χρόνια μετά την παράβαση, όπως συνέβη πρόσφατα με βίντεο που έγινε viral το 2026, αλλά είχε καταγραφεί το 2022».
Ωστόσο, ταυτοποιήσεις γίνονται και μέσω βίντεο και φωτογραφιών που αποστέλλονται απευθείας στις Αρχές.
«Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αποστέλλουν βιντεοληπτικό υλικό κατευθείαν στα social της αστυνομίας ή τα επισυνάπτουν στη σελίδα καταγγελιών της ΕΛ.ΑΣ. Είναι σημαντικό να έχουμε τέτοιες καταγγελίες και αυτού του είδους την επαφή με τον πολίτη, με την ελπίδα ότι σιγά –σιγά θα απαλλαγούμε από επικίνδυνες οδικές συμπεριφορές», διευκρινίζει η Κωνσταντία Δημογλίδου στο ΒΝ.
Καταγραφή και παραβίαση Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
Η καταγραφή παραβάσεων του ΚΟΚ ήρθε για να μείνει.
Πόσο νόμιμο ή παράνομο είναι όμως κάποιος να καταγράφεται και να γίνεται viral.
Ποια είναι τα δικαιώματά του παραβάτη;
Έχουμε το δικαίωμα να γινόμαστε «τιμωροί» χωρίς προϋποθέσεις, με τον τρόπο αυτό;
Η απάντηση είναι «ΌΧΙ», σύμφωνα με την δικηγόρο Έλενα Σπυροπούλου.
«Το Δίκαιο δεν αναγνωρίζει στους πολίτες ένα γενικό δικαίωμα να χρησιμοποιούν τα social media ως μηχανισμό ιδιωτικής ή «κοινωνικής» τιμωρίας όσων θεωρούν ότι παραβίασαν τον ΚΟΚ ή τέλεσαν κάποιο αδίκημα. Το δημόσιο ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ότι συνέβη, για παράδειγμα, μια εξαιρετικά επικίνδυνη οδική ή βίαιη συμπεριφορά δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκη με δημόσιο ενδιαφέρον να γνωρίζουμε την ταυτότητα του οδηγού.
Όταν η δημοσιοποίηση υπερβαίνει ό,τι είναι αναγκαίο για την ενημέρωση και μετατρέπεται σε δημόσια διαπόμπευση, με συνέπειες ακόμη και στην εργασία ή την προσωπική ζωή του προσώπου, τίθεται πλέον ζήτημα αναλογικότητας, προστασίας προσωπικών δεδομένων και προσωπικότητας. Η κοινωνία μπορεί να καταγγέλλει, δεν αποκτά όμως μέσω των social media εξουσία να επιβάλλει τη δική της παράλληλη ποινή», εξηγεί η Έλενα Σπυροπούλου.
Διακριτά χαρακτηριστικά και ταυτοποίηση
Το να αποκρύψει κάποιος απλώς τα πρόσωπα του εικονιζόμενου, δεν σημαίνει ότι το υλικό έχει καταστεί ανώνυμο, ούτε ότι μπορεί αυτομάτως να διακινηθεί νόμιμα. Προσωπικό δεδομένο δεν είναι μόνο η εικόνα του προσώπου, αλλά κάθε στοιχείο που μπορεί να οδηγήσει, άμεσα ή έμμεσα, στην ταυτοποίηση ενός φυσικού προσώπου.
«Από την πλευρά της προστασίας προσωπικών δεδομένων, δεν αρκεί ένα απλό blur στο πρόσωπο. Πρέπει να μην είναι δυνατή η άμεση ή έμμεση ταυτοποίηση ούτε από άλλα στοιχεία, όπως η πινακίδα κυκλοφορίας, η φωνή, το όχημα, ο τόπος ή ο συνδυασμός πληροφοριών. Εάν το υλικό έχει πράγματι ανωνυμοποιηθεί, ώστε κανένα φυσικό πρόσωπο να μην είναι πλέον ευλόγως ταυτοποιήσιμο, ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ), δεν εφαρμόζεται στα ανώνυμα αυτά δεδομένα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δημιουργείται απεριόριστη δυνατότητα δημοσίευσης. Η ανωνυμοποίηση δεν καθιστά εκ των υστέρων νόμιμη μια καταγραφή που έγινε με παράνομο τρόπο ούτε αποκλείει άλλους περιορισμούς που απορρέουν από την προστασία της ιδιωτικής ζωής, της προσωπικότητας ή άλλες διατάξεις.
Αντίστροφα, το γεγονός ότι ένα πρόσωπο παραμένει αναγνωρίσιμο δεν σημαίνει ότι κάθε δημοσίευση, π.χ δημόσιου προσώπου, απαγορεύεται: απαιτείται όμως συγκεκριμένη νομική δικαιολόγηση και στάθμιση της ανάγκης ενημέρωσης με τα δικαιώματα του εικονιζομένου» εξηγεί η νομικός.
Πολύ διαφορετική είναι η περίπτωση κατά την οποία το πρωτότυπο υλικό παραδίδεται στις αρμόδιες αρχές για τη διερεύνηση μιας παράβασης.
Διαφορετική είναι, επίσης, η περίπτωση κατά την οποία το περιστατικό αναρτάται από ενημερωτικό μέσο για δημοσιογραφικούς λόγους, με κατάλληλη απόκρυψη των στοιχείων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση του προσώπου.
Σε μια τέτοια περίπτωση, η δημοσίευση μπορεί να εξυπηρετεί το δικαίωμα ενημέρωσης του κοινού, χωρίς να απαιτείται κατ’ ανάγκη η δημόσια έκθεση της ταυτότητας του οδηγού.
Τι μπορεί να διεκδικήσει ένας «διαπομπευμένος» παραβάτης
Ένας παραβάτης οδηγός δεν αποκτά αξίωση απλώς και μόνο επειδή καταγράφηκε να κάνει για παράδειγμα μια επικίνδυνη προσπέραση.
Το κρίσιμο είναι αν ο τρόπος με τον οποίο δημοσιοποιήθηκε και διαδόθηκε η ταυτότητά του ήταν παράνομος ή δυσανάλογος.
Αν ναι, τότε μπορεί να έχει αρκετές διαφορετικές αξιώσεις.
Εφόσον η δημοσιοποίηση του βίντεο έγινε κατά τρόπο παράνομο ή δυσανάλογο, για παράδειγμα, με πλήρη ταυτοποίησή του, κατονομασία, αναφορά του εργοδότη του ή περαιτέρω διασπορά που υπερέβαινε ό,τι ήταν αναγκαίο για την ενημέρωση του κοινού, θα μπορούσε να ζητήσει την παύση της προσβολής, τη διαγραφή ή τον περιορισμό της περαιτέρω διάδοσης του υλικού και, δικαστικά, χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την προσβολή της προσωπικότητας, της τιμής και της επαγγελματικής του υπόληψης.
Όπως εξηγεί η Έλενα Σπυροπούλου, παράλληλα, ένας οδηγός που έγινε viral για επικίνδυνη οδήγηση και ήταν αναγνωρίσιμος από το υλικό, θα μπορούσε να προσφύγει στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) κατά του μέσου, της ιστοσελίδας ή άλλου ταυτοποιήσιμου υπευθύνου επεξεργασίας που δημοσίευσε ή αναδημοσίευσε το υλικό.
«Η Αρχή μπορεί, εφόσον διαπιστώσει παράβαση, να διατάξει διορθωτικά μέτρα, όπως διαγραφή, περιορισμό ή παύση της επεξεργασίας, και να επιβάλει διοικητικό πρόστιμο. Δεν μπορεί όμως να του επιδικάσει αποζημίωση· αυτή πρέπει να ζητηθεί από τα πολιτικά δικαστήρια. Το ότι η κοινωνία είχε δικαίωμα να πληροφορηθεί για μια εξαιρετικά επικίνδυνη οδική συμπεριφορά, δεν απαντά αυτομάτως στο διαφορετικό ερώτημα αν ήταν αναγκαίο να εκτεθεί η ταυτότητα».
Άγνοια και δικαιώματα
Σύμφωνα με την Έλενα Σπυροπούλου, ο Έλληνας πολίτης δεν γνωρίζει σε βάθος τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του σχετικά με το θέμα.
Υπάρχει πια αρκετά υψηλή γενική επίγνωση ότι «έχω δικαιώματα γιατα προσωπικά μου δεδομένα», αλλά πολύ μικρότερη πρακτική γνώση για το τι ακριβώς μπορώ να κάνω όταν ένα βίντεό μου γίνεται viral.
Ο μέσος χρήστης πιθανότατα γνωρίζει ότι "δεν μπορείς να ανεβάζεις ό,τι θέλεις για κάποιον άλλον", αλλά δύσκολα γνωρίζει την πλήρη εργαλειοθήκη που έχει όταν αυτό συμβεί. Δηλαδή ότι μπορεί να στραφεί όχι μόνο κατά του αρχικού αναρτώντος αλλά, ανάλογα με την περίπτωση, και κατά μεταγενέστερων αναδημοσιευτών που είναι ενδεχομένως πιο δημοφιλείς και μπορούν πράγματι να προκαλέσουν σημαντική βλάβη στα συμφέροντά του, ότι μπορεί να ζητήσει να πληροφορηθεί την πηγή των δεδομένων του μέσω άρθρου15 ΓΚΠΔ, ότι μπορεί να κάνει καταγγελία στην ΑΠΔΠΧ και ότι μπορεί να ζητήσει δικαστικά αποζημίωση βάσει άρθρου 82 ΓΚΠΔ και προστασία προσωπικότητας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών